Reageren op de column van Simon? Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

“Kniebeschermers” (28-08-'10)


Hoe kom ik erop, voetballer geweest zeker? Nee ik zag deze week dat het een onderdeel uitmaakt van de nieuwste babymode.
Ja de tijden veranderen, kruipen moet geen blessures opleveren voor een klein mensje.
Wat is er in pak weg 60 jaar enorm veel veranderd realiseer ik mij, de teneur van de moderne tijd,of is het de terreur van deze moderne tijd.
Ook worstelen veel ouders met het opvoeden in haar algemeenheid, het is een zware taak hoorde ik een moeder zeggen.
Waar zijn de tijden gebleven, dat knie en scheenbeschermers gezien werden als een noodzakelijk kwaad en dat niet alleen, ook straalden ze een zekere flair en krachtdadigheid uit, bij het stoere af.
Maar ja onderweg naar morgen wordt je ingehaald door de moderne tijd, zo zal het zijn.

Nee dan vroeger, toen werden we niet zo in de watten gelegd, althans niet in het gezin waar ik ben opgegroeid.
In de harde ‘bewijswereld’ van mijn jeugd werd je getest op van alles en nog wat, onder andere op je incassering vermogen en de mate van stoerheid die je uitstraalde.
Ik moest een trendsetter zijn op weg naar de pubertijd en over babytijd heb ik amper kunnen nadenken. Je moest vooruit in de competitie van het leven.
Maar één ding weet ik zeker en dat is dat ik rondgekropen moet hebben met natte luiers en andere zaken erin, maar zeker niet met ‘kniebeschermers’!
En luiers die van katoen waren en niet van die dingen met plasgootjes, waarin je droog bleef maar die een vermogen kosten.
Tegenwoordig koop je ze in voordeelverpakkingen bij elke supermarkt, en zijn ze een serieus onderdeel van de afvalberg!


Je moet wel tweeverdiener zijn tegenwoordig wil je aan het einde van de maand nog een paar euro over hebben voor de spaarpot of voor kniebeschermers van je zoon die net aan zijn voetbal carriëre is begonnen bij de plaatselijke voetbalclub.
Je weet wel die club waar pappa supporter van is, en waar ze in de kantine nog een betaalbaar biertje schenken.
Pappa vond het een goed idéé om daar te gaan spelen, kon hij me vanuit het raam volgen en mijn vorderingen gade slaan.
Twee vliegen in één klap zei hij dan tegen mij, als ik hem vroeg waarom hij zolang binnen in de kantine bleef zitten.
Je hebt opvoeders en voetballers zei hij dan.
Ja dat waren nog ééns tijden, kniebeschermers kreeg je als je echt gevaar begon te lopen en niet als baby.
Je wordt groot met vallen en opstaan was het credo!
Je moest immers een ferme jongen en een stoere knaap worden, om later de harde werkelijkheid te kunnen weerstaan!

Nee pappa zegt, dat ze in ons land ‘softies’ aan het maken zijn en allerlei syndromen en afwijkingen inclusief kniebeschermers voor baby’s, en dat lopen te bedenken om een enorm ‘verzorging apparaat’ in stand te houden.
En daar zit hem nou net nou de kneep, je tuigt een schip met een veel bemanning op, zei hij, en zo een schip kun je niet maar zo uit de vaart nemen.
Want waar moet je dan met al die ‘deskundigen’ naar toe?

Ja soms denk ik met weemoed terug aan de tijd, dat ik als kind rondkroop zonder kniebeschermers en in kletsnatte luiers, onwetende betreffende alle moderniteiten, die zich later in mijn leven zouden openbaren en aandienen.
Mijn jonge leven barstensvol van avontuur met ontelbare schrammen, met vallen en met opstaan.

Met twee koeien op de deel, met zijn hobbelige betonnen vloer, en met wel tweehonderd vliegen, die overal op gingen zitten waar het niet mocht, ook op mijn geschaafde knieën, die onder mijn korte broek uitstaken.
En op de boterhammen met ‘eigengemaakte’ jam.
Waar de flitspuit met DDT in een hoek stond want dat was allemaal heel legaal toen, en na gebruik de vliegen bij bosjes dood neervielen.
Waar het varken, achter ons huis in het hok zelfs scheen te beseffen, dat hij louter vetgemest werd om ons in het najaar van vlees te voorzien.
Dat was nog ééns een tijd.
Een tijd zonder ‘softies’, zonder syndromen en zonder ‘knie beschermers’ voor baby’s!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Nattigheid” (21-08-'10)

Het is te zeggen, genoeg om het over te hebben en toch ook weer niet.
Pensioenen staan op de tocht binnenkort, formaties zijn aan de gang, alles mag en moet.
In Pakistan staat één vijfde van het land onder water en twintig miljoen mensen hebben daar gruwelijke last van.
Het nieuws van alle kanten slaat je om de oren, en met de zomer wil het op dit moment ook niet erg lukken.
Mijn Amerikaanse gasten waar ik deze week mee aan het rondtoeren was blijven maar zeggen, dat ze begrijpen dan het hier zo mooi groen is.
En terwijl de regen met bakken uit de lucht valt denk ik bij mezelf, ja vindt je dat gek dan?
Zo groen moet Ierland, waar ze altijd nog een keer naar toe willen ook zijn, wat regen al niet vermag.
En zo zie ik maar weer ééns in, dat elk nadeel zijn ontegenzeggelijke voordeel heeft.


Wat zullen we zeggen Nederland op zijn groenst?
Kijkende naar het nieuws van alle dag, zou ik zeggen Nederland op zijn smalst!
Eigenlijk is het geen vergelijk realiseer ik mij terwijl we verder rijden in de aan de Veluwe rand grenzende IJssel vallei, de rivier de IJssel oogt grauw en grijs onder de gestaag neerdalende regen.
In de lucht vol met wolken geen vogel waar te nemen, wel een groot aantal meeuwen en grauwe ganzen die er blijkbaar niet koud of warm van worden.
Nijl ganzen schijnt deze ganzensoort als naam te hebben méégekregen, het zijn grazers en doen zich bij tijd en wijle tegoed aan het uiterwaarden gras!
De boeren zijn er niet blij méé zeggen ze, ze komen van origine uit Egypte en zijn hier door de opwarming van de aarde de laatste jaren blijven hangen, zeggen ze.
Mijn Amerikaanse gaste merkt op, dat ze de ganzen prachtig vindt en ze thuis in de States meerdere malen in olieverf en op doek vereeuwigt heeft, zij is namelijk schilderes!
Het is een onderhoudende rondrit door dit stukje Holland, zullen we maar zeggen.
Terwijl in de verte de oude kerktoren van een dijkdorp opduikt. Ik denk ondertussen ja misschien juist door de regen en luchten is ‘this area’ wel ‘so beautiful’!
Ik moet blijer zijn ook met een natte dag als vandaag realiseer ik mij.

Ik mis de bloeiende waterlelies, in de schulp gekropen tegen de regen zeker, ja dat zal het zijn.
Wat koeien staan met de koppen gebogen ietwat mistroostig alles wat van boven komt af te wachten, nog steeds veel ‘Roodbont IJsselvee’ zie ik.
De school van toen en toen heeft zeker zin gehad.
Wat dat betreft is er in de afgelopen zestig jaar niet zo heel veel verandert.
Intussen wordt mij nog weer ééns bevestigd, dat ik in ‘a nice country’ leef!
Ik accepteer het hemelwater, het zei zo!
Mijn Amerikaanse gasten hebben mij laten inzien, dat ik er blij méé moet zijn.

We rijden verder over de dijk vol plassen en vergezichten, terwijl in een aangrenzend weiland een zwanenfamilie twee jonkies bewaakt, er moet gestopt worden voor het maken van ‘pictures’.
De zwanen ouders maken zich groot en blazen verontwaardigd, ze stellen onze aandacht niet op prijs.
Het is zogezegd ophoepelen geblazen maar dan ook letterlijk!

We rijden dan ook verder een nog immer grijze horizon tegemoet.
Het is zo een dag waarop het gewoonweg blijft regenen, zo een dag zonder illusies de zon nog te zien.
Zo een dag ook die je heimelijk laat verlangen naar de prairie in Kansas, waar het gras geel is door de droogte.
Al rijdende langs de ‘River IJssel’ die kronkelend zijn weg vervolgt en al doende het water en alle nattigheid afvoert naar het IJsselmeer bevestig ik voor de zoveelste keer dat het ‘Nice’ was ondanks al de nattigheid.

Aardige mensen zijn het, en ze wonen in Kansas Amerika, en heimelijk denk ik wie weet nodigen zij mij wel uit om volgend jaar ééns een kijkje te komen nemen op de droge prairie en te genieten van de weidse vergezichten, die je ook daar schijnt te hebben.
Maar met één verschil op zo een dag dan even geen ‘nattigheid’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Hotel de Botel” (14-09-'10)

Het is stil in ‘Neerlands’ dreven, zoeken naar geld en waarden is aan de orde en daar behoort een min of meer gepaste stilte bij, toch?
Het einde van de zomer nadert en een ieder, of althans een groot aantal zijn zoekende.
Zoekende naar de moraal, naar minder uitgeven, zoeken naar, pas op de plaats.
Kortom een soortement ‘herbezinning’ na de jaarlijkse effe weg mode, zeg maar de vakantie.
In de bouwwereld dreig er een ‘bouwstop’ aan te gaan komen, iets wat je jezelf niet voor kunt stellen.
Een groot aantal mensen in diezelfde bouwwereld dreigt hiervan de dupe te worden.
Een kwalijke zaak lijkt Simon, aan de andere kant ook een tot rust komen daar waar het gaat om al maar meer en meer en meer!

Buiten zie je intussen dat de natuur zijn eigen plan trekt, zo op het eerste gezicht lak heeft aan alle commotie en roering.
Het wordt ‘s avonds al weer wat eerder schemerig, conform het plan dat de natuur in Nederland al ontelbare jaren trekt.
Alles gaat gewoon zijn gang en stoort zich generlei wijze aan gemier en economische neergang en bezuinigingen die er aan staan te komen.
De natuur een stabiele factor, als wij er tenminste vanaf blijven met onze vingertjes!
Zou het gaan nazomeren?
Simon hoopt van wel, ik heb het altijd een mooi woord gevonden ’nazomeren’ het heeft zoiets vredig in zich.

Nederland presenteert zich intussen ook als kandidaat voor de wereldkampioenschappen voetbal in 2018 of 2022, volkssport numero één naar ik begrijp.
Diverse notabelen van diverse steden laten zich van hun beste kant zien, zeker waar het aankomt op de levering van faciliteiten pogen ze allen de Fifa te overtuigen van hun kandidatuur!
Het leven gaat ook op dit soort terreinen, gewoon zijn gang.
Mooie woordspeling denk ik bij mezelf, op dit soort terreinen!
De tijd zal ons leren hoe het gaat uitpakken, we kunnen wat als klein landje en volkje mijmer ik bij mezelf.

En wat we zeker ook kunnen is klagen met een volle mond.
Rijkdom vertalen we in bezit en wat er in de ‘bovenkamers’ gebeurd laat ons redelijk onverschillig, getuige het af- en instemmen met ‘retoriek’!
Neem de laatste tweede kamer verkiezingen maar als referentiekader.
We wachten vol spanning de uitkomst van ‘de grootste leugen’ van het jaar tweeduizend tien af.
Intussen bemerk ik bij mezelf, dat er en zeker soort van ‘gelatenheid’ over mij heen komt, wat de uitkomst van dit jaar zal zijn op velerlei gebieden, daarover laten we ons wel bijpraten door Knevel en Van de Brink en straks weer door Pauw en Witteman, toch?
Er een ‘echte’ eigen mening op nahouden wordt allengs minder interessant en moeilijker, méégaan op de sentimenten van stigmatisering en veroordeling wint het!
En terwijl half Rusland in brand staat neemt meneer Poetin de stuurknuppel ter hand van een blusvliegtuig.
Hoe ver moet je gaan vraag ik mezelf af?
Eén van de leiders van een land waar de democratie bijna net zo ver weg is als de maan!

Buiten dreigt de duisternis in te vallen zo rond de klok van half tien als ik dit schrijf, ik zei het zo even al het seizoen begint onverstoorbaar te neigen naar haar opmaak, naar de herfst.
De herfst, ja het hoge woord is eruit we zijn op weg naar september en oktober, onvermijdelijk zal het ons weer overkomen.
Nog goed veertien dagen drie weken en we gaan de spinragdraden weer op onze wandeling tegen komen.
Maar ook dat zal zijn bekoring weer hebben en daar kunnen we naar uitkijken en ons aan vasthouden.

Alle gedoe waar we met zijn allen méé bezig zijn en waar we al dan niet tegen onze wil bij betrokken zijn en/of worden zal in het niet vallen.
Een ‘kleurenpalet’ wat zich over niet al te lange tijd voor onze ogen weer zal ontvouwen, zal met vlag en wimpel de winnaar zijn!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Ferme jongens Stoere knapen” (08-08-'10)


Rechts en met gedoog steun, een ‘bijzonder minderheids kabinet’, dat zijn de woorden van de heer Lubbers, ééns een gerespecteerd CDA politicus en ooit de langst zittende premier van de BV Nederland!
De informateur heeft gesproken, op naar de volgende fase onder leiding van de heer Ivo Opstelten, VVD coryfee en o.a. voormalig burgemeester van de gemeente Rotterdam.
Het spel wordt steeds ‘onnavolgbaarder’ gespeeld, het lijkt op een oud Bijbelverhaal van Judas wat zich omstreeks het jaar nul van onze jaartelling afspeelde!
Gewoonweg onvoorstelbaar wat hert CDA en ook de heer Lubbers zichzelf en ons op de mouw willen spellen.


Een ferme wil om samen er iets moois van te maken, dat hebben Verhage, Rutten en Wilders, ze staan te trappelen om 18 miljard te gaan bezuinigen de komende vier jaar.
Hoe bedoel je er iets moois van maken, waar halen ze het lef vandaan vraag ik mij in alle gemoedsrust af!
Hoe snel kun je van je geloof af vallen vraagt Simon zich af?
Om er af te vallen moet je natuurlijk wel een geloof hebben, das wis en zeker.
Dat risico lopen de VVD- ers en de PVV-ers aanmerkelijk minder veronderstel ik, zomaar hardop denkend!
De PVV, de partij van Proleten, Vampiers en Vreemdelingen Haters, ik hoor het de schrijver en bioloog Maarten ’t Hart zomaar zeggen!
Ja wat er in Nederland dreigt te gaan gebeuren is echt onvoorstelbaar, je uitleveren aan de ‘gedogende’ heer Wilders.

Wat kan een mens op zo een korte termijn toch onvoorstelbaar draaien nietwaar?
Het CDA trapt er met open ogen in, maar ze draaien en lopen ervoor weg als ze op de man of vrouw af iets gevraagd wordt.
De ferme wil om samen er iets moois van te maken, ik griezel ervan van zoveel ‘gehuichel’ en zoveel ‘verraad’, aan jezelf en aan de samenleving!
En ‘blaaskaak’ Wilders is in alle staten van vervoering, dat hij (lees zijn partij) geen enkele bewindsman of vrouw hoeft te leveren, en dat hij eigenhandig zijn wil kan opleggen aan deze ‘bijzondere minderheidsregering’, ja bijzonder is het wel, dat zeker!


En de VVD, ach die zal het allemaal een worst wezen, zij vertegenwoordigen immers de rijken, de bovenklasse zo u wilt.
In ieder geval die klasse die de bezuinigingen van circa 18 miljard het minst aan de botten zal komen.
Een ‘lichtelijke afroming’ van geld en goederen, dat zal te dragen zijn, en Jan met de Pet heeft zoals gewoonlijk weer ééns het nakijken!
Als het die Jannemannen met de pet zijn die bij de PVV behoren dan krijgen ze hun verdiende loon.
Met open ogen achter een rattenvanger geheten Geert Wilders aan behoeft ook geen extra beloning lijkt Simon.
Boontje komt om zijn loontje immers!

Maar het onvoorstelbare gedrag van Christen Democraten laat mij in opperste verwarring achter als deze voorspellingen uit gaan komen.
Het komt bij mij over als ‘politiek hoogverraad’!
De ferme wil om er samen met een minderheids kabinet en met ‘gedoog steun’ van een partij die de vrijheid van Godsdienst met voeten treed, zich de PVV noemende, en een zegen vragen over deze constructie?
Waar halen ze het lef vandaan?

Een ‘bijzondere’ minderheids regering over rechts, dat zijn de woorden van de heer Lubbers en dat zit er in en meer niet.
Simon is zich de afgelopen week wild geschrokken van het disrespect voor de democratie en voor de kiezer.
Een kiezer die aan alle kanten gemanipuleerd wordt, maar ook een kiezer die dit soort ‘verrechtsing’ genereert, en zich laat manipuleren!


Een kiezer ook die niet ééns in de gaten heeft, dat hij of zij ‘gemanipuleerd’ wordt.
Oprotten met die Islamieten en hun achterlijk geloof, terug naar Marokko die ‘kut marokkaantjes’ en ook nog ééns voor achttien miljard bij de neus genomen worden.

Ferme jongens, stoere knapen………….. foei hoe suffen staat gij daar!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Lummelig” (31-07-'10)

Saai saai saai, beetje vreemde periode die vakantie periode, waar iederéén zo ongeveer tegelijk ‘pauzeert’.
Ook een beetje onlogisch en eigenlijk niet meer van deze tijd, massaal en collectief een week of 3 a 4 relaxen op kosten van de baas, of maatschappij.
Het is maar net vanuit welk oogpunt je het bekijkt en wie de centjes verschaffer is, waar je het verdient en/of waar je het krijgt.
De maatschappij is aan verandering onderhevig, we hoeven niet meer zo massaal te gaan in een zich steeds verder individualiserende wereld, althans dat denken wij!
Maar wat is wijsheid?
Deze periode zo ongeveer midden in het jaar, halverwege heet dat dan is al sinds de beleving van Simon, de vakantie periode.


Het zal nog wel even duren voordat zo een verandering plaats zal vinden, het zal wel net als met het stierenvechten in Spanje een aantal jaren nog nodig hebben.
Voordat het besef doordringt, dat ‘veranderingen’ nu éénmaal nodig zijn.
Nu is stieren bevechten, tot de dood er op volgt wel ietsje anders als een vakantie flexibeler indelen natuurlijk.
Maar veranderingen zijn nodig om laten we zeggen, de toekomst plaats te kunnen laten vinden!
Soms wordt je gaar van dit soort discussies over de voor en het tegen, maar de toekomst laat zich niet tegen houden.
Hoe we dat weten, nou simpel om haar het verleden, laten we zeggen de geschiedenis te kijken.


Een mooi vak trouwens, vond ik althans, vroeger op school, als de leraar zat te vertellen over allerlei ‘spannende’ dingen en zaken, waarbij je de kinderfantasie de vrije loop kon laten.
Mooi eigenlijk als er nog zoveel toekomst te gaan is, en er nog zo weinig verleden in je hoofd zit.
Je bent dan nog zo schoon zal ik maar zeggen, nog niet bevooroordeeld en nog niet geconfronteerd met allerlei schokkende beelden die in de loop van de jaren op je netvlies zullen worden losgelaten!
Je bent clean en ontvankelijk voor ‘het mooie’ wat je in je fantasie op je af ziet komen.
Op goede dingen en op het helpen van mensen die dat zelf niet kunnen, en dat geeft op haar beurt weer zo een gevoel van, nou zie je wel daarvoor zijn we als mens nu eigenlijk op aarde, toch?
Want waarom zou je anders hier ronddolen?

Ronddolen, nee dat is op die leeftijd alleen maar iets spannends en dat doen overwegend ridders.
Ronddolen breng je nog in de verste verte niet in verband met, de weg kwijt zijn of door de maatschappij zo gemangeld worden, dat het bijna niet meer te overzien is.
Nee een wereld van fantasie en oneindigheid, dat is de wereld die je op dat moment tot de jouwe gemaakt hebt!
En wat is later de ‘ontgoocheling’ groot als blijkt, dat het allemaal zo anders uitpakt, zo teleurstellend vaak ook.
Zo van, nou was dat het dan!
Jammer dat dingen en zaken te veel en te vaak zo lopen, als we recentelijk het dansfeestje in Duisburg nog ééns even onder de loep nemen, had dansen als kind niet iets betoverend’s?
Nou de harde realiteit was een ietsje anders, maar hoe heeft het zover kunnen komen vraag je jezelf dan af?
Och en of er dan 10 of 20 doden vallen, dat is niet de essentie, de essentie is hoe krijgen we het als volwassenen voor elkaar om zo de wereld te laten instorten voor zoveel mensen.


Wat is er met onze ‘kinderlijke’ fantasie gebeurd, vraag ik mij af?
Is het nog niet genoeg om te veel en veel te vaak met ‘trash en shit geconfronteerd te worden?
Geilheid, geld, alcohol en verdovende middelen maken geen feestjes met een soort oprechte fantasie, nee die maken feestjes die ‘dodelijk’ zijn!
U ziet het, het éne vraagteken na het andere, en niet zomaar, als de fantasie ingeleverd word voor hebzucht en het geen bevrediging kunnen vinden in de tijdspanne die en mensenleeftijd omvat, nou dan krijg je dit soort excessen!

Dan is ‘Lummelig’ de titel van deze column eigenlijk nog het meest ’vertederende’ woordje.
En daar moeten u en ik het ‘helaas’ méé doen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Kermis in de Hel” (24-07-'10)


Een beetje van alles wat, het is zomer, het voetbal is afgelopen, de tour de France is aan de gang en de vierdaagse is ook aan de orde.
Het zomert ongenadig, noodweer is dan ook hier en daar aan de orde, de zon schijnt en bakken met water vallen na weer een onweersbui op ons neer.
Vroeger zei men dan, dat het ‘kermis in de hel’ was.

Vakanties zijn aangebroken, het grote nietsdoen is begonnen, al dan niet reist men af naar verre oorden.
Met vliegtuig en/of de auto, maar ook de kampeerwagen en camper en caravan zijn zowel doel als middel.
Weg van het baasje en weg van de formatie van onze genoeglijk ijsjes etende politici!
Ze onderhandelen dat het een lieve lust is, zeggen ze tenminste en ze ……komen er uiteraard niet uit, voorlopig althans niet.
Het mag de burger wat kosten, want als ze éénmaal de zaken rond hebben wordt dat dubbel en dwars uitbetaald immers, daar mag je de jongens en meisjes van links en van rechts en van een midden kabinet of wie weet toch nog paars plus, aan houden!

Bezuinigen is de ‘oorlogskreet ’die overal geslaakt wordt, meer doen met minder.
Nadenken en beter coördineren levert ook al het nodige op denkt Simon bij zich zelf.
Mooi voorbeeld, het geneuzel met het gemeentehuis ter plaatse, met een aantal ambtenaren bedoel ik dan.
Moesten en moeten een aantal zaken en dingen geregeld worden en het schiet allemaal van geen meter op!
Vakanties komen er tussen als een soort zalf op de wonde, kan ik de zaken tenminste 3 weken opschuiven mijmer ik, voor mezelf uitschuiven dus.

Maar kloppen, nee dat doet het natuurlijk niet, maar ondanks de miljarden bezuinigingen die er hoe dan ook gaan komen, schijnt de zon als nooit te voren.
En dan weer die ‘kneiters’ van buien waarbij het dondert en het bliksemt, en het ‘lang verbeidde water’ met bakken uit de lucht komt vallen.
‘Kermis in de Hel’ dus zogezeid, dat zeiden de oudere mensen vroeger tenminste en dat was geen spotten!
Dat we elkaar op lopen te jutten met van alles en nog wat maakt het dat de vakantie meer dan broodnodig is.

We zijn een raar volkje, we willen soms van alles maar als het erop aan komt vertikken we het om samen met elkaar te gaan regeren.
Laat de boel rustig in de soep lopen, elke dag loopt onze nationale schuld op en op, en dat terwijl wij lekker relaxed aan ijsjes lopen te likken.
Warm, warm immers, geen excuus maar net zoals het onderlinge gedoe en meningsverschillen gewoon de Nederlandse realiteit.
We barsten naar mijn stellige overtuiging van het geld met zijn allen, want we doen alles, behalve het aan de slag gaan met het bezuinigen, dat stellen we gewoon uit tot na het zomerreces!
We gedragen ons net als het weer, kermis in de hel en na ons de zondvloed, het gaat goed in Nederland dat is wis en zeker, als je het leven de revue laat passeren.
Het leven anno 2010 zo rond en in de vakantie periode gaat zo zijn gang met een veelheid van dingen en zaken.
Sport, ontspanning, vakantie in het land waar het leven goed is, in een land van ijsco’s en een vierdaagse wandeling in en rond Nijmegen.
Het grootste wandelevenement ter wereld, ook dat kunnen wij als klein landje organiseren.
Met zijn allen onderweg naar de gladiolen, want het mot en het zal, aankomen zul je!
Want als je thuis komt dan mot je wel wat te vertellen hebben!
Wat een rijkdom, ik denk wel ééns, het is gewoonweg niet te bevatten.

Terwijl Desi Bouterse de Surinaamse verkiezingen wint en ook en passant president van datzelfde Suriname wordt, terwijl hij in Nederland nog een gevangenisstraf van zeven jaar moet uitzitten realiseer ik mij.

Niet alleen in Nederland maar ook in Suriname is het ‘Kermis in de Hel’!
De meest verwarde en averechtse praktijken vinden dagelijks over de hele wereld plaats.
Lang leve het leven zullen we maar zeggen, te rijmen valt het toch niet!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Het Geluk was Op” (17-07-'10)


Nou we weten inmiddels hoe het afgelopen is het WK 2010, betreffende het zo wonderschone en veelgeprezen spelletje dat met de voet dient te worden gespeeld.
We zijn tweede geworden op het wereldtoneel van de verguizing en van de euforie.
Geen zilvervloot, maar wel een gulle ontvangst bij thuiskomst op een boot varende door de grachten van ‘ons’ Amsterdam!
Er zijn ondanks dat we geen ‘Campiones’ geworden zijn allerlei aardigheidjes uit de kast gehaald.
Twee straaljagers flankeerden het vliegtuig bij binnenkomst in het Nederlandse luchtruim.
De grachten in Amsterdam kleurden oranje,het weer zat méé op dinsdag de 13e juli en de spelers en het publiek waren blij, dat we weer ééns ‘Vice Weltmeister’ geworden waren en dat nu voor de derde keer!
Ik dacht bij mezelf, zie je nou wel op deze manier kan het ook scheepsrecht zijn nietwaar!
Met beide benen terug op de grond, de grond van de harde werkelijkheid, want “het geluk was op”!

Weken lang bleven we letterlijk op de been met datzelfde ‘broodnodige geluk’, en we groeiden, zoals dat in rondborstige termen klinkt, in het toernooi al naar gelang het vorderde.
De ene wedstrijd een ‘ietsie pietsie’ beter of minder slecht, of met net dat beetje zegen van boven, maar tot grote hoogten zijn we met ‘de club van miljonairs’ geen enkel moment gegroeid.
Simon heeft het dan over voetbal zoals we dat kenden medio jaren zeventig!
Die periode waarin Nederland geprezen en geroemd werd om zijn speelwijze, spelopvatting en spelbeleving.
Dat nivo hebben we bij lange na deze keer niet kunnen benaderen, niet dat we geen begenadigde kerels hebben rondlopen die op een voetbalveld en op de bank het nodige kunnen.
Zelfs lintjes zijn er inmiddels uitgedeeld aan de trainer en aan de aanvoerder, dat mag en past wel bij zo een prestatie, ze worden voor minder weggegeven dunkt mij.
Maar hoe dan ook”het geluk was op”!

De laatste wedstrijd tegen ‘Los Campiones’ naar later bleek de Spanjaarden was er ééntje te veel!
Het werd een partijtje, niet nadenken soms zelfs voetbal wat je niet zien wilt. Wat te denken van een ballet beweging van Nigel de Jong, en als het daar nu bij gebleven was, maar niet dus.
U heeft het allemaal kunnen zien, omdat het inmiddels wereldwijd is ‘uitvergroot’!
Weet u nog van die ‘vermaledije’ Braziliaan die Arjan Robben zijn bovenbeen meende te moeten bewerken, en vervolgens zonder pardon van het veld werd verwijderd.
Ze hadden al eerder met 10 man kunnen komen te staan dus!
Bijna had je kunnen constateren dat er nog een vleugje geluk aan onze ‘manschaft’ kleefde, toch?
Maar niets was minder waar, want daar heeft de Engelse scheidsrechter uiteindelijk wel voor gezorgd.
Elke aanval van Nederland heeft hij persoonlijk in de kiem weten te smoren, bijna alles werd bestraft omdat er een zogenaamde overtreding, volgens hem, werd begaan, en dat was natuurlijk niet waar!
Een ‘parmantig haantje’ die slechts op één ding uit was, eigen eer en eigen meerdere glorie.
Het is een tijd geleden dat Simon zo een ‘selfkicker’ gezien heeft die van de Fifa mede deze finale mocht maken tot een pot voetbal, die op dit podium niet gespeeld had moeten of mogen worden!
Voor dit soort ‘finales’ recruteer je mannen met inhoud die wars zijn van elke vorm van ‘egotripperij’ en zelfverheerlijking!
Die een wedstrijd de kans geven om uiteindelijk een beetje een ‘finale glans’ te krijgen, of met een ‘goudrandje’ later zal worden herinnerd!

Maar niets van dit alles mocht zo zijn, wat hier is niet alleen een scheidsrechter voor nodig maar ook twee ploegen die elkaar aanzetten om voor een ‘wereldpubliek’ een spel te spelen, zoals voetbal ook gespeeld kan worden!
Als je zover gekomen bent dan ga je de boeken in als nummer 1 en nummer 2 van de wereld, zonder bittere nasmaak!

Maar wat moeten of kunnen we ‘Los Holandos’ verwijten?
“Het Geluk was Op”, en zonder geluk vaart nu éénmaal niemand wel!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“De Zilvervloot” (10-07-'10)

Zijn naam is klein, zijn daden benne groot, hij heeft gewonnen de zilvervloot.
Waar hebben we het hier over, over niemand minder dan Piet Hein, een zeeheld uit vroeger jaren die het bestond de Spanjaarden te weerstaan en niet minder ze op onderdelen ook te verslaan!
U begrijpt al waar Simon naar toe wil, ja hoor naar de finale van het WK voetbal in Johannesburg.
Want het staat te gebeuren, een wereldwonder in zakformaat namelijk. Wij spelen de finale van dit ongeëvenaarde voetbalspel en dat doen we in Zuid Afrika en tegen onze belagers van vroeger namelijk de Spanjaarden!
Ongeacht de afloop op zich voor een klein landje een prestatie van formaat om te komen zover als we zijn gekomen.


Oh Nederland van André Hazes en datte we toffe jongens zijn en meer strijdliederen zullen worden aangeheven
En als bij het begin het Wilhelmus zal worden aangeheven zal er een siddering van emotie door het stadion gaan, en zal ook bij menigéén een brok in de keel zich manifesteren.
Wilhelmus van Nassouwe ben ik van duitse bloed den vaderland getrouwe en de koning van Hispanje heb ik altijd geëerd, alleen op de dag van de finale gaan we voor het ‘watergeuzen gevoel’ voor dat poepie laten ruiken en voor slechts één ding we zullen en willen weer een ‘zilvervloot’ binnenhalen!
Of het gaat lukken?
Dat zullen we pas weten op zondag de 11 e juli s’avonds om een uurtje of, laten we zeggen elf als er geen gekke dingen gebeuren.
Dan zullen we weten of we ons voor de komende vier jaar op het gebied van de sport die het meest beleden en beoefend wordt, Piet Hein mogen noemen!

Simon moet bekennen, dat alhoewel hij zich voorgenomen had zich er slechts zijdelings méé te bemoeien, hij toch gegrepen en overvallen is door vaderlandse ‘Wij Gevoelens’.
Nationalisme noemen ze dat ook wel, iets wat in een tijd van éénwording Mondiaal en in Europa eigenlijk niet meer past, maar wat een oh zo apart gevoel kan zijn, ergens bij te horen die misschien wel de beste van de wereld zijn samen met van Marwijk en zijn mannen.
Als ik dit schrijf is het allemaal nog open en kan het twee kanten op, maar toch, enig moment moet je de kaarten ergens op zetten met als uitkomst winnaar of verliezer, in dit geval op de finale van een wereldtoernooi.
Maar eigenlijk ben je ook al ‘winnaar’ als je als nummer twee van de wereld van het veld af zou stappen alleen heb je dan de Coupe de Jules Rimet niet.
En dan zou je kunnen zeggen een kniesoor die daar op let!

Het leven gaat er straks gewoon om door of je nu nummer één of nummer twee wordt. We hebben so wie so iets geflikt wat in de harten en hoofden van mensen zal worden onthouden als een prestatie van formaat!
Dat is nu al de uitkomst nog voordat de finale op 11 juli 2010 gespeeld zal zijn.
Hup Holland Hup laat de leeuw niet in zijn hempie staan het zal weerklinken vanaf de tribunes hoe dan ook uit tienduizenden kelen, en het gezang van de vogels enig moment doen verstommen.
Blatter c.s. verguisd en verfoeit om wat ze doen en wat ze laten, Afrika een werelddeel waar ze vaak de weg kwijt zijn, maar toch ook weer heel dicht bij de natuur staan, waar ze vaak bij de dag leven.
Waar ze ook, zoals wij dat ervaren niet nadenken over wat ze doen en zouden moeten laten in veel gevallen, maar ook hun emoties de vrije loop laten in heel veel gevallen.
En dat maakt het vaak ook zo de moeite waard immers, ook als land?


Waar de ‘Vuvuzela’ als het geluid van een zwerm bijen je door merg en been gaat en en passant je gehoor ook nog ééns dreigt te beschadigen.
Een land van emoties, van anders en van het wereldskampioenschap voetbal 2010.
Hoe het ook uitpakt Simon wenst u veel kijkplezier, een pracht van een finale, en diep van binnen hoopt hij uiteraard… op de verovering van een ‘tweede zilvervloot’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“ Ontpolderen ” (03-07-'10)


We gaan richting ‘grote vakantie’, we gaan stoom afblazen en we gaan even de gekte van alledag uit de weg.
In een super snelle maatschappij dreigt een mens af en toe de weg kwijt te raken, door- en door- en door is het credo!
Het hele jaar door commotie en het éne wedstrijdje na het andere, waarbij slechts één uitkomst telt, to be a winner!
Even een paar uitstapjes nog samen, eerst gaan we naar de ‘Hedwige Polder’ in het uiterste puntje van Zeeuws Vlaanderen.
Daar hebben we samen nog wat te doen namelijk een stuk ingepolderd land te ‘ontpolderen’.


De Belg Gery de Kloet zwaait al sinds een groot aantal jaren de scepter over dit stukje familie bezit.
Hij vindt het van de gekke om de boel onder water te laten zetten in het kader van een uitruil betreft het uitdiepen van de rivier De Schelde.
Hij spant zaken gerechtelijk aan op hoog nivo en verklaart iederéén voor onwijs, land ooit uit het water gehaald en bevochten nu weer onder water laten stromen, de omgekeerde wereld.
En zo is het natuurlijk ook een beetje, dit doe je als nadenkend mens niet als er geen grotere belangen méé gemoeid zijn.
Polderen en Ontpolderen op luttele vierkante meters in Nederland op de grens met Belgie.
Not Done zegt Gery de Kloet dan ook, ik ga er voor om dat land waar veel moeite voor gedaan is om het uit zee te winnen niet zonder slag of stoot terug te geven aan diezelfde zee!

Niet gewoon dwarsliggen maar uit overtuiging gaan voor een stukje idealisme, want luister goed ik kan er genoeg geld voor krijgen maar daar gaat het nu even niet om!
Zonder idealen geen toekomst, en dan bedoel ik ten positieve natuurlijk!
Ontpolderen gaat niet tot elke prijs laat dat duidelijk zijn! Een beetje Luctor et Emergo wellicht?

Iets heel anders nu nog even voor de ‘grote vakantie’ gaan we luisteren naar mevrouw Wafa Sultan een dame uit Syrië, die inmiddels in Amerika woont.
Zij is één van de getuigen van Geert Wilders in zijn strijd tegen de Islam.
Hij staat terecht omdat hij zou aanzetten tot haat omdat hij de Islam een achterlijke niets ontziende godsdienst vindt!
Een Godsdienst in opdracht en ter nagedachtenis vooral aan Mohammed de profeet, zeg maar de zegsman en uitvinder van genoemd geloof.
Zij is het volledig ééns, als ex moslima, met de houding en de uitspraken van meneer Wilders.
Ook zij vindt, dat een boek wat opgeeft over de prestaties van deze meneer Mohammed en ook aan kinderen wordt onderwezen niet door de beugel kunnen en derhalve verwerpelijk.
Zij heeft het hier dus over de Koran een boek waarin o.a. een passage voortkomt, de passage dat Mohammed op enig moment 700 Joden eigenhandig onthoofde.
Nee dat kun je niet maken vindt ook Simon zo ga je niet met boeken om anno 2010 ook niet als er Koran opgeplakt staat.
Deze mevrouw memoreert verder dat Wilders het bij het juiste eind heeft door de Islam een intolerante, niet van deze tijd zijnde ‘woestijngodsdienst’ noemt.
Een botsing niet zozeer van twee godsdiensten maar van twee beschavingen waar de ‘Christelijke’ het met vlag en wimpel wint van de ‘Islamitische’.
Haar lezing en mening, opdoeken met mensen die blijven volharden in een geloofsbelijdenis die haaks staat op de hedendaagse werkelijkheid.

Het is niet voor niets dat de onmacht en onzin van de Islam tot gevolg heeft dat er onderdrukt en gevochten zal moeten worden!
Wafa Sultan een zeer strijdbare ex-moslima, ook zij ziet, hoe raar het misschien ook klinkt ‘ontpoldering niet als een oplossing, maar staat vierkant achter Wilders in zijn retoriek.
Houd je eigen ‘gedachtengoed’ in ere en koester het en laat je niet verleiden je huig te laten hangen naar een ‘woestijn godsdienst’ die meer dan 1000 jaar geleden de dienst uitmaakte in bepaalde delen van de wereld!
Haar betoog ten faveure van de heer Wilders zijn ideeën maakte bij mij een aantal zaken los, net zoals de Hedwige Polder in Zeeuws Vlaanderen, geef je iets goeds waarvan je weet dat het bij deze tijd en bij dit land hoort zomaar weg?
Wat Simon betreft niet dus!
Het polder model lijkt mij een meer voor de hand liggende verstandiger benadering van zaken die zijn zoals ze zijn.

De conclusie,die is aan u en die mag u trekken!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Koning Voetbal” (26-06-'10)

Alles overheersend aanwezig, doe uw Tv toestel aan en huiver van de veelheid van uitstorting betreffende het welhaast zaligmakende voetbal gebeuren.
Je moet het of je wilt of niet ondergaan, tot in de vezels van de hele wereld vervlochten is het spelletje dat miljoenen en miljoenen gekluisterd houdt aan radio en televisie.
De Fifa houdt de wereld draaiende, althans zo komt het een beetje over, brood en spelen, de oude Grieken hadden het er al over.
Geef het aan de mensen en u hebt geen kind meer aan ze, dat was zo ongeveer de achterliggende redenering!
En wat is er sindsdien verandert vraagt Simon zich af, eigenlijk helemaal niets toch?
Alleen dat de Engelsen het voetbalspelletje hebben uitgevonden ooit, en daar hebben we nu de revenuen van.
Heel wat uren kunnen we doorbrengen in ‘gelukzalige vervoering’ of in ‘volledige nutteloosheid’ aan u de keuze!

Waren er vorige week nog mensen die mij een soortement arrogantie verweten betreffende mijn column ‘Rijker en Rechtser’, waarbij de zinsnede, stemmen met je rug naar de maatschappij nogal zeer deed, zullen ze mij vorenstaande volmondig moeten beamen naar mijn stellige overtuiging!
Betreffende het voetbal staan we met het oog gericht op de pure realiteit van het hedendaagse, de verslaving aan een balspel wat met de voet gespeeld wordt.
Een aantal regels, de zogenaamde spelregels, zijn er op los gelaten en ziedaar een getolereerd verschijnsel namelijk ‘voetbal gekte’ of ‘voetbal verslaving’ u mag het zeggen!
En niemand zal u er op aanvallen dat enige zinsnede betreffen deze ‘verslaving’ niet door de beugel kan, of zou kunnen.
Koning Voetbal is gewoon ‘Oppermachtig’ waag het niet om er iets over te zeggen Simon wat het ego van enig voetballiefhebber zou kunnen kwetsen.

Zuid Afrika daar gebeurt het op dit moment, daar moet je zijn om je een voorstelling te kunnen maken van een ‘heilig gebeuren’ bijna!
De geilheid van de bal die rond is afgezet tegen de alledaagse praktijk die krom is, zo krom zelfs dat Afrika, en ook Zuid Afrika waar het allemaal gebeurt beschouwd moet worden als een verloren continent!
En daar speelt de wereld zijn spelletje onder aanvoering van almachtige voetbalbazen van de Fifa, bijna van een zelfde gehalte als het PVV verhaal met zijn of haar rug naar de ‘menselijkheid’!
Stemmen of je spelletje spelen met slechts één doel, de bevrediging van eigen ik en ego, en de anderen laten barsten.
Ze laten barsten al die zwarten, die wij als ‘superiors’ hebben opgezadeld met ons spelletje ooit uitgevonden in Engeland.
En wat zij er aan hebben als alles achter de rug is?

Simon denkt geen éne kloten, zij waren het vergeten contingent en dat blijven ze daar helpen zelfs geen ‘Bavaria Babes’ aan!
Ook weer zo een uitgemeten actie van een bierbrouwer tegen de Fifa, resultaat en uitkomst ‘in der minne’ geschikt.
Dus nul komma nul heeft het uitgehaald, miljoenen en miljoenen zijn er gespendeerd aan het spelletje van ‘Koning Voetbal’.
De zwartjes in Afrika worden er niet beter van integendeel, geen enkele firma zal zich geroepen voelen om ter wille van een potje voetbal te investeren in een land waar mensen bij de dag leven.


Waar ze zich niet druk maken over de dag van morgen, waar ze ondanks een gigantische aids epidemie, die door hun leiders ontkent wordt, verder gaan met leven, want het moet wel.
Waar ze de samba zullen blijven dansen en Nelson Mandela als God zullen blijven vereren.


Blijft de vraag wat er nou als een ‘verloren contingent’ of land beschouwd moet worden?
Europa met zijn ‘allesweters’ en voetbalspelletjes?
Amerika met zijn “ Yes we Can” mentaliteit?
Of Afrika met zijn ‘Koning Voetbal’?

Wie het weet mag het zeggen!

Goed Goan,

©Simon Schrijver

“ Rijker en Rechtser “ (19-06-'10)

De week erna oftewel ‘the week after, nu het een iets bezonken is ééns even kijken wat er eigenlijk gebeurt is.
Nou dan blijkt al vrij spoedig dat er een aardverschuiving heeft plaatsgevonden in ons land.
We zijn met zijn allen rijker geworden en daar vloeit uit voort blijkbaar ook rechtser, dat is een éérste optelsom.
Een optelsom van ‘verrijking, verrechtsing en verloedering’ die daar hoe dan ook bij behoort!
Deze uitspraak neemt Simon graag voor ‘zijn verantwoording’ maar in ieder geval voor ‘zijn eigen rekening’.


Het is goed mis met de bv Nederland, we hebben volslagen ‘krankjorum’ gestemd, de arbeider denkt zowaar dat de VVD hem en/of haar datgene zal brengen wat zijn portemonnee positief zal beïnvloeden.
De komende vier jaar met een ‘nietsontziende rotgang’ dertig miljard euro wegbezuinigen!
En daar zijn de meeste stemmen voor en aan gegeven, door ja u leest het goed een groot aantal, deel uitmakende van de klasse van ‘Jan de arbeider’!
Of bestaan die niet meer vraag ik mij af, bestaat er geen arbeidersklasse meer nu we allemaal verwent worden wat betreft de centen.
In de winkel van de bv Nederland hoeft niemand meer te werken voor zijn of haar week en/of maand geld.
Je krijgt hoe dan ook een uitkering in wat voor een vorm en hoedanigheid dan ook.
Wat je er wel voor moet doen is afgeven en kankeren op rotjoden en kut marokkanen!
Ze ook het allerbeste toewensend, en dat is oprotten naar hun land van herkomst die enige aangewezen mogelijkheid is.
Hoezo verrechtsing en hoezo dom en hoezo ‘krankjorum’?

In de eigen gemeente zijn we nummer 2 in een wijde regio waar de PVV de derde partij geworden is met betrekking tot het aantal uitgebrachte stemmen, ook dat geeft te denken!
In de praktijk heb ik er de laatste maanden weinig van gemerkt, om me heen, van deze ‘stiekeme’ PVV stemmers.
Je hoort ze niet je ziet ze niet, en dan inééns als een duveltje uit een doosje dan zijn ze er.
In het stemhokje met de rug naar de maatschappij een stem uitbrengen die slechts één uitkomst kan hebben…. een verkeerde!


Ik schaam me een beetje voor deze politieke ontwikkeling in Nederland, en dan met name ook voor de domheid die wij daarméé op het wereldtoneel ten toon spreiden.
Wie neemt er ‘sommige Piassen’ nu serieus die vertellen dat de christelijke en joodse beschaving wel deugen en alle anderen van een kaliber zijn dat een enkele reis verdient naar het rijk der fabelen!
Triest dat een grote meerderheid, die niet tot de bezittende klasse behoort zich zo door ‘sentimenten en randverschijnselen’ laat mééslepen.
Gelijktijdig geven we hier blijk van een stukje onnozelheid van het zuiverste water door het snijden in eigen vlees te ondersteunen.
Het moet werkelijk niet gekker worden denk ik bij mezelf, het maakt me dan ook oprecht verdrietig maar bovenal ook boos als we met zijn allen zo een groot brok naïviteit aan de dag leggen.

Twaalf procent van de stemmen in de gemeente Oldebroek voor de PVV evenveel als de PvdA en de SGP en landelijk de twee rechtse rakkers VVD en PVV samen 55 zetels.
Da is niet niks ‘zunne’ zullen ze in België zeggen.
Een land waar we de inwoners graag een stuk ‘domheid’ toeschrijven, de ‘Belgen moppen’ waren er ooit het sprekende bewijs van.

En nu zijn wij dat nivo dicht genaderd, zoniet voorbij gestreefd.
Het wordt steeds kouder en onpersoonlijker in dit land, waar God bijna is afgeschaft en de slogan is, ieder voor zich en dat …de Duivel ze hale, die rot buitenlanders!
Dit land waar we dreigen af te zakken naar‘dagkoersen’ en individualisme!
Waar niemand meer zijn broeders hoeder wil spelen of zijn!

Rijker en Rechtser, ze hebben wat bij elkaar te zoeken blijkbaar, Simon hoopt dat we snel wakker zullen schrikken uit een hopeloze en boosaardige droom!
Op ‘valse’ sentimenten sturen zal vroeg of laat betekenen dat we met zijn allen kopje onder zullen gaan!

Goed Goan.
©Simon Schrijver

“ Euforie “ (12-06'-'10)


Waarover en door wie? Dat is voor ons allemaal een weet als u deze column tot u neemt, in wat minder oud Nederlands heet dat dan als u deze column leest.
Nu over de politiek en straks over het voetbal, wedden!
We rennen van het éne naar het andere podium, we willen erbij zijn, wis en zeker!
In een onzekere wereld waar niets vast staat, staat één ding vast ‘euforisch’ zal het zijn of ten positieve of ten negatieve.
Tranen met tuiten of lachen als een boer die kiespijn heeft, wedstrijden winnen of wedstrijden verliezen.
Vreugde en verdriet, wat ligt het in de gevoelswereld van het wezen mens dicht bij elkaar.

Veel winnaars en zoals altijd veel minder verliezers en zeker in een land dat Nederland heet.
Een land overvloeiende van melk en honing, niet in het midden oosten maar in een klein landje aan de Noordzee.
Waar iederéén precies weet hoe het moet, behalve in het ecchie!
Dan wil het nog wel ééns anders lopen dan gedacht, we hebben ook een beetje een ‘kneuter en roddel’ maatschappij ten slotte.
Maar veel minder onverdragelijk als dat men ons wil doen geloven, we soppen en zappen met pinda’s op de schoot voor de TV.
En we hebben het er over tot in den treuren, noemen onszelf radicaal, maar die tijd is al lang voorbij.
Daar moet je voor verhuizen naar Iran en Pakistan of Afghanistan of zoveel andere landen waar ze weten wat ‘radicalisme’ betekent.

Verkiezingen en euforie horen onlosmakelijk bij elkaar, zijn zelfs zoals dat heet onlosmakelijk met elkaar verbonden.
En dat mag ook in een land waar daar in ieder geval geen bloed uit kan vloeien.
Verkiezingen gaan eigenlijk in Nederland normaliter nergens over, een beetje een ‘accent verschuiving’ gedoe, niet meer dan dat.
Hersenen in slaan is niet gedaan in het land van polderen en paars, er tussen in daar zullen we wel méé te maken krijgen.
Pijn verdelen en verdriet verwerken en wie weet zit er wel een partij bij die zich er gniffelend op verheugd, ik bedoel dan op ‘snoeihard bezuinigen’.
Want dat is de uitkomst en optelsom van het complete politieke kader dat het straks mag gaan doen, met de vingeroefeningen van elke euro omdraaien. Vingeroefeningen die er absoluut bij zullen horen, en goed van pas zullen komen!
Een snikkend christen democratisch smaldeel likt zijn wonden, er is en wordt afgerekend met een periode.
Een periode van voor en tegenspoed, met het jonkie Balkenende ooit aan de leiding, het ging met vallen en opstaan.
Zijn afscheid is sneu en er blonk bijna een traan in zijn ogen, maar hij wordt in de schoot van zijn familie goed opgevangen, laat dat een troost zijn en tegelijkertijd een bekroning van zijn politieke loopbaan!

En nu een nieuwe politieke realiteit, de steven moet gewend worden en een nieuwe koers moet worden uitgezet.
Het baken aan de einder waarop gekoerst moet gaan worden is een ‘inleverstation’ van euro’s en meer zaken die door euro’s in stand worden gehouden!
Dumpen dat zal aan de orde zijn, om ‘het gat’ waaruit al die olie gestroomd is ‘spreekwoordelijk’ te dichten.
Vrijheid en democratie vieren hoogtij in deze dagen, de partij die deze naam draagt wordt bejubeld en verguisd!
We zullen zien hoe het allemaal uit gaat werken, hoe groot de verdraagzaamheid zal zijn onderling als er ‘geformeerd’ moet worden.
Als er water bij de wijn gedaan zal moeten worden, en wie bereidt is die wijn dan te drinken!?


Hoe bereidwillig men zal zijn om in te schikken en samen te werken, wat willen we en wat kunnen we met een partij voor de vrijheid?
Een partij die Nederland wil reserveren voor de Nederlanders, die klaar is met de immigratie van buitenlanders, die geen of niet meer Allah gedoe aan de broek wil krijgen.
En last but not least de partij die er van getuigt een zekere veerkracht te bezitten en met de slogan ‘iederéén telt méé boven verwachting aan de finish is verschenen.

Maar hoe dan ook in dit Nederland waar iederéén over iederéén heen rolt …valt veel meer te verliezen dan te winnen!
Simon zou graag zien dat u dat goed in uw oren knoopt!

En, oh ja ik wou mijn dochter bedanken voor haar uitgebrachte stem op Groen Links, of was het nou D 66?!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“ Boerenbedrog ” (05-06'-'10)


Er wordt gepraat en gepraat, beloofd en beloofd in de opmaat naar negen juni, de dag dat bekend gaat worden wie er in ‘alle redelijkheid’ gaat regeren.
De dagen daarna wordt er dan een kabinet geformeerd dat aan één van de grootste bezuinigingsrondes van de BV Nederland mag gaan beginnen.
En links of rechtsom het gaat, ondanks dat de politici zeggen dat u door hun partij gespaard gaat worden, onherroepelijk geld kosten.
Het hakt er nogal in zo’n slordige dertig miljard euro afschrapen van de voorzieningen en andere behoeften die u en ik hebben, of menen te hebben!
Of zelfs menen recht op te hebben.
Ja beste mensen geld de enige factor die, zo lijkt het in ieder geval, de gemoederen beheerst.
De factor geluk bestaat uit stoffelijkheden die geld nu éénmaal in staat is om u en mij te verschaffen, een simpele optelsom dus, niet meer en niet minder.

Het ‘verkiezingscircus’ draait op volle toeren, beloften, beloften en nog ééns beloften.
Je wordt er moe van, de mondjes staan niet stil de éne zal u nog meer verwennen dan de andere.
Vanuit hun koffer of tas komen in veel gevallen de mooiste loze beloften en kreten.
Weldoeners zijn ze welhaast slechts met uw en mijn lot begaan, inééns realiseren zij zich dat u en ik op de blaren moeten zitten van te weinig en ondeskundig toezicht de laatste bijna vier jaar.
Banken, nou de mensen dan die zich hier aan het verrijken waren, en die ons er in luisden zodat de BV Nederland( u en ik dus) met een formidabele schuld kwam te zitten.
En de blaren die ons bezorgd zijn, en waar we op moeten zitten, moeten we nu met een minder goede goedkopere zalf behandelen.

Want er is minder geld in kas( lees uit te geven) dan voorheen, dat geld is immers verdwenen in de zakken van woekeraars en geldwolven!
Die maken er goede sier van naar ik aanneem tenminste, en ook de politici die niet goed opgelet hebben en onvoldoende op de tent gepast hebben, hebben met hun riante salarissen eigenlijk ook niets te klagen!
Er voor gestraft worden anderen, u en ik dus, en nu moeten we ook nog op hen of althans één van hen stemmen.
Eigenlijk best wel kolderiek, hoe kun je het bedenken zou ik bijna willen zeggen!
Ja het leven zit raar in elkaar en nog raarder als het ‘verkiezingscircus’ weer ééns van zich laat horen.

Een bonte stoet van mannen en vrouwen die op pad zijn om uw portemonnee te spekken en als dat al niet lukt deze tenminste in ieder geval te ontzien.
Snapt u het eigenlijk nog?
Nou ik als Simon kan er zoals de dingen in deze periode gaan eigenlijk geen touw meer aan vast knopen.
Maar dat zal ongetwijfeld te maken hebben met mijn ‘boerenverstand’ en de mij ontbrekende ‘boerenslimheid’ die daarbij zou moeten horen, maar die ik blijkbaar ten éne male ontbeer.

Ja het leven zit ingewikkelder in elkaar dan je zou wensen, was het maar wat éénvoudiger verzucht ik bij mezelf.
Nog een paar dagen en dan weten we hoe we samen de kaarten geschud hebben, wie er als grootste ‘oppoetsers’ uit de strijd komen en op wie aller ogen gericht zullen zijn en derhalve alle hoop gevestigd is!

Wie ons knollen verkocht heeft die al naar gelang de tijd straks vordert, citroenen zullen blijken te zijn.
Of wie weet hebben ze de soep heter gemaakt dan dat deze moet zijn, en als we straks aan het eten komen blijkt dat deze niet zo heet gegeten wordt als dat ze werd opgediend.
We kunnen als ‘stemvee’ niets anders doen dan lijdzaam afwachten in wiens kuif het meest gepikt gaat worden!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Valse Start” (29-05-'10)


Het college in de gemeente Oldebroek maakt een valse start, althans als het aan de ABO ligt.
Het nieuwe college kan hun goedkeuring niet wegdragen, oorzaak onder andere verzwijging van antecedenten in de geloofsbrieven van mevrouw Hoorn.
Een hoop gerommel en gedoe waarvan je jezelf moet gaan afvragen gaat dit alles nog ergens toe leidden?
Er was een reden, volgens diezelfde ABO ja zelfs meerdere redenen, Oldebroek moet los komen van het ‘ons kent’ ons principe.
Los komen van allerlei ge groeide vertrouwen relaties,en van ouwe jongens krentenbrood!
Het moet anders, het moet nieuw is het motto van de jongens en meisjes die in de gemeente Oldebroek de komende vier jaar deel uitmaken ven de raad van deze gemeente.

Maar hazen lopen ook in onze gemeente graag langs paadjes die ze kennen en waar ze geen vijandelijke belagers menen te kunnen verwachten.
Niet een eigenschap van dieren, maar ook één van het wezen mens.
En nu staat diezelfde ABO erop dat ze juist over die paden gaan lopen, en dat is nu niet bepaald de gemakkelijkste weg.
En dat blijkt nu in de praktijk al bijna direct na de start van de bestuurders in hun nieuwe formatie.
De praktijk is weerbarstiger dan we in de gaten hebben, maar het zal er van komen moeten “de Drie van Oldebroek” gedacht hebben.
We grijpen elke gelegenheid aan om ze, die anderen dus, te wijzen op inspraak en vernieuwing, kortom we zeggen niet alleen dat we willen hebben dat iederéén met de billen bloot gaat!
Onderscheid daarbij maken we niet want mannetjes en vrouwtjes zijn immers gelijk, ook discrimineren daar willen wij ons verre van houden.

Ja beste burgers, dat belooft nog wat de komende vier jaar, uitglijders en stiekeme zaken zijn uit de boze en worden de komende vier jaar breed uitgemeten!
Woorden moeten op de bekende goudschaaltjes gewogen worden, en de maat wordt meerdere keren genomen, in dit geval betreffende de collega raadsleden en het uit hun midden gemandateerde.
Het wordt de komende vier jaren op de barricaden, althans zo meen ik het te mogen begrijpen.
Och wat Simon betreft mag er wel wat meer peper en zout in de soep van alledag, ik weet dat het slecht is voor de bloeddruk, maar elke dag hetzelfde is weer slecht voor je verbeeldingskracht.
Verder denk ik dat het tobben blijft met een overwegend sterke visie gerelateerd aan het hiernamaals.
Het hier en nu daar gebeurt het immers, in onze gemeente daar zal het allemaal wel méé vallen maar je moet wel alert zijn.
Wakker worden en dan ook wakker blijven dat is ons devies voor de komende vier jaar voor minder doen we niet!

Ja het valt allemaal niet méé in een dorp in beweging, ingeslapen hoezo wat bedoelt u?
De komende vier jaar gaat er veel veranderen in deze gemeente dankzij hulp van buitenaf, want dat is wel een beetje de optelsom van ABO, niet te ontkennen dunkt mij.
Het algemene belang zal gaan zegevieren dat is de strijdkreet, en onrecht dat nagelen ze aan de schandpaal, vroeger nog midden in een dorp of stad en tegenwoordig een internet- of kranten forum.
Het zal de komende tijd nog heel wat voeten in de aarde hebben om zover te komen dat men elkaar wat aardiger gaat vinden en begrip kan opbrengen voor andere denkwijzen en ander gedrag.
Maar net zo als de tijd alle wonden heelt zal enig moment diezelfde tijd ook haar geneeskrachtige uitwerking hebben op politici en bestuurders.

Want uiteindelijk leven met zijn allen op één aarde en om het wat lastiger te maken ligt er op diezelfde aarde een gemeente die Oldebroek heet!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Senioren Geluk” (22-05-'10)


Het is weer fietstijd, het aangebroken seizoen nodigt een ‘grijze golf’ van ‘pedalisten’ uit voor ritjes naar her en der, en van hier naar daar.
Zomaar even een rondje Veluwe of rondje Dellen of even op bezoek bij deze en of gene, of gewoon even de tijd kapot slaan, wat in de volksmond dan doden heet.
Maar dan wel op een mensvriendelijke manier!
Het schijnt wel of het er elk jaar meer worden, soms in groepjes maar ook heel vaak gewoon met zijn tweetjes!
Ook als opa en oma onderweg zijn naar je kleinkinderen behoort uiteraard tot de mogelijkheden.
En ook de gebruikelijke éénzame fietser ontbreekt uiteraard niet als we s’ Heren wegen en zijn land doorkruisen.
Ze spoedden zich voort van A naar B en terug, op hun vaak luxe karretjes met alles erop en eraan.


Ja de senioren van tegenwoordig hoeven niet meer te zwoegen, ze hebben in de loop der jaren geleerd de fiets het werk te laten doen.
Zelfs worden veel ‘karretjes’ inmiddels ook ‘elektrisch’ aangedreven, het gemak dient immers de mens, dus ook de senior!
Het is het staartje van de vutters die op een wat jongere leeftijd er uit gegaan zijn, het zijn de niet echt rijken maar op hun fietsie zien ze er soms wel uit als zijnde de koning te rijk.
Mazzelaars zijn ze het kon nog net immers, de volgende generatie moet gewoon door tot ze zevenenzestig zijn!
Onafhankelijk en niet meer geplaagd door baas en of verplichtingen gaan ze frank en vrij het duel aan met elkaar en met de natuur!
Sommigen kijken wat verdwaasd om zich heen met een blik in d ogen van ja wat moet ik hier nou méé, zo een zee van vrije tijd, en zo onderweg van A naar B.
Van ergens naar nergens, wel een beetje een plan hoever en waar naar toe, maar toch ook weer niet echt.


De ‘vrije tijd’ heeft ze in de macht deze’ grijze rondjes en dies meer zijnde rijders’ van A naar B en van hier naar daar, wat moet je anders nietwaar?
De kilometers moeten, ook ter wille van het toch wel prijzige materieel, wel gemaakt worden.
En buiten dat, ledigheid is des duivels oorkussen, en dat is op zich ook al een reden om te biken, want de duivel plezieren nee nu nog effen niet daar kun je in de toekomst nog genoeg verdriet van hebben.
En zo aan het prille begin van den zomer is het ‘goe gedaan zunne om met den velo oewen eigen te vermaken en te verstaan, zullen onze Belgische vrienden wel zeggen, en zo is het ook!
Het is een bijzonder iets die fiets van tegenwoordig met zijn gestroomlijnde frame en allerlei snufjes, die het berijden van dit stalen ros aanmerkelijk vergemakkelijken.


En dankzij de senior, hij wat dun in het haar veelal en daarom een zogenaamde cap dragend, en zij met aanmerkelijk meer haar, maar wel erg grijs geworden, maar wel wapperend in de wind, is fietsen welhaast tot een ‘cult’ verheven.

Je kunt ze kopen in allerlei varianten, kleuren en stijlen, ze zijn ‘Modisch’ en hebben al lang niet meer die éénvoudige uitstraling van toen, die tijd dat senior nog junior was.
En net goed en wel aan zijn of haar carrière begonnen was.
En ze er nog geen flauwe notie van hadden, dat ze later als een soortement ‘grijze eminenties’ zouden gaan rond rijden.
Wat dan toeren zou heten, van A naar B en vice Versa, maar dat konden ze toen niet bevroedden.
En dat ook nog ééns op producten waar Piet Pelle in zijn stoutste dromen niet op gekomen was.
Ze zijn er met velen, het valt mij op juist op een dag dat de temperatuur stijgt en alles uitbundig groen wordt, dat Nederland vergrijst.
En dat komt enkel en alleen maar door de ‘Senior Geluk’ op de weg!

Jullie zijn voor Simon het levende bewijs dat vrije tijd, leeftijd en welvaart door de loop der jaren zich een status eigen gemaakt heeft, of zo u wilt verworven.

Van A naar B en Vice Versa de tijd wegtrappend met dunnend grijs haar, grijs aan de slapen en onderweg zijn of je leven er van afhangt…onderweg naar morgen!


Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Euro Mania” (15-05-'10)


Acht jaar onderweg zijn we nu met een betaalmiddel, dat vanaf het prille begin discutabel geweest is, kunt u het zich nog herinneren?
En afgelopen weekeinde ging deze ‘ijzersterke’ politieke munt bijna onder uit, sterker nog het was op een haar na gedaan met dit bedenksel van politieke kopstukken.
De munt zonder uitstraling die als geen ander ‘de vervlakking’ symboliseerde van dingen en zaken en gevoelens.
Je kreeg allemaal een ‘proefpakketje’ thuis om er het gevoel bij te krijgen om er met veel plezier méé om te kunnen gaan en op een verantwoorde wijze uit te kunnen geven!
De toenmalige minister van financiën, de heer Gerrit Zalm u weet wel de latere bestuurder van de DSB bank en de huidige directeur van ABN AMRO, liet geen mogelijkheid onbenut om de voordelen uit te leggen, en de gewone sterveling uit te leggen wat voor een weldadige uitwerking dit betaalmiddel wel niet te zou hebben!

Een volgende stap naar opheffing van armoede en een uiterst betaalgemak zonder rekening te hoeven houden met allerlei wisselkoersen en dat soort gedoe.
Europa een contingent om rekening méé te houden en dat alles door de Euro.
Maar dit weekend kregen we de spiegel voor gehouden, van overmoed en even vergeten dat noorderlingen anders gebakken zitten dan zuiderlingen en meer van dat soort gedragsmatig vaststaande realiteiten!
De Grieken gooiden de knuppel in het hoenderhok, zij toonden zich meesters in de ‘Belazer Techniek’, vanaf het prille begin gaven zij veel meer uit dan dat er onderling afgesproken was.


Daarméé zadelden zij hun medeburgers in Europa dus ook in Nederland op met een forse ‘meebetaling’ betreffende hun financiële tekortkomingen.
Je zou ook kunnen zeggen dat hun ‘achtergebleven rekenkundige capaciteiten’ er de oorzaak van waren dat wij jaarlijks per inwoner circa € 300,- aan hen moeten gaan overmaken!
Hoe gek moet je zijn en hoever wil je gaan in je solidariteit met de erfgenamen van de “Acropolis” en de afstammelingen van Socrates.
De mythologie en Zeus en de daaruit ontstane Godenzonen ze hebben ons als nazaten van de Germanen ooit gediend als voorbeeld!
Wellicht moeten we ze daarvoor dankbaar zijn en de revenuen die daarbij horen alsnog verrekenen!
Zo valt immers alles weer op zijn plek en doet het minder pijn!
Maar nu even serieus, het is toch van ‘de gekke’ dat wij voor ‘bekloten’ moeten
betalen, toch?
In haar algemeenheid, niemand wil toch betalen voor bedrog op wat voor manier dan ook?

We zijn met zijn allen een beetje bij de neus genomen door financieel deskundigen en hobbyisten, een wellicht wat wrange constatering.
Maar gewoon de waarheid toch, want wie was er in staat geweest in de ‘Gulden Tijd’ deze sterke muntéénheid dusdanig te manipuleren zoals dat de laatste tijd met de euro het geval is?
Er liggen nog een aantal andere landen op de loer, ook met een wat meer ‘luchthartige’ manier van leven.
Ook zij willen straks waarschijnlijk een duwtje in de rug, dat wil zeggen houdt uw chequeboek bij de hand want er zijn meer ruimhartige ‘levensgenieters’ die u met hun te korten enig moment, of links of rechtsom zonder mankeren zullen confronteren!
Zie hier wat een munt vermag, in dit geval de euro, die niet van je zelf is maar van allemaal en van iederéén.
En waar iederéén naar eigen inzicht méé denkt te kunnen omgaan.

Simon heeft de afgelopen week stil mogen staan en nadenken over ‘massa psychose’ en over hoe geldontwaarding kan leidden tot paniek.
Geen pensioen meer voor later, opgedroogde banktegoeden, kortom wat een euro al niet te weeg kan brengen als er niet vanuit één manier van denken méé wordt omgegaan!

Gek en/of niet kloppend? Hoe komt u erbij welnéé, gewoon voorspelbaar!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Stuit Bevalling” (08-05-'10)


Het is alweer een paar maanden geleden dat wij als burgers in Nederland, in dit geval ook in de gemeente Oldebroek ter stembus mochten gaan.
Wij gingen ter ‘stembusse’ om ons voor de komende vier jaar weer te voorzien van mensen die voor ons klaar willen staan en bestuurlijk die dingen willen doen waar we doorgaans zelf de tijd niet voor hebben.
Of simpelweg om het feit dat wij daar zelf de kwaliteiten niet voor bezitten!
De democratie in Nederland is een beslis en staatsvorm waar wij ooit een keuze voor gemaakt hebben en hierin betekent het in ieder geval ‘meeste stemmen’ gelden!
En in een land waar de ‘complexiteit’ toeneemt heb je bestuurders nodig die je jouw belangen kunt toevertrouwen nietwaar?


Nu doet zich al jarenlang het enigszins vreemde feit voor, dat wij in Nederland sinds de beeldenstorm, toen we de rooms katholieken de wacht aangezegd hebben, in heel veel ‘waarheden’ zijn gaan geloven.
Weliswaar geïnspireerd door één Opperwezen, maar toch.
Deze zogenaamde‘waarheden’ beïnvloeden ons denken en doen ook zeer in, zoals we dat noemen het politieke handelen.
Zo ook in de samenstelling van de plaatselijke besturen, ook op gemeentelijk nivo zeer zeker ook in de gemeente Oldebroek.
Op de arme zandgronden van de Veluwe was het knokken voor een boterham, in denken en doen werd er dan ook nederig ‘dankjewel’ gezegd, tegen alle onder andere bestuurlijke wijsheid die over je werd uitgestort, tot op de dag van vandaag!


Maar dat was de laatste driekwart jaar wel even anders, want er stond een persoon op, komende vanuit een andere hoek des lands, die al jarenlang een rustig min of meer rentenierend bestaan of iets dergelijks leidde, zo werd gezegd tenminste.
Deze man stelde de bestuurlijke onvolkomenheden zijns inziens aan de kaak en geleidelijk aan werd de beer spreekwoordelijk losgelaten.
Welke beer? Nou de beer van ‘Oldhorst’ in de persoon van éne heer Kaiser, figuurlijk uiteraard wel te verstaan!


Dit heeft er toe geleid dat vanaf dit moment, lees per 15 mei aanstaande in het jaar Onzes Heeren 2010, er een bestuur is ontstaan wat bestuursvernieuwing als één van haar programmapunten in het vaandel heeft staan.
Dat is voorwaar niet mis in een gemeente waar het leven van alledag, naar nu achteraf blijkt, in sommige gevallen te rustig, en niet voldoende inzichtelijk voort kabbelde!
Maar de beer maakte wel de tongen los maar maakte ongewild ook ‘slachtoffers’ onder de vrijdenkers dezer gemeente.
Dit veroorzaakte dan ook zoals de titel van deze column aangeeft een ‘stuitbevalling’, daar waar wij het hebben over de samenstelling van het nieuwe college van burgemeester en wethouders wat deze gemeente de komende vier jaren beschoren is!
Dat had de heer die het allemaal ’ingrijpend’ wilde veranderen niet bedoeld natuurlijk, maar ja figuurlijk gesproken beren denken nu éénmaal anders dan mensen nietwaar?
En het was natuurlijk een brug te ver te denken en te geloven, dat er inééns na al die jaren plaats zou zijn voor wel 10 zetels voor mensen die het algemeen belang als het hoogste goed in hun vaandel zouden willen méédragen!
Er is buiten de waard gerekend daar waar het gaat over waarden en normen, over het “Heere zegen deze spijze Amen” en andere gedachten die deze Veluwerand gemaakt hebben tot wat ze is.
Op in het verleden toebedeelde erfenissen blijven de claims voor heel lange periodes bestaan.
Op onderdelen kan dat geen kwaad, dat is ook weer het mooie, het sentimentele, het te koesteren gedeelte van de erfenis!

Het andere gedeelte van de erfenis, zitten we zoals dat in de volksmond heet, méé opgescheept!

Zo blijkt maar weer ééns het leven is in al zijn gradaties, of het nu gaat om besturen en/of oppositie voeren een secure klus.
Net als bij het slijpen van een diamant, doe je het onzorgvuldig en met te weinig overleg, te ruw en met te weinig vakmanschap, dan is het resultaat onvoldoende en moet je hem weggooien!

Een ‘stuitbevalling’ is ook niet de meest wenselijke, maar hoeft niet persé de boreling blijvend te beschadigen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Overlast en Verloedering” (01-05-'10)


Een samenleving in Nederland die in een rap tempo verloedert en waar de mensen elkaar naar het lijkt steeds minder ter wille willen zijn.
Buurten worden op de huid gezeten door jongeren die van God los zijn en van huis uit slechts de minimale dingen méégekregen hebben zoals eten, drinken, poepen en plassen.
Wat er in de hersenkamers zit is bedroevend weinig en niet door hen zelf noch door hun opvoeders tot een zekere wasdom gebracht.
Het zal ze een zalige rotzorg zijn, en ondertussen helpt onze zogenaamde zorgmaatschappij er ook nog aan méé om ze dat laatste zetje over de rand te geven!
Men laat ze aanklooien en men blijft ze met allerlei ADHD kreten er op wijzen dat het overmacht is en dat ze er uiteindelijk geen moer aan kunnen doen.
Ze zijn slachtoffers en nooit de daders van allerlei mesjokke rituelen, wij als maatschappij, moeten eigenlijk schoppen onder kont hebben dat we het zover hebben laten komen!

Dus bij hen zit er niet alleen een steekje los, maar ook bij de Pappie’s en Mammie’s van deze, de weg kwijtgeraakte maatschappij of samenleving zo u wilt!
Het jaar 2010 lijkt wel de optelsom van ongenoegen en met de pet er naar gooien en van dis- en wanorde en van ‘Overlast en Verloedering’!
Het lijkt er in veel gevallen op dat de mens terugkeert naar een soortement beestenbestaan, daarbij letterlijk schijt hebbende aan de ander en aan, zoals dat heet de maatschappij en leefwereld waar in het allemaal gebeurt.
Het moet maar ééns gezegd worden het wordt één grote onoverzichtelijke chaos, waar in het ieder voor zich en God voor ons allen geworden is.
En welke God dat is doet er even niet toe, in onze hedendaagse cultuur in ons hedendaagse Nederland hebben we ze… voor het uitkiezen immers!
Wat een gedoe allemaal zult u zeggen, nou helemaal juist, het is een gedoe waar je horendol en redelijk moede- en hopeloos van wordt.
Je zou het misschien wel gefrustreerd kunnen noemen, wie weet doe er méé wat u wilt en geef het de naam die hierbij past, maar geef het vooral een plek!
Maar schaar het vooral en hoofdzakelijk onder de noemer ‘Overlast en Verloedering’ wat Simon betreft althans.

We kunnen het maatschappij technisch niet meer aan, we hebben er te lang niets tegen ondernomen, we stonden erbij en keken er naar.
We hebben het laten gebeuren, we hebben de mond niet opengedaan of durven doen.
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat we er even geen last van hadden, omdat het in onze buurt even niet zo zichtbaar was.
Niet zo zichtbaar, of dat ons simpelweg het vermogen ontbreekt om het zichtbaar te willen maken of te laten zijn.
We zijn verworden met zijn allen, zo lijkt het in veel gevallen, tot een stelletje ‘schijtlijsters’!
Die als ze dingen en zaken constateren die ‘Overlast en Verloedering ’tot gevolg hebben, gewoon de andere kant uitkijken en het hoofd omdraaien.
Inclusief de overheidsdienaren, in dit geval de directe uitvoerende, de politiemannen en vrouwen op straat en in de buurt.
Het is mis in Nederland, en niet een klein beetje ook, we krijgen de rekening gepresenteerd van de ‘vrije opvoeding’ en van de ‘tweeverdieners maatschappij’ en de zogeheten ‘sleutelkinderen’!
En laten we nu niet blijven bléren dat we het allemaal niet zo bedoeld hebben, maar laten we diegenen die schijt hebben aan regels en socialiseren als overbodig beschouwen gewoon er op aanspreken.
Aanspreken op de door hen veroorzaakte rotzooi en “Overlast en Verloedering’.

Verwilderde slechts eigen genot en aanverwant zoekende ‘excisterende soms zelfs bijna vegeterende levende wezens’ die een zekere vorm van terrorisme beoefenen op velerlei fronten.
Dat komt dan door alcohol en/of drugsgebruik waardoor ze niet toerekeningsvatbaar zijn en de weg kwijt zijn of of anderszins.
Of dat nu in uw eigen buurt is waar ze blijk geven van ikke, ikke,ikke en de rest kan stikke, dit kenbaar makend middels onaangepast, onbeschoft en apengedrag.
Tot in de voetbal stadions waar dit soort volk zich de ‘geuzennaam hooligan’ heeft verworven, en er niet voor terugdeinst elkaar dood te slaan!

De “Verloedering” in Nederland is een feit en glorieert van Rotterdam tot Amsterdam en elders en ook in de gemeente Oldebroek, daarméé de onvermijdelijke “Overlast en Verloedering” met zich meebrengende!

En oom agent of zo u wilt onze hermandad en onze complete maatschappij staat erbij en kijkt er naar en is in veel gevallen te beroerd om ook maar een vinger uit te steken!

Goed Goan

© Simon Schrijver

“Eyjafjallajökull” (23-04-10)

Juist ja dit was de veroorzaker van alle ellende deze week met zijn as wolk van heb ik jouw daar, vliegtuigen bleven aan de grond.
De economie zoals dat heet kreeg een draai om de oren, figuurlijk dan.
Even was weer de natuur de baas, even werd de betrekkelijkheid van alle gekte om u en mij heen weer ééns even fijntjes aangetoond.
Mooie naam, de titel van de column, weet u wat het vrij vertaald betekent?
Nee, nou ik heb het voor u opgezocht het is vertaald in en naar onze spraak ‘Eilandbergen Gletsjer’, simpel eigenlijk nietwaar?
Een nog bestaande opening in de aardkorst die zich in IJsland bevindt heeft gesproken.
Of zo u wilt vanuit deze opening is gesproken!


In vroeger tijden was de mens bang voor dit soort natuur geweld, zij zagen hier de hand van God in, de hand van een hogere Macht.
Even werd ik weer bepaald bij zo ongeveer zestig jaar geleden toen er ook nog op onze Veluwe rand met ontzag gesproken werd over een passerend Onweder of Onweer in een wat later Nederlands.
Het aardrijk beeft en staat verwonderd als de God der Ere dondert!
En zeker als de bui bleef hangen, in de volksmond heette het dan, dat hij de Barg niet over kwam, men had het dan over de Woldberg onder de rook van ’t Harde.
Er was nog een soort ontzag voor de waarden en de kracht van de natuur, die zelfde natuur die ons in allerlei hoeken van de wereld er op blijft wijzen, door middel van overstromingen en aardbevingen, dat hij boven alle verzamelde krachten van de mensheid uitgaat en gewoon “De Baas” is, tot op de dag van vandaag.
Discussie hierover is niet mogelijk!

In rep en roer en op de luchthaven Schiphol gestrande reizigers bij de vleet, managers die in alle toonaarden de miljoenen verliezen bezingen.
Wat zijn we toch afhankelijk geworden van grondstoffen we putten haar uit, onze moeder aarde,om ons alles te verschaffen waarvan wij denken dat we het nodig hebben, en zo af en toe maakt zij haar ongenoegen kenbaar op een niet mis te verstane wijze.
Door middel van rook vuur en as steekt zij waarschuwend figuurlijk haar vinger omhoog, kilometers en kilometers het heelal in.
En wederom staat het mensdom verwonderd om zoveel energie waar te nemen en de onmetelijke kracht die daarbij vrijkomt, en in alle nederigheid ondergaat men deze sanctie, men kan immers niet anders!


Mooie beeldspraak zegt u misschien, en dat is het natuurlijk ook, maar blijft onverlet dat wij als mensen nog steeds op een niet mis te verstane wijze gewoon ‘schatplichtig’ zijn aan de aarde waarop wij wonen.
Dat wordt wel ééns vergeten, want wij zijn immers de baas, hoezo een vulkaan?
Maar toch was het wel even lichtelijk paniekerig allemaal, we werden van dag tot dag door de ‘overvloedige media’ op de hoogte gehouden.
Zij zullen er in het uiterste geval absoluut wel voor zorgen, dat ze een bepaald angstgevoel bij u en mij aanwakkeren.
Zijn ze in ieder geval nog ergens goed voor, toch?
Ze moeten voor de circa 700 miljoen euro’s die ze op jaarbasis van u en mij als belasting betaler krijgen natuurlijk wel wat doen, al was het alleen maar om de sensatie zucht te bevredigen.
Ze laten rustig de Belgische journaliste Greet de Keyser even uit Amerika overkomen om aan de luwe zijde van de vulkaan op IJsland ons vanuit een vliegtuig een aantal beelden voor te schotelen.
Het mag wat kosten immers.
Het waren dagen van reflexie, dagen van nietigheid, dagen ook van stille verwondering, maar ook dagen van kleinheid.
Dagen van beseffen, dat je als nietig mensenkind bijzonder weinig te vertellen hebt als het er op aankomt!


Het waren voor Simon ook dagen van even stilstaan bij vroeger, even stilstaan bij die onweersbui die de Barg maar niet over wou trekken.
Even stilstaan bij het pure, bij het kind zijn en de daarbij behorende ‘heerlijke onwetendheid’!

Even stilstaan bij “Het aardrijk beeft en staat verwonderd als de God der Ere dondert”!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Zorg(en) in de Polder” (17-04-'10)


Soms dan lees je in de plaatselijke Huis aan Huis Heraut berichtgeving over zomaar inééns iets wat je verbaast en verrast.
En wat vervolgens neergesabeld wordt als een ‘non issue’ en welhaast een doodzonde, waar de klager in deze zich beroept op niet weten en ‘not done’!
De partij voor Vrijheid en Democratie afgekort aangeduid als VVD, bij monde van éne meneer Kemp ageert ongewoon heftig op dit prachtige idee van een ondernemer uit de gemeente Oldebroek, te weten de heer Jan van Werven.
Hoe ze erbij komen zonder zijn directe weten zoiets belachelijks te kunnen bedenken betreffende een project ten behoeve van mensen met een NAH afwijking.


Te gek voor woorden en te bekrompen in de denkwereld van VVD volgelingen.
Wat beoogt deze éénmansfractie in onze gemeente eigenlijk met een dermate heftige reactie op een ‘wereld plan’?
Weet u trouwen waar het woord NAH voor staat, dat staat voor Niet Aangeboren Hersenafwijking.
Duidelijker kan bijna niet, toch?
Maar betrokkenheid bij mensen die dit hebben en er vervolgens nog een plan of een idee op los laten, het moet niet gekker worden!
Daar zou de VVD wel ééns even wat van kunnen zeggen, van die plannen die ergens in de polder, Bie de Duumkarkerweg, in de buurt van Oosterwolde hun beslag zouden moeten krijgen.


Een centraal gelegen onderkomen voor deze mensen met ‘bezigheidstherapieën’ en ‘boomgaarden’, het moet niet gekker worden in deze tot op de dag van vandaag zo rustige polder Oosterwolde.
Een polder waar vernieuwing en/of verandering op de één of andere wijze democratisch zal moeten plaatsvinden en waar zeker meneer Kemp van de plaatselijke partij voor vrijheid en democratie iets over te zeggen wil hebben!
En op zijn minst van te voren op een zeer open wijze besproken dient te worden, want een aantal volgelingen van, zijn voor een ieder voor zich en God voor ons allen gedachtengoed, hebben hem hier op gewezen immers.
In de trant van, Henk zeg er wat van voordat er in ons mooie rustieke poldergebied één of andere zorg boerderij komt, waar mensen in gehuisvest worden die de pech gehad hebben, dat er in hun hoofd door het lot, de dingen en zaken noem het maar gewoon simpel door elkaar ge- husselt zijn!

Ja en dan te zijner tijd ook nog meerdere boerderijen er om heen om nog meer mensen met zo een NAH er in te plaatsen, je moet er toch niet over denken!
Oosterwolde op de kop daar schiet immers geen mens wat méé op, en zeker niet de bevoordeelde rustzoekers van dit moment, die door al die te verwachtten drukte ruw uit hun rust zouden worden opgeschrikt.
En dat niet alleen maar ook nog ééns een keer hun bezit in de polder in waarde zullen zien dalen.
En dat is voor een VVD ‘er natuurlijk de ultieme shock!
Nee over de medemens in kwestie voornoemd moet je het bij, de ook grote verliezers, van de recente gemeenteraad verkiezingen in de gemeente Oldebroek niet hebben.
Weten dat moeten ze het, weten of het waar is, dat medemensen mogelijkheden geboden worden om als volwaardig individu weer het leven te kunnen beleven!
Dat vindt meneer Kemp belangrijk, tegelijkertijd aanschoppend tegen de provincie Gelderland en tegen de verantwoordelijke wethouder in de gemeente Oldebroek.

En zo sukkelen de dingen en zaken door in een gemeente waar het leven goed behoort te zijn, uitgaande van de “landelijkheid” en het elkaar niet voor de voeten lopen!
Waar een ondernemer, in dit geval de heer Jan van Werven, zich opwerpt voor ‘zorgen in de polder’, omdat hij gezien heeft wat het kan inhouden als je te maken krijgt met NAH en van daaruit probeert daarin iets te betekenen, maar dan zijn andere krachten doende op voorhand iets bij de basis af te breken.

In deze plaats op de Veluwe of zo u wilt in het dorp Oldebroek zou men zeggen,je zou je de ogen uit de kop moeten schamen om over zoiets moois zo te lopen ‘kloot violen’!
Beste meneer Kemp ga ééns wat doen wat ergens over gaat en blijf niet schreeuwen en amok maken om ‘des keizers baard’ !

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Kernbegrippen” (10-04-'10)



Terug in de tijd het begint allemaal weer van voren af aan, protesten tegen opgeslagen ‘atoombommen’ of zo u wilt ‘kernkoppen’ in ons land.
Ergens in Brabant daar huizen ze nog steeds, en weer gaan we protesteren tegen dit feit.
Er moet iets te wensen overblijven immers, wat grijze hoogbejaarde, zich jong van geest voelende mensen draven weer op om ons te wijzen op de gevaren van de atomen, als ze op een verkeerde manier worden verpakt!
Ook de Amerikaanse president doet weer een duit in het kernzakje en gaat praten met zijn Russische collega om te komen tot reductie van dit wapentuig.
Tegelijkertijd neemt de roep om kernenergie voor vriendschappelijke doeleinden weer toe.
Dezelfde moorddadige energie heeft namelijk ook een ander gezicht dat van schoon en clean en geen grote vervuiling te weeg brengend, mits op een goede en vriendelijke manier in de praktijk gebracht!

Zo zien we maar weer ééns alles heeft twee gezichten, het Ying- en het Yang gezicht naar oud chinees inzicht.
Eigenlijk in de cultuur waar het vandaan komt ook een ‘kernbegrip’.
Maar des al niet te min verbaast het Simon niet, dat de discussie van tientallen jaren geleden zich weer hernieuwd, zullen we maar zeggen.
Er is immers niets nieuws onder de zon, weliswaar geen chinees maar wel een oud Nederlands gezegde.
Met net Pasen 2010 achter de rug is er behoefte aan nieuwe hoop en derhalve ook een nieuwe belichting van oude feiten.
De wereld was er weer even aan toe, aan hoop en aan hoopvolle verwachting op allerlei gebied, dus waarom niet op het gebied van de sinds jaren bestaande en bekende ‘Kernenergie’.

Buiten wordt het langzaam groen, het spel van het voorjaar en van de vernieuwing begint ook hier.
Het seizoen van de hoop en verwachting en de drang tot het scheppen, of zo u wilt creëren van nieuw leven in velerlei varianten.
In Simon zijn directe omgeving, lees familie, werd een meisje geboren een gezonde boreling wil je nog een beter voorbeeld van nieuw leven?
Kan bijna niet zou ik willen zeggen, de natuur gaat gewoon door met inbegrip van atomen en het delen en vermenigvuldigen van zaden en cellen.
Het wonder der natuur heet dat, en voor een gedeelte is de homo sapiëns de mens zoals hij in onze ogen en beleving aanwezig is hier een onderdeel van.
De mens, zoals wij hem kennen en waar je méé te doen hebt, in velerlei opzichten!
Net een atoom eigenlijk, ook met twee gezichten, een vriendelijk en een boosaardig gezicht!
Met handen om te koesteren en om lief te hebben, maar ook om te doden en een volledige ‘disorde’ te organiseren.
De mens gevangen in zijn eigen lichaam en geest die hem of haar een levenlang blijft vergezellen op het pad naar de ontbinding en de daarop volgende ‘eeuwigheid’!


En onderweg, ach daar gebeuren natuurlijk vele dingen en zaken die hem of haar vreugde of verdriet zullen bereidden.
Die hem of haar zullen doen besluiten te kiezen voor vernietiging of voor opbouwen, voor strelen of voor schoppen en wild om zich heen slaan.
Net zoiets als bij atomen, beweging der deeltjes zoals dat heet, en dat kan dan alle kanten uit.

Het voorjaar is een inspiratiebron waar uit geput kan en zelfs moet worden, want zonder een nieuw leven van de natuur en alles wat zich daarin bevindt kan het leven in haar totaliteit nu éénmaal niet bestaan!
Zonder berouw geen zonde, en zonder liefde geen haat en zonder dood geen leven en zonder hoop geen verwachting.
Dat ‘wereldleiders’ aan deze kaders blijven refereren is niet zo vreemd, maar eigenlijk een logisch gevolg van de bewogen beweging, van het goed en het kwaad, van atomen en van ying en yang.

Simon wenst u een mooi vervolg van het voorjaar met veel groen en bloemen en de hoop op een ‘betere’ toekomst, en met alle voordelen van ‘schone kernenergie’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver


“Bovenheigraaf Beslommeringen” (03-04-'10)


Het zal de gemiddelde buitenstaander niet veel zeggen maar de laatste tijd waren we in onze gemeente onder andere een beetje bezig met bomen en hun ‘eeuwigheidswaarde’!
U weet als u regelmatig mijn columns leest, dat ik nogal hecht aan ‘waarden’ in wat voor een opzicht dat dan ook mag zijn.
Verder geef ik ook ‘mijn gevoel’ meestal het voordeel van de twijfel boven ‘de rede’, onverlet de uitkomst!
Dat geeft nog wel ééns aanleiding tot een discussie, of een verschil van mening.
Natuur heeft bij mij een streepje voor en gaat boven asfalt en beton, ik kan zelfs lyrisch worden over prachtige ‘bomenlanen’ en uitgestrekte ‘onverkavelde’ polders.
Over een nog bestaande ’enkele zandweg’ liggende in ons ‘Geldersche landschap’, over de scheiding tussen arme zandgronden en de wat rijkere kleigronden en over de wording van de geesten in datzelfde gebied.
Een gebied waarin ook onze gemeente, Oldebroek dus, ligt.

Volgens de overlevering een gebied ook waar de nazaten van ’Noeste’ en ‘Godvruchtige’ geesten nog regelmatig hun vinger ten hemel heffen om ons te wijzen op de nietigheid en de sterfelijkheid van het wezen mensch en de gehoorzaamheid aan de over en boven ons gestelden.
Zowel op wereldlijk als op landelijk en uiteindelijk op lokaal politiek en kerkelijk nivo.
Er zijn nu éénmaal verstandelijk hoger begaafden die geacht worden het wel en wéé op een meer verstandelijke wijze te kunnen bewaken en sturen.
En mocht dat in twijfel getrokken worden dan wordt het woord ‘uitverkorene’ met graagte gebezigd.
De voorbestemming of ‘Predestinatie’ laat zich op een zekere manier nog gelden, en heeft waarachtig nog een zekere inhoud zelfs als je er de ‘gentechnologie’ op loslaat!
Wat voert mij tot deze gedachten gangen, terwijl de titel toch iets heel anders doet vermoedden.

Nou eigenlijk iets voor de hand liggend namelijk, dat de plaatselijke overheid een besluit nam tot omverwerping van een aantal moeraseiken welke de zogeheten Bovenheigraaf bevolken (ten).
Dat gaf beslommeringen, het werd zelfs lokaal een politiek ‘hot item, ja zelfs een breekijzer om een plek te verwerven in de huidige gemeenteraad van de gemeente Oldebroek,en met succes!
Met een aantal andere items zoals ‘Paarden Huisvesting’ en ‘Mammoet Stallingen’ heeft dit inderdaad een andere ‘politieke manege’ opgeleverd.
Vroeger had met het over een ‘Politieke Arena’, maar dat past niet bij deze gemeente, wij zijn van het platteland, van het overgangsgebied tussen land en water, van de bedekking en van de verdringing.


Van het ‘krachtenspel’ tussen Wodan en Donar van vroeger moeten wij niets hebben, wij zijn van ‘De kracht van het Kruis’, van de over- en boven ons gestelden en van een ‘gepaste gehoorzaamheid’.
We zitten er wat dubbel in vaak, want niet alles wat groeit en bloeit prijst de Heer, want bij tijd en wijle sabelen wij het neer zelfs!
Vandaar ook deze ‘Bovenheigraaf Beslommeringen’, hoe herkenbaar en hoe van alledag nietwaar?
Voor ‘de buitenstaander’ deze wat meer uitgewerkte gedachten gangen van de columnist.

Was een ‘Knielen op een Bed van Violen’ van de schrijver Jan Siebelink destijds aanleiding om uit te groeien tot een bestseller in Nederland wegens de ‘geëntheid’ op ergens in geloven, en tegelijkertijd de waan van alledag aangevend, alsook de absolute bang makende ‘Zekerheid des Geloof’, was de bindende factor de natuur, de groei en de bloei van bloemen.
En… wachten op je geld( op de waardering) bij de verkoop van datgene wat je gezaaid had!

Wat er zich in de kas afspeelde, op de knieën voor alles wat het leven verkankert en verankert, maar tegelijkertijd de moeite waard maakt om te leven, en uiteindelijk ook de alles vernietigende waan van de dag en de eindigheid van dingen!
Taal is veel meer dan betalen alleen, het maakt je, het breekt je en het ontmaskert je!

Met die wijsheid, dacht ik moet er ook een column gemaakt kunnen worden over de groei en bloei van Moeraseiken en de uiteindelijke teloorgang van een aantal hunner, met als titel ‘Bovenheigraaf Beslommeringen’.

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Oppoetsen” (27-03-10)


De zomer komt eraan, een weersverandering die ons als seizoensmensen altijd weer de nodige wijsheden ontlokt.
Zoals in mei leggen alle vogeltjes een ei, aprilletje zoet met zijn witte hoed, en de bijna afgelopen maand maart die bekend staat als een staart roerende.
Je ruikt het ook en ziet het om je heen, er ontstaat alom beweging in sloot plas boom en bos.
Vogels beginnen al voorzichtig met bouwmaterialen rond te vliegen wat enig moment moet leidden tot een plek waar het eerste begin van nageslacht zijn beslag zal krijgen.
Life goes on, in goed Nederlands heet dat het leven gaat voort, leven is een zichzelf muterend vormgevend spel van bestuiving, de soorten voortbrengend en in stand houdend.
Aantrekkend en afstotend, regulerend en zomaar wat aan rotzooiend, als een soortement zichzelf ordenende chaos, zoiets zullen we maar zeggen.
Maar hoe dan ook in de aanloop naar de zomer staat alles weer even op een prettige wijze op zijn kop, we hebben er weer zin in!

In Amerika was het de afgelopen week ook zoiets, zoiets van yes we can, we kunnen iederéén een basisverzekering aanbieden voor slechte tijden wat betreft de verzorging van lichaam en geest.
Voor die periode dat foute genen toeslaan en de veroudering tot ziekte en allerlei andere ongemakken leidt.
Eigenlijk past het prima, deze zorgverzekering, bij het voorjaar en de aanstormende ( laten we het hopen) zomer.
In deze tijd van het jaar lijkt alle wel om iets te geven, het leven lijkt het wel heeft weer zin in het leven zelf.
De winterongemakken opgeborgen in de schuur van, even uit het zicht, echt weg zijn deze dingen natuurlijk niet want het najaar zal zich enig moment onverbiddelijk weer gaan aandienen.
En dan zal het ritueel van de seizoenen opnieuw weer gaan plaatsvinden en zo blijft er altijd wel iets op te poetsen of af te stoffen.

En toch blijven we een beetje zitten met wat ‘narrige’ gevoelens over al die centen die we als burgers moeten gaan terugbetalen aan onze bestuurders, in dit geval aan diegenen die ons regeren.
Dat terugbetalen gaat plaatsvinden in de vorm van minder krijgen of uitbetaald worden.
Onze regering noemt dat bezuinigen, interen of minder meer krijgen en of bemachtigen.
In een maatschappij waar je te maken hebt met zogenaamde verworven rechten blijft dat een heikel punt!
Er wordt inmiddels al weer heel wat afgeschreeuwd in de opmaak naar 9 juni als we met zijn allen weer kunnen gaan zeggen wat we er al dan niet van vinden.


Het ‘grote oppoetsen’ neemt ook hier een aanvang, de beloften en de worsten worden voorgehouden, en uit de kast gehaald.
Met Jan Peter wordt het vele malen beter dan met Mark en Job, en Geert oreert dat het een lieve lust is en Femke vindt dat groen een must is!
En zo kunnen we mij zijn allen nog wel even doorgaan er valt heel wat op te poetsen van ‘blazoen tot koperkan’ voor Jan en alleman.
De komende zomer nodigt, in ieder geval mij althans, uit tot het transformeren van sommige zinnen tot dichtregels.
En dat is ook het mooie van al dat oppoetsen, je wordt er op de één of andere wijze toch vrolijk van.

Het is de mens aldus gegeven door meer licht een ietsje meer te leven, de duisternis uiteindelijk aan hem beschoren wordt even uit het oog verloren!

Zo ziet u maar weer ééns uiteindelijk is taal een machtig instrument en zeker als hierin het woord ‘oppoetsen’ voorkomt!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Roomse Rakkers” (20-03-10)

Een beerput ging open de afgelopen periode, de kerk van Rome gaat bijna aan het celibaat ten onder.
Het doet de gemiddelde gelovige, die deel uitmaakt van dit instituut niet bepaald goed.
Maar het is ook een vragen om geweest, vragen om problemen als je mensen met hun menselijke behoeften probeert te transformeren tot geheelonthouders betreffende de vermenigvuldiging en instandhouding van hun ras.
Je zou kunnen zeggen het instituut van de Roomsch Katholieke kerk krijgt de rekening gepresenteerd van de prediking der onthouding!
Boven mensen staan en aan diezelfde mensen bovenmenselijke dingen opleggen moet vroeg of laat leidden tot excessen en ontsporingen.
De natuur hun wil opleggen en niet de natuur haar gang laten gaan resulteert in leed en verdriet en schadeclaims.

Van oude mannen en jonge jongens en kerken die niet meer van deze tijd zijn, die een regelgeving bezigen die hun tot zonde doet vervallen.
Als je seksueel gedrag zoals zij dit meenden te moeten beleven, tenminste als zonde in de zin der leer moet ken- of aanmerken.
De drift die ons als mensen laat voortbestaan knevelen werkt vernietigend uit naar nu meer en meer blijkt, al naar het gelang ze aan het daglicht worden blootgesteld.
Handen en andere lichaamsdelen onder rokken verborgen leidden tot verontwaardiging en beschuldigende blikken.
Leidden verder tot afkeuring en afschuw en een onvermijdelijke afbrokkeling van een instituut waarvan het opperhoofd, in dit geval de paus, de vertegenwoordiger van Christus op aarde zegt te zijn!
Wat hebben wij in de loop van de geschiedenis er toch een puinhoop van gemaakt nietwaar?

Kleine nietige mensjes met hun basisbehoeften denken dat ze deze door middel van regelgeving de nek kunnen omdraaien.
Een zuivere leer predikend en op zijn tijd boetedoening moet het mogelijk maken dat er af en toe ook een slippertje gemaakt moet kunnen worden.
We leggen ons als mensen nogal wat Goddelijke verplichtingen op en dat kan ons opbreken, en dat zien we hier nog weer ééns heel erg duidelijk, de steenpuist is doorgebroken en de pus komt er onverbiddelijk uit.


Ze moet er uit zelfs, zodat er schone leien aan te pas kunnen komen, schone leien in die zin dat we moeten ophouden om instituten regels te kunnen laten instellen die kant noch wal raken en die wel moeten leidden tot dood en verderf, en er schande over spreken!
Kerken zo ook de Rooms Katholieke en de daaraan verbonden geestelijken hebben satanische trekjes welhaast en in sommige gevallen zijn ze ziende blind en horende doof.
Rome werkt dit soort ‘verwrongen seksualiteit’ in de hand en rekent het in een later stadium aan iemand toe.
En wat nog meer bizar is ze rekenen er uiteindelijk iemand op af.
Mensen zijn rare schepselen en doen dingen heel vaak slechts uit één oogpunt, namelijk uit het oogpunt van eigen belang.
Het ego dat ons als creatie doet voorbestaan stort ons ook net zo gemakkelijk de afgrond in.
Roomse Rakkers door het geloof gedreven maakten er een ‘celibataire puinhoop’ van hierméé aangevend het onvermogen het Goddelijke te evenaren of na te streven.
Een instituut dat hoe dan ook naar ‘bevrediging’ streeft, en dan betreft het niet alleen het winnen van zieltjes, waardoor dit plaats zou kunnen vinden!
De hand in eigen boezem steken in plaats van onder de rok te houden en gelegaliseerd aan je trekken komen zoals dat heet.
Opschonen, zoals ze dat in computer taal noemen, dit vastgelopen instituut, tegen het licht houden en rationele regels aan de basis wat mij betreft
Simon vindt dat de ‘tien geboden’ er serieus aan toe zijn om herschreven te worden.

Goed Goan.
©Simon Schrijver

“Een Onherkenbaar Holland” (13-03-10)


Er ontvouwt zich een laagland aan de zee, hetende Holland waarin ik mij steeds minder herken.
Het denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, zoals de dichter Marsman nog niet zo lang geleden beschreef, en waarvan ik kennis moest nemen tijdens mijn schooltijd op het voortgezet onderwijs lijkt eeuwen geleden!
Toch is het eigenlijk angstig dichtbij, laten we zeggen zo’n vijftig jaar geleden pas toen datzelfde Holland wat nu Nederland heet, nog niet besmeurd was met vooroordelen en rassenproblemen.
In een periode van een luttel aantal jaren is Nederland geworden tot een land van intriges, achterklap en one liners en ook rassenhaat is aan de orde.
We zijn onze onschuld kwijt, we zijn berekenend en cool geworden , broeders hoeders is van vroeger en ikke, ikke van nu.
We leven niet meer in een land met open luchten en oneindig laagland en rivieren die zich daar traag doorheen bewegen, ook van de dichter Marsman!
We leven in een keihard en afrekenend land waar de ego’s van de inwoners zich verheffen tot welhaast hemelse hoogten!
Waar het verzamelen van bezit en het bij elkaar schrapen van meer en meer een dagelijkse bezigheid geworden is, en om in de stijl te blijven van hemelse hoogten, een geloof!

Het Holland van vroeger is weg, verdwenen achter de horizon, aangetast door de smog van roddel en achterklap en kind van de rekening van de zogenoemde welvaart.
De som der delen is dat we ‘geestelijk’ en ‘inhoudelijk’ naar de kloten zijn!
Dat hebben we met zijn allen bereikt in een periode van slechts vijftig jaar, laten we daar ééns goed over nadenken, het is overwegend niet meer leuk om te dealen met geïmporteerde en naar ons land gevluchte gekleurde mensen die hierin feite geen toekomst hebben.
De mensen uit Somalië en Ghana en wat voor ander Afrikaans land dan ook die bij decreet tijdelijk gehuisvest worden en dan de procedure ingaan waarvan het gros op voorhand kansloos is, dat is toch mensonwaardig- en onterend!
Een soort ‘sadisme’ bedrijven we door met deze mensen zo om te gaan, ze maken geen schijn van kans.
Ze integreren niet en wij motten ze niet!
En ze passen ook niet in dit Nederland anno 2010, we hebben niets voor ze te doen alleen maar per fiets op en neer rijden van jeugdherberg naar supermarkt en het voorbij kijken van de Nederlanders op de koop toe nemen.

Intussen in de grote steden is het één grote rotzooi met onwelwillende Marokkaanse jongetjes die gesupport worden door een krankzinnig tolerante wetgeving die op hen wordt losgelaten.
Straten en buurten terroriserend, daarmede het nodige voer verstrekkende aan een orerend politiek apparaat.
En tegelijkertijd weten we daar (geciviliseerd) als we zijn niet meer op de juiste manier méé om te gaan.
De maatschappij ( jij en ik dus) weten niet meer hoe om te gaan met dingen die in ons hoofd en in ons lijf zitten!
Partijen die neutraliseren en discrimineren zijn hot, een ieder voor zich en God voor ons allen, welhaast een schilderij van Karel Appel of Vincent van Gogh.
Zo wordt er méé omgegaan, en dat past uitstekend bij een snel veranderend tijdsbeeld.
We motten ons dierbaar stukje grond delen met een heleboel anderen die vanuit de hele wereld naar ons kijken met de ogen van da’s voor mekaar daar!
En derhalve naar ons toekomen.
Tegelijkertijd kreunt de rooms katholieke geestelijkheid omdat ze in de jaren vijftig zich lieten bevredigen door schandknapen, jonge jongetjes dus die ze letterlijk in sommige gevallen naaiden!
Nederland is aan het eind van zijn latijn, kijkt links en rechts om zich heen en weet niet goed hoe het verder moet.
Draaien en vergoeilijken, kleuren die niet bij elkaar passen, een omgekeerde wereld een inslik verhaal.

En in dat land leef ik en daar moet ik het méé doen, waarbij ik ondertussen mij realiseer dat al naar gelang het aantal wachtenden in de rij deze alleen maar groter wordt!


Goed Goan

© Simon Schrijver

“Abo-minabel Gemartel” (06-03-10)


Dag beste lezers we gaan de gemeenteraadsverkiezingen afsluiten wat mij betreft althans, nu komt het er op aan.
Nu moeten praatjes gaatjes gaan vullen nu moet er in nieuwe en andere samenstellingen, of in dezelfde geregeerd gaan worden dat wil zeggen gewerkt gaan worden.
De posters kunnen eraf en, in sommige gevallen gaan er wonden gelikt worden, en in weer andere gevallen kan er een bescheiden, of al naar gelang de instelling van de mens een wat uitbundiger feestje gevierd worden.
Het was een enerverende tijd de laatste maand, veel over en weer geschreeuw veel beweging.
We hebben het geweten waar de makken en de fouten zaten, wie met wie gemene zaak maakte en wie vriendje was met wie.
Op lokaal nivo was er wat te doen het was knokken voor de kiezer, dat wel want in een snel veranderende wereld wil de doorsnee burger ook die in de gemeente Oldebroek wat te kiezen hebben!


En die beweging werd nog groter toen ook nog ééns het kabinet, zoals dat heet viel!
Toen werden ook landelijk de stellingen betrokken en begon ook hier het gesmijt en gegooi met woorden en verwijten!
Het werd een beetje onoverzichtelijk allemaal voor de ‘doorsnee burger’ of voor het ‘stemvee’ zo u wilt.
Een verkiezingsroes was er aan de orde, niet meer en niet minder, alles begon een beetje door elkaar heen te lopen.
Iederéén van de gevestigde politiek greep zijn of haar kans om de plaatselijke partij ( voor zover niet lokaal) een duwtje in de rug te geven.
Maar breken en het al jarenlange gedonderjaag tussen een soortement kwajongens in de personen van Balkenende en Bos heeft geen goed gedaan aan de lokale politiek, integendeel zelfs wat betreft deze beide partijen.
Een ‘abo-minabeler’ dienst hadden ze hun plaatselijke vertegenwoordigers niet kunnen bewijzen.
En tegelijkertijd koren op de molen voor de lokale partijen en partijtjes, want zij hebben goed garen gesponnen bij alle onvrede die er heerst in dit Nederland anno 2010.

We nemen u afsluitend nog even méé de gemeente Oldebroek in en gaan kijken hoe de onvrede zich vertaald heeft in het stemgedrag ter plaatse.
Eigenlijk viel het allemaal nog méé, ten minste als we naar de christelijke politieke partijen kijken.
Voor de éne partij een zeteltje meer en voor de andere een zeteltje minder en voor weer een andere christelijke partij een onveranderd zetel aantal, dus waar hebben we het over.
Het hiernamaals drukt een duidelijke stempel op het doen en laten van de bevolking van de noord oost veluwe dus ook op die van onze gemeente.
Maar voor een andere partij was het schrikken en slikken en voor weer een andere partij was er simpelweg geen volume genoeg betreffende en aangaande bezit.
Kortom voor deze partij ware het te wensen dat ze zich zouden bevinden in een rijkere gemeente.
Eén zeteltje valt deze partij nu al jarenlang ten deel en daar moeten ze het méé doen ook al heeft de voorman moord en brand geschreeuwd in de aanloop naar deze verkiezingen!

Maar dan inééns als een duveltje uit een doosje, de nieuwe zich reeds een wat langere tijd profilerende partij, zich noemende Algemeen Belang Oldebroek.
Geboren zeer recent en al vrij snel daarna bevallen van een drieling, de wieg waarin ze gelegd zijn is gemaakt door mensen van een partij die zich al heel lang des arbeiders noemt!
Want zij zijn een boel timmerhout hierdoor kwijt, opgesoupeerd heet dat dan.

Op zijn minst zijn ze van iets er 3 kwijt, en zo gaat dat dan de één 3 erbij en bij de ander 3 eraf.
Beeldspraak natuurlijk u snapt het helemaal de nieuwe borelingen nemen de plaats in van diegene die weggegaan, zeg maar even uit beeld zijn.
Maar uiteindelijk blijft, zoals het er nu naar uitziet alles zoals het was, 19 zetels en wat verschuivingen, je mag het zoals ik al eerder bemerkte ook stuivertje wisselen noemen.
Al met al een heleboel gedoe of zo u wilt gemartel nietwaar!

Een detail misschien voor de één, en voor de ander een schrikbeeld, maar ik wil het niet onbenoemd laten, en dat is ook in de gemeente Oldebroek heeft tussen de bedrijven door wel een verrechtsing plaats gevonden!
Maar straatcoaches zijn, denkt Simon zullen hier voorlopig niet aan de orde zijn.

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Een Bonte Specht” (27-02-10)


Ik zag er vanmorgen één zomaar bij mij vanuit het raam in de boom hangen, op zijn rug pulkend en pikkend, zeg maar hamerend tegen een trosje gedroogde zaadjes.
Overgebleven van vorig jaar, de winter getrotseerd hebbende blijkbaar.
Een bonte specht passend bij mensengedrag, eigenlijk overpeins ik bij mijzelf zo een vogel past wel bij de mens, ook ooit voortgekomen uit hetzelfde D.N.A , uit één cel voordat de deling begint!
Pulkend en hamerend, pikkend en zomaar een beetje aan rotzooiend ook vaak.
Hij of was het een zij, bracht mij op het idee om de wereld maar ééns vanuit een ander perspectief te bezien.
Op zijn kop hangend aan een tak, bezig met een zaadbol door de natuur daar aan die boom achtergelaten.
Niet opgehangen door mensen zoals je s ’winters vaak ziet met aanééngeregen pinda’s en allerlei in de winkel gekochte voederattributen om de gevederde vrienden, zoals ze dan heten, diezelfde winter door te helpen.
Lang was ik geen getuige van deze actie want buiten bewoog zich een mens en de vogel was letterlijk gevlogen!

Schuw dacht ik bij mijzelf zo een bonte specht, zo noemen we dat immers bij niet aan mensen gewend of aangepast gedrag aan diezelfde mensen, toch?
Ondanks dat hij of zij van oorsprong hetzelfde begin gehad hebben als u en ik, alleen de vader en moeder waren spechten, dus was hij of zij, er ook één!
De eerste bouwsteen is, volgens de wetenschap voor ieder van ons dezelfde.
Dan begint de celdeling en dan zie je hoe in de loop van de jaren de D.N.A. streng zich gemuteerd heeft tot talloze levensvormen, ja zelfs tot en met u en mij!
Grapje?
Nee hoor ik ben bloedserieus, ik zou het niet durven om hier grapjes over te maken!


De mens als uitkomst van een celdeling uiteindelijk wonderlijk dat dit zo is.
Te wonderlijk voor woorden zou je bijna zeggen, en toch begin ik het een beetje te begrijpen het hoe en waarom, nou simpel de praktijk die zich afspeelde voor mijn raam verschafte mij dit inzicht!
Een bonte specht in een prachtig gekleurd verenpak, te wonderlijk voor woorden, net zoals al die andere levensvormen om mij en u en ons heen.
Het gaat je verstand, waarvan ik mij nu ook af ga vragen wat is dat eigenlijk, vele malen te boven.
Inééns heel begrijpelijk, hoe meer je om je heen kijkt en hoe verder de wetenschap vordert komen we steeds ‘dichter bij de schepping’ van het leven in al zijn varianten.
Op weg naar het totale, uitgelegde en wetenschappelijke leven wat eigenlijk maar aan één orde gebonden is en daaraan ook onderhavig en dat is… geen orde!
Alles gaat zijn gang en acteert en doet vanuit hetzelfde beginsel vanuit die éne cel alles in één eeuwige oneindig doorgaande beweging.
Vanuit hetzelfde principe zullen we maar zeggen zijn we allemaal geboren en geworden.
Dus ligt het voor de hand dat we te maken zullen krijgen met weer andere mutaties.
Over miljoenen jaren zijn er weer schepselen die denken dat ze het eindpunt der schepping zijn en zich aanmeten ( net zoals wij) hierop de kroon te zijn!
En ondertussen martelen we maar door en aan met de dagelijkse, geleende ‘beslommeringen’ des levens.
Met alle wijsheid die we onszelf toedenken, en waarvan we ook nog ééns vinden dat we deze bezitten,komen we dus niet goed uit!
Dat we de heersers zijn over al het andere leven, dat we een logisch denken hebben ontwikkeld, en dat we voorbestemd zijn om als individu eeuwig te leven.
Wat een ‘onnozelheid nietwaar’ wetende dat we het op een zeker moment allemaal weer af moeten geven en/of in moeten leveren,of de controle kwijt zullen zijn, als u het zo liever verwoord wilt zien!

Hoe meer ik mij besef voort te komen uit één cel die mij aan handen en voeten gebonden heeft tot datgene wat ik nu ben, hoe beter ik uit de voeten kan met alle kleuren en andersoortige, uit één cel voortgekomen levens, die mij straks of op een ander moment weer gaan omringen.
Hoe meer ik ook de komende ‘gemeenteraad verkiezingen’, ook in de gemeente Oldebroek, ga relativeren en terugbrengen tot een zeer tijdelijke totaal onbelangrijke gebeurtenis.
Waarvan akte!

Ik wil als Simon diegene bedanken die mij op dit spoor zette …namelijk de “Bonte Specht” die in de boom voor mijn venster mij mede dit inzicht verschafte!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

“Het blijft Donderjagen” (20-02-10)

We zijn bezig met een min of meer kwakkelwinter, saai wordt het de laatste weken, een beetje wel eigenlijk.
Ik loop me ondertussen te bedenken dat het lang geleden is dat we een zo lang aanhoudende winterperiode gehad hebben.
Zelfs de vorstverlet regeling wordt uit de kast gehaald, een regeling die jaren geleden weg gedaan is vanwege te hoge premies en winters die er steeds minder kwamen.
En net als je denkt dat het gedaan is met dit seizoen in ons land laat koning winter ons weten, dat we wat hem betreft nog niet van hem af zijn!
Als ik mijn wekelijkse column zit te schrijven dwarrelt als ‘bewijsmateriaal’ wat lichte sneeuw naar beneden.
Die was er de afgelopen maand in overvloed, ook zoiets de laatste jaren was het minimaal tot zeer bescheiden tot niet meer aan de orde.
Als ik aan mijn kleinkinderen vertelde wat voor enorme hoeveelheden er toen vielen , in mijn jeugd wel te verstaan, keken ze me ongelovig aan.
Nou dat is inmiddels ook weer rechtgezet, gelukkig maar net op tijd anders zouden ze ook nog gaan denken dat opa aan het dementeren geslagen was!

Van het weer naar de dagelijkse beslommeringen die ons stervelingen bezig houden is maar zo gebeurd, eigenlijk vloeit het een beetje in elkaar over.
Ik zag een Iranees gezin, op straat gezet in Ter Apel, uit het asielzoekers centrum al daar verwijderd.
Een vader en een moeder en een paar kinderen, gewoon ‘godgeklaagd’ dat zoiets in Nederland gewoon kan, uitgeprocedeerd en wegwezen de koude winternacht in.
Hoe zo koud en je naaste lief hebben, het laplazarus met al die vreemdelingen, dat komt maar hierheen en claimt metéén een plek in ons/het land van melk en honing.
Nou ja metéén, deze mensen zijn al zo’n jaar of tien bezig begrijp ik uit de berichtgeving.
Wat laten we het toch allemaal gebeuren, oeverloze procedures de wereld aan regelgeving en uiteindelijk niets anders dan verliezers.
Op rotten en wegwezen de winter tegemoet stelletje armoedzaaiers die een beetje op onze zak proberen te teren! Scheer je weg.

De verkiezingen voor de gemeenteraad ook zoiets ook daar is het ook donderjagen, de landelijke politiek springt er op in, het wordt in ééns pompen of verzuipen voor partijen.
Uruzgan wordt erbij gesleept er is afgesproken daar eind dit jaar weg te gaan, en nu moet voor eind deze week de kogel door de kerk!
Hom of kuit wordt dringend gevraagd door de partij die in de peilingen zwaar aan de verliezende hand is.
Alle kaarten worden (uit) gespeeld, niets meer te verliezen lijkt het!
Nu moet ik wel zeggen dat het mijn persoonlijke mening ook is dat we in Afghanistan niets te zoeken hebben.
Bakken ellende in een woestijn oorlog die alleen maar verliezers kan opleveren.
Democratie wat is dat? Hoor ik de mensen daar denken.
Ze hebben wel wat anders aan hun hoofd daar ze leven in een wereld van eeuwen terug waar op andere waarden en normen geselecteerd werd en word, 's lands wijs 's lands eer!
Laat het zo zijn, laten we ons vooral overal niet méé bemoeien, soms zijn zaken anders, niet ieder land heet Nederland!
Het is een beetje een onduidelijke janboel, een beetje donderjagen met al die verkiezingsfolders ook soms zelfs in het Turks en/of het Arabisch, hoe ver moet je gaan?
Ook plaatselijk wordt het steeds duidelijker dat het donderjagen is, het internet is de woordvoerder van veel ongenoegen en veel tekortkomingen.
Er valt wat te winnen of wat te verliezen in de plaatselijke politiek, maak van de scheet van de tegenstander een donderslag, vooral en zeker niet in de laatste plaats in negatieve zin als het even mogelijk is.


Het is allemaal een beetje bah aan het worden, ondanks de bevroren ondergrond is er toch nog voldoende modder aanwezig, althans daar ziet het naar uit.
In Den Haag zet men de zaak op scherp, na de kredietcrisis mag er blijkbaar een kabinetscrisis bijkomen, een verstandshuwelijk dreigt ontbonden te worden, nou ja wat zou het ook, het bruidspaar en de bruidsjonker stonden al lang ter discussie immers!
Hun huwelijk stond al tijden lang op de tocht.
Het kwakkelt in Nederland, het kan vriezen, het kan dooien.
Ik zit met smart te wachten op het voorjaar als de natuur weer méé gaat doen en zich profileert tot iets wat er echt toe doet, en al dit ‘gedonderjaag’ over van alles en nog wat en over niets… voorbij zal zijn!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

“Politieke Priet Praat” (13-02-10)


De messen worden geslepen zowel landelijk als ook lokaal, het hele land raakt in de ban van oren wassen en beloften doen.
De oren van de ‘tegenstander’ behoeven uiteraard een wasbeurt en de eigen idealen worden opgepoetst.
Ze worden te pronk gezet in de etalage van de diverse media en op andere fora, want de tijd tot 03 maart nog beschikbaar is kort aardig in.
Want dan, op die 3e maart moet het een gedane politieke zaak zijn en de zieltjes binnen gehaald en gewonnen zijn.
Want dan kan die partij die aan de macht komt er weer 4 jaar mee vedan, achterhoeks voor méé aan de gang, met de vaart er in natuurlijk!
Want dat ze vol goede bedoelingen zitten en de vaart er op diverse manieren in willen zetten, dat maken ze de gewone kiezer op een niet mis te verstane wijze duidelijk.


Op de borden langs de wegen prijken ze de meisjes en de jongens die voor uw welzijn en welbevinden aan het werk gaan.
Ze ogen opgewekt en goedlachs de jongens en meiden van Jan de Wit, de leuzen en credo’s bijna achteloos over u uitstrooiend.
De één wat meer getekend door vadertje tijd dan de ander, maar dat hoort erbij een brede afspiegeling immers van de bevolking dat is wat een bestuurlijk apparaat voor ogen staat ook als een stukje draagvlak.
Zelfs een jongedame die zegt niet ik maar wij, en zeg nou zelf dat werkt toch aanstekelijk zoveel zelf opoffering!
De beuk er in, zoals gebruikelijk aan de orde is één keer in de vier jaar, en je wilt het niet weten wat er allemaal verkeerd gegaan is de afgelopen vier jaar!
Nee de tegenpartijen hebben er niets, maar dan ook niets van gebakken als je de andere partijen mag geloven, nou ja niets dat is nou ook weer niet helemaal waar.
In ieder geval hebben ze ‘gebakken lucht’ geproduceerd!
En dat is tenminste nog iets nietwaar, er is op deze aardkloot niemand die helemaal niets produceert, zo’n denkwijze zou contra productief zijn en daar heeft een toekomstig of zittend politicus natuurlijk een broertje aan dood.

Wat een prachtig land is Nederland eigenlijk met zoveel bevlogen politici of kandidaat politici die allemaal op dezelfde vierkante meters de meest ‘onmogelijke idealen los laten en die u gaan beleveren en verrassen met de meest, let op ‘ zeer budget gebonden’ leuke dingen en zaken en aardigheidjes.
Ze willen zoveel, als o.a. Nederland voor de Nederlanders, allerlei Vrijheden, eigen Belangen en sommigen zowaar Algemene Belangen.
Ja we willen veel met zijn allen en sommigen warempel ook nog zomaar Voor Anderen!
En daar zou wel ééns een addertje onder het gras kunnen zitten, denk ik dan als een wat oudere burger en ook als Simon Schrijver!


Want dat ‘voordeel van de ander’ was een idee van heel lang geleden toen eigenlijk de grote massa niets bezat en er bij een kleine kliek van zogeheten ‘Welgestelden’ alles te hoop liep wat betreft contanten, geld dus.
De tijd dat er voor iederéén nog wat te halen was uit de ‘zuurstok van het leven’ daar waar het aards bezit betrof!
Maar die tijd lijken we in middels een beetje achter ons te hebben en te laten en laten we ons als, in bezit gegroeide burgers, niet al te veel illusies maken dat bomen tot in de hemel reiken.


Belangen, iederéén heeft ze, beloften iederéén doet ze, en besturen men zegt dat ze het kunnen.
Maar Simon geeft u de verzekering ( en dat is geen belofte), dat als strakjes de kaarten geschud zullen zijn en de verkiezingsrace gelopen is we met zijn allen niet meer van de buit kunnen verdelen dan dat de buit groot is!

En dat kon wel ééns tegenvallen.
Laten we daar in een periode van ’Opjutterij’, waar we nu in verkeren door toedoen van de ‘beloften karavaan der partijen’ ons vooral terdege van bewust zijn!

Tot slot sluit ik graag af met een gedicht van collega ©Roelof Rustenburg, waar ik mij volledig bij aansluit en dat gaat als volgt:

“Verkiezingen”

Uitsluitend werken in uw voordeel
Met hun gaven en hun geest
Sociale werkers stuk voor stuk
In de weer voor uw geluk!
Alle smaken zijn voorradig
Van ‘geen geloof’ tot ‘aan het kruis’
Men gaat ervoor heel serieus
Ik schudt mééwarig met mijn hoofd
Want wie heeft wie nu bij de neus
Uiteindelijk aan… U de keus!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Drugs Duiding” (06-02-10)

Ik wordt er méé geconfronteerd en ik kan u vertellen dit is een onvoorstelbaar probleem aan het worden, ook in de gemeente Oldebroek!
Vroeger had ik er geen benul van hoe dit in elkaar stak, maar nu wordt ik er kien op en begin de junks en de junks in wording te herkennen aan hun gedrag en hun doen.
Na een half jaar pik ik ze er zonder moeite uit, de soft of de ietwat hardere drugs laten mij op straat en in mijn omgeving zien wat de kenmerken zijn, en ook in de meeste gevallen wat hun gedrag is!
Vaak een slobberbroek en een jack met capuchon en bij de mannetjes het onvermijdelijke petje.


De peuken die ze draaien en roken lopen veelal taps toe en zijn zo ongeveer twee keer de lengte van een normale sigaret zonder filter.
En beweegt zich, de joint dus, losjes van de éne mondhoek naar de andere.
De ogen staan wat doffer al naar gelang de verdovende stof zijn werk aan het doen is.
Het kijken is schichtig al naar gelang ze denken dat je te dichtbij komt in hun wereld!
Ze zijn aanspreekbaar maar anders, ze zijn de weg kwijt en raken derhalve ook de aansluiting kwijt met de ‘anders acterende’ massa.
Het worden geleidelijk aan ‘drugs dummies’, ze trekken zich terug in hun eigen, weg van de wereld, maatschappij.


En ze bewegen zich voort in, door de regel, de kleinere verlaagde en/of aangepaste auto met speakers die we boosters noemen en muziek die psychedelisch genoemd wordt.
Keihard maar dan ook keihard, waardoor deuren en ramen er dreigen uit te vliegen. Het geeft hun een kick blijkbaar en die impuls aan hun hersenen die ze nodig hebben om te bestaan op het moment dat de geest verruimende hun werk aan het doen zijn.
Ze klonteren graag samen, de reden is mij niet geheel duidelijk maar ik denk dat samen blowen gewoon leuker is.
Ze houden onderling naar het schijnt een wedstrijd in wie kan in zijn of haar auto het meeste geluid produceren!
Lawaai is ook een dingetje van hen, of het nou bij het wegrijden gierende banden zijn of een ronkende uitlaat, ‘it,s got to be noisy’!
Het is een ‘life style’ immers bij dope en drugs horen nou éénmaal ook uiterlijke kenmerken, je hoort bij een groep.
Ook in de auto zijn angstaanjagende posters en stickers her en der aangebracht die blijk geven van een diepe bewondering voor hard rock en underground muziek!

Men streeft naar een constante status van verdoofdheid en heeft daarom blijkbaar ook weinig tijd om een fatsoenlijke maaltijd met de daarin aanwezige vitaminen te nuttigen.
Resultaat een schonkig lichaam dat zich broodmager voortbeweegt op die momenten dat men onderweg is naar proviandering, in dit geval naar drugs, naar die dealer in de straat die daar in kan voorzien.
Een wereld om een beetje bang van te worden ook, een wereld waarin je jonge mensen, wat dat zijn het overwegend, langzaam meer verslaafd ziet raken en afglijden naar iets wat niet past in een buurt of straat die daar niet aan toe is.
Een straat die er nog niet rijp voor is om dezelfde verpaupering te ondergaan waaraan zij inmiddels onderhevig zijn.

Een ander, bijna symbool, is het blikje met ‘energy drink’ dat losjes in de hand wordt mee vervoerd en waaraan tijdens de wandeling naar de auto of anderszins een slok wordt ontrokken!
En indien leeg op een plek op straat wordt geparkeerd die de naam prullenbak niet verdiend heeft, ook een beetje een onverschillige niet betrokken zijnde houding daarméé etalerend.
Je komt ze ook tegen op de fiets, het hoofd in de capuchon en je ziet ze steeds meer.
Ze waren er al langer, maar ik zag ze niet.


Nu dus wel en nu pas gaat het me opvallen wat voor een immens probleem er op ons, als samenleving, af komt!
De overheid slaapt en is te slap en/of onderbezet ze treden niet op, ze vergoeilijken het probleem.
Of je nou de daarméé belaste ambtenaren daarover informeert, of de mensen die als wijkagent door het leven gaan of de ‘employees’ van de plaatselijke woningbouw vereniging.
Privacy is heilig, ook bij overlast, ja zelfs ook bij ‘drugsoverlast’.
Het maakt niet uit men traceert het niet,het is immers niet hun probleem, en als je het niet ziet of er wordt geen melding van gemaakt dan is het er immers niet!

We moeten oppassen of we hebben er binnen de kortste keren een verloren generatie bij!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Op Wiens Rekening?” (30-01-10)

Actueel een te vol land, en de vraag die daarbij hoort op wiens rekening gaan we rijden, of wordt er gereden?
Tot vervelens toe wordt er gediscussieerd en gedebatteerd op de tv, op de radio in de krant, kortom waar niet op of in?
De algemene Nederlandse wielrijders bond wordt er zelfs bij betrokken, meningen vragenlijsten en polls op het nooit volprezen internet ook al aanwezig!
Ene meneer Eurlings vindt dat de democratie hoogtij moet vieren, de tweede kamer is voor hem op zo een moment niet meer dan een overbodige bijkomstigheid!
De leden van de bond van de fietsers mag het uitmaken als het aan hem ligt.
Camiel toch, ben je zo door je pa, de gouverneur van Limburg opgevoed?
Een apart menneke deze Camiel, altijd keurig in het pak, netjes met twee woorden sprekende Limburgse landgenoot.
Een voorbeeld van de ideale schoonzoon, een voorbeeld ook van iemand die daar in de tweede kamer beslist niet op zijn plaats zit!
Hij kan beter naar Brussel afreizen, daar staan ze iets verder van de werkelijkheid af naar de stellige overtuiging van Simon.

Heel Nederland houdt er zich bijna mee bezig, de hele dag zitten mensen achter hun computer om de poll in te vullen.
In de tweede kamer is het ook het gesprek van de dag.
Het is immers toch winter en er is weinig anders te doen dan op rekening van de gemiddelde belastingbetaler een ‘potje democratie’ te spelen nietwaar?
Zo af en toe word ik er een beetje simpel van en vraag ik mij af, is dit het dan zijn we met zijn allen ‘over the top’ van de grenzen der realiteit?
Een oeverloos gedoe en gezeur over kilometerheffing, en dat voor de zoveelste keer al, niets beters te doen moet de reden zijn mijmer ik voor me uit.
Tomeloze januari armoede in Nederland met zijn haperende economie, met zijn ach en wee geklaagzang, met de oeverloze retoriek in de tweede kamer der staten generaal.
Ik denk ook dat ze een beetje moe beginnen te worden met de gemeenteraad verkiezingen van 3 maart in het vooruitzicht, er is nog al wat in beweging, er schijnen verschuivingen aan te komen als voorboden van zwaar weer straks ook landelijk!

Ik vind het als Simon niets meer en niets minder dan povere uitingen van ondermaatse stuiptrekkingen van het zoveelste kabinet Balkenende dat op zijn laatste benen loopt!
Er is in ons kikkerlandje blijkbaar niets meer te winnen, het is één groot gekissebis één grote retoriek.
We beschuldigen elkaar van allerlei zaken, politieke partijen staan elkaar geen bokkie, maar staan recht tegenover elkaar.


Elkaar beschimpen en de oren wassen en dat zijn we aan het doen, niet meer en niet minder.
Het éne debat overstijgt het andere in onnozelheid en nietszeggendheid, het debat is leeg triest en inhoudloos.
Het zijn eigenlijk stuk voor stuk debatten van de armoede!
Of het nou over de betrokkenheid (de kwaadwillige) van onlangs ging inzake de betrokkenheid van Nederland bij de inval in Irak.
Of zoals nu weer over de kilometerheffing, en straks weer over de verlenging van de activiteiten van onze strijdkrachten in Uruzgan.

Inhoudsloos wat betreft echte inhoud, standpunten die ingenomen zijn, zich ingegraven hebbende in de loopgraven van de eigen standpunten!
Niet voor rede en niet voor argumenten vatbaar, welke dan ook, verstoppertje spelen achter de zogenaamde ‘heilige’ overtuigingen en standpunten hunner partij, welke partij dat dan ook moge zijn!
Wat Simon betreft ‘shame, shame, shame over zoveel kortzichtigheid en zoveel gemis aan gezonde visie, durf en uitstraling.
We zijn verworden tot een stelletje ‘zeikerds’ en ‘zanikers’ in een land waar alles ( tot op heden) tot uit den treure geregeld is, voor zolang het nog duurt!

Het schijnt allemaal niet op te kunnen ook wat betreft het oeverloze ‘slappe gelul’ van ‘jan en alleman’ over van alles en nog wat en uiteindelijk over …Niets!

Soms verbaast men zich erover dat een land met zoiets de kost kan verdienen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“God waarom Ik?” (24-01-10)



Ellende, ellende, ellende het is in veelvouden de afgelopen week weer over ons uitgestort.
Op mijn netvlies gebrand, het beeld van een vrouw die na vijf dagen in Haïti in de hoofdstad Port au Prince levend onder het puin vandaan werd gehaald!
Zij begon spontaan te bidden, een stortvloed aan woorden en steeds weer ‘Pourquoi moi Dieu’, God waarom ik?
Waarom overkomt mij dit en waarom moet ik dood? En overal op de wereld bidden mensen vertwijfeld en roepen ze hun Opperwezen,hun God aan.
En een antwoord blijft uit, God is even uit beeld even niet aan antwoorden toe.
Simon is één van die niet begrijpende zielen die als hij dit ziet daar erg verdrietig van wordt.
Op zo een moment vliegen de vraagtekens door je hoofd, de vraagtekens betreffende al die mensen die vroegtijdig dood gaan op de één of andere wijze.
Het kan zijn door ziekte, het kan zijn door natuurrampen, het kan zijn door een ongeluk, en hoe vaak zullen zij de vraag stellen ‘God waarom Ik’ ?

En dan komt onvermijdelijk de vraag wat God bezielt om dit soort rampen en ellende aan zijn schepselen te moeten presenteren.
Als je de kinderen ziet nu ook weer in Haïti, de radeloosheid en het verdriet, dan roept het bij Simon op tot een zekere verwijtbaarheid en zeker ook tot de vraag aan al de ‘gecertificeerde en afgestudeerde geestelijkheid’ in al zijn facetten en al zijn soorten van geloof in even zovele Goden en Religies!
‘God waarom ik’?
Het is bij het misdadige af, dat een zo willekeurig lijden op deze manier uitgelegd kan worden als zijnde een standje van een ‘liefhebbende’ God!
Ondoorgrondelijk zijn de wegen van het ‘Opperwezen’ en daarméé uit, we laten het onbesproken en het is niet beoordeelbaar en veroordeelbaar.
Er is geen rechter waar ook ter wereld, in welk rampgebied dan ook die een oordeel over deze vorm van hardvochtigheid uitspreekt.

Al naar gelang we vorderen in de geschiedenis en in de tijd, met regelmatig een natuurramp of een voortijdig doodgaan!
Hoor je de slachtoffers hiervan steeds nadrukkelijker vragen ‘Dieu pourquoi moi’?
Mensen blijven vertwijfeld bidden, tranen biggelen over de wangen van kinderen en ik Simon moet het erméé doen.
En als ik dat niet kan opbrengen, dan moet ik niet meer naar het nieuws kijken, dan moet ik éénvoudigweg mijn ogen sluiten voor al deze ‘Goddelijke wreedheid’.
Al was het alleen maar om niet te hoeven oordelen over de zaken welke toegedicht worden aan een ‘Opperwezen’, wat ooit schiep en sinds bewaarde!
Er is in de geschiedenis de laatste twee duizend jaar globaal genomen bitter weinig veranderd, ooit riep op de berg Golgotha, Jezus “mijn God mijn God waarom hebt Gij mij verlaten!?
Of te wel ‘ God waarom ik’?

Simon vraagt zich in alle gemoedsrust af of het geen tijd wordt om de geschiedschrijving, ook waar het betreft de kerkelijke, anno 2010 ééns serieus tegen het licht te houden.
Het licht ‘onder de korenmaat steken’ dat moeten we niet doen, we moeten open en eerlijk de feitelijkheden onder ogen zien.
We moeten onze medemens niet afdoen met, laat maar het is veraf en ‘God zij dank’ mij niet overkomen!
We moeten het noodlot, het Fatum, zoals de Romeinen het destijds noemden, en het daarbij behorende verdriet op de juiste manier een plek geven, dan kunnen we er misschien wat méé!

We moeten voorkomen dat we met zijn allen ‘getraumatiseerd’ raken door de willekeur van ‘Goden en de Gods beseffen’ zodat we verder kunnen met onze hulp aan onze naaste, ook in Haïti al is dat heel ver weg!
Het doet simpelweg te veel pijn en teveel verdriet om al de ellende te ervaren van vragende kinderogen en een biddende vrouw, die uitroept ‘Dieu pourquoi Moi ‘ oftewel ‘God waarom Ik’?

En tot slot het ‘tijdelijke’ zal het ‘eeuwige’ naar mijn mening nooit kunnen begrijpen, het zijn gewoon twee verschillende werelden die emotioneel en inhoudelijk niet bij elkaar passen!

Veel sterkte met de ‘legpuzzel van het leven’ die deze column zo maar in zich draagt!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.


“ Mosterd na de Maaltijd ” (16-01-10)


Het zoveelste gezever is in politiek Nederland weer ééns aan de orde, dit keer is Jan Peter Balkenende weer de pispaal, maar naar de mening van Simon dit keer niet terecht!
Het Irak rapport wijst na een klein jaar onderzoek onder leiding van meneer Davids uit dat er het kabinet onder leiding van de huidige premier, en met name hij nogal wat steken heeft laten vallen destijds.
Hij was onzichtbaar, hij gaf geen leiding en de oppositie ziet haar kans schoon en staat voor de zoveelste keer te trappelen om de vloer aan te vegen met ‘de klunzigheid’ van Jan Peter.
Naar mijn stellige overtuiging en mening dit keer onterecht!
Wij en dus ook zij hebben het laten gaan destijds en nu moet mede dank zij een ieders ‘incapabel’ handelen, destijds en andere achtergronden ‘barbertje’ hangen.

Wat mij vooral ook opvalt is de enorme ‘Krijserigheid’ van de P.v.d.A, wellicht verklaarbaar uit hun toenmalige houding van er erg tegen te zijn op de grond van de toen bekende feiten.
Toen is er bakzeil gehaald en nu zijn inééns de rapen gaar, onbeschoft reageren in ‘Optima Forma’ van de oppositie inclusief( vult u maar in).
Een land als Irak wat door middel zijn toenmalige leider Sadam Hoessein de hele wereld aan het manipuleren was en doorging tot het gaatje om de zaken uit te dagen, en zijn hand te overspelen
En dan worden keuzes gemaakt, en ga je schoonmaak houden in een land wat uitdaagt, treitert en je er van probeert te overtuigen dat ze massaal mensen koud kunnen stellen.
En dat al bewezen hebben door een heel dorp met koerden uit te moorden!
Laten we dit soort aangelegenheden ter wille van de geschiedenis vooral niet vergeten!


En dan moet je een keuze maken en dat, heeft men toen onder leiding van Jan Peter gedaan.
Natuurlijk liet hij de gesprekken hierover over aan de toenmalige minister van buitenlandse zaken Jaap de Hoop Scheffer.
Want zijn woorden waren ook de zijne.
En dan komt er een rapport van mijnheer Davids waar men het heeft over geen leiding nemen, Quatz!

In tegenstelling tot die periode, jaren geleden waar Jan Peter inderdaad nog veel leren moest en nog een groentje was in politiek Den Haag en in politiek Nederland is mijn mening dat hij nu op een gefundeerde manier zijn rug recht houdt!
Het gejeremieer van de oppositie en van de P.v.d.A. is simpelweg niets meer dan mosterd na de maaltijd!
De Amerikanen die destijds klaar stonden in 1944/45 met eigen leven om ook Nederland te zuiveren van vijf jaar barbaarse overheersing, heeft hij samen met meneer de Hoop Scheffer en zijn partij en, ondanks alle bezwaren ook met de hulp en steun van de toenmalige regering…….en oppositie partijen ‘gewoon bokkie’ gestaan!
Dat het achteraf wel een tandje minder gekund had wellicht dat is een nogal gemakkelijke conclusie, en bovendien een oud spreekwoord luidt ‘achteraf kijk je een koe in de kont’!
Ongeacht de uitkomst van de toelichting en de uitleg aan de tweede kamer hebben in dit geval de ‘zeurders en de klagers’ het nodig om ééns goed bij zichzelf te rade te gaan.

Onderzoekscommissies, ook deze is door hen bedongen, en bakken met belasting geld er door gejaagd!
Allemaal ter wille van de democratie
Een oorlog tegen Sadam Hoessein in Bagdad en dus tegen Irak was een onvermijdelijke door deze mijnheer over zichzelf, en helaas zijn volk, uitgeroepen!
Hoelang heeft hij de wereld niet uitgedaagd tot aan het onvermijdelijke toe zou ik willen stellen.
Zulke schurken dien je indien mogelijk de les te lezen naar mijn stellige overtuiging.

En nu jaren later nemen we het premier Balkenende bijna kwalijk, dat hij zich een loyaal bondgenoot getoond heeft van een land dat er mede, en zeker niet in de laatste plaats voor gezorgd heeft, dat wij in vrijheid kunnen leven en… helaas ook dit soort ‘domme’ voorspelbare onderzoeken kunnen laten plaatsvinden.

En dat van die knieval is natuurlijk zwaar overdreven, het ongenoegen van de P.v.d.A en de frustratie van de oppositie zegt alles over deze partijen niet meer en niet minder dan dat!

Dit keer moet het mij van het hart, het is niet anders Jan Peter… chapeau!


Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“IJs en Weder Dienende” (02-01-10)


De titel deze week ligt voor de hand, we gaan door als weder en ijs het ons toestaan.
We maken ons graag dienstbaar aan de elementen en we zullen wel moeten als koning winter ons de wacht komt aanzeggen.
Niet zo maar een simpel waarschuwinkje maar serieus werk, sneeuw , ijs, ijzel en vorst, dit zijn de wapen waar deze strenge heerser gebruik van kan maken.
Op dit moment laat hij ons merken dat het menens is, we moeten krabben en kleumen, op de wegenwacht wachten en lijdzaam ondergaan dat het voertuig waar wij ons in voortbewegen richting berm en/of slootkant glijdt!
De auto wordt gemaand om het, zonder sneeuwkettingen in dit land, rustig aan te doen zoniet lopen we een zeker extra risico om tot stilstand te komen en in een later stadium contact te moeten zoeken met onze schade reparateur.


Vaak verzekerd hiervoor, maar toch te vaak aan de verzekeringdeur kloppen betekent gewis meer premie betalen.
Dus luisteren naar koning winter levert voordeel op,niet klakkeloos aan blijven jakkeren en net doen of er niets aan de hand is, is dom en onbezonnen en kan je op een niet mis te verstane manier raken, daar waar je het niet wilt, namelijk je portemonnee!

Een andere kant van de barre weersomstandigheden zijn de diertjes buiten en de ouderen die er volgens insiders veel last van hebben.
Er gaan er meer dood bij de mensen door onderkoeling en bij de dieren door voedselgebrek.
Ouderen met weinig sociale contacten blijven verstoken van het dagelijks hun boodschapjes kunnen doen.
Voorraad busjes en kastjes raken leeg, en een beroep doen op de kennissen, ach dat doe je niet zo maar, je wilt immers niet als een lastig oud mens afgeschilderd worden nietwaar!
En de dieren, ach die zoeken het gewoon zelf maar even uit of ze moeten zich melden aan mijn raam, zoiets als het roodborstje tikt tegen het raam ting ting ting, laat mij erin, laat mij erin.
Ja en als dat niet gebeurd dan lossen ze hun eigen probleem maar op.
Ook de oudere mens en de mens in zijn algemeenheid gaat immers de vogeltjes en de andere dieren ver te boven!
Is dat eigenlijk wel zo vraagt Simon zich af? Ach denk er gewoon over na zou ik zeggen!

Maar overdrijven moeten we het niet doen natuurlijk, het strooizout mag dan bijna op zijn maar er zijn ergere dingen.
Het Co 2 verhaal krijgt inééns een iets andere outlook, de opwarming van de aarde is aan de orde behalve nu in Nederland even niet!
Al Gore moet even zijn mond houden we zitten nu en hier even met andere realiteiten.
De weerman spreekt van veel sneeuw wat er aan gaat komen, hij zegt zelfs dat we ons moeten hoeden voor sommige dagen en ons beter in onze huizen kunnen verschansen met de benodigde eetbare supermarkt producten.
In de dierenwereld zullen ze spreken over eikels en beukennootjes!


Toertochten op natuurijs staan weer op stapel en de ‘schaatsgekte’ heeft volledig bezit genomen van de gemiddelde ‘ferme jongens stoere knapen’ en niet te vergeten ook de vrouwelijke uitvoeringen hiervan!
Gouden tijden voor de verkopers en leveranciers van deze schoenen met daaraan vastgeklonken stalen scherp gesneden en goed geslepen ijzers!
Wij , de gemiddelde jongere nazaten van Johan de Wit zijn er wel klaar voor, een wintertje als dit met temperaturen die zich al weken lang onder de nullijn , of er net boven bewegen.
Maar de gemiddelde oudere en het gemiddelde dier in de vrije natuur heeft er het allemaal wat moeilijker méé heb ik me laten vertellen.
Ja beste lezer, het is me allemaal wat, je aanpassen aan het winterweer in dit geval we zijn het niet meer zo gewend de sneeuw en het ijs in de wat royalere hoeveelheden, we zijn de laatste jaren verwend met veel Co 2 weer!

Gewoon even terug in de tijd denkt Simon dan maar, de tijd van dat je jezelf aanpast aan de weersomstandigheden.
De tijd van de dienstbaarheid de tijd van ‘ijs en weder’ dienende!

Goed Goan.


©Simon Schrijver.

“Een Struikelend Vaticaan” (02-01-10)


Gezien allemaal hoe paus Benedictus tijdens de kerstviering onderuit ging en in de chaos een kardinaal zijn dijbeen brak en liggend werd afgevoerd?
Hij werd volgens de lezing aangevallen door een verwarde en geestelijk gestoorde mevrouw.
Ook vorig jaar had zij reeds een poging ondernomen maar kon toen door de ‘pauselijke lijfwacht’ in de kraag worden gevat!
Erger werd toen voorkomen zullen we maar zeggen.
Allemaal erg verwarrend en weinig hoopgevend, de rooms katholieke kerk mag niet hopen dat dit een indicatie is voor de toekomende tijd, een tijd waarin de ‘ontkerkelijking’ en de ‘ontkerstening’ alleen nog maar zal toenemen als je de onderzoeksbureaus en marketingjongens en meisjes mag geloven.
Ik heb er door mijn bril en met mijn gebruikelijke ‘dosis scepsis’ tegen aan gekeken en het op mijn eigen wijze ervaren.
En zal er ook op mijn eigen wijze het nodige van zeggen!


Het is ergens natuurlijk niet meer van deze tijd als je als weldenkend mens tegen ‘deze rituelen’ aankijkt.
Simon vraagt zich dan ook oprecht af hoe moet dit verder, zo af en toe moet er blijkbaar wat gebeuren om een mens weer ééns bij de waan van alle dag te betrekken, en deze aan hem of haar te laten zien!
Aangevallen kerkleiders, verwarde mensen een wereld die de weg kwijt is en de ‘stand in’ van God, de heer Benedictus in dit geval, die zijn evenwicht verliest en ter aarde zijgt of neerstort zo u wilt!
Natuurlijk gun je het geen mens ook niet onze Duitse vriend Rattzinger die nu als Benedictus de zoveelste de rest van zijn jaren als plaatsvervanger van God op deze aarde zijn jaren op en rond het sint Pietersplein in Rome slijt!
Je kunt maar beter niet aangevallen worden, dat wil immers niemand U niet Simon niet en ook de paus niet.
Maar een jaartje of, wat zullen we zeggen zeventienhonderd na het ontstaan van onze jaartelling na Christus mogen we met zijn allen ons toch wel ééns een keer herbezinnen op ‘gangen van zaken’?
En de actualiteit en de inhoud daarvan op een verantwoorde wijze onder de loep nemen en kijken of we er zo verder méé moeten en kunnen en willen!

Het blijft nu inmiddels anno 2010 na al die eeuwen die verstreken zijn nog immer en altijd zware kost en zeker voor een columnist van een plaatselijke kabel c.q. internetkrant.
Want spotten met geloof ( zoals dat al snel genoemd wordt) op wat voor een wijze en met welk geloof dan ook kan je een ‘banvloek’ opleveren immers van allerlei ‘andersdenkenden’!
Dat doe je niet en dat laat je vaak tegen beter weten in onbesproken, je laat immers iederéén geloven wat hij of zij wenst!
Je blijft heel bout gesproken, met de poten van iemands anders zielenheil af!
Maarten Luther in zijn tijd heeft er ook een hoop gedoe, zeg maar rustig een hoop gedonder méé gehad, tenminste als je de geschiedenisboeken in Nederland moet geloven.

Simon denkt wel ééns zou het komen door zijn protestantse opvoeding of het zijn geworden op en zijn vorming als jongeling op deze uiterste punt van de noord oost Veluwe, dat hij zo tegen een toevallige ‘struikel escapade’ aankijkt?
Het blijft een gissen en een vermoeden, eigenlijk net zo’n vermoeden dat een geleidelijk einde beschoren is aan de rituelen en gebruiken van een organisatie die zich de kerk van Christus noemt met als zijn vertegenwoordiger op aarde, in dit geval een struikelende Benedictus!
In zijn kielzog breekt een kardinaal zijn dijbeen, een teken aan de wand of een toevalligheid?
Ik en U mogen het zeggen want het hangt van onze beeldvorming en volgzaamheid af immers?
Soms dan zit je er knap dubbel in, je wilt immers niemand voor het hoofd stoten, maar dan is er weer een stem in mij die zegt Simon wees eerlijk zeg er wat over en als het kan zeg er ook wat van!

Wat mot je er nou méé , ik zag in een programma van de NCRV, man bijt hond een pastoor, een rooms katholiek personage dus, in Zundert in de provincie Noord Brabant die zijn parochianen in een zes minuten durende preek op zijn eigen manier uitlegde waar het eigenlijk allemaal om begonnen was.
En wat dacht u waarover het ging?
Het ging over ‘naastenliefde’ en hulp aan de medemens en niet over een ‘Struikelend Instituut’ in Rome die wat Simon betreft zijn langste tijd gehad heeft!
Allemaal de beste wensen en….een voortvarend en respectvol en nadenkend 2010.

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Een Zalig Uiteinde” (26-12-09)


Het komt er weer aan het einde van een jaar, van een periode van 365 dagen met allemaal hun eigen geschiedenis.
De dagen van kommer en kwel of het opspringen van het hart in u, en dat van louter vreugde.
De uitkomst van het jaar of de optelsom het is maar van welke kant je het wilt benaderen, een best roerig jaar met veel conflictueuze situaties.
Een jaar ook met een hoop lawaai op politiek gebied waar we elkaar het vuur na aan de schenen legden als natie en als individu!
Een jaar ook dat we begonnen te beseffen dat de toppen van bomen niet tot in de hemel reiken, en dat de beste wensen aan het begin van zo een jaar niet altijd leiden tot de gewenste uitkomst!
Een jaar van vrees en hoop of er tussen in was ongetwijfeld ook voor een aantal van u aan de orde.
Een jaar van tegenstellingen tussen godsdiensten en geloven, tussen wie is er goed en wie niet, tussen arm en rijk en tussen realiteit en tussen illusies.
Maar niet tegenstaande zult u straks weer uit vele monden weer……………………… horen een zalig uiteinde!

Wat gaat een jaar in een ‘ijltempo’ voorbij, althans zo komt het bij mij aan en over, maar ze zeggen dat dit te maken heeft met het verstrijken der jaren.
Hoe ouder je wordt hoe sneller het lijkt, voor je gevoel althans!
Ik hoorde het vroeger als kind de oudere mensen om mij heen zeggen, en ik dacht in mijn kinderlijke onbevangenheid, wat een raar gepraat allemaal.
Maar nu vele keren 365 dagen ouder moet ik erkennen dat ze de waarheid spraken deze ‘ouden van dagen’ van toen!
Als ‘predikers en huisbezoekers’ zoals ze toen heten, met donderende stem aankondigden dat de jonkheid één en al ijdelheid was en dat wij daarheen vlogen zat ik me suf te piekeren waar naar toe!
Ook de stukjes uit de Bijbel die ze dan voorlazen waren van een hoog ‘deemoedigheid gehalte’ en verwezen naar de eindigheid van dit aardse bestaan.
Hoezo een zalig uiteinde?

Een jaar dat zijn einde nadert is het waard om nog ééns een keertje onder de loep te worden genomen en op zijn waarde te worden geschat, toch?
En dat het vaak om een herhaling van zetten gaat zal u niet ontgaan zijn, het nieuws onder de zon dat we elk jaar weer verwachtten blijft bewaard voor later.
Wie weet voor volgend jaar of voor een nog verdere toekomst, terugkijken is dan ook vele malen gemakkelijker.
Kritiek hebben op allerlei zaken en dingen die passeerden is dan ook mosterd na de maaltijd niet meer of minder.
Laten we het bijna afgelopen jaar dan ook maar ‘het voordeel van de twijfel’ geven en er niet al ‘te katterig’ over doen.
Het oude jaar een trap nageven is geen kunst maar het te accepteren als een gedane zaak of een gedaan jaar veel meer!
En daarom een zalig uiteinde!

Wat hebben we nog niet benoemd wat de moeite waard geweest is in het bijna voorbije jaar?
Nou ik zou in ieder geval zeggen ondanks het feit dat er veel niet gegaan is zoals menigeen zich hoopte er toch ook veel gegaan is wat zo af en toe een goed gevoel gaf!
Die gebeurtenis die je even het ‘wauw gevoel’ gaf of die ‘uitgestoken hand’ van diegene waarvan je het helemaal niet verwacht had.
Diegene om je heen die weer een jaartje ouder mocht worden, je weet wel diegene die je absoluut niet wilt missen!
Kijk ééns wat voor positieve gebeurtenissen er toch ook waren, dus bracht het jaar zijn of haar goede dingen ook weer, het was niet alles kommer en kwel, toch?

Ik bedank in ieder geval iederéén die het afgelopen jaar de moeite nam mijn columns te lezen en naar gelang de inhoud gereageerd heeft met een grijns, een glimlach, een lach, een traan, of met een blik van opperste afkeuring aangaande de visie van Simon betreffende de inhoud of strekking van een stukje ‘Gedachten Goed’ en de uitleg daarvan.
Als ook de visie op zaken en dingen des levens waarvan ik vind dat dit aan een ieder van ons is voorbehouden en toegestaan.
En daarom allemaal (niemand uitgezonderd) ………een Zalig Uiteinde toegewenst!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Het Einde van de Wereld” (19-12-09)


De noodklok luidt in Kopenhagen heel veel mensen hebben zich er verzameld en schreeuwen moord en brand. Het dringt langzaam tot mij door dat de woorden van Skeeter Davies steeds meer gestalte beginnen te krijgen! Al weer heel lang geleden zong zij ’The end of the World’ alhoewel zij er iets anders méé bedoelde naar mijn mening. Het is een grote warboel om ons heen, we gaan met rasse schreden onze ondergang tegemoet, de mensheid is met zijn laatste acties bezig en gedoemd enig moment ten onder te gaan aan zijn eigen succes. Het succes van, ten koste van alles de heer en heerser van de schepping te willen zijn.


Niet aan de kant voor iemand of iets, we are the champions, als we gaan dan gaan we met zijn allen en na ons de zondvloed. Ze zoeken het maar uit die geleerden, ze lullen maar een eind weg deze profeten die brood eten, ze zijn de weg kwijt stelletje kwibusssen die ze zijn. Ons krijgen ze niet gek! Broeikasgassen en uitstoot van Co2, opwarming van de aarde smeltende poolkappen, lekker belangrijk wat heb ik op de pool te zoeken? Waar maken ze zich in vredesnaam druk over? Klimaat conferenties, kijk in vredesnaam wat er voor een verspilling plaats vindt in de hoofdstad van Denemarken.

Allerlei actiegroepen slaan elkaar de hersens in en staan elkaar naar het leven, de strijdkreet en de bindingsfactor is ‘save the planet’, ten koste van alles.
De zooi die er op het moment van samenkomen ontstaat en aan de orde is als typisch voorbeeld van het mismanagement van het creatuur mens.
Ze doen maar wat , trappen elkaar helemaal lens en schelden elkaar om het minste of geringste helemaal verrot! Een ‘mash’ eerste klas van voorstanders van een betere wereld en tegenstanders van dat het op deze manier gaat. Allemaal met één ideaal aanwezig namelijk om te knokken voor een beter klimaat en allemaal hun ‘eigen’ belangen!
Een knokpartij om te voorkomen dat er geen afspraken gemaakt gaan worden over ‘reducering’ van de uitstoot van allerlei rotzooi die wij onmisbaar gemaakt hebben om heden ten dage ons van onze genoegens te kunnen blijven voorzien.


Korte termijn ‘denkerij’ zult u zeggen…correct! Maar zo zitten wij als onvolmaakte tijdelijk hier verblijvende, zonder scrupules levende afstammelingen van een geworden evaluatieproces nu éénmaal in elkaar! Als massa hebben we alles over voor onszelf en als individu verdiepen we ons in het hiernamaals en in hemelen en in een ‘geborchte’ in de krochten der aarde wat wij aanduidden als hel, alwaar een vuur brand dat een eeuwigheids waarde heeft. Simon denkt dat we niets meer tegen kunnen houden, als het zo zijn moet dat wij binnen nu en vijftig jaar deze aarde voor goed verbeurd verklaart hebben dan is dat onze eigen beslissing! Allerlei beschavingen gingen de onze voor, en allemaal waren ze ‘high class’ en ‘outstandig’ en daardoor ook in staat om te verdwijnen, dus waarom wij, de onze dus niet?

Hoe zit uw klimaat trouwens in elkaar? U zegt uitstekend, ik ben groener als gras, recycle waar ik de kans krijg en behandel koning aarde als het maar enigszins mogelijk is met voor alles respect, bovendien heeft u mij in Kopenhagen niet gezien.
Dus daaraan ook op geen enkele wijze energie verspeeld, groene stroom die 's nachts mijn huishouding doet bevestigd mijn klimaat bewustzijn. En bovendien gaat het zoals het al honderden, ja duizenden jaren gaat

De geschiedenis zal zich blijven herhalen!

Goed Goan.
© Simon Schrijver

“Een Breekbare Kerst” (12-12-09)


Voor iederéén een mooi en gezellig feest straks, dat is het ‘gedachten goed’ dat onze manier van kerstfeest vieren nu al decennia lang bepaald.
Jozef en Maria, de herdertjes, de stal, de kribbe, het ‘Kindeken Jezus’, de ster, de wijze mannen uit het oosten.
Het was nacht in Bethlehem’s dreven, aardedonker en fris alleen de sterrenhemel voorzag het landschap van licht.
Romantisch en vervullend zo moet het zijn, vrede op aarde voor alle mensen van goede wil!
Door de eeuwen heen het feest van verwachting, verlossing en vergeving, en ook het heftige zoeken van de mens naar het licht.
Een betere aangifte van zijn ‘onvolkomenheid’ kan hij bijna niet doen, knus en behaaglijk wegdromend bij de kerstboom, de boom met de lichtjes die de huiskamer rond deze tijd van het jaar weer iets een andere dimensie of zo u wilt diepgang geven.


Van binnen ben je ‘vergevingsgezind’ je kunt wat meer velen van diegene die je normaal gesproken het liefst negeert.
Of waar je, om het maar ééns in gewone taal te zeggen, een pest hekel aan hebt!
Je hart staat, meer dan in enig ander seizoen open voor ‘het licht’ zullen we maar zeggen.
Je wilt ook dat mensen in deze donkere periode meer aandacht aan elkaar besteden, of zo je wilt meer om elkaar geven.
Week en deemoedig door allerlei sentimenten die er op jouw als mens worden losgelaten, of je wilt of niet je zult wel door de knieën moeten.
Dat is her werk van ‘het Kindeken’ zeggen ze, dat in doeken gehuld voor al ons falen ter wereld kwam om de dingen en de zaken weer in een goede verhouding te krijgen met dat ‘ondefinieerbare Opperwezen’.
En daar is het nu allemaal Kerst voor, en dat elk jaar weer, en voor het gevoel van Simon staan we elk jaar dat we in de tijd vorderen verder af van ‘essentie van Kerst’.
De Kerst wordt daardoor steeds ‘Breekbaarder”!

Ook moet hij of zij die minder bedeeld is met aardse goederen worden bijgestaan en ondersteund met extraatjes en cadeautjes.
Dat is goed zegt men en het ontlast je geweten, een paar tientjes of anderszins iets in de vorm van een ander tastbaar geschenk.
Het brengt bovendien ‘het geweten’ tot rust, je bent immers veel minder hebzuchtig dan dat jou wel ééns verweten is, je geeft zomaar iets aan je medemens.
Een raar feest eigenlijk al met al, een feest overspoeld met allerlei ‘sentimenten’ en doordrenkt van ‘éénzaamheid’!
Met Kerst kun je jezelf ‘super éénzaam’ voelen en ‘super sterfelijk’ en dan leg je allerlei noodverbanden aan om dat te bedekken en te verbloemen.
Donker en uitzichtloos om je heen ontwaar je dat het beste, want ver kijken gaat niet rond deze tijd van het jaar.
Het is nacht in ’s werelds dreven, het wordt steeds angstiger met al de te verwachten milieuproblemen en ook de hebzucht van de mensen neemt steeds grotere vormen aan!
Was het maar zo van ‘oh Kindeken klein, oh Kindeken teer’ dan zou het allemaal wel goed komen, maar de kindekens zijn groot geworden.
Ze zijn gegroeid in gewicht en in omvang en zijn volwassen geworden zoals dat heet, en daar behoren andere denkwijzen bij.
Van wat kan ik eraan doen en ik ben toch mijn broeders hoeder niet, zelf hoor je mensen zeggen ikke,ikke ikke en de rest….kan stikken!
Rond deze tijd, de tijd die we kersttijd noemen wordt ons brein weer even ‘opgeschoond’ en worden we weer even gewezen op de ‘betrekkelijkheid’ van het leven, en op alle niet van belang zijnde toeters en bellen er omheen.
En dat we niets kunnen méénemen en dat stemt ons even mild en wie weet moesten we ook wel even denken aan die ‘Wijzen uit het Oosten’ met hun wierook, mirre en goud!
Dat ze allemaal ‘weggaven’ aan dat symbool van hoop, dat ‘ontwapenend’ te neer lag in een voederbak in een stal in Bethlehem slechts gehuld in wat doeken.


De ultieme beleving van‘breekbaarheid‘ en van geen bezit en geen bezwaar, in een donkere tijd en zo willen mensen het hebben en zien.

Een kerst die wat betreft de inhoud eigenlijk al gebroken is en nog slechts één God dient namelijk die van ‘De Commercie’!
Hoelang houden we ons zelf nog voor de gek?

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Groenlingen” (05-12-09)

De bladval, de kaalslag de aankondiging van het winterseizoen het weinige daglicht een temperatuur die stukje bij beetje de onderkant van de thermometer opzoekt.
De voorbodes van een periode die wij winter noemen.
Allemaal tekenen die laten zien dat het er onverbiddelijk aankomt de overwegend koudste tijd van het jaar in Nederland, een tijd die wij wintertijd noemen.
Maar als je de ‘groenlingen ’ziet in de boom voor je huis dan weet je het zeker, dan is het onvermijdelijk hij komt ‘de wintertijd’!
Deze vogeltjes zie je normaliter niet zo dicht bij huis, ze zijn blijkbaar al op verkenning waar ze straks als in hu leefwereld het voedsel schaars wordt, terecht kunnen voor de restjes en het ‘afval’ wat wij nu éénmaal produceren en waar zij zich straks weer te goed aan kunnen doen.


De tijd van de zoute bonen ook die op dit moment al in de pekel stonden en de balkenbrij die in de kelder klaarstond, lekker koel om geleidelijk aan te worden aangesneden.
Ook stonden keurig op de plank klaar de bosbessen in de weckflessen voor de bestrijding van de griepjes en ongemakjes.
Geen dure en ingewikkelde prikacties voor de zoveelste grieppandemie met allerlei herhalingen en virologen om het uit te leggen.
Zo herkenbaar allemaal en ook zo éénvoudig eigenlijk, je eigen ‘tekenen’ dat het stond te gebeuren en je aan voorbereiding had moeten doen.
Net als de eekhoorntjes die in hun holletjes de eikels, beukennootjes en wat dies meer zij al keurig hadden opgeslagen voor barre tijden!
Dat wist je immers want daar was in veel kinderboekjes onder andere van W.G. van der Hulst in ieder geval de nodige aandacht aan besteed.


Je ziet zo rond deze tijd van het jaar meer van die ‘vreemde vogels’ die aankondigen dat de natuur even op adem moet komen van weer een hele periode van bezig geweest te zijn met leven.
De roodborstjes ook zulke wintergasten en een putter die ook ééns voorzichtig komt kijken.
Statig en kaal staan inmiddels de meeste bomen, met uitzondering van één of ander gecultiveerd ras, uit te rusten van hun groei en sommigen zelfs van hun bloei.
De donkere dagen voor kerst hebben hun intrede gedaan, de depressies zijn niet van de lucht het wachten is op het draaien van de wind.
Een wind die uit het oosten zal moeten komen willen we kunnen zeggen dat ze weer koud en snijdend is, en willen we het bijna zeker weten dat ze ons sneeuw en ijs zal brengen!


Wat ‘groenlingen’ die énig moment in de boom voor je huis neerstrijken en zich aan je presenteren al niet te weeg kunnen brengen in iemands hoofd.
Je staat er niet bij stil dat ze in staat zijn en een mens er toe kunnen aanzetten om allerlei verbanden te leggen, en allerlei constateringen te doen!
Een klein vogeltje als de brenger van nieuws, maar is het eigenlijk wel nieuws?
Of is het slechts een bevestiging van wat je eigenlijk el lang wist !
Inmiddels stort de donkere lucht in het westen, die al een tijdje op de loer lag, zijn lading opgespaard water over dit stukje aarde uit, met andere woorden het is gaan regenen.
Op straat is het stil, er ligt een vorm van gelatenheid over de natuur net of als ze zeggen wil, laat maar het komt toch zoals het komt daar kun je nu éénmaal niets aan veranderen.
Ook lijkt het of dat de huizen staan te suffen, elke vorm van leven is ook hen op dit moment blijkbaar vreemd, ik ontwaar weinig tot geen tekenen van leven.
Dat er geleefd wordt en ze een functie blijken te hebben kun je eigenlijk het beste in de avond uren zien.
Dan komt er uit hun ramen licht, dat naar buiten schijnt, als teken van leven zullen we maar zeggen!

Een heel specifieke tijd die eraan komt, een tijd die we wintertijd noemen.
Geflankeerd door allerlei ‘herauten en of bodes’, waar groenlingen ook deel van uit maken, die ons duidelijke maken dat het al jaren onvermijdelijk zo is.
En ook moet zijn om straks weer een ‘herboren’ natuur en alles wat erbij hoort, zoals onder andere de merel, die straks weer zijn hoogste lied zal fluiten te kunnen begroeten!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Behoeftige Ogen” (28-11-09)


Ogen een onderdeel van de mens, net zoals oren handen en voeten en een neus.
Al deze onderdelen hebben zo een eigen functie alsook een… eigen behoefte.
Nu zijn onze ogen van een onvoorstelbare ‘veelzeggendheid’ en hebben toch wel een zeer aparte functie in het existeren, zeg maar het bestaan van het wezen mens!
Ze kunnen uitdrukken ze kunnen vragen en via hen kun je in de ziel van ditzelfde wezen kijken.
En dat is nog al wat, dat deze organen je inzicht kunnen verschaffen in de ‘behoefte’ van het zijn, van de ziel ‘het leven’ dus.
Ogen kunnen afwijzen ook kunnen ze blijk geven van verdriet, dat kunnen ze doen door de traanklieren in werking te zetten en dat is zielig of juist weer niet en beweegt de andere mens dan weer tot troost!
Ogen de spiegels van onze ziel kunnen ook stralen van blijdschap al dan niet ondersteund door andere spieren in ons gezicht en samen maken ze er dan een lach van.
Elke ‘behoefte’ kan door ogen uitgedrukt worden en daarom bestaan ze dan ook ‘Behoeftige Ogen’!


Ze kunnen ook een blik van hulpeloosheid uitstralen dat zult u ongetwijfeld wel ééns gezien hebben.
Wat te denken van stukken van onze wereld waar kinderen en volwassenen nog steeds omkomen van de honger en waarvan de foto’s die ons bereiken weer op ogen, in dit geval die van mij en die van u een onuitwisbare indruk achter laten!
Hun behoefte staat in hun ogen geschreven op zo een moment en één blik zegt dan ook meer dan duizend woorden.
Nog intenser het staat dan op je netvlies gebrand, een onmisbaar onderdel van datzelfde menselijke oog.


Hoe vaak bereikt je als mens niet een blik van afkeuring of in sommige gevallen een blik van begrip of van aanmoediging of bemoediging.
Alles maar dan ook alles wat met de creatie mens te maken heeft wordt bepaald door ogen vanaf de geboorte tot de dood en het hele circuit daar tussen in.
Het uitzoeken van een partner de aantrekkingskracht tussen de seksen van de verschillende geslachten of van hetzelfde geslacht.
Nou schijnt volgen de biologen hier ook een ‘factor reuk’ in het geding te zijn maar Simon ziet dit dan maar even als een uitzondering die de regel bevestigd!
“Behoeftige Ogen” die geven het aan en zij zijn de oorzaak en het gevolg van uw en mijn bestaan!
En later na je dood kunnen andere ogen misschien wel lezen wie jij als mens was.

Eerst komt het zien en dan het horen immers, ogen ze zijn er in veel variëteiten en veel kleuren en zij zijn het die vreugde en verdriet, afgrijzen en liefde door blikken kunnen aangeven of verwoorden zo u wilt.
Het kan allemaal door ogen, zonder ogen al dan niet ‘behoeftig’ geen enkele reden tot bestaan en Simon denkt ook geen mogelijkheid tot bestaan, althans niet op de wijze zoals we het leven als soort met de andere soorten nu leven!
Het ‘Oogt’ simpelweg niet dan!
Soms zeggen mensen sta niet zo dom te kijken je lijkt wel een koe, dat zal de behoefte aan domheid wel zijn die een koe nu éénmaal uitstraalt denk ik dan.
“Behoeftige Ogen” zijn er ook als je jezelf beweegt in één of andere buurt waar dames van lichte zeden hun koopwaar staan aan te prijzen.
Soms ook zittend achter ramen, zoveel dimensies en zoveel behoeften, en altijd en overal ogen, ogen en nog ééns ogen.
Hoe vaak hoor je om je heen niet, ik heb toch geen ogen achter en voor!?
Maar vaak lijkt het wel ééns dat mensen ze inderdaad, achter en voor hebben!

Ogen ook met ‘pretlichtjes’ en ‘ijzig en koud’ het is allemaal weer van toepassing zeker rond deze tijd van het jaar.

Door ogen en op de kleur van ogen en de blik van ogen en de ‘behoefte’ die ze uitstralen, kortom door ”Behoeftige Ogen” houden wij, ook jij en ik dus, de wereld draaiende!
Simon zou willen zeggen ‘Keep ‘em Going’ !


Goed Goan.

© Simon Schrijver.



“Vergankelijkheid” (21-11-09)


Tegen deze tijd van het jaar overvalt mij meestal het wonderlijke gevoel van eindigheid of zo u wilt ‘vergankelijkheid’.
Een onderbuikgevoel zullen sommigen onder u wellicht denken, maar nee dat is de goede omschrijving niet.
Als je praat over dit soort gevoelens zoals onderbuik heeft dat een wat ‘negatieve klank’, en dat is niet wat Simon bedoelt.
Het is datgene wat je om je heen ziet gebeuren wat je dit gevoel geeft, je ziet de natuur langzaam doodgaan.
Van mij mag u het ook ‘versterven’ noemen, een term die om ons heen gebezigd wordt in allerlei tehuizen waar ze vaak mensen die aan het einde van hun aardse bestaan geraken parkeren voor hun laatste levensfase!


Soms laten ze je een kijkje nemen in de keuken van dit soort instellingen zodat we getuige kunnen zijn van de laatste restjes van wat men noemt ‘menselijk leven’ of ‘menselijke waardigheid’.
Zodat we getuige kunnen zijn van de ‘vergankelijkheid’ der dingen en zaken in de meest huiveringwekkende context van het woord.
De mens die ook wel ééns de kroon der schepping genoemd is en wordt, vervallen tot slechts ‘vegetatie’ en net als het langzaam wegrottende blad in de natuur langzaam maar zeker aftakelt en krimpt en degenereert.
Uiteindelijk opgeruimd wordt net als datzelfde blad zodat het verdwijnt en niet meer gezien wordt.
Dat is wat Simon enigermate, en soms meer dan dat, beangstigd en ook weer de moed geeft om door te gaan.
Zo dicht als alles bij elkaar staat en zo feilloos dat alles op elkaar aansluit, zo hetzelfde eigenlijk dat het ‘leven’ en de onvermijdelijke wegrotting en dood de uitkomst van een ‘biologisch proces’ zijn!
Dat is nu de ‘vergankelijkheid’ in optima forma waar ik op doel, niet meer maar ook niet minder.
En uiteindelijk zou je geest hier, dit aanschouwende die rust moeten vinden die de rest van de natuur zich ook aanmeet.

Zo beschouwend over dit proces te kunnen spreken en schrijven wat we hebben te ondergaan is mooi.
Misschien plaatst het je daardoor ook op een iets ander podium dan het blad en het dode hout, maar onomstotelijk is de uitkomst van deze ‘vergankelijkheid’ precies hetzelfde voor al de ‘dimensies’ die er zijn.
Of je nu mens bent of dier of blad of tak, kortom alles wat met een vorm van leven begiftigd is, is onderhevig aan de ‘vergankelijkheid’ dat is onomstotelijk en zoals onze Belgische buren zullen zeggen, zeker en vast!
Hoe veel en hoe vaak is hierover al ‘ten diepste’ gepraat en gewikt en gewogen en te licht of te zwaar bevonden.
Hoeveel oorlogen zijn hier al niet om uitgevochten en hoeveel boeken van allerlei orde en omvang al niet overgeschreven.
Dezelfde zogeheten zuurstof die ons, en de dingen om ons heen, laat groeien bloeien en tot wasdom komen met daarbij het benodigde water is, uiteindelijk ook weer de oorzaak van onze ‘wegrotting’ en uiteindelijke verdwijning!
‘Vergankelijkheid’ geeft aan dat de cirkel van het bestaan getrokken wordt en enig moment zich zal sluiten.
Onontkoombaar en definitief om ergens verderop in de tijd zich weer aan te dienen als een vorm van ‘nieuw leven’.
Dat is het mooie van de ‘vergankelijkheid’ want dit is tegelijkertijd ook de verschaffer van nieuw leven, want leven is immers oneindig en eeuwig?


Het is niet te stoppen en blijft zich vernieuwen het ‘Reïncarneert’,dat zie ik met eigen ogen al jaren om me heen.
Dus als ik weer ééns zo een moment heb dat in deze donkere dagen mij dreigt te ontmoedigen moet ik sterk zijn en mij door deze eeuwige aftakeling en ‘vergankelijkheid’ mij verheugen op altijd weer een nieuwe toekomst.
Het leven is immers ‘Eeuwig’, dat is een fijn en machtig mooi idee voor mezelf en voor iederéén die mij dierbaar is, en was!

En zo wenst Simon het u allemaal toe.

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Mexicaanse Malaise” (14-11-09)


Je wordt er horendol van, wel prikken niet prikken het is allemaal een gedoe van jewelste.
Mensen worden op dit moment door meneer Klink en de zijnen met informatie overspoeld en met een regelmatig wisselend inzicht geconfronteerd!
Wat moet je nu wel en wat moet je nu niet doen, de ‘Mexicaanse’ griep houdt de gemiddelde burger in een niet mis te verstane houdgreep.
Ook houdt het, zoals dat heet de gemoederen, danig en meer dan dat bezig.
Baby’s worden ziek en ook embryo’s zijn in de baarmoeder van de zwangere vrouwen niet verzekerd van een onbesmette verdere groei tot het moment dat ze het levenslicht mogen gaan aanschouwen.
Miljoenen vaccins voor even zovele mensen en even zovele euro’s zijn er aangeschaft en zijn sinds kort verspreid en verhuisd naar de koelkasten van nog ééns evenzo vele huisartsen.

De één zegt enten ben je betoeterd wordt je alleen maar ziek van, de ander zegt enten man want doe je het niet dan ben je straks de klos.
Simon dreigt er enigermate van in verwarring te geraken en denkt bij zichzelf niet doen je hebt nog nooit een anti griep prik gehaald.
Doe het maar niet want wie weet wordt het je ondergang, en intussen blijft het onduidelijk en vordert de maand november en moet het hoogtepunt volgen insiders van deze verwoestende ‘ Pandemie’ nog komen.
De epidemielogen voelen zich in hun element en haken daar waar mogelijk grif in op het angstgevoel van de gemiddelde burger, zo ook op het angstgevoel van Simon.
Ik zal blij zijn als het straks medio februari 2010 is en het meeste gevaar betreffende deze grote verwarring geweken zal zijn.

Wat ooit begonnen is als de ‘Varkensgriep’ is gemoderniseerd en aangepast aan de huidige tijd en heeft zich gemuteerd tot de ‘Mexicaanse griep’.
Maar dat is niet zo spannend want ‘De Griep’ moet het als verschijningsvorm nu éénmaal hebben van mutatie, zonder dat is ze het benoemen niet ééns waard.
Simon herinnert zich heel vroeger als jochie wel ééns verhalen gehoord te hebben over de ‘Spaanse Griep’, en die heeft volgens overlevering er echt een bende van gemaakt!
Heel veel mensen zijn hieraan ten gronde gegaan, zeg maar in de grond, het graf dus terecht gekomen.
De griep, influenza ook wel ‘The Flu’ genoemd heeft zich inmiddels ook hoog genesteld in de top 10 van de meest besproken onderwerpen bij en in de zogeheten ‘actualiteiten’ programma’s.
Al je het niet spontaan krijgt loop je een gerede kans er enig moment toch méé doodgegooid te worden!

Zo heb ik het fenomeen ‘Mexicaanse Griep’ toch ook nog kwijt gekund in een column, ik voelde dat ik niet achter kon blijven wilde ik als columnist voor vol worden aangezien.
Het lot van het leven zullen we maar zeggen als ‘schrijver’ moet je overal wat van vinden, en als je het dan gevonden hebt dan moet je het wereldkundig maken.
En dan is de cirkel weer rond en kunnen de lezers er weer op schieten en er méé doen wat ze willen, tot en met het de grond in boren!
Ik hoor ze al weer zeggen, nou die column deze week had van mij niet gehoeven, want er is niemand beledigd en niemand afgebrand.
Het ging heel belegen, bijna oubollig over een virus wat zich ooit in Mexico bij varkens openbaarde.


In het begin leek het er nog op dat het menselijk ras ter discussie zou komen te staan wat betreft haar voortbestaan, en dat zou natuurlijk heel spannend geweest zijn.
Dan had je ten minste iets leuks of op zijn minst iets interessants bij de kop gehad, want dan had het zomaar kunnen gebeuren dat er enig moment zelfs te weinig onheilsprofeten zouden zijn overgebleven om dagelijks de aantallen doden te melden.
Uit deze “Mexicaanse Malaise” die begon met griep bij een varken wordt, zoals het er nu uitziet, slechts een lief klein hondje gemuteerd en…die we wat Simon betreft ‘Fikkie’ zullen noemen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Glans of Glimmen” (07-11-09)


Een jaar is hij aan de macht en nu al begint hij in te leveren op zijn populariteit, we hebben het over de president van de verenigde staten van Amerika de U.S.A
Een nuchtere maar ook wel een beetje een onthutsende constatering.
De man in kwestie Barack o’ Bama, democraat en ‘dreammaker’ hoe je het ook maar wilt zien!
Een jaar geleden bracht hij de mensen in vervoering, de superlatieven waren niet van de lucht.
Na tweeduizend jaar was hij terug ‘De Verlosser’ de ‘Messias”, nee niet die spreekwoordelijke, u weet wel éne Johan Cruijff, nee weer een ‘Christus’ figuur die tweeduizend jaar geleden zijn voetstappen op deze aarde zette!
Zijn speeches waren bevlogen, zijn mimiek grensde aan het ongelofelijke de pauzes die hij inbracht als hij zijn verhalen vertelde ware precies van de juiste timing voorzien.
En nu een jaar later begint men reeds te morren, het volk wordt ongeduldig het geen woorden maar daden gevoel, zeg maar even het ‘George Walker Busch’ gevoel gaat men blijkbaar ontberen aan gene zijde van de oceaan!
Meer ‘buik’ en minder ‘hoofdgevoel’, zoiets bedoel ik dan.

Alles wat aanvankelijk glans heeft door het vele oppoetsen gaat ten langen leste iedere keer weer een stukje van diezelfde glans verliezen.
In Amerika zegt men ‘what’s comes up have to go down’, hier te lande noemen wij zo’n uitspraak een waarheid als een koe, toch!
Hier te lande waar ook weer een oppoets verhaal aan de orde zal zijn over een aantal maanden, want ze komen er weer aan de gemeenteraadverkiezingen.
En wie weet misschien ook wel landelijke verkiezingen met al dat gerommel van wel of niet een kandidaat zijn voor de hoogste baan van Europa.
Wegkijken, weglopen, welles nietes, geen of wel een kandidaat zijn, dat heet ook politiek bedrijven.
Ook hier worden zaken en personen opgepoetst om te gaan glimmen en die glans te krijgen die nodig is om gekozen te worden als het ‘hebbedingetje’ van het aloude en onvolprezen spelletje, kent u het nog?
Geen Ja en geen Nee, en owé verspreekt of vergist u zichzelf niet want dat is het eind van het spel!
U bent dan zoals dat heet onverbiddelijk af!
Zo werkt dat nu éénmaal ook in het spel dat politiek heet.

Zo gaat ook de ‘polarisatie en het oppoetsen’ in aanloop naar de verkiezingsstrijd in onze Nederlanden rustig en gestadig door.
Ook hier staan ze weer op de ‘Verlossers’ en de ‘Messiassen’ en ze poetsen zich op en laten zich door een stortvloed van woorden en beloften van glans voorzien!
Ze moeten daarvoor eerst gaan glimmen en dat gebeurt door mensen op hun plek te wijzen.
Ze te beoordelen op kleur en komaf en geloof, ook al weer zo’n instrument waarméé je uiteindelijk tot een soort ‘Glans Status” komt.
Hoort u ze schreeuwen en tekeer gaan, stem op mij want ik zal u uitleiden uit uw benauwdheden en onzekerheden.
Uitleiden ook uit de angst uw werk te verliezen of uit de onzekerheid of u uw hypotheek nog wel kunt aflossen.
Eruit met al die ‘oneigenlijke’ Nederlanders en ook tegelijkertijd met die ‘oneigenlijke God’ die ze en passant stiekum méégesmokkeld hebben toen ze hier de grens over kwamen, toen en toen!
Leiders van dit soort ‘Partijen voor de Vrijheid’ die je uitnodigen om van Nederland een opgepoetst en glimmend land te maken.
Een land wat niet bevuild wordt door allerlei ‘Multi Culti’ eigenschappen en kleuren!
Een land dat de weg kwijt is en daarom een sterke glimmende Leider behoeft.
En als we hem straks hebben tot de constatering komen, dat na een jaar de glans, net als in Amerika, er alweer voor een gedeelte af is.

Zo blijven we met z’n allen ons uitsloven voor de immer weerkerende wijsheid: dat…….er niets nieuws onder de zon is, toch?

Goed Goan.

© Simon Schrijver

“Gerommel in de Marge” (31-10-09)


Dat is het wel zo’n beetje in onze gemeente en aanpalend ,zoals dat met een mooi woord heet!
Het is eigenlijk net zo als dat een bekend nederlands cabaretier het zo alles overtreffend verwoorde.
Het stoplicht springt op rood en het stoplicht springt op groen, kortom in de gemeente Oldebroek is altijd wel wat te doen!
De dorps- of beter gezegd de dorpskerngesprekken komen weer voorbij, dat is inmiddels al een aantal jaren aan de orde en ze zijn niet meer weg te denken uit de Oldebroeker democratie.
In de buurtschap ’t Loo zoals dat vroeger heette kon men zijn of haar gal weer spugen.
En daarvoor heette het óp ’t Loo, je woonde er niet in maar je woonde erop!
De wat verhoogde scheiding tussen zand en kleigrond door de ijstijd daar neergelegd.


En waar ging het over, nou ja zegt u het maar, over die dingen en zaken die een éénvoudig burger zoal bezighouden.
Zolang men zich van de fiets kan bedienen moet het fietspad een gladde effen strook zijn voorzien van asfalt en vooral zonder hobbels en bobbels!
Ondanks de verende zadels en voor- en achtervorken moet het achterwerk ook van deze Loo’se mensen in een goede conditie blijven, en er niet als een geteisterd ‘billenspektakel’ uit komen te zien!
Alhoewel een stukje ‘massage’ naar de stellige overtuiging van Simon juist tot een uiteindelijk mooier en een meer gespierd achterste gedeelte van een mens leidt!
De ‘kont’ zoals hij in de volksmond heet is op een hobbelig fietspad uiteindelijk de winnaar en niet de verliezer beseft u zich dat wel.

Al maandenlang zijn bobbels een gesprekonderwerp van de eerste graad, zo ook is het ‘paardenvolk’ een veel besproken onderwerp in onze gemeente.
Ze willen, deze mensen dus, faciliteiten voor het uitoefenen van een sport waar ook de billen weer aan de orde zijn en méé te doen hebben.
Maar daar zijn als zodanig geen klachten over, als er een hobbel of bobbel, aan de orde mocht zijn dan ga je gewoon met je bips uit het zadel, geen probleem!
Nee hier gaat het om een plek om tot een soortement gemeenschappelijke beoefening en training te komen.
Zo een plek wordt ook wel manége genoemd.
En hier is net zoals het voorgaande en het op het rood en groen springende stoplicht nogal wat om te doen!

Oldebroek ook met zijn ‘geheimzinnige’ grondpolitiek en met zijn wat slaperige imago, sommige mensen hoor je zeggen dat het allemaal niet deugt en dat men (lees de politiek) wat te verbergen zou hebben.
Dat geloof ik niet want dat kan je mooi de kop kosten zie maar wat er in de gemeente Tilburg de afgelopen week gebeurde met meneer Vreeman, toch?
Nee in de gemeente Oldebroek zal men zoiets nooit doen, vriendjes politiek is een woord wat hier niet bestaat, althans dat zeggen ze tenminste.
Proper en inzichtelijk en open dat is politiek bedrijven immers nooit, zo ook niet in ons mooie veluwse dorp hier neergelegd aan het einde van de ijstijd als een scheiding tussen zand en kleigrond.
De rijdende rechter zou zeggen en dat is mijn uitspraak en hierméé zult u het moeten doen!
Natuurlijk moet je van een gemeenschap van ongeveer twintigduizend zielen niet verwachten dat het allemaal hoogvliegers zijn maar dat zijn ze in Den Haag ook niet, daar kunnen we dankzij de media dagelijks getuige van zijn.
Dus hoeven we ons niet te genéren.
Wel is daar veel meer te doen want daar springen veel meer stoplichten dagelijks op rood en groen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Agnes de Verschrikkelijke” (24-10-09)


Het ‘Lettergrepen’ vrouwtje dat als een briesende leeuwin te keer gaat om de belangen van alle werkenden te beschermen.
Te vuur en te zwaard bestrijdt zij een ieder die het anders wil dan zij en haar ‘achterban’ denken dat het moet.
Ook de A.O.W. leeftijdsverhoging naar zevenenzestig jaar krijg je er niet door wat haar betreft, althans niet op de manier waarop het kabinet en die vermaledije werkgevers denken dat het moet!
Zijn ze nou helemaal gek geworden ze moeten eerst aan haar voorbij immers, nou dat hebben we de afgelopen weken gezien.
Ze zette zichzelf buitenspel, of moeten we zeggen ze liet zich buiten spel zetten door de club van de bazen onder aanvoering van Bernard Wientjes.
Ze lieten haar onderhandelen met geestgenoten, maar kwamen uiteindelijk niet opdagen.


Spel of slimmigheid, wie het weet mag het zeggen, politiek blijft een moeilijk spel.
Simon is terzake niet kundig en begrijpt daardoor de politiek niet, ach ja daar moet ik maar méé leren leven, er zijn immers niet voor niets leergangen die daar over gaan.
En dat zegt immers genoeg Simon, je hoeft gelukkig niet aan jezelf te twijfelen, toch?
Het hele circus van partijen kwam de afgelopen weken weer voorbij en meer dan dat, ze hadden allemaal een eigen en uitgesproken mening en mevrouw Jongerius wel een heel duidelijke.
Onvoorstelbaar wat gaat deze dame te keer op het toneel van de vakbond en aanverwant.
Ik kwam er dan ook gewoon niet onder uit om deze column aan haar te wijden, aan deze “Agnes de Verschrikkelijke” ik kon geen naam bedenken die in deze omstandigheid beter bij haar paste.
Ik zag ook nog bij enig persmoment dat ze met haar hoofd tegen een grote camera aanliep, of was het nou de cameraman die door zijn beweging met de camera er voor zorgde dat ze keihard hierméé in aanraking kwam?
Hoe het precies ging weet ik niet maar wat ik wel weet, dat het precis bij haar paste.
Ze heeft zo’n typisch ongecontroleerde houding en gedrag, dat het vreemd zou zijn dat haar dit niet overkomt!

Inmiddels weten we dat we naar de zevenenzestig toe moeten willen we van Piet Hein Donner gaan trekken.
Het van Drees trekken is straks over en voorbij en zal voor altijd in de geschiedenisboeken verdwijnen.
Een tijdperk komt ten einde en nieuwe geschiedenis wordt geschreven.
Eigenlijk niet zo vreemd dat dit gebeurt zo ongeveer zestig jaar verderop in de tijd.
De levensomstandigheden van het wezen mens zijn verbeterd, het voedsel is enorm veel vitaminerijker geworden.
We leven gemiddeld daardoor langer en omdat de economie nu éénmaal draaiende moet worden gehouden en er veel mensen aan het eten gehouden moeten worden. Dan moet je zo links en rechts soms wat veranderingen of zo u wilt vernieuwingen aan brengen.
Daar past geen starheid bij maar in- en overzicht en verder kijken dan je neus lang is!
Maar als het aan “Agnes de Verschrikkelijke” gelegen had was het er niet van gekomen, ik hoorde het haar nog zeggen een tijdje terug, zijn ze nou helemaal.
Gaan we niet doen, dat zal ik niet méé maken!
En nu wat is het resultaat van al dit geharrewar en geschreeuw, geen resultaat althans niet dat resultaat wat de vakbond in de persoon van het “Lettergrepen Vrouwtje” voor ogen stond!
Zo zie je maar weer ééns dat het in dit geval veel geschreeuw was dat weinig wol opleverde.


Je hand overspelen is ook een kunst, Simon realiseert zich dat er bepaalde verworvenheden zijn die het waard zijn om verdedigd te worden.
En stoppen met werken op de leeftijd van vijfenzestig jaar zou er één van kunnen zijn.
Alhoewel hier ook inmiddels al redelijke twijfels over aan het rijzen zijn, mensen worden ouder en blijven gemiddeld langer fit en geven in veel gevallen zelf aan nog wel even door te willen gaan, ziedaar de markt veranderd en dat is maar goed ook!

Op het nieuws hoor ik terwijl ik deze column schrijf dat er in Amerika, volgens de laatste berekeningen, inmiddels (47) zevenenveertig Miljoen Amerikanen in armoede leven anno 2009!
En dat is nu echt iets om je druk over te maken,toch?

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Graaiers en Gauwdieven” (17-10-09)


Amper bekomen van de schrik van de vorige column ‘Harfst, moet ik alle zeilen bijzetten om niet in opperste verwarring te geraken over wat zich de afgelopen week afspeelde op bankgebied.
De Sorry Bank ( D.S.B.) bestond het om na ongeveer drie jaar alle seinen op rood te laten springen.
Alle informatie rubrieken lagen aan de uiers van meneer S en zijn bestuurders.
Heet nieuws zogezegd, opperste verwarring en opperste beroering. Het plaatsje Wognum was deze week, althans in Nederland naar het leek, het middelpunt van de wereld!
Spaarders bij ‘de zoon’ van West Friesland Dirk S. kregen het spaans benauwd.
Er ontstond een zoals dat heet ‘bankrun’ nadat éne meneer Lakeman opriep tot des banks boycot.
Hij was het gedoe van meneer Dirk zat, meer dan zat zelfs het zat hem erg hoog in zijn lang uitgevallen hals!
Leed alom, zelfs hypotheek leed.

Het was de week van de ‘beduvelden’ van de ‘zielenpoten’ maar ook van de ‘naïvelingen’!
Alles en iederéén weer ééns in de greep van de hebzucht, diezelfde hebzucht die er toe leidde dat deze bank geworden was tot wat ze was.
Miljoenen en miljoenen waren er bij elkaar geharkt en gehapt door Pacman Dirk en zijn trawanten, of roversbende zo u wilt!
Liegen mag maar bedriegen niet was door deze mensen verheven tot lijfspreuk blijkbaar.
Waar haal je het vandaan en hoe bedenk je het in vredesnaam!
Winsten die ze de naam ‘woekerwinsten’ gegeven hadden van zo’n 70 a 80% waren immers al jaren aan de orde, ook toen ze nog geen officiële bankstatus hadden nietwaar.
En die andere bank, u weet wel, die ‘overkoepelende’ die toezicht moet houden op al de banken, die zat er naar te kijken en moet gedacht hebben ach laat maar.
Welke bank ‘zonder zonde’ is die werpe de eerste steen.

En dan, jawel onder curatele en dan breekt de pleuris pas goed los!
En de nieuwsrubrieken bleven zout in de wonden strooien, avond aan avond was de hebzucht en wat daaruit voortkomt uitgebreid aan de orde.
En schoorvoetend gingen ze door het stof de van Goor’s, de van Linschoten’s en de Scheringa’s.
Ze beloofden plechtig ten overstaan van heel TV kijkend Nederland dat ze hun leven gebeterd hadden en de zaak nooit meer zo zouden ‘beduvelen’.
En voor iederéén die door hen ‘bezwendeld’ was kwam er zalf en een verband uit de kast om de pijn te verzachten en te bestrijden!
En na een jaar of tien zou dan het meeste ( hypotheek) leed geleden zijn.
Tot zo lang gewoon even doorbijten, want tien jaar is immers zo voorbij!
Wat hebben ze er een ‘ongehoorde rotzooi’ van gemaakt denkt Simon dit alles beschouwende.
Waar waren ze méé bezig de Zalmpje’s en de De Grave’s en de Nijpelsjes?
Toezicht hebben ze gehouden en hielden ze op praktijken die zeg maar gewoon onder de ‘noemer diefstal’ te rangschikken zijn.
Hun eigen ‘honoraria’ en wie weet ‘eventuele bonussen’ waren blijkbaar te tricky voor hen om op een ‘fatsoenlijke’ manier op de Toko, in dit geval de Sorry Bank te passen!
Soms hoor je om je heen mensen zeggen dat we verworden zijn tot een volk van ‘graaiers en zakkenvullers’!
Ook hoor ik het meneer Pieter Lakeman nog zeggen, Loes waar is de champagne, we hebben meneer Dirk op de knieën.
Maar naar de mening van Simon behoort bij deze ‘beschamende vertoning’ slechts stilte en ingetogenheid………en zeker geen champagne!


Maar wat Simon nog meer en zelfs in hoge mate frappeert is dat, hoe het in de wereld mogelijk is dat zoveel mensen in hun eigen ‘Valkuil der Hebzucht’ zijn getrapt die ‘Duitendief Dirk’ met graagte voor hen gegraven had!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Harfst” (10-10-09)

Het water valt met bakken uit de hemel,ik kijk naar buiten de lucht oogt intens donkergrijs en verdrietig, het is “Harfst” en op zijn Nederlands is dat “Herfst”!
De natuur is zich aan het bezinnen op de komende periode van donkere dagen en de onvermijdelijke winter die volgen zal!
Ik zie bladeren die geel en rood kleuren en aan hun versterving- en rottingsproces zijn begonnen.
Want meer is het niet, de dood ligt op de loer, ook de natuur ontkomt er niet aan het mooie zie ik er niet van het is gewoon afscheid van het mooie, niks meer en niks minder!
Ik voel het zelfs in mijn botten en gewrichten als ik ‘s morgens opsta dan kraakt het van binnen en moet ik me bezinnen op de nieuwe dag.
Het wakker worden en alles wat er omheen gebeurd krijgt een andere dimensie, ik wordt mij meer bewust van de vergankelijkheid en krakkemikkigheid der dingen.
Mensen die dit jaargetijde van vocht en verrotting als mooi en bijzonder ervaren en als zodanig kwalificeren zijn naar de mening van Simon niet meer bij zinnen.


Herfst wat moet ik erméé begin ik me steeds meer af te vragen nu de dagen gaan korten en het daglicht steeds minder te zeggen krijgt.
Donkerte op mijn levenspad zal mijn deel zijn.
Ik realiseer me dat ik me steeds vaker door het donker moet begeven, dat is de realiteit en het gezeur over gezelligheid en vroeger de lamp aan of de schemerlamp geeft mij ook al geen bemoediging.
Het is gewoon een miserabele periode die eraan komt en dat besef ik mij steeds meer.
De natuur wordt ontmanteld en mijn lichaam wordt ook blootgesteld aan al die invloeden die de herfst met zich meebrengt.
‘Sluipmoordenaar’ dat hij is met zijn natheid en grillen waardoor heel veel mensen en ook ik dus weer de medicijnkast in moeten duiken om het hoesten en proesten en het gesnotter te bestrijden!



De Herfst kan van mij de ‘rambam’ krijgen en zeker als ik nog even terugdenk aan die laatste mooie dagen van de maand september.
Aan het afscheid van de zomer en dat we deze ellende maar te pikken hebben, mijn knieën kraken vervaarlijk als ik opsta uit mijn stoel om me een mok geurige zomerthee in te schenken.
Zie je wel denk ik daar heb je al een stukje van de ellende al die mij de komende maanden zal achtervolgen.
Ze zeggen dat je er méé moet dealen of mee moet leren leven, maar dat weiger ik ten enenmale, mijn gestel is niet besteed aan dit soort jaargetijden!


En dan straks na al die regen en donkerte krijgen we het feest van het licht ook nog, ook weer zo’n oprisping van wat ze blijheid en vreugde noemen om ons op te beuren.
Bomen in de kamer en andere gelegenheden met lampies enzovoort om je er op te attenderen dat er ook andere zaken bestaan dan vocht, regen, nattigheid en donkerte.
Om je daarna weer met beide knikkende knieën en krakende gewrichten in de donkere werkelijkheid naar te kwakken!
Feest van het licht denk ik bij mezelf, gewoon Simon en de rest van de wereld op het verkeerde been zetten zul je bedoelen.
Intussen dip ik zorgvuldig mijn theezakje in mijn mok met warm water wat thee moet worden, en zie de bruinkleuring een feit worden.
Ook hier is in ieder geval wat betreft de kleur de ‘Herfst’ in getreden zie ik, het water is thee geworden!


Nee vrolijk wordt een mens hier niet van, dit soort periodes die je méé moet maken in je leven, beter gezegd die je door moet maken!
Herfst het seizoen van meditatie en van ouder worden en verval, ook van krakende gewrichten en van een kop vol met snot.
Hier wordt Simon niet vrolijk van, eigenlijk is het beter dit seizoen gewoon over te slaan of zoals sommige dieren doen .
Je ‘Vet’ opmaken en gewoon beginnen aan de winterslaap en in het voorjaar langzaam het ene en dan het andere oog open maken, om het eerste nieuwe frisse groen te aanschouwen als je voorzichtig door het raam naar buiten kijkt.
Langzaam uit je bed stappen en merken dat je knieën niet meer knikken en je gewrichten niet meer kraken, het snot uit je kop verdwenen is en het weer de moeite waard is met het ‘Leven’ te beginnen!

Goed Goan.


©Simon Schrijver.

“De Eeuw der Stommiteiten” (03-10-09)


Wat moeten doen en wat willen doen, maar uitstellen en niet ingrijpen alsof wij bevangen zijn door een kracht die het onmogelijk maakt om onze “rede” vrij te maken voor daden.
The “Age of Stupid” een documentaire die ons bijna letterlijk de stuipen op het lijf jaagt!
De C02 uitstoot neemt vormen aan die wereldbedreigend kunnen gaan uitwerken en voor een gigantische opwarming van onze aardkloot gaan zorgen volgens de ingewijden.
En daar zitten we dan met een ‘meer dan nare smaak’ in de mond.
Hoe ga je om met, en wanneer neem je je verantwoording met het oog op je kinderen en kleinkinderen en uiteindelijk de wereldbevolking in zijn algemeenheid.
Gewetensvragen waarmee we worden opgezadeld en die pijnlijk duidelijk maken, dat ter wille van hebzucht en eigen ik wij als menselijke schepselen ter discussie staan betreffende ons ‘voortbestaan’ zelfs als ik het allemaal goed begrepen heb!

We stapelen de onverantwoordelijkheden op elkaar en hebben schijt aan het collectief en gaan slechts voor één ding, en dat is voor de eeuwige behoefte aan meer.
Wat meer en hoeveel meer is niet aan de orde, gewoon zoveel als mogelijk is meer, voor minder doen we het niet.
Zie hier de reden waarom de mens zijn voortbestaan op het spel zet blijkbaar, blokkades te over maar wel naar een kant die totaal haaks staat op de drang tot overleven.
Poolkappen smelten en de zeespiegel stijgt en het hele westen van ons land dreigt te worden overspoeld door diezelfde stijgende zee, althans het water uit dat grote gat.
De put waar al dat water opgeslagen is door de loop van de eeuwen heen.
Uiteindelijk zal ooit de temperatuur steeds hoger oplopen wat uiteindelijk betekent dat daardoor het leven op aarde afscheid van zichzelf zal moeten nemen.
Klinkt misschien wat ingewikkeld en ver weg maar het is uiteindelijk wel de aan ons voorspelde toekomst!

In feite is dit dus geen toekomst maar een voorspeld einde, er nadert weer een nieuwe fase die geschiedenis gaat schrijven.
De fase van een ander krachtenveld dat er aan staat te komen, onder leiding van andere vormen van leven wellicht!
Wij schijnen het met ons surplus aan zaken die wij onszelf toedichten niet te kunnen regelen en het ergo dus ook niet te redden.
Einde oefening voor een periode van het wezen mens dat zichzelf ooit had uitgeroepen als de kroon der schepping.
Het nakijken zullen ze hebben diezelfde kinderen en kleinkinderen, apres nous la deluge, ofwel na ons de zondvloed.
Eigenlijk zo oud als de geschiedenis, een periode of een wereldrijk gaat altijd over of verdampt of verdwijnt!
Dat is een gegeven en derhalve zal er altijd een ‘eeuw der stommiteiten’ vooraf nodig zijn om zo vervolgens een nieuwe periode in te kunnen gaan.
Dus een ‘age of stupid’ hoort gewoon bij het handelen en doen om de wereld of aarde zo u wilt draaiend te houden.
Maar diezelfde wereld moet altijd één of meerdere keren vergaan, dat is nu éénmaal het lot van het leven, zonder dit scenario zou er geen leven bestaan op die zelfde wereld naar de stellige overtuiging van Simon.
En mocht u twijfelen aan deze oratie kunt u altijd nog een poging ondernemen met het schip ‘The Beagle”( als is het dan maar op ’s lands televisie) mee te varen één en ander in de voetsporen van Charles Darwin!
De man die ons steeds meer en meer laat zien dat de mens van z’n eigen ‘onvolkomen makelij’ is.
Gegenereerd, doorontwikkeld en geworden tot datgene wat de som der delen zal blijken te zijn.
Medio deze eeuw zal er volgens de ‘voorspellers’ en ook de wetenschappers van alles plaats vinden wat ons voortbestaan serieus aan ‘echte testen’ gaat onderwerpen.
Dan zal blijken of wij al dan niet ‘Living Proof’ zijn maar wie zal dat Simon over, pak hem beet vijftig jaar, nog kunnen vertellen?
En als u inmiddels de vijftig gepasseerd bent hebben we samen hetzelfde probleem nietwaar?
Maar dat weerhoud mij er niet van u, ondanks een ongewisse toekomst het allerbeste toe te wensen.

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“De Dag des Heeren” (26-09-09)

Ja het blijft een besproken onderwerp zelfs nu we toch ruim tweeduizend jaar later zijn in de christelijke geschiedschrijving betreffende het zogeheten nieuwe testament.
Er is een conflict wat weer breed uitgemeten wordt in de landelijke politiek kwa de zogenoemde ‘koopzondagen’ en vanuit religieus oogpunt het ‘niet inzetten’ van de mensch om de afvalligen deze koopwaar te verstrekken!
Het zit diep geworteld onze ‘Christelijke Beschaving’ waar vanuit er voorzien is in wetten en verboden
En zo ook ‘geboden’, in dit geval dat er op zes dagen gewerkt zal worden en dat de zevende dag, de dag des Heeren is waarop wij geen arbeid zullen mogen verrichtten!
Het is knus te mogen verkeren in een land waar ‘het christelijke’ zo zijn sporen heeft nagelaten tot en met de dag van vandaag.
Het is tegelijkertijd ook beangstigend éne meneer Bas van der Vlies, van de zichzelf staatkundig gereformeerde partij noemende politieke stroming, te zien acteren en te reageren op dit onderwerp.


Diezelfde meneer die het bestaat met zijn volgelingen de vrouw als een ‘niet gelijkwaardig wezen’ te duidden waar het aankomt op het vervullen van plichten en taken!
Deze nestor van de Nederlandse politiek is als geen ander, als een soortement laatste der Mohikanen, zijn standpunt aan het verkondigen waar bij hij in alle oprechtheid probeert te duidden dat het actueel en nog steeds ter zake doende is!
Geen winkelopening op de zondag en als het dan toch moet een zeer beperkt aantal, den mensch is in zonde ontvangen en geboren en heeft in Nederland al zes zondagen per jaar tot zijn beschikking om van deze verboden vrucht te eten, en dat is genoeg nietwaar?
Simon vindt het best bevreemding wekkend dat dit soort ‘Moraalridders’ aanhoudend kunnen blijven ageren om zaken en dingen die niet meer van deze tijd zijn naar hun hand te zetten en aan de orde te stellen.
Daarmee de gang van de dingen in de weg te staan en te traineren met volstrekt aan de grootste flauwekul gepaarde zienswijzen en ook nog gerelateerd aan een beschaving, in dit geval de christelijke!

En wat zijn er al geen bloedige veldslagen en wat dies meer zij geleverd tussen de diverse “beschavingen” die tot en met de dag van vandaag er geen lor van blijken te begrijpen, en dat dit in stand gehouden wordt door middel van een politieke discussie, wekt bij mij althans, onbegrip en verwarring.
Het zou niet mogen dit soort tot niets leidende en belastinggeld verslindende ‘oponthouden’ in de tweede kamer der staten generaal.
Je hebt een winkel en je doet hem open wanneer het je goeddunkt, jij moet er immers de kost in verdienen, of méé verdienen en daar laat je geen berichtgeving van tweeduizend jaar geleden op los, ben je nou helemaal belatafeld!
Als we dat met een aantal andere zaken ook zouden doen was er van onze hele ‘samenleving’ allang niets meer over, althans niet op deze manier dunkt Simon!

Het is in één woord bedroevend dat dit soort uitvloeisels van wet en regelgeving van toen en toen genotuleerd in geschriften in het huidige tijdsgewricht nog te weeg kunnen brengen.
En alles komt voort uit een ver verleden waar op allerlei gedeelten van deze aardbol ‘den mensch’ evolueerde tot datgene waar U en ik nu méé te maken hebben.
En we blijven streven naar ‘volmaaktheid’, een volmaaktheid die nooit bereikt zal worden, en dat in allerlei opzichten en op allerlei gebieden.
Of je moet er van uitgaan dat de ‘volmaaktheid’ het sterven zal zijn!
Dat we stervelingen genoemd worden, en naar mijn stellige overtuiging ook zijn, kijk maar ééns goed om U heen, is zo duidelijk als wat.

Daar hoeft verder geen discussie over te zijn, en of we dat met zes koopzondagen willen beleven of met tweeënvijftig?
Denkt U dat iemand hier verder wakker over en van zal liggen?
En een dag ‘des Heeren’ al dan niet willen gedenken of hier iets van vinden of wat je hierop doen en laten moet, dat is op het conto te schrijven van ieder persoon in kwestie.
Ieder weldenkend burger is hier naar de mening van Simon prima zelf toe in staat, daar hebben we geen meneren en mevrouwen, van welke partij dan ook, voor nodig.

Om dit soort gedoe te voorkomen in de toekomst zouden we nu tweeduizend jaar later beter mondiaal een ‘Dag ter Overdenking’ kunnen invoeren.
Je zou het van mij ook een ‘Dag des Oordeels’ mogen noemen, alhoewel ik mij besef dat een aantal ‘menschen’ hier ook weer een anderen beleving aan zouden kunnen verbinden!
En zo blijft het tobben nietwaar?

©Simon Schrijver.

Goed Goan.

“Politieke Snot Neuzerij” (19-09-09)

Staat het er in goed Nederlands, de aanhef van deze column of zal het U een worst zijn?
Ook zo’n uitspraak die getuigt van een alles overheersende ‘Jan Salie’ geest die er op dit moment heerst op vele terreinen.
En we worden er allemaal nog weer ééns in ‘Optima Forma’ met de neus opgedrukt!
De presentatie van de miljoenen nota voor volgend jaar en de vervolgverwachtingen voor jaren daarna komende.
Dankzij de ‘zelfverrijking’ van onder andere een groot aantal ‘Bankbobo’s’ in den lande en wereldwijd mogen wij, als het volk niet alleen op de blaren zitten maar er ook nog ééns uitvoerig getuige van zijn hoe de diverse zichzelf ‘fractie voorzitters’ noemende dames en heren zich opblazen tot monsterlijke ‘Snotneuzerij’!
Ze werden erbij gesleept door de diverse media en ik heb het met tranen in de ogen mogen aanschouwen.


Zoveel ‘politieke armoede’ bij de parlementariërs waar dit land het op dit moment méé moet doen.
Je schrijft erover, maar het is bijna niet te beschrijven als je deze slechte acteurs achter de microfoon hun zegje hoort doen.
Woorden schieten tekort voor zoveel onvermogen, retoriek en ook vooral gebrek aan leiderschap.
Ik kon voor de zoveelste maal mijn oren weer ééns niet geloven!
Een gejammer en een nagepraat en een gebed zonder einde waarbij de wanhoop bijna van de gezichten straalt!
De fractie leiders der oppositie ook dit is betreurenswaardig om deze ‘Leiders’ te moeten aanschouwen.


Men blijft heen en weer schuiven, elkaar napraten en oreert er lustig op los, de één weet het beter en de ander spreekt er schande van.
Wat zo’n “Hoera-Hoera-Hoera” dag, ook wel prinsjesdag genoemd, ééns in het jaar al niet kan losmaken en in dit geval is het misschien beter er van te spreken, bloot kan leggen!
Nederland oogt een beetje verloren op deze manier, een weinig motiverende en doorpakkende regering en een oppositie die alleen maar loopt te bleren dat het anders moet.
Hoe anders? Ach dat is even niet het meest relevante blijkbaar en bovendien al te duidelijke uitspraken in een bepaalde richting kunnen je kiezers kosten en dat moet je niet willen, toch?
De pijn en de ellende veroorzaakt door de al eerder genoemde “Bonussen Boys”
wordt breed uitgemeten maar niet bestraft.
Blijkbaar bestaan tegen dit soort naar ‘diefstal riekende’ bedrijfsactiviteiten geen afdoende sancties of opsluitingen of andersoortige bestraffingen!

Ja we zitten er met z’n allen méé met deze ‘gebakken peren’ in velerlei vormen of het nou de snelle jongens en meiden zijn van het grote geld, of de éénvoudige jongens en meiden die in de politiek de kost moeten verdienen!
En bij ‘gebakken peren’ hoort uiteraard ook ‘gebakken lucht’, en ook daarvan kregen we vele variëteiten van voorgeschoteld deze week!
Simon is diep bedroefd door zoveel ‘onvermogen’ en vraagt zich in gemoede af waar het de komende jaren naar toe moet.
Straks weer de gemeenteraad verkiezingen waar plaatselijk weer allerlei frustraties uit de kast getrokken zullen worden.
Het zogenaamde vierkante meter geneuzel, wat ook weer in een vorm van “Snotneuzerij” zou kunnen ontaarden, omdat ook hier het woordje neus weer in het geding is.


Men zal proberen net zoals in de ( grote) landelijke politiek zich al orerende en op de borst slaande op te werpen als de ‘Messiassen’ der gemeente, met alle goede bedoelingen die daarbij horen.
Maar is het niet zoals het is, en hebben we als menselijk ras niet één ding gemeen en dat is… een alles vernietigend eigenbelang!
En deze ‘valkuil’ leidt in heel veel gevallen en welhaast onvermijdelijk tot datgene wat deze week in al zijn glorie weer over het voetlicht gekomen is namelijk, napraten, beschuldigen, oreren enzovoort, kortom tot een vorm van ‘Snotneuzerij’ in het kwadraat!

Leiders met visie en wijsheid, dat is wat wij in ‘dit tijdsgewricht’ helaas moeten ontberen en daarom wenst Simon U een meer dan gewoonlijk een heel erg…………..

Goed Goan!

©Simon Schrijver.

“Van Bomen en Hobbels Enzovoort” (12-09-09)


Ik wou het deze keer ééns over de ‘Bovenheigraaf Bomen’ hebben onder andere.
De bomen die ooit, zonder zich van enig kwaad bewust te zijn, werden gepoot om deze weg te verfraaien en een statig aanzien te geven naar ik aanneem.
De moeraseiken en de hobbels die deze kwaadaardige, van boosaardige wortels voorziene bomen, in de loop van de jaren hebben gevormd.
Het doet me een beetje aan wijlen Wim Sonneveld denken, dat liedje van toen en toen ‘Het Dorp’ weet U nog?
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar in korte rok en beatle haar, zo knus zo gezellig en tegelijkertijd ook zo beangstigend!
Simon denkt wat zijn we afgegleden van de weg van onze vaa’dren, waarom moeten niets terug kunnen zeggende bomen het afleggen tegen pure kille zogenaamde vooruitgang.

En waar gaat het eigenlijk over, dat karretje dat langs de zandweg reed is immers ook al heel lang ‘verleden tijd’?
Nee we moeten niet al te nostalgisch doen, moeten een aantal bestuurders gedacht hebben.
Voor deze bomen is de tijd aangebroken van de zogenoemde ‘slopers hoogte’, hadden ze zich maar niet buiten de ‘rooilijnen’ moeten begeven nietwaar!
In de loop van de jaren zijn de kruinen van de bomen bijna met elkaar vergroeid, je zou het kunnen zien als een teken van saamhorigheid.
Er onder een schaduwrijk vertoeven en zie de uitkomst van een gedachte die er ooit achter en onder gezeten moet hebben!
Maar nu is de maat vol, ze hebben het verpest deze moeraseiken, ze horen niet thuis in de gemeente Oldebroek op deze plaats in Wezep en langs deze geasfalteerde weg, deze asfaltbaan!
Want meer is het immers niet en meer mag het ook zeker niet zijn,’Het Dorp’ is geëmancipeerd want blijkbaar leefden ze verkeerd!
De moeraseik heeft de verkeerde groei eigenschappen en moet derhalve in en voor het vervolg worden geweerd.

Je zou er zelfs ‘licht poëtisch’ over kunnen worden, je zou je ook kunnen afvragen of er niet wat al te simpel met ‘groenvoorzieningen en asfaltstromen’ wordt omgegaan.
Ik durf bijna te wedden dat het mogelijk moet zijn dit ‘groene lint’ te behouden, maar dat vraagt enig denk en doewerk naar de andere kant.
De boerenkinderen in de klas van toen en toen hebben zich ontwikkeld tot ‘bestuurders en visionairs’ en helpen de herinnering aan dat dorp van toen en toen uit te wissen en vinden groen en bomen van tien en tientallen jaren jong niet meer de moeite waard om hun nek voor uit te steken!
Het maakt niet uit of je een lindeboom van ongeveer zestig jaar jong bent of een moeraseik van een jaar of dertig jong.
“Overlast” tussen aanhalingstekens betekent ‘Moven’, een nieuwerwets op Engelse leest geschoeid woord, iets wat in datzelfde dorp van destijds nog moest worden uitgevonden.
Simon bedoelt natuurlijk nog moest worden geleerd!
En zo blijft alles een leerproces, ook welke boom of plant hoort op welke plaats.

Waar in het verre verleden wellicht een watergang zich moet hebben bevonden getuige de naam ‘Bovenheigraaf’, daar was het een plek geweest om deze moeraseiken te planten of zo dat vroeger heette te poten.
Bomen poot je, dat woord hoort bij een boom, stoer en met een ‘Eigen Groeiwil’ en bovenal ‘Groei Gedrag’, dat moeten bestuurders zich ook realiseren!
Dit is een aan hen toebedachte kennis waar zij over behoren te beschikken dat is nu zo, maar was toen naar de mening van Simon ook al aan de orde.
Maar van fouten uit het verleden kun je leren, maar een garantie voor de toekomst, nee, dat zijn ze zeker niet!

Een fietspad met flink veel licht dan kun je zien waar of ‘De Hobbel’ ligt misschien dat is nu actueel!
Waar in het liedje van Wim Sonneveld nog het bankstel van Mien bezongen wordt, nou dat is voorgoed verleden tijd, want wie interesseert zich heden ten dage nog voor één of ander ‘Ikea Zitgerei’ wat voordien een boom was?

Een versje wat nog wel actueel is, of binnenkort zou kunnen zijn in de gemeente Oldebroek gaat als volgt!

‘ Zagen Zagen’

Zagen,zagen iedewiede wagen
Jan wou bomen om gaan zagen
En de raad had geen verweer
En de burger was niet thuis
Jan die dacht dit is mijn kans
Het is de toekomst die mij dwingt
Of de vooruitgang zo U wilt
Weg met hobbels niet meer zeiken
Voor asfalt moet toch alles wijken
Zelfs de mooiste…’Moeras Eiken’!


©Simon Schrijver

Goed Goan.



“Herfstig” (05-09-09)

We zitten weer op een breekpunt in de ‘cyclus van de seizoenen’ de herfst komt er weer aan, lucht en zeestromen onder aanvoering van andere weersfenomenen zoals orkanen en stormen, koude en warme golfstromen gaan weer ‘ons weer’ en ‘ons humeur’ bepalen.
Het is september de negende maand die ons gaat voorbereidden op de winter, geleidelijk aan zal ze er ‘kond’ van doen dat we ons winterklaar moeten gaan maken.
De komende periode zullen we steeds meer verkleurd blad op ons pad gaan vinden, het wordt natter en ‘huisterig’ zoals dat vroeger zo mooi heette.
De dagen gaan korten en over niet al te lange tijd zal de ‘led lamp’ ons weer moeten gaan bijlichtten om onze dagen zo goed en gezellig mogelijk te kunnen doorbrengen komend najaar en komende winter.
De gloeilamp is met ingang van één september tweeduizend en negen verboden licht en is na een roemrijke periode in de ban gedaan.


De vooruitgang weet u wel, geleidelijk zal ze uit de schappen in de winkels verdwijnen, dat peertje dat duizenden en duizenden mensen door de jaren heen van brood en licht heeft voorzien!
Ze was wel gezellig maar ze was de verspilling ten top dit lampje van Willy Wortel en de Donald Duck.
Weer een verdere stap naar ‘echte verlichting’ denkt Simon, zakelijk en kostenbesparend want dat alleen immers houdt je en de complete maatschappij aan de gang.
Je hoort niet anders, alles en iederéén moet zijn of haar bijdrage leveren in een maatschappij die steeds meer ‘led gestuurd’ gaat worden.
Tot je zevenenzestigste naar het baasje toe en je bijdrage leveren aan een ’economisch’ betere wereld, waarom eigenlijk?
Ach het is al veel langer aan de gang allemaal, de tijd van zet een kaars voor je raam vannacht is al lang over en uit.
Alles klopt en alles wordt ‘logischer’ en daarom verdwijnt ook uit alles ‘de ziel’!


De vooruitgang is niet te stoppen net als de seizoenen die ook gewoon hun gang gaan.
Seizoenen die Simon wel ééns vergelijkt met de cyclus van het leven, lente zomer herfst en winter.
Geboorte en het opgroeien, de wasdom en de kracht, de wijsheid en de voorbereiding en aftakeling, en uiteindelijk de versterving ook wel de dood genoemd.
En daar sta je dan in ‘ditzelfde heden’ in de herfst en denkt na over cycli en de verandering van licht en lichtbronnen.
Bewegingen van golf en luchtstromen, van seizoenen, vallend blad en ‘nat en huisterig’ weer.
Ditzelfde heden ook waarvan je jezelf realiseert is niet meer of minder datgene wat ik zeer onlangs Jaap van Zweden ( die wereldbekende dirigent weet u wel) hoorde zeggen.
Dit is het, en dit wil je, en moet je beleven want dit ben je aan ditzelfde leven verplicht, punt uit!
Want daarvoor was er niets en daarna is er niets!
Hoe kom je er op en hoe simpel is het, en hoe wil je het horen of zo u wilt ervaren.
“De Herfst”, de titel van mijn column was de directe aangever, maar de attributen waren de gloeilamp, de led lamp, de seizoenen, de vooruitgang, de golf en luchtstromen.
De vooruitgang, het vallende blad, het heden, een wereldberoemde dirigent en uiteindelijk de geboorte, de wasdom, de aftakeling en de dood!
En zo ziet u maar weer ééns wat een nieuw seizoen al niet ‘te weeg’, of anders gezegd een mens ‘tot overweging’ kan brengen!

Goed Goan.

© Simon Schrijver

“Rammen Man” (29-08-09)


Dat moeten ze afgelopen weekend in Hoek van Holland gedacht hebben, een
‘dance event’ oftewel een ‘dans feessie’!
Zeventig duizend bezoekers maakten er een wild west gebeuren van, resultaat één dode en verscheidene gewonden. Het had beter gekund nietwaar?
In zo’n massa weet een beetje schutter een beter resultaat te behalen, toch?
In ‘the blind’ zoals dat heet moet je er toch een geslaagder ‘schuttersgala’ van kunnen maken.
Een ‘dansfeessie’ anno 2009 moet bol staan van geweld, van drugs, seks en rock en roll zo ook in Hoek van Holland moet men gedacht hebben.
En tegenwoordig horen daar pistolen bij, erg in de mode allemaal voor de kick, zelfs in ons kleine landje, en dit keer letterlijk aan de zee ontkomen we er niet meer aan!
Hier is het inmiddels geworden, ‘shoot the piano player’ terwijl het nog niet zo gek lang geleden is dat ik meneer Karremans in Bosnië hoorde zeggen, don’t shoot the piano player’!
De burgemeester van Rotterdam de heer Abou Thaleb trok zijn beste Nederlandse gezicht om dit te veroordelen maar…….
We leven in de tijd van rammen man, jammer dan!

Van Hoek van Holland naar Maleisië is met een beetje betrouwbaar vliegtuig zo ge piept.
Toch wel mooi dat de wereld zo klein geworden is, spreekwoordelijk, dat wel te verstaan uiteraard!
Hebben ze ook af en toe en feessie maar dat blijft netjes daar geen enkel probleem.
Wel een probleem zou je kunnen krijgen als je daar iemand bent van de ‘vrouwelijke kunne’ en je drinkt een biertje op een terras in de stad of in het dorp.
Hoezo zult u zeggen, dat kan daar toch gewoon, natuurlijk behalve als je door toeval geboren bent in een islamitisch huishouden, een huishouden wat ook nog ééns een keer onder de islamitische wetgeving ‘ de Sharia’ valt.
Dit geeft in Maleisië een hoop kabaal en een ouderwetse straf, de gevangenis in en een aantal stokslagen.


Dit ondervond een jonge islamitische dame, moeder van twee kinderen de afgelopen week!
De wereld op z’n achterste benen, zijn ze nou helemaal belatafeld daar leven ze wellicht nog in de middeleeuwen vraagt Simon zich af?
Nou had ze geluk dit ‘vrouwmens’ want de Ramadan staat voor de deur, dus kreeg ze van een stelletje lankmoedige uitvoerders der wet ter plaatse uitstel.
Uitstel van de ten uitvoerlegging van het haar toebedachte vonnis!
Niks rammen man zo vlak voor de Ramadan moeten ze daar gedacht hebben.
We leven hier op dit moment niet in een tijd van rammen man, jammer dan!
Nee nu even niet.

Wat een verschil maakt het waar je woont denkt Simon, waar zou je nu het beste kunnen wonen in Hoek van Holland of in Maleisië waar je onder de wet valt van, zegt u het maar.
Een wet waar wij als nuchtere Hollanders vroeger ook nog onder vielen, ze zeiden immers dat ook wij als stervelingen onder de wet en de profeten vielen.
Maar dat is gelukkig lang geleden, dat was de tijd dat wij allerlei mensen van A naar B brachten met onze schepen, dat wij de zwartjes van Afrika naar Amerika brachten.
Tegenwoordig hoeft dat niet meer ze komen tegenwoordig met ‘eigen vervoer’ naar die landen die hen ooit de kralen en de spiegeltjes brachten.

Aan de verre kusten van toen wordt niet meer gedanst dat het een lieve lust was, nee dat doet men nu hier aan onze eigen kust onder de rook van Rotterdam.
En ook voor de Sharia uit de woestijnen van lang geleden hoeven we niet meer naar verre landen.
Diezelfde Sharia kun je vandaag de dag ook tegenkomen in de denkwereld van mensen onder de rook van datzelfde Rotterdam.

Alleen is er dan wel een verschil hier kun je rustig een drankje genieten en een festival als schiettent gebruiken zonder dat uiteindelijk je kop eraf gehakt wordt!

Rammen man of Ramadan, soms lijkt het wel dat alles moet kunnen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Van den Zotten” (22-08-'09)

Er was ééns een aantal mensen die zich enorm druk maakten over van allerlei zaken aangaande de gemeente waarin zij woonden.
Zij waren allemaal bevlogen burgers en voelden zich aangesproken door die dingen en zaken die in ‘hun’ gemeente aan de orde waren en zo door de dagen en maanden heen de revue passeerden.
Als ze, een ieder op zijn of haar eigen wijze, ontdekten dat er een onrecht werd begaan, of dat er zaken zouden kunnen gebeuren die tot een zeker onrecht zouden kunnen leidden vloog men hierover elkaar in de haren!
Op haar beurt leidde dit, in dit anders zo rustige dorp weer tot zoals je dit noemt geharrewar en hield een aantal mensen weer bezig en van de straat.
Er was ééns een dorp met een grote drang naar een hoog integriteit gehalte!
Een dorp waar men dacht, dat de zaken regelmatig beduveld werden door weer een aantal aan de politiek gelieerde personen.

In dit dorp vloog men bij tijd en wijle elkaar dan ook flink in diezelfde haren als de politiek het durfde te bestaan er een vriendenkring op na te houden die in de ogen van weer anderen niet strookte of paste bij de denkwijze van de ander en omdat hij of zij er niet zo uitzag, en derhalve niet kon behoren bij de uitdragers van een verkondigde denkwijze.
Best ingewikkeld eigenlijk allemaal, in zo een kleine gemeenschap waar alles normaliter meestentijds in een rustig vaarwater verkeerd.
De waarheid, zo die al bestaat, zeg je elkaar gewoon niet te vaak tegen elkaar want dat is alleen maar ‘sfeer vertroebelend’ en ‘geestverwarrend’ .
Nee denken moet eigenlijk alleen maar ‘geestverruimend’ zijn want dat leidt tot iets moois en positiefs denk ik altijd maar.
Je moet elkaar niet betichtten van allerlei belangen die je helemaal niet hebt, laat staan van eigen belang verdacht te worden, dat is ,not done’ toch?
En als de discussie zo oploopt moet je steeds beter je best doen om die drang van een hoog integriteit gehalte over eind te houden.
En dat schept dan ook weer bepaalde verplichtingen, toch?


Het was in dit dorp niet verstandig om vriend te zijn met mensen met paarden, want dan kon je er van op aan dat je wellicht een hoop geduvel ten deel zou vallen.
Deze nobele viervoeter die voor uitsluitend luxe gehouden werd en die zich derhalve dan ook voor uitsluitend luxe wagentjes mocht voortbewegen.
Of op zijn of haar rug mensen mocht vervoeren in daarbij passende kleding was recent de aanleiding dat de verwijten elkaar links en rechts om de oren vlogen.
Nee eigenlijk was het geen echt paardendorp alhoewel het landelijk lag en dorps oogde.
In dit dorp echter woonden vogels van allerlei pluimage, en zoals u wellicht weet zingt ieder vogeltje zoals het gebekt is!
Er was in dit dorp met uitzonderlijk veel antwoorden uiteraard ook een uitzonderlijk hoog vraaggehalte wat dan ook weer een uitzonderlijk hoog aantal vragen opriep.
Maar er waren wel veel ‘paarden’ verenigingen in dit dorp, en die moesten wel een plekje hebben.
Een paard is tenslotte een edel dier en kan lopen en springen dat het een lieve lust is en verdient ook in clubverband een mooi plekje, ook in een dorp waar ze over elkaar heen rollen over diezelfde paarden.
Wiens vriend je mag zijn en voor wat voor projecten moet je financieren waarvoor je al dan niet geld uit de gemeenschappelijke pot haalt?

Het is allemaal wat met dit doorgaan zo rustig voortkabbelende leven in een plattelands dorp waar ‘politiek hoogvliegen’ even zondig is als vinden dat alweer een kerk erbij eerder Godslasterlijk is dan, dat dit ter ere van diezelfde God zou zijn!
Er komt weer een partij bij zegt men volgend jaar, hoe ze gaan heten?
Simon heeft begrepen zoiets van GBO wat heel origineel, gemeentebelangen Oldebroek is dan.
De geestelijke vader, op aangifte van een plaatselijke aan een rode partij gelieerde bestuurder, schijnt een uit Frankrijk ( ooit) afkomstig heerschap te zijn.
Zijn naam doet echter ietwat Duits aan te weten ‘Kaiser’, familie van Wilhelm of van Beckenbauer?

Terwijl op landelijk nivo de strijd is losgebarsten tussen Nederland en België en er een ‘mosselboycot’ dreigt in België omdat wij als noorderlingen het vertikken de schelde uit te diepen is het in Oldebroek raak met ridders zonder en met paarden, die elkaar bevechten met woorden!

Dat zoiets zou moeten leidden tot weer een andere kerk, sorry ik bedoel natuurlijk partij, is wat Simon betreft regelrecht…awel zunne van den zotten!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Komkommertijd” (15-08-'09)


Het is op, de koppen of zo u wilt de hoofden zijn leeg en men noemt dat van vroeger af al “komkommertijd”.
Hoe komt men erbij, “komkommertijd”!
De pers, zo zullen we ze maar even noemen voor het gemak, want ik heb het dan niet over allerlei ingewikkelde berichtgeving, maar over de pers in die zin, dat er in elke zichzelf respecterende gemeente wel een aantal van die tabloid’s zijn die dagelijks/en of wekelijks hetzelfde aan de lezer voorschotelen, als waren het ‘herkauwers’!
Dit levert op den duur natuurlijk wel en soortement vitaminegebrek op, helaas.
Je breekt je hersenen over allerlei onzin, niet ter zake doende bladvullingen en dat mag want het is immers…”komkommertijd”!

Uit de koker van de journalisten of ‘berichtjes schrijvers’ komt in deze zware tijden nauwelijks iets zinnigs te voorschijn.
Op elke vierkante centimeter van al dat papier wordt nogal wat bij elkaar gesprokkeld, dat eigenlijk zo weer de prullenbak in kan want het gaat echt nergens over.
Nou ja het gaat wel ergens over, maar op de ‘nergens’ manier dan, snapt u hem?
En dat mag want……..juist u raadt het al, het is namelijk “komkommertijd”!
De tijd dat in ons landje aan de zee die groene dingen volop aangevoerd worden maar dan voor een zeer geringe prijs.
En daar zit hem nou net nou de kneep, heel veel van hetzelfde, levert nu éénmaal heel veel water en weinig vruchtvlees op nietwaar?

En midden in dit tijdsgewricht worstel ik met mijn wekelijkse column en die gaat uitgerekend over ‘niets’ in dit geval.
En dat kunnen we er eigenlijk niet bij hebben iets schrijven over ‘niets’ Simon!
Je kunt toch wel iets zeggen over waar deze circa vijfendertig tot veertig centimeter lange vruchten goed voor zijn.
Of ze helpen om kwaaltjes te voorkomen of waar ze van oorsprong vandaan komen?
Waarom ze zo flauw smaken en hoe het kan dat ze zoveel water bevatten.
Waarom ze lichtelijk krom zijn en naar het mij voorkomt nogal ondergewaardeerd!
Er valt best wel veel te zeggen en aan de weet te komen betreffende deze veel besproken vrucht zo rond deze tijd van het jaar.
De tijd die zelfs de naam draagt van dit product namelijk…” Komkommertijd”!

Eens kijken of we wat meer duidelijkheid kunnen krijgen over deze vruchtsoort, want dat is het, geen groente dus zoals ook wel ééns verondersteld word.

De “Cucumis Sativus” zoals hij eigenlijk heet wordt al meer dan 3000 jaar gekweekt en is familie van de meloen de “Cucumis Melo”.
En verder behoort hij tot het zelfde geslacht als de gourgette de “Cucurbita Pepo”.
En is hij of zij volwassen dan gaat deze groene vrucht vierhonderd gram tot één pond wegen, zo ongeveer!
Vroeger had je ook nog een kleinere soort die werd zo’n veertien tot achttien centimeter lang en die noemden ze de ‘mini komkommer’.
En deze komt in Engeland nog veel voor!

Toch mooi dat we door al dit onderzoek aan de weet gekomen zijn dat we met het verschijnsel “Komkommertijd” niet alleen in Nederland zitten opgescheept.
En zo zie je ook maar weer ééns Simon dat je column uiteindelijk altijd wel ergens over gaat, ook al denk je, dit gaat dit keer… nergens over!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Roze Panters” (08-08-'09)


Het was weer raak afgelopen weekeinde in de hoofdstad van ons land, het onvolprezen Amsterdam waar naar men zegt alles kan!
In de grachten, in de sloten en in de boten kon men naar believen aan kloten!
Het was ‘gay parade’, het was ‘gay pride’, op een mooie zomerse en warme dag kleurde Amsterdam roze.
Burgemeester en bewindslieden gaven ook ‘acte de presence’ het feest van de ‘verbasterde liefde’.
Het feest ook van de ‘tolerantie’ en tegelijkertijd ook van de ‘frustratie’ naar het idee van Simon, de bevolking uit zijn dak, en in een aantal gevallen de wereld op zijn kop.
Ik kan mij niet aan bepaalde indrukken ontrekken althans, het feest ook van de blijde lach en de blijde boodschap!
Je mag, het mag, nee het moet lijkt het af en toe wel, als je niet meedoet en mee feest en uit je bol of hol gaat hoor je er niet bij.


De wereld moet het weten in Amsterdam mag je gay of bi heten je lichaam tonen en allerlei gebaren maken die ondubbelzinnig er blijk van geven wat je bedoelt op een niet mis te verstane manier.
Wil je erbij horen en mensen van hetzelfde geslacht bekoren kom dan in de boot ook al wordt het bijna je dood!
Heeft u hem gezien Gordon ook wel Goor genoemd in de volksmond verkleed als sinterklaas, hij werd door, zoals dat heet, de warmte bevangen.
Wie weet werd hij even niet goed van zichzelf, zou maar zo ééns een keertje kunnen denk ik bij mezelf, dit opgeklopte creatuur.
Deze meneer is geen favoriet van Simon maar je mag in een vrij land je eigen
voorkeuren hebben nietwaar?

Toch valt het mij altijd weer op dat de hormoon begiftigdheid, in dit geval de X of Y dingetjes, of de fifty/fifty factor, of je hebt alles door elkaar liggen, of je weet niet wat het is, zo alles en ook weer zo dubbel aanwezig!
Of je weet niet wie of wat je bent en de grote verwarring die allerwegen al naar gelang de wetenschap vordert gaat ontstaan als je met jezelf in de knoop raakt!
Vroeger toen Simon nog simonnetje was, was het allemaal veel duidelijker.
Toen zou Amsterdam ‘Sodom’ of ‘Gomorra’ geheten hebben, maar ja dat was vroeger toen de mensen dom waren en kort gehouden werden en de kerk het nog voor het zeggen had, heel vroeger dus.
Toen alles duidelijk was, de Bijbel nog Gods Woord was en de wetenschap vaak de rambam kon krijgen, of was het nou het rambam!?

Simon windt je toch niet zo op denk ik bij mezelf, laat ze toch aanknoeien met deze vorm van frustratie, van zich niet geaccepteerd voelen, van in de ‘eeuwige pubertijd’ zijn, of zoiets.
Uitgaande van de schepping, van het mannetje en het vrouwtje en niet allerlei ‘tussenvormen’ is het allemaal toch wat overzichtelijker lijkt mij zo.
Maar is het wellicht ook saaier en hebben we in ieder geval geen roze zaterdagen en geen gay parades en geen bi- boten.
Maar ook geen overdreven ‘Plasterk Piemeltjes’ en ‘Gordon Gedonder’!
Het is en blijft een heel gedoe met zoveel mensen om ons heen die constant in verwarring zijn en altijd maar denken dat ze op wat voor een wijze aan het kortste eind trekken.
Een te kort eind hebben, of helemaal geen eind hebben, terwijl ze er toch graag één gehad zouden hebben.
Een wereld vol met ongelukkige mensen, die in veel gevallen iemand anders zouden willen zijn, uiting aan hun ontevredenheid geven en daarom allerlei parades doen en zich allerlei uitdossingen aanmeten.’
Met plastic piemels lopen te zwaaien en bevangen worden door de hitte, vreemde en dwaze uitingen aan u en mij ten deel laten vallen.

Een wereld die naar het mij voorkomt bij tijd en wijle helemaal de weg kwijt is!
Waar is de tijd gebleven, dat ik met rode oren als kind nog spannende avonturen boeken las, met als titel ‘Tussen Poema’s en Piraten’!
De tijd toen we als mensenkind op een andere wijze op een roze wolk konden zitten.

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Dolende Dienstverlening” (01-08-'09)



Daar sta ik dan die bewuste morgen bij een groot kantoorgebouw in een nieuwe kantorenwijk aan de ceintuurbaan in Zwolle.
Ik heb een oproep ontvangen om hier om 10.00 uur in de morgen te verschijnen bij een dienstverlenend bedrijf waarvan ik de naam maar voor mezelf zal houden.
Privacy redenen zullen we dat maar noemen in dit geval!
Ik vergewis me of ik wel op het goede adres en bij de juiste instelling ben, pak de brief die de basis van deze afspraak is, er nog een keer bij.
Ja hoor klopt tot in detail, nou ja tot in detail niet helemaal dus hij is namelijk gericht aan mevrouw, en dan mijn naam!
En laat ik nu van de mannelijke kunne zijn, maar in de hal van het gebouw beweegt zich niets en er heerst verder een doodse stilte!
Nog vroeg in de morgen denk ik, terwijl het 15 minuten later is intussen, en druk op een aanwezige bel maar ééns kijken wat er gebeurt.
Niets dus, geen enkele reactie, ik dreig hier niet veel verder mee te komen.
Maar toch duidelijker kan een adres niet zijn!

Is dat niet een briefje rechts van de deur waarop staat dat men verhuist is?
Ik realiseer me dat ik mijn mobiele telefoon bij me heb en dat is maar goed ook want ik ontwaar zowaar een nummer dat ik kan bellen.
Dat komt voor een ‘dolende geest’, want zo voel ik me op dit moment, niet slecht uit!
Ik bel, ja u spreekt met de telefoniste wat kan ik voor u betekenen.
Ik leg mijn ongemak uit en zeg dat ik intussen te laat ben voor mijn afspraak, aan de andere kant hoor ik, hik.
Ik denk hoor ik dat goed, ja zegt ze we zijn sinds kort verhuisd en zitten hier aan de andere kant van de weg, even oversteken en 2 x rechts en u staat op de parkeerplaats, hik.
Dan even aanbellen en naar de eerste verdieping en dan wijst het zich verder vanzelf, hik.

Ik ontworstel mij aan dit ‘afgedankte’ kantoorpand, start mijn vervoermiddel en rijdt via ‘mijn routeplanner met de hik’ naar het aangegeven gebouw aan de andere kant van de weg.
Daar aangekomen rijst een statig nieuw kantoorpand op, naar de eerste verdieping is vervolgens een fluitje van een cent.
Het wijst zich inderdaad vanzelf nu, na de volgende klapdeur dient zich een ruimte aan waarin een balie met mijn telefoniste en nog een andere jongedame.
In de ruimte verder een tafel een koffiezetmachine en een aantal wachtende, daar ben ik dan zeg ik enigszins trots tegen de telefoniste, dat ik het zo snel gevonden heb en geef haar de brief.
Er staat mevrouw op zegt ze de brief bekijkend terwijl ze mij argwanend aankijkt, ik zeg schertsend dat ik recent besloten heb van sekse te veranderen.
Dit is uiteraard als grap bedoeld maar heeft niet de gewenste uitwerking, een tekort aan humor constateer ik voor mezelf dan maar.

De andere jongedame gaat zich er nu ook mee bemoeien, ja die persoon waar u zijn moet kennen we niet, iemand met die naam, nee!
Het schiet niet op, we gaan even een paar mensen bellen zegt ze, ik knik bevestigend en vraag of het goed is dat ik een kop koffie inschenk, intussen is het bijna half elf.
Ik neem de eerste slok van mijn koffie en hoor, we zijn eruit u moet toch aan de overkant zijn.
Ik verslik me nog net niet in mijn koffie, en ik hoor de telefoniste ‘hik’ zeggen terwijl ze iemand anders aan de telefoon heeft.
Nou ja zeg ik, het is niet anders ik drink mijn koffie op en ga een hernieuwde poging ondernemen.
Tot ziens allemaal en nog een fijne dag verder en bedankt voor het ‘samen’ zoeken!


Om kwart voor elf heb ik intussen mijn eerste locatie weer bereikt, en zowaar nu is er beweging, een wat oudere mevrouw komt met uitgestoken hand naar mij toe.
Ze heeft een brief in haar andere hand en zegt, ik dacht dat u een vrouw was neemt u mij vooral niet kwalijk maar kijk ze hebben bij de instantie waar de brief vandaan komt het ‘vrouw teken’ aangekruist!
Terwijl we gaan zitten zegt ze over 10 minuten heb ik een andere afspraak staan, ik kijk haar vertwijfeld aan.
Zij zegt nu maar hopen, dat die andere persoon het ook niet kan vinden!
Dan heb ik tenminste tijd genoeg voor u, en ik………ik ben sprakeloos over zoveel ‘dolende diensverlening!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Beschouwelijk” (25-07-'09)


In mijn dorp op de Veluwe zijn ze weer gekomen de mensen uit donker Afrika, met redelijke aantallen neergestreken in wat vroeger de ‘jeugdherberg’ heette.
Ze fietsen veel of ze gaan te voet naar de naburige kernen en dorpen boodschappen doen.
Allerlei gekleurde plastic, of van een andere makelij, tassen met zich meedragend.
Ze zitten nog volop in de procedure zoals dat heet, hun status is nul maar ze zijn zich al aan het voorbereidden op een eventueel verblijf in ons land.
Het land waar ze al zoveel over gehoord hebben, het rijke Nederland waar de etenswaren en andere koopwaar uit de schappen puilt.
Het land waar het goed toeven schijnt te zijn en waar ze in ‘welvaart en vrede’ leven!


En in dit dorp, waar het leven goed is, en aan de rand van de bossen zijn zij even tijdelijk opgevangen en wachtten de dingen die komen gaan af.
Tot ‘de procedures’ afgerond zijn mogen ze niets, alleen boodschappen doen met het hen toebedeelde zakgeld.
En dat doen ze massaal met tassen van plastic, en van allerlei andere makelij.
Zich voorbereidend op de tijd van consumeren die hen, wie weet, wellicht straks hen ten deel zal vallen als ‘de procedures’ zijn afgerond!
Het is een dagelijks terugkerend schouwspel of ritueel zo u wilt, en Simon denkt waar gaat dit over en waar moet dit heen zowel letterlijk als ook figuurlijk!

Soms dan zitten ze op een bankje even uit te rusten van hun dagelijkse tocht die ook de invulling heeft van, doe wat met je tijd.
In sommige gevallen heeft een blanke autochtoon zich bij hen gevoegd en probeert, naar ik aanneem een gesprek met deze ‘stakkers’ aan te gaan.
Althans hiertoe worden verwoedde pogingen ondernomen zoals ik in het voorbijgaan meen te mogen constateren!
Op hetzelfde moment denk ik waar gaat deze ‘menselijke poppenkast’ eigenlijk allemaal nog over!?
In het kader van allerlei ‘soorten verdragen’ nemen ook wij als Nederland een zogenaamd kwantum aan allochtonen op.
En dan volgt een ‘mensonterend uitzichtloos’ ritueel van boodschappen doen in de ons omringende dorpen ter linker en ter rechterzijde.
Met plastic tassen, en tassen van andere makelij op de fiets of te voet.

Deze mensen zijn voor het grootste deel ‘economische vluchtelingen’ en neem het hen ééns kwalijk, wat zou u doen als u in een ‘verloren contigent’ leefde en u was jong?
Simon denkt wegtrekken, op wat voor wijze dan ook en uw heil gaan zoeken in een land waar de winkelschappen doorzakken en uitpuilen van overvloed.
Het land van, zoals dat vroeger heette ‘melk en honing’!
En zij menen dat gevonden te hebben en wij, wij voeren slechts ‘de procedures’ uit en staan toe dat ze zich mogen vergapen aan al dat lekkers en al dat moois maar een toekomst hebben we ze niet te bieden.
Slechts boodschappen doen met plastic tassen, en tassen van enig ander soort makelij, dat is voor een tijdje hier voor ze weggelegd en niet meer!
Ik zie ze lopen en fietsen en rijden en we lopen er zelf aan voorbij, zien het en denken wat een ‘hopeloos gedoe’ allemaal, want zo is het immers.

Valse hoop en ‘geen vooruitzichten’ voor deze zwarte mensen uit Afrika in ditzelfde Nederland waar het crisis is, en onze eigen arbeidsmarkt steeds meer volstroomt met werkloze mensen.
Tegen beter weten in met deze materie blijven omgaan en absoluut geen broeders hoeder willen spelen.
Eigen volk eerst, ja en wat moet je daar nu van denken?
De mensen die dit roepen zijn ‘fascisten en volksmenners’ en hebben van broederliefde laat staan van naastenliefde nog nooit gehoord, althans volgens velen van ons!
Maar het lijkt Simon toch heel erg aan de orde anno 2009 om onze ogen nu ééns een keer met z’n allen ‘goed en wagenwijd’ open te doen.


Vervolgens te stoppen met het ‘geestelijk martelen’ en manipuleren van deze mensen.
De plastic tasjes, en de tassen van enig andere makelij in de landen te laten waar ze vandaan komen, zodat de mensen ze daar ter plaatse kunnen gebruiken.
En deze vorm van ‘sadisme en narcisme’ vervolgens met onmiddellijke ingang te stoppen en zowel plaatselijk als landelijk maar zelfs wereldlijk aan de kaak te stellen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Gods Kleurboek” (18-07-09)


Heftige titel van de column, welnee ga met me mee plaatjes kijken hier in de direkte omgeving van onze gemeente.
Het is zomer en als het weer meewerkt gaan we kijken naar wat die grote man boven voor ons in petto had op dit stukje aarde.
En de vakanties komen eraan, kom op even relaxen, en niet te vergeten bewonderen!
We starten aan de westkant van het dorp en gaan richting Oosterwolde en rijden via de Eekterweg richting Groote Woldweg.
Hier gaan we gaan richting het Kerkdorp, we hebben al het nodige moois gezien ondertussen, de boederijen die we passeren zijn vaak omgetoverd tot kleine paleisjes, het is een mooie avond en alles straalt vrede uit.
Dit moet God zo bedoeld hebben denk ik bij mezelf, vredig alles keurig rondom het huis, alles op de rij.
De mensen hebben het goed ze kunnen hun zegeningen tellen, inmiddels ook in onze omgeving op de vroeger zo arme Veluwe rand!
Ze leven in een landschap wat onderdeel uitmaakt van “Gods Kleurboek”!

Ik vervolg mijn tocht en stop bij het ‘Bolsmerk kanaal’, een prachtige waterhuishouding ontplooid zich voor me.
Kleine sluisjes die het water op een goede manier afvoeren en er voor zorgen dat we hier droge voeten houden.
Aan de andere kant van de weg een vogelbroed en rustgebied, het strekt zich in een serene rust voor mij uit, het werkt dus!
Vogels kwetteren dat het een lieve lust is. het riet wuift een klein beetje deze avond want er is weinig wind.
De avond dient zich aan op een manier waarop God trots kan zijn, het past allemaal in Zijn Kleurboek!
Het is een ongeëvenaard schouwspel besef ik mij waarvan ik getuige mag zijn.
De volgende stop is het Noorder kanaal, een ooievaarsnest geeft aan dat deze bewoners van deze polder met hun zwart witte kleuren inmiddels ook weer passen bij de plaatjes.
Het Noorder kanaal strekt zich als een zilveren lint uit verder de polder in, en dat doet ze naar twee kanten.
Ik zuig het in me op als een schilder, want de column moet hieruit geboren worden bedenk ik mij.

Inmiddels zijn we aangekomen bij de Keine Woldweg, ik zie dat het daar staande gemaal “De Riethaere” heet, even verderop zie ik ‘Spronkserve’ in het weiland liggen.
Links van mij hangen in een windstille lucht twee luchtballons, ze bewegen amper.
Ze passen wel bij de plaatjes die ik aan het bekijken ben in “Gods Kleurboek”.
Even verderop de eerste ‘dissonant’ een uitgestrekt weiland met……mais, ook hier denk ik, terwijl het absoluut niet in het kleurboek van De Heer past!
Maar ja de commercie eist z,n tol en rukt ook in dit gedeelte van onze gemeente op.
Jammer het past er echt even niet bij!
Je kunt met geld nu éénmaal niet alles kopen, het landschap lijdt eronder!

Ik nader de Haere Sloot en ontwaar even verderop boederij ’t Hooge en ben dan bijna aan het eind van diezelfde Kleine Woldweg.
Ik realiseer mij dat ik deze avond getuige geweest ben van prachtige plaatjes in “Gods Kleurboek”!
Een bijna windstille avond, een ondergaande zon, uitgestrekte weilanden en afwateringskanalen zie zich als zilveren linten door het polderlandschap slingeren.
Heel veel vogels en ander leven in het water die het schilderij compleet maken.
Ik besef mij inééns des te meer, dat ik een bevoorrecht mens ben deze avond, dat ik voor u deze plaatjes uit “Gods Kleurboek” beschrijven mocht.

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Van Oeigoeren en Taxigaren” (11-07-09)

Het was me weer eens zo een week die je veel redenen geeft om te twijfelen aan de blijheid te behoren tot een aanverwant ras!
Ik wist trouwens niet ééns dat we in Nederland ook een aantal mensen van dit volk, de ‘Oeigoeren’ dus, herbergden.
Dat er taxi chauffeurs in ons land rondrijden mag verondersteld worden algemeen bekend te zijn.
Blijkbaar is het vervolgens een kleine stap naar moord en doodslag, de aard van het beestje nietwaar?
Zij hebben iets en die ander wil iets en om dat te bewerkstelligen moet je iets, en om dat te vermijden moet je ook weer wat, en de cirkel is rond dan?
‘Oeigoeren’ zijn zo ze zeggen van Turkse komaf, ze belijden het islamitisch geloof en zijn ooit geannexeerd door China, althans dat zeggen de geschiedenis boeken.

Het was raak in de provincie Xinjiang in de volksrepubliek China, volgens de berichtgeving van de pers alhier zo ongeveer 1400 ‘Oeigoeren’ dood.
In elkaar gemept en een kopje kleiner gemaakt door het officieel erkende gezag ter plaatse.
De rest gearresteerd en opgesloten en ‘deze luiden’ krijgen bijscholing in het vak, wat ik niet wil dat er geschied, dat gebeurt in Xinjiang niet!
De Chinese Cultuur is een oude Cultuur en mag door een stelletje ontevreden ‘Oeigoeren’ niet betwist worden.
Een beetje dwarsliggen, zijn ze nou helemaal!
Willen ze autonomie, nou dat woord kennen we niet in China, laat dat een ieder die het maar zien en horen wil duidelijk zijn!
Handelsbelangen of geen handelsbelangen Simon, ze zullen daar wel denken jullie hebben meer van ons nodig, dan wij van jullie.
Zo die zaken zijn ook weer ééns duidelijk, laten die westerlingen zich niet te veel bemoeien met onze binnenlandse aangelegenheden.
Wij hebben ons vroeger immers ook niet bemoeid met jullie koloniale hoogstandjes!

Toch zeer bemerkenswaardig allemaal dat de column deze week voor een gedeelte over deze mensen gaat, en zo gek ook eigenlijk weer niet.
De wereld komt steeds dichterbij, is steeds meer om de hoek zoals dat heet.
Steeds meer en steeds vaker worden er, tot nu toe onbekende volken in elkaar geramd en naar de andere wereld geholpen.
Allemaal legaal, dat wel natuurlijk, want vergeet niet de doodstraf is nog een bestaand iets in tal van landen.
Oog om oog en tand om tand, een gezegde uit het oude testament past nog steeds wonderwel bij de ‘tijdgeest’ die in deze landen heerst!
Een geest van hiërarchie en onderwerping, een geest van de hoofddoek en van de besnijdenis, en van zo het ooit éénmaal ééns is begonnen, moet het vooral blijven!
En bij ons hadden we de watergeuzen en de batavieren nou en dat waren ook geen lieverdjes, zeg nou zelf.
De geschiedenis boeken maken er meerdere malen gewag van immers!

Dan nog even een korte referte aan een ‘doodslag incident’ wat deze week in Amsterdam plaats vond.
Een ‘oervervelende’ passagier die een taxi zocht werd door een ‘halve gare’ taxichauffeur hartstikke dood geslagen.
Wat dacht deze persoon wel, dat ik als gerespecteerd taxichauffeur( met vergunning) mij een beetje laat voorzeggen wat ik voor een ritje berekenen mag?

Het moet toch echt niet gekker worden, en hij mag nog blij zijn dat het hier Amsterdam is en geen Urumgi in Xinjiang in China is want daar sloegen ze er veertienhonderd dood voor minder!
En desondanks maar blijven geloven in het ‘goede’ in de mens.
Simon moet er steeds meer zijn best voor doen, ik weet niet hoe het u vergaat maar het zal de ‘tijdgeest ’wel zijn die me te pakken heeft, niet dan?
Ik snap het af et toe gewoon niet meer, dat zal het zijn!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Unmundig Warm” (04-07-09)


Het weer waar ze al zolang voor waarschuwen dat was het de afgelopen week een beetje nietwaar?
Redelijk hoog in de temperaturen zaten we, veel fietsers al in deze regio, korte broekenwerk, wind langs de bene zouden ze in de achterhoek zeggen.
Het is zweten geblazen voor de gemiddelde burger, Simon had zijn halfjaarlijkse tandarts behandeling tegoed.
Een restant wat nog gedaan moest worden, was in april blijven zitten, was te veel in één keer.
Het lot van het behoud van tanden en kiezen is, in ieder geval regelmatig op de pijnbank van het leven te moeten doorbrengen.
Veel te filosoferen valt er eigenlijk niet over het tandartsenvak in zijn algemeenheid, maar toch!

Melden aan de balie, de assistente was er even niet, ik dacht zal wel even een frisse versnapering aan het gebruiken zijn in de kantine.
Of misschien moest ze even naar de wc, zou maar zo kunnen.
Er komt nog een mevrouw binnen, op dat moment meldt zich ook de assistente.
U heeft een afspraak? Ik antwoord bevestigend, zij kijkt op een lijst, gaat u maar in de wachtkamer zitten zegt ze.
Er zit al een jonge dame te wachten op haar beurt, intussen schuift de andere mevrouw ook bij.
Er komt nog een jonge mevrouw bij, vier personen sterk, het behandelen loopt uit.
Simon weet al niet beter, binnen is het redelijk koel.
Een mevrouw zegt ik geloof maar dat ik weer ga want de kinderen komen zo uit school en dan moet ik er zijn.
Goede moeder denk ik, er begint een gesprekje in de wachtkamer.
Ik denk bij mijzelf, in wachtkamers moet er altijd één zijn die het ijs breekt en zeker op zo een ‘unmundig’ warme dag!


Ik was al zo blij met die Duitse tandarts en nu hoor ik dat hij weg is zegt ze en hij deed zo voorzichtig, veel minder ruw zegt ze dan mijn vorige tandarts.
Ik was blij dat hij gestopt was en nu doet hij weer steeds meer heb ik gehoord.
Ja het valt niet méé denk ik bij mezelf, er is nog nooit een kok gevonden die kon koken naar alle monden.
Leuk denk ik, dat van die monden, heel toepasselijk, de jongedame die er zat zegt vrij ontspannen dat het haar allemaal niet zoveel uitmaakt als ze maar een beetje opschieten.
Vanmiddag werken er twee begrijp ik, de oudere gepensioneerde is er ook, ik heb een afspraak met de jongere tandarts.
Hij is er nog wel, ze zeiden mij dat hij ven Belgische afkomst zou zijn.
Hij hielp me de vorige keer ook en is, wat mij betreft althans, een bijzonder aardige man.

Dan komt er uit een andere deur een spontane assistente die mijn naam roept en zegt heel nadrukkelijk dat ik aan de beurt ben.
Heel spontaan allemaal maar dat wordt weer twee keer pijn lijden denk ik en in de mond en in de portemonnee.
De deur naar de kleine behandelkamer zwaait open, een wat kleine man met een lief hoofd waar het meeste haar van verdwenen is, en een bril op heet mij van harte welkom!
Ik ben aangekomen op deze ‘unmundig’ warme dag op de plek des onheils.
Een plek die mij ook wel een beetje dierbaar is omdat deze plek mij ook laat weten dat ik mijn eigen gebit nog heb!
Hij zegt tegen mij dat dit vak van tandarts tegelijkertijd ook zijn grootste hobby is en lacht daarbij spontaan van oor tot oor.
Ik zeg dat dit van hem afstraalt en mij een goed gevoel geeft, en vlei mij horizontaal achterover.
Ik geef mij over aan hem, vanaf dat moment ligt mijn lot in zijn handen met daarin de boor en een aantal andere attributen die mijn gebit gaan bijwerken en hopelijk behouden voor de komende jaren.


Tijdens de behandeling die ruim een uur duurt vraagt hij mij of het nog gaat, ik zeg ja.
Wat moet ik dan, hij zegt dat hij zich bijzonder amuseert met mijn gebit, maar zich tegelijkertijd ook realiseert, dat het voor mij geen pretje is!
Wat een aardige man zo een tandarts denk ik bij mezelf, als ik na een uur op mag staan uit de stoel om de bloedresten weg te spoelen.
Dit was het zegt hij, we geven elkaar een hand en wensen elkaar het beste en tot ziens.

Ik ben blij met zo een ‘mundige’ tandarts op deze zo ‘unmundig’ warme dag.
Het leven is goed constateer ik zonder wrok nu de behandeling weer gedaan is!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.



“Belazerd worden in het kwadraat” (27-06-09)


Het gaat maar door we worden er haast elke dag mee geconfronteerd, opruiende taal, ontkenning van de werkelijkheid en leugenachtige taal.
Het kan allemaal anno 2009, geen enkel probleem of het nou in eigen land is of in het verre buitenland, het is om het even.
Mensen blijven mensen onderwerpen, geestelijk dood maken en de ruimte ontnemen voor een eigen,niet agressieve, manier van met elkaar omgaan.
Laat men het vooral uitzoeken waar ook ter wereld, verkiezingen gewonnen of niet?
Democratie of Theocratie, s’lands wijs s’lands eer, Iran een groot voorbeeld van een achterlijk systeem waar de geestelijkheid de dienst wenst uit te maken met alle verderfelijke uitwassen daaraan verbonden!
Genuanceerder kan ik het helaas niet benoemen of duiden.

In Noord Korea blijven ze ook oorlogje spelen, de dwaasheid ten top als je al dat gemartel ziet van een oude bijna seniele leider.
Soms vraag je jezelf af in hoeverre valt een menselijke ziel, of beter misschien de menselijke geest te manipuleren en te vergiftigen!?
De dagelijkse uitwassen van in de ‘eigen werkelijkheid’ leven en tot wat een verwerpelijke en gevaarlijke klucht dit kan leidden.
Je moet er toch niet aan denken dat dit soort zieke geesten de wereld zouden kunnen verrassen met dood, verderf en wat dies meer zij!
En de media bijten zich vast en vaster in al dit gedoe en storten onbeschaamd het overvloedig over ons uit en strooien door middel van hun vaak ‘domme en opruiende geleuter’ ook nog eens flink wat zout in de wonden.

De heer W. blijft in eigen land ook verbazen met zijn holle retoriek en gescheld en gejammer, waar Simon wel de aantekening bij wil maken, dat hem dit lukt dankzij de bedroevend slappe vertoning die de gevestigde politiek laat zien en elke dag bijna aan de orde van de dag is.
Een voedingsbodem scheppen voor deze ‘retoriek politiek’ is een kunst op zich en dat lukt de huidige regeerders aardig!
Waarvan akte.


Ach Simon je moet er doorheen prikken, door het beledigende, door de polarisatie, door de scheldpartijen en door het koud stellen van één of een aantal groepen in de samenleving.
Het is in goed Nederlands ‘Niet Gedaan’ om op deze wijze mensen tegen elkaar op te hitsen onder de noemer van een beter bestuur.
Als dit soort mensen aan de macht komt zal het allemaal beter, anders, fijner en mooier worden!

Met ‘One Liners’ en ‘Dooddoeners’ sturen ze u en mij het bos in en zetten ze ons op het verkeerde been.

In elk land en over de gehele wereld zijn krachten aan het werk die erop uit zijn om mensen tegen mensen op te zetten.
Of je nou in Iran woont, in Noord Korea of in Nederland je komt ze overal tegen de volksmenners, de geestelijk leiders en de kranzinnigen.
Die mensen die denken dat zij in naam van ‘Hogere Machten’ of ‘Eigen meer Begenadigde Geest’ het recht hebben mensen tegen mensen op te zetten en tegen elkaar uit te spelen.
Met het uiteindelijke doel elkaar af te slachten en uit te moorden.
Er is een mens nu éénmaal niets menselijks vreemd, ook zijn of haar ‘onmenselijke’ kant.

En wat tweeduizend jaar geleden al niet tot de mogelijkheden behoorde is tot op de dag van vandaag nog zo, een broeders hoeder zijn is nog steeds niet aan de orde en nog steeds in goed Nederlands… ‘Niet Gedaan’!

Goed Goan.


©Simon Schrijver.

“Het Snot voor de Kop” (21-06-09)


Het is goed toeven in diverse sectoren van onze verzorgingsstaat, als je redelijk tactisch bent ingesteld en dit paart aan een redelijke basiskennis kun je het financieel ver schoppen.
Je regelt gewoon iets voor later als er onverhoopt iets spaak loopt in de samenwerking met je meerderen.
Heb je te doen met bestuurders in wat voor een raad dan ook is het verstandig met hen op, zoals dat heet goede voet te komen.
Daarna moet je gewoon datgene blijven doen waar je voor aangenomen bent natuurlijk en je blijven inspannen voor datgene wat je functie met zich meebrengt.
Maar je regelt gewoon iets op een ‘ruimhartige’ manier met je voorzitter een riante vertrek premie, het begint allemaal zelfs aan te voelen als een soort vriendschap!
Een goed gevoel voor later, je kunt het maar beter goed geregeld hebben.
En trouwens je hebt er recht op want jij als leider van de organisatie werkt je immers dag in dag uit ‘het snot voor de kop’!


En zo gaat dat dan jaar na jaar, en dan komt enig moment de sleet erin, een mens is immers niets vreemd.
Ook jij bent ondanks alle kwaliteiten ook maar een mens, en een gewoonte dier dus, een kunstenaar blijft niet gedurende altijd alert op het smalle koord van het leven.
Daar moet je koorddanser voor zijn en dat is weer een iets andere professie.
Je salaris, want daar zorg je voor uiteraard, blijft jaar in jaar uit gelijke tred houden met de markt.
Dat laat je als slimme, intelligente en betrokken leider van de organisatie natuurlijk niet na!
Dat ben je immers aan je stand verplicht, zonder jou met al je kwaliteiten zou het immers maar een stuurloos geheel worden.
En passant benadruk je dit zo af en toe door het jaar heen nog ééns extra bij het extra etentje dat je met je bazen, je bestuurders c.q. toezichthouders hebt!
En je bonus nou die is geregeld, het leven is goed!


Je wordt ouder en je ziet het leven aan je voorbijtrekken, de eerste ‘mid life crisis’ dient zich aan, intussen daagt aan de horizon ook het ‘opa schap’ reeds in de verte.
Je levenspartner had het er laatst over, weer een dimensie erbij denk je bij jezelf.
Je bezint je op de ‘betrekkelijkheid’ van het leven, en denkt wat gaat het snel allemaal
Ook hebben ze je pas, bij zo’n etentje vertelt dat er een nieuwe ster in de organisatie is aangetrokken om jou te gaan ondersteunen.
We zien het allemaal wel denk je bij jezelf, als het allemaal niet gaat zoals ik denk dat het moet gaan is er voor mij altijd nog het in het verleden geregelde ‘appeltje voor de dorst”!
Je gedachten gaan steeds vaker die kant uit, ja het moet wel leuk blijven natuurlijk en tenslotte laat ik me door de eerste de beste ‘snotaap’ niet vertellen wat mij te doen staat! Wie heeft zich hier altijd ‘het snot voor de kop’ gewerkt, was ik dat niet? Ze hebben me toch niet voor niets in het verleden zo een prachtige riante ‘oprot premie’ toegezegd?
Mijn denken, betrap ik mezelf op, wordt steeds meer beheerst door al dat ‘nieuwe’!
Ik schenk mezelf een borrel in en denk, laat ze het ook uitzoeken met z’n allen.
Ik op mijn leeftijd en met mijn capaciteiten de macht delen met één of andere jonge hond?
Gaat niet gebeuren allemaal, trouwens waar maak ik me zorgen over, mijn ‘pensioen’ is veilig gesteld.
De zaken zoals ze zullen moeten gaan, tekenen zich in mijn hoofd steeds meer af, de contouren van mijn verdere toekomst worden, niet bij deze organisatie uiteraard, steeds zichtbaarder.
Ik ga naar bed, laat ze het bekijken het is immers ‘mijn snot voor de kop’ geweest en dat laat ik me onder geen voorwaarde afpakken!

De volgende dagen en de periode daarna worden steeds meer beheerst door slechts het denken aan hoe verder en hoe niet.
Ook binnen de organisatie ontstaan‘aanhangers ’en ‘wegkijkers’! Ik voel en ik zie, dat de jonge hond zijn gebied steeds meer begint af te pissen.
Het najaar nadert en voor mijn gevoel komt de periode van afscheid nemen steeds meer in zicht.

Hoe moet dat nou met al dat geld wat ik straks mee krijg mijmer ik, en wat uit de portemonnee van de huurders moet komen uiteindelijk?
Ja die komen wellicht wat ‘snotterig’ weg, maar dat is niet mijn verantwoording, dan hadden ze in het verleden hun eigen zaken maar beter moeten regelen, ja toch?
En bovendien ‘ het snot voor de kop’ lijkt heel veel op ’ een bord voor de kop’ nietwaar.
Dus valt het daardoor misschien allemaal minder op, dat ‘moraliteit’ heden ten dage van een andere orde is!


Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Bosbessen Jam” (13-06-09)


Het is weer bijna tijd voor een ‘jamsoort’ die in mijn ogen altijd iets aparts in zich herbergt, namelijk pitjes!
Gezond voor lichaam en geest vanuit de bossen puur en eerlijk.
Simon snapt dat het net de tijd van de kersenpluk en verwerking daarvan is, en waarom dan de titel bosbessenjam zult u vragen?
Past beter bij de ‘complexheid’ van de tijd, een tijd van ‘malheur’ van ‘ídioterie’ en van ‘oplichting’.
Maar waarom dan juist ‘bosbessen’ en een eventueel eindproduct daarvan, terwijl er toch die ‘vermaledije’ pitjes in zitten.
Deze jamsoort komt wel wat overéén met de dagelijkse gang van zaken in ons bij tijd en wijle armetierige bestaan.
Een bestaan van angels en voetklemmen, valkuilen en als de zon schijnt weer die prachtige groene kleur van de struikjes waaraan deze bescheiden vruchtjes tot hun diep blauwe kleur geraken!
De bosbes als voorbeeld van de complexheid van het leven, als dat geen mooi voorbeeld is.

Gehoord van de ‘oplichting’ in de thuiszorg met al die PBO’s, persoonsgebonden budgetten zoals ze eigenlijk heten als je ze voluit benoemd.
Wat een troep en gedoe nietwaar, er zijn namelijk zogenaamde ‘malafide bemiddelaars’ die de draak steken met al die arme stakkers die thuishulp en zorg nodig hebben.
En wij met zijn allen maar schokken en ons verdiepen in deze pitjes in onze ‘bosbessenjam’ nietwaar.
Met zo een mooie kleur en zo een grote intensiteit, dat zou eigenlijk niet moeten kunnen.
Zo een eerlijke vrucht vergelijken met zo een menselijk vernuft tot ‘oplichting’ te komen over de rug van de zieke en hulpbehoevende medemens.
Je wordt er zo triestig van nietwaar?
Maar ja in sommige vruchten zitten pitjes, niet alleen in de bosbes.


En wat te vinden van de ‘malheur’ van deze tijd als je een inzittende was van de boeiing van air France die recentelijk in de Atlantische oceaan verdween.
Of slachtoffer van de beurscrisis omdat je het jarenlange moeizaam door jouw opgebouwde pensioen zag verdampen.
Allemaal weer die steeds terugkerende ‘rottige pitjes’ die ons rechtoplopende kroon der schepping het leven zuur blijven maken, het moest niet mogen.
Wij de meest integere, betrouwbare en rechtschapen voorbij komende en gaande op de planeet aarde.

We nemen ook nog even ‘en passant’ de mislukte Europeesche verkiezingen met u door.
Dit moest er eigenlijk ook wel van komen, de ‘idioterie’ van geloven in één europa onder Brussel , het Sodom en Gomorra van de geldsmijterij en van ‘Making Believe’!
Zegt u nou zelf zolang er met ‘tientallen maten’ gemeten word kan en mag het niet de heilstaat worden van de grote ongelijkheid en geldsmijterij.
De bosbessen hebben niet allen pitjes, maar ze zijn ook nog ééns een keer bij lange na nog niet rijp,veel te zuur en voor jam nog lang niet voldragen genoeg!
Mooie titel en mooie beeldspraak, wat je met een product uit de natuur zo dicht bij huis al niet kunt doen.
De titel van een column kun je er van maken maar dan wel steeds in je achterhoofd houden dat er pitjes in kunnen zitten.

Dat is het mooie, dat is ook het diepblauwe en tegelijkertijd het ‘tricky’ wezen van bosbessenjam, als twee druppels water vergelijkbaar met het wezen… mens.
Niet alles mag, maar alles kan als de kleur en de smaak maar goed is,schijt aan de pitjes zo moet je maar denken, nietwaar!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.


“Een bijzondere ontmoeting” (06-06-09)

Het was mooi weer ‘de pinksteren’ sudderde nog wat na, ik had er weer voorzichtig zin in, ik was er weer aan toe even een stukje de benen strekken.
Even wat ‘geweeste ongemakken’ van me afschudden terwijl de zon haar uiterste best deed om méé te werken.
Auto geparkeerd en wat spullen in mijn zak gestopt waaronder mijn mobiele telefoon, je kunt immers nooit weten.
Het is vier uur in de namiddag 16.00 uur heet dat officieel.
Als product van een jachtige tijd ben ik een groot gedeelte van de dag aangelijnd, allemaal ter wille van de ‘grote onmisbaarheid’!
Ik begin aan mijn rondje bos, wat volgen insiders minimaal dertig minuten moet duren en gedurende minimaal vijf keer per week gedaan dient te worden.
Hierdoor kun je ouderdomsproblemen méé bestrijden zeggen ze in een folder die het plaatselijke gemeentehuis niet zo lang geleden in mijn brievenbus liet deponeren.
Wat een preventie denk ik bij mezelf, wat zijn ze bezorgd met betrekking tot de ingezetenen dezer gemeente, en met deze ouder wordende man in het bijzonder.
Niet langer getreuzeld de pas erin nu denk ik bij mezelf.

Het smalle zandpad strekt zich voor mij uit, de zon schijnt het is zelfs een beetje warm.
Ik ben amper begonnen en mijn blik wordt direct al afgeleid door een vrijend paartje, daar had ik even niet op gerekend en ik doe dan ook mijn uiterste best net te doen of ik niets zie.
Mooi toch eigenlijk dat het leven een ‘onstuitbare drang’ heeft ondanks alles door te gaan.
In mijn hoofd spoken de ‘Europeesche verkiezingen’ een hoogst ongelukkige vertoning waar iederéén maar wat loopt te schreeuwen.
Allemaal zullen ze ervoor zorgen dat wij, het stemvee, het door hun toedoen beter zullen krijgen!
Zakkenvullers denk ik, niet meer dan dat een toneelstuk en nog een slecht toneelstuk ook.
Het bedonderde is ook nog dat het allemaal ook van mijn geld plaats vindt, onverteerbaar mopper ik in mezelf.
Stelletje flessentrekkers en de één schreeuwt nog harder dan de ander, neem nou die van de Kamp van het c.d.a. op de motor naar Brussel, laat je nakijken!
Wat kunnen mensen toch een poeha maken als het om de eigen portemonnee gaat.

Ik ontwaar in de verte een wandelaar, juist op het punt waar ik op afkoers, over het algemeen is het rustig hier, zoveel wandelaars zie je hier ook weer niet.
Onze wegen kruisen elkaar ons tempo hapert hij schijnt iets te zoeken, ik zeg goedemiddag iets soortgelijks wordt mij ook toegewenst.
We stoppen en blijven staan en er ontstaat een gesprek wat enigszins haperend op gang komt.
Logisch eigenlijk wel want mijn intentie was van alles maar geenszins een gesprek.
Hij loopt naar een donkerbruin geteerd paaltje en zegt ondertussen dat hij aan ‘geo cashing’ doet.
Hij trekt het bovenstukje eraf en ik zie dat er een kokertje met een code in zit, ik denk wat is dit, hij zegt ‘geo cashing’. Gebaseerd op GPS informatie.
Kent u dat dan niet vraagt hij, intussen wisselen we allerlei informatie uit, het gaat eigenlijk vanzelf.
We zijn van hetzelfde bouwjaar kwa leeftijd blijkt ook nog ééns, apart hij heeft een zeemansverleden achter de rug en is al jaren aan de wal in ruste en doet aan ‘geo cashing’.
We praten over van alles en nog wat tot we constateren dat we best wel veel raakpunten hebben.
Hij steekt zijn hand uit mijn naam is Bill zegt hij, ik denk verdomme Bill het zal toch niet, amerikaanser kan ook bijna niet.
Je loopt in de bossen in deze buurt en je hebt en ontmoeting met ene Bill die aan ‘geo cashing’ doet!
Nadat we nog de nodige informatie uitgewisseld hebben zei hij mij ééns te kijken op de website van ( www.geocashing.com ) en dat heb ik gedaan.
Hij zei ook nog iets over een toverboek, terwijl ik mijn wandeling voortzette dacht ik toch wel een bijzondere ontmoeting.


Toen ik in de avond mijn computer in stelling bracht en op de website ging kijken kwam ik erachter dat hij de waarheid gesproken had.
Wat hij mij niet gezegd had dat zijn ‘user name’……..Wilde Bill was!
Ik had het gevoel dat ik zo dicht bij huis even in het… ‘wilde westen’ geweest was!!
Maar dan wel ‘aangetast’ door het computer tijdperk.
Dus al met al echt een ‘bijzondere ontmoeting’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Gramstorig maar ook Blij” (23-05-09)

Bepaald worden bij de vergankelijkheid van de alledaagse dingen, zo’n ervaring is Simon de afgelopen weken weer rijker geworden.
Het is een bekend verhaal zolang alles functioneert en scharniert de bloeddruk op orde is, en de stoelgang er één is van een gevoel- en getalsmatige regelmaat dan is het goed.
Maar de leeftijd laat geen enkel mens met rust als je maar lang genoeg mee marcheert in het circus wat leven heet.
De biologie van de mens in zijn algemeenheid is er één van een grote voorspelbaarheid.
Geboren worden opgroeien je top bereiken en dan weer langzaam afbouwen en uiteindelijk weggaan, met aan de einder een wenkende pierlala de dood uitbeeldende.
Deze cyclus maakt je ‘Gramstorig maar ook blij’ maar dan wel met een gezicht van een boer die kiespijn heeft.

Een mankementje deed zich voor betreffende mijn lichamelijk welbevinden ergens halverwege mijn corpus ontstond een soortement scheuring.
Zomaar spontaan een per definitie ( volgens de medische wetenschap) zwakke plek begaf het onder de druk van de tijd zullen we maar zeggen, of was het mede te wijten aan het te rijke voedsel.
En dan kom je in het hospitaal terecht, het hospitaal waarvan ik ooit dacht dat dit slechts voor zwakkelingen gebouwd was maar zeker niet voor mij!
Maar niets bleek minder waar, ook Simon viel en valt onder de ‘wet van de doorsnee stervelingen’. Met alle daarbij behorende rituelen en ook gebouwen waarin deze rituelen plaats vinden!
De dag van de betreffende de behandeling was dan ook geen ontkomen aan.

Bij de ontvangst aan de balie werd mij verteld dat ik maar moest gaan zitten en ik aanstonds gehaald worden zou worden door een mevrouw die mij naar verderop, dieper het ziekenhuis in zou begeleiden.
Drie stoeltjes deden dienst als ‘gangverblijf’, gaat u hier maar zitten er komt zo iemand bij u, en dat doe je dan maar je hebt weinig keus immers.
Een jong ding, naar later blijkt een leerling verpleegster, komt me verder instrueren en zegt ‘en passant’ de operatie wordt ongeveer een uur later ik zwijg en knik instemmend dat ik het begrijp.
Ja wat moet je dan je hebt het maar te ondergaan immers, je bent overgeleverd aan de wetten en regels van het hospitaal.
Dit is de wereld van ‘Gramstorig maar ook Blij’, de wereld van een tekort aan personeel ook de wereld van de “Florence Nightingale’s’ kortom een compleet andere wereld.
Je bent aangeland op de derde verdieping op één van de drie stoeltjes met nog uren voor de boeg voordat het zover is dat ze je uit je lijden zullen verlossen!
Houd uw mobiele telefoon bij de hand want mocht het eerder worden bel ik u zegt mijn goedwillende leerling verpleegstertje.
Wederom knik ik begrijpend ja met mijn hoofd, zij wenst mij nog een keer veel sterkte terwijl ik het mij toegewezen bed inspecteer waarop ik straks afgevoerd- en hopelijk ook weer op teruggebracht zal worden, je weet immers maar nooit!
Ze moeten wel in het lijf van een ‘sterveling’ aan het snijden, maar hopen dat de ‘heren chirurgijnen’ in vorm zijn vandaag het zijn ook maar mensen zei laatst een bekende tegen mij, dat was waarschijnlijk om mij een hart onder de riem te steken.
Uiteindelijk kreeg ik het teken van de leerling verpleegster, mijn mobiele ging af ik moest direct komen ze waren aan mij toe.
Binnen een naar mijn gevoel snelle wat zenuwachtige actie werd ik van drie naar vier gebracht waar de operatie zou plaatsvinden.
De ‘maatschap chirurgie’ heette mij welkom en zei dat ik wat te vroeg was, eerst moest er nog een ander persoon onder het mes, een klein misverstand zei men mij blijft u maar even rustig hier liggen u bent zo aan de beurt, een bepaalde ‘Gramstorigheid’ overviel mij maar wat moet je doen je bent volledig afhankelijk van het ‘snij en plakwerk’ uitgevoerd door hun handen, dus knikte ik wederom keurig en instemmend met mijn hoofd.

Toen ik na een paar uur terug kwam op zaal en ik constateerde dat alles het nog deed en op de plek des onheil een grote witte pleister zat, overviel mij een gevoel van opluchting zoiets van ‘goddank’ het is volbracht!
De volgende dag mijn ontslag maar deze dag bracht mij nog een aantal malen momenten van ‘opperste verbazing’ en ‘verwarring’ toen ik constateerde dat mijn leerling verpleegkundige onze hele afdeling aan het runnen was.


Toen het tijdstip van mijn ontslag aangebroken was kreeg ik een brief mee waarin een aantal niet helemaal te rijmen vervolgacties met betrekking tot mijn herstel stonden aangegeven.
Twee spuitjes gaven ze mij, ééntje per dag voor de komende twee weken, dit deed mij wat sputteren.
Een jonge vrouwelijke arts die gebeld werd nam mijn twijfel weg en maakte er met een gul gebaar nog tien extra spuiten van.
En overviel mij weer dat dubbele gevoel van ‘Gramstorig maar ook Blij’.
De gezondheidszorg komt ‘zuurstof tekort’ in de vorm van handen, is helaas mijn trieste constatering!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.


“Hof Makerij” (23-05-09)


In mei leggen alle vogeltjes een ei en daar hoort zo moeten die vogeltjes gedacht hebben “hofmakerij”…….bij!
Ja Simon was er deze week getuige van dat twee tortelduifjes dit deden op de nok van het dak van de buren.
Komende vanuit een boom naar diezelfde nok waar een soortement ‘bals ritueel’ zijn vervolg leek te beleven ware het niet dat de duivin nogal nadrukkelijk de boot af hield zodat de paring zich later, in dit geval buiten de waarneming van Simon moet hebben voltrokken.
Maar het is mei toch en dan komen er gewoon eitjes en die moeten wel bevrucht worden, want zonder bevruchting geen nakomelingen en deze drang tot paren zit als ware als een ‘computer instelling’ in de kopjes van deze tortelduifjes.
Onvoorstelbaar dat dit zo is en ook van een groot soort wonder of een gedachten gang van de eventuele ‘meester van het heelal’.
Je zou bijna denken dat dit niet zomaar kan maar dat het allemaal bestuurd wordt door ‘Enen groten Createur’ zoals onze Vlaams sprekende zuiderburen dat zouden zeggen!

Ook onze soort maakt bij tijd en wijle elkaar het hof met vaak als uiteindelijke bedoeling juist u raadt het… voortplanting!
Ergens zo tussen de vijftien en vijfentwintig is de soort ‘homo sapiens’ waar ook Simon deel vanuit maakt op zijn best wat betreft het voortplantingsritueel waarbij de kans op een sterk en gezond nageslacht het grootst is.
Hierbij krijgt ‘de soort’ ook die genen mee die het de meeste kans geven te overleven op de ‘minst gebrekkige’ wijze.
Wat is het toch allemaal hetzelfde of je nou tot de ‘soort der tortelduiven’ behoort of tot de ‘soort der mensen’ nietwaar?
Eigenlijk geen verschil of het moest zijn dat de ‘soort der mensen’ veel verder gaat in de verzorging van de jonggeborenen.
Maar daardoor zal het gedachten goed ook wel ontstaan zijn dat de mens op één na de baas van de schepping is, toch?

Een hof is een tuin of is het ook wat anders?
Hofmakerij, iemand het hof maken prachtige uitdrukkingen allemaal maar waar komen ze nu echt vandaan eigenlijk? Het woordenboek is er erg gul méé.
Werkelijk te veel om op te noemen als het om het woordje hof gaat, de hofhouding, een ommuurde tuin, iemand die aan het hof verkeerd vroeger zei men ‘ten hove’ verkeerd!
De ‘hof van eden’ waaruit we volgens de overlevering allemaal stammen!
Ja daar zal het wel vandaan komen Eva die Adam het hof maakte met een appel, daar moet welhaast het woord ‘hofmakerij’ vandaan komen!
En tot op de dag van vandaag wordt het bedreven door dier door bloem en gewas en de soort mens en het heeft slechts één doel het voortbestaan der soort.
Wat geweldig is de meimaand in Nederland toch, de maand van de voortplanting de bloemen, de bloesems alles uitbundig klaar voor weer een nieuwe bevruchting.
Zelfs de vogels, alle leven zet in op de voortgang van datzelfde leven het is van alle eeuwen en van alle tijden overpeinst Simon.

Op het dak van de buren voltrekt zich anno 2009 zomaar weer een ‘scheppingsverhaal’ met al zijn rituelen en dansen en daaromheen een overweldigende groene deken aan boom struik en plant! Een hedendaagse ‘Hof van Eden’ ontvouwt zich aan het oog van een ieder die het zien wil.
De bloeimaand denkt Simon zo noemen ze de maand mei ook wel in Nederland, ja en niets is minder waar het is de maand van ‘geboortegolven’ van ‘nieuw leven’ en allerlei rituelen die daarbij horen, alles laat zich aan iederéén zien in vol ornaat, terecht een bloeimaand dus!
En alles wat nog een ‘zekere jonkheid’ bezit doet er aan méé en alles…..wat oud is of zich oud voelt kijkt toe in stille verwondering en beleeft het ‘scheppings verhaal’ al naar gelang zijn of haar ouderdom ook dit jaar weer voor de ‘zoveelste ’keer!


Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Een Haag van Meidoorn” (16-05-09)


Zo ergens medio mei denk ik het is tijd voor een wandeling in de ‘Wet Lands’ langs de IJssel in de buurt van het dorp waar ooit de laatste bever het loodje legde.
Uit een soort gepaste trots vermengd met een stuk eerbied hebben de ‘Zalkers’ van toen een standbeeld opgericht in brons voor de bever in kwestie! Ze hebben blijkbaar spijt gekregen de robuuste inwoners van dit dorp aan de rivier voor het doodslaan van de laatste bever aan de boorden van de IJssel.
Van de dijk af vanuit Zwolle linksaf het dorp in, als je zo rijdt kun je hem niet missen.
Een stukje historie wat Zalk in en met zich meedraagt net zoals de prachtige contouren van de grootste kerk in het dorp die zich komende van diezelfde dijk en vanuit dezelfde richting manifesteert als een door God gegeven kenmerk uit een ver verleden.


Wat zullen de knechten en de horigen uit vervlogen tijden gedacht hebben als ze komende vanaf de velden in de verte de toren van deze kerk ontwaarden.
Als een waar baken torent ze hoog op tegen de blauwe lucht waarlangs flarden witte wolken zich een weg banen naar een andere einder!
Zalk wat een rijkdom en wat een geschiedenis mijmer ik bij mezelf in geklemd tussen een rivier en tussen de weilanden ook is het een ‘Oase’ van rust!
De uitspanning die ik ontwaar draagt dezelfde naam ik moet zeggen heel toepasselijk, het lag eigenlijk gewoon voor de hand een andere naam had gewoon niet gekund!
De familie die deze gelegenheid uitbaat heet Kanis laat ik mij vertellen het schijnt dat het etablissement al een aantal generaties in handen is van genoemde familie.
Ze hebben er ook specialiteiten zoals Boffert en Schweinehaxse lees ik op een bord wat aan de muur aan de buitenzijde hangt.
Wat dat dan ook maar moge zijn, maar het klinkt wel apart het past wel bij dit andere dorp aan de rivier wat ooit aan de aandacht van Anton Coolen ontsnapt is.
Had hij van het bestaan geweten dan had hij er vast wel ‘enige schrijverij’ aan willen wijden, daar ben ik vast en zeker van overtuigd!

Sinds kort ingelijfd bij de gemeente Kampen omdat de vroegere moeder IJsselmuiden is opgeofferd aan het grote denken in Nederland alles ter wille van de zogeheten economie die uiteindelijk zaligmakend zal blijken te zijn, althans dat is de gedachte!
Ach laat Zalk maar blijven zoals het is denk ik vooral niet meer bijbouwen, hooguit nog ééns een lief boerderijtje in zijn kern of aan zijn flanken en daarméé basta!
Laat het blijven zoals het is met zijn ‘Oase’ met zijn ‘meidoornhagen’ in zijn weilanden die het omzomen, ook met de prachtige robuuste kerk met zijn molen en met de mensen die hier alles vinden wat ze nodig hebben.

En één ding steekt daar met kop en schouders bovenuit en dat is rust!
Iets wat ooit Klazien al predikte het kruiden vrouwtje uit Zalk die nu op het plaatselijke kerkhofje een laatste rustplaats heeft gevonden.
Rust en daarvoor had zij een hele lijst van kruiden die je hiervoor kon aanwenden evenals voor allerlei andere kwaaltjes die het leven er niet gemakkelijker op maakten.
En al naar gelang de leeftijd vorderde je steeds meer dwars konden gaan zitten.
Klazien of Kleusien uut Zalk in de jaren zeventig en tachtig een begrip in deze hoek van ons land en ook een beetje landelijk zelfs oogste ze al een zekere roem.
Geen bombarie maar gewoon zoals ze was een fors postuur en een knotje in het haar en niet zeuren over allerlei kwaaltjes maar gewoon de tuin en het weiland in en plukken die bloemen en maak er een brouwsel van in de vorm van een soort thee en uw lasten zullen weldra te dragen zijn.

Het was voor Simon weer een ware belevenis zijn wandeling deze keer in de ‘Natte Landen’ langs de IJssel met zijn ‘meidoornhagen’ in de contreien van lucht wolken wind en water, in de omgeving en in een dorp met een rijke geschiedenis.

De geschiedenis van de laatste bever van een kerk als baken van al het Goddelijke wat nog steeds bij Zalk past, en wat betreft rust er nog steeds is.
Maar ook van zijn ‘Oase’ met zijn ‘schweinehaxse’ en van het kruidenvrouwtje wat ‘Kleusien’ heette!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Drie Vlaggen en Negenentwintig Stenen” (09-05-09)


Het was de avond van de vierde mei tweeduizend en negen. De wind die de hele dag nadrukkelijk aanwezig was, is uit eerbied gaan liggen toen ik me die avond om ongeveer half acht bij de reeds aanwezige mensen voegde die wachten op het moment dat er een teken gegeven zou worden door plaatselijke orangisten om samen het pad op te gaan wat ons bij de negenentwintig stenen zou brengen.
En ook bij de drie vlaggen die halfstok hingen te wachten op de dingen die zouden komen.
Het was de avond van de jaarlijkse doden herdenking op de begraafplaats “Ekelenburg” in het plattelandsdorp Oldebroek.
Onze gang was er één van bedachtzaamheid en in mijn hoofd zat nog de koninginnedag van dertig april waar zes mensen de dood vonden bij een opzettelijke actie om te doden.
Nederland werd diep geraakt en verloor weer een stukje van zijn knusheid en zijn onschuld!


Een dubbel trieste herdenking realiseer ik mij deze avond onderweg naar de drie vlaggen en de negenentwintig stenen ergens midden op het oude gedeelte van deze dodenakker in Oldebroek.
Op de plek waar het allemaal gaat gebeuren staat het plaatselijke muziekkorps ‘Concordia’ inmiddels opgesteld en uit hun instrumenten klinkt gepaste muziek, en zo hoort dat ook op een avond als deze,we gaan immers de jonge mensen herdenken die hun leven gaven om ons te ontdoen van een bezetter die er op uit was ons denken en doen te vergiftigen met vooroordelen en haat ten opzichte van andere mensen en bevolkingsgroepen.
In middels hebben de schoolkinderen zich opgesteld met een witte roos bij de negenentwintig stenen waarop slechts de namen van uitsluitend jonge mensen.
En de drie vlaggen worden lichtelijk beroerd door een vleugje wind net of ze zeggen willen, kijk ik ben van Canada en de ander kijk ik ben van Engeland en de derde, die van Nederland hoor ik zeggen dank jullie wel het is een eer voor mij om hier bij jullie te mogen staan.

Wat een vreemde wereld denk ik ondertussen je vecht je dood om de vrijheid van mensen te bewerkstelligen en zijn ze éénmaal vrij dan zijn er sommigen die van deze verworven vrijheid misbruik maken en bewust mensen doden die je hier eigenlijk niet behoort te herdenken, maar je doet het op een bepaalde manier toch wel het speelt immers door je hoofd.
De ‘Last Post’ wordt gespeeld het is onberispelijk stil op de begraafplaats, de twee minuten stilte vallen eigenlijk niet ééns op, een meneer van de oranje vereniging wil wat zeggen over het Wilhelmus maar de microfoon doet het niet.
Het eerste en zesde couplet wordt door de meeste aanwezigen méégezongen, het is heel plechtig allemaal.
Uit de bomen die de begraafplaats omringen komt ondertussen het geluid van tortelduiven en ook een merel probeert méé te doen.
De kinderen leggen hun witte roos bij een steen en dat doen ze negenentwintig keer. Een waardige dodenherdenking is het deze avond de vierde mei van het jaar tweeduizend en negen op begraafplaats ‘De Ekelenburg” in het plattelandsdorp Oldebroek!
Er volgt een afscheid van de doden die hier in een soortement cirkel begraven liggen en waar de oudste slechts dertig jaar geworden is door de mensen die hier vanavond aanwezig zijn voorafgegaan door de kinderen van de bloemen en ik vraag me af wat er in hun hoofden omgaat.
Sommigen zijn nog erg jong en hebben van al deze ellende uit het verleden geen flauw benul, maar toch kijken ze ernstig.
Ze beseffen toch blijkbaar een beetje dat dit niet om te lachen is maar een heel serieuze gebeurtenis op deze avond op de begraafplaats “De Ekelenburg” in Oldebroek.


De avond van de vierde mei tweeduizend en negen realiseer ik als ik mij als geen ander terwijl ik mij tussen al de anderen naar de uitgang begeef hoe belangrijk het is om dit soort gebeurtenissen, dus ook de jaarlijkse dodenherdenking, door te geven zelfs aan onze jongste medeburgers!
Zodat we ze niet meer horen in de toekomst al die namen van al die jonge mensen
die tevergeefs voor onze vrijheid hun leven hebben gegeven, waarvan sommigen zelfs geen naam hebben achter gelaten want ik hoorde diverse keren door een spreker zeggen toen hij de namen van de slachtoffers voorlas…………..
“Soldaat naam bij God bekend”!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Wij zijn de Besten” (02-05-09)

Dat hebben mensen nodig, wat hebben mensen nodig, nou het de beste zijn en hoe verder je het van onder op moet halen hoe meer dat je de beste wilt zijn.
Afgelopen week uitzonderlijk goed in beeld gebracht door ‘trainergrootheid’ Louis van Gaal.
Hij schudde met de champagnefles dat het een lieve lust was en bleef maar roepen dat ‘we’ in dit geval de door hem gecoachte voetbalploeg AZ Alkmaar gewoon buiten alle twijfel om hadden bewezen de besten te zijn geweest gedurende het seizoen 2008-2009 de ware kampioenen.
Een ontlading van frustratie van een volwassen man die, zoals boze tongen beweren niet tegen zijn verlies zou kunnen.


En het leek er waarachtig ook nog op want het schreeuwen, wat een uiting was naar de mening van Simon van het weggestopte minderwaardigheidgevoel, hield maar niet op!
En om hem heen stonden ze de jongens die hem aan het begin van het seizoen ‘trouw en devotie’ hadden moeten beloven want anders !?
Ja want anders had hij het bijltje erbij neergegooid en was hij vertrokken bij Alkmaar Zaanstreek weg foetsie zoek het maar uit meneer Dirk Scheeringa met je voelbalcluppie halverwege Amsterdam en Den Helder.
Ja zo was het toch gewoon een klein jaar geleden, winnen voor de baas, de trainer in dit geval of meneer Van Gaal gaat elders zijn heil zoeken.
Ik heb nooit kunnen wennen aan het ‘karakter Van Gaal door de jaren heen heb ik
hem altijd een verwend teleurgesteld jongetje gevonden die er altijd weer blijk van gaf dat er maar één was die alles wist en alles zag en alles bij het rechte eind had.
En oh wee wie daaraan ook maar durfde te twijfelen je moest het niet wagen zijn mening ergens over in twijfel te trekken want dan had je echt een levensgroot probleem!


Dus ze zijn er nog de baasjes van ieje wieje waaie weg ik tel tot tien en wie niet weg is wordt gezien.
Die Louis toch wat een onweer gezicht kan hij trekken en wat moeten zijn volgelingen er toch zonder voorbehoud blijk van geven dat ze volgelingen zijn en niet meer dan dat en ook tot niet meer in staat dan dat.!
Retteketet AZ enzovoort en hoger kan niet Louis dus hoe nu verder?
Op naar de enige nog resterende ambitie te weten bondscoach van de ene of de andere natie!
Van mij mag je best een beetje verder weg gaan hoor geen enkel probleem.


Nee dan zie ik liever Don Leo Beenhakker of meneer Bert van Marwijk hoe die zich uiten komt veel prettiger aan en over.
Zijn niet van die achtergestelde jongetjes van toen en toen die zich op vergevorderde leeftijd nog steeds moeten bewijzen, dag in dag uit!
Als ik hem nog aan die champagnefles zag rukken en schudden, of hij al die frustratie van zich af probeerde te schudden zo kwam het bij mij over.
Maar ach laten we alles in de juiste context zien want het is ten slotte slechts een spelletje wat hoofdzakelijk met de voet dient te worden gespeeld vandaar de voor de hand liggende naam ’voetbal’, en dus minder een hoofdzaak!
Het seizoen zit er weer bijna op en we gaan ons opmaken voor de gebruikelijke zomerstop waar dan de voetbalsentimenten even verbannen worden naar zonnige vakantie oorden of anderszins.
En zelfs ‘De Besten’ komen hier niet onderuit ook meneer Van Gaal niet gewoon even een aantal maanden geen snoeverij of betweterij of journalisten afkatten die het spelletje, volgens hem niet snappen.

Gewoon een aantal maanden zijn hoofd niet op welke zender of beeldbuis dan ook geeft Simon in ieder geval een voldaan gevoel en gun ik hem van harte!
Neen Van Gaal en Simon zullen geen vrienden worden, dat zit er niet in maar dat komt naar alle waarschijnlijkheid omdat Simon van voetballen geen kaas heeft gegeten of zoals Van Gaal zou zeggen ……..er geen ‘bal verstand’ van heeft!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Beetje Verdrietig” (25-04-09)

Het leven is geen pijl op te trekken dat merk je elke dag weer, deze week ging hij dood de man die als geen ander de kunst verstond om heel gewone dingen op een pakkende en boeiende wijze uit te vergroten en daarna weer die kleinheid te geven die ze de moeite waard maken om het er over te hebben!
Hij kende ook deze omgeving , ze zeiden dat hij ooit ook nog aan aantal jaren in ’t Harde gewoond had en dat is toch best wel in de buurt nietwaar?

Zo beschreef hij in zijn columns ‘De Dellen’ en de ‘Render Klippen’ onder de rook van Epe en Heerde en het uitgebreide natuurgebied daaromheen.
Ook het Kamper treintje van Kampen naar Zwolle en vice versa bleef bij hem niet onopgemerkt en moest aan een verhaal geloven en “De Medeklinker” de Evangelische boekwinkel in de kern Oldebroek werd door hem een paar jaar geleden met een bezoek vereerd!
Bijbels en nog ééns bijbels had hij daar ontdekt in allerlei vertalingen en hij liet zich graag door onderneemster Frieda uitleggen wat het nut van zoveel boekwerken die in zich één doel droegen, namelijk het bereiken van een soort hemelse verlichting, was!
Toen hij de winkel verliet en hij bijna in één beweging de Zuiderzee straatweg opstapte constateerde hij op de valreep nog even dat je in de kern Oldebroek elke dag wordt uitgenodigd tot het spelen van ‘Russische Roulette’ met als uiteindelijke doodmaker geen kogel maar het voortrazende autoverkeer.

Hij had als geen ander oog voor gewone dingen en zaken die hij op zijn manier ook weer ongewoon kon maken door dat te benadrukken wat het niet was maakte hij kleine dingen weer groot en grote dingen en zaken weer klein.
De man die in een doodgewone straat heel veel verhalen zag waar hij dan ook dagelijks een column voor aanleverde bij zijn krant, de volkskrant.
Negenenveertig jaar is hij geworden terwijl hij er de laatste maanden altijd blijk van gaf nog lang niet klaar te zijn met zijn waarnemingen van de meest éénvoudige en vertederende dingen ook soms.
Ik sprak soms af en toe mensen die dagelijks zijn korte verhaaltjes onder de noemer van column lazen.
En als ik vroeg wat ze er van vonden dan waren ze éénsluidend in hun ervaring en mening over Martin Bril, want daar heb ik het over.
Hij bleef boeien doordat geen één verhaal hetzelfde was en dat was zijn gave!
Van mij mag je het ook positieve manipulatie noemen dit méévoeren in de geest en naar de letter.

Hij nam je bij de hand en nam je méé zijn denkwereld in en liet je hand niet eerder los dan aan het einde van de column.
Mensen die je op deze manier kunnen boeien door de éne keer verhalend te vertellen en de andere keer gloedvol durven uit te komen voor hun eigen mening en de andere keer van het doodgewone iets heel bijzonder kunnen maken en de beelden die je bij het verhaal ziet zich als een film voor je ogen laat afspelen, dat is toch een beetje een kunstenaar, toch! Al weer een mens minder die jouw gedachten even kon ‘masseren’ en je even de alledaagse werkelijkheid kon laten vergeten en je méénam voor een praatje want hij moest zijn verhaaltje kwijt en dat lukte hem altijd bij iedere pennenstreek wonderwel!
Is het niet van een ongeëvenaarde schoonheid en kunde als iemand je van dag tot dag kan méénemen in zijn wereld.

De wereld van het gewone ongewone en van het ongewone gewone, de wereld van de glimlach en de knipoog de wereld van even niet de ‘shit realiteit’ maar gewoon even wegdromen en dan in een andere werkelijkheid binnen stappen…………. kortom “De wereld van Martin Bril” !

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Krentenbloesems” (18-04-09)


Het is midden april, we schrijven het jaar onzes Heeren tweeduizend en negen.
De natuur heeft mazzel de temperaturen zijn deze week dik in orde ver boven normaal zeggen de ‘weergeleerden’, mag het een graadje of tien meer zijn denk ik bij mijzelf van mij wel!
En de natuur is de lachende derde, de krentenstruiken bloeien uitbundig een witte zee van pracht en praal tussen de groenkleurende dennenbomen.
Ook de berken worden voorzichtig groen en dan zijn ook deze op hun mooist zeker als er een onberispelijke witte stam onder staat die straks dit complete wonder op de been houdt het hele zomerseizoen lang!
De krentenstruiken hebben niet zo’n fiere stam en het is daarom dat ze het nooit tot boom gebracht hebben daarom heten ze dan ook ‘krentenstruik’!

Maar de bloesems die ze nu produceren kennen hun weerga niet, ik heb deze week heel voorzichtig er ééntje vastgehouden, zomaar tussen m’n vingers en er met veel bewondering naar gekeken.
En samen lijken ze een witte zee van rust als er heel veel bij elkaar staan en de zon schijnt besef je als nietig mens hoeveel rijkdom de ‘krentenbloesems’ je zomaar aanreiken.
Om je heen is ruimte en rust en ordening met kleuren die indringend mooi zijn en zo tot de verbeelding spreken dat je er stil van wordt.
Er bestaat even geen doorgedraaide, krakende en uit z’n voegen barstende maatschappij meer.
Een maatschappij die nog slechts op één soort brandstof schijnt te draaien namelijk die van produceren en geld en niet meer dan dat!
Die is arm zo’n maatschappij en zeker als je het afzet tegen de éénvoudige, simpele maar bovenal krachtige uitstraling van de bloeiende ‘krentenbloesems’!

En dan gaat het als je het hebt over de burgermeester van Utrecht de heer Wolfsen en de directeur van de overkoepelende woningbouwverenigingen Aedes de heer Van Leeuwen die beiden met een ongemak te maken hebben gekregen in hun geval eigenlijk nergens meer over.

Ten opzichte van hun geld probleempjes winnen de bloeiende ‘Krentenbloesems’ het glansrijk!
Zij sieren mijn gemoed en stellen mij gerust als ik nadenk over wat al dan niet belangrijk is in dit leven!

Wat betreft de ‘zelfverrijking‘al dan niet geoorloofd en toegestaan van onze oud plaatsgenoot de heer Wolfsen die € 18.000,- oneigenlijk bij de gemeente Utrecht gedeclareerd heeft in verband met de tijdelijke huur van een appartement.
En wat betreft de één miljoen euro die de heer van Leeuwen meekrijgt als ‘gouden handdruk’ eigenlijk is het gewoon blamerend dat we in de pers met dit soort ‘dieverij’ steeds weer worden geconfronteerd en onze ogen en gedachten afgeleid worden van andere dingen om ons heen die vele malen belangrijker zijn!
En aan hen zal zeer waarschijnlijk ook de uitbundig bloeiende ‘krentenbloesem’ die Simon deze week waarnam, ontgaan zijn en dat is toch al dat geld en gedoe niet waard!
Simon denkt och er gaat de mens zoveel mis allemaal ten koste van ‘geld en gewin’ de uiterste inspanning zich getroostend en zich in allerlei bochten wringend.
Het lijkt wel of zij eeuwigdurend op deze planeet bij het volle bewustzijn aanwezig zullen zijn en ten eeuwige dage zullen kunnen genieten van de door hen verkregen rijkdommen al dan niet op een rechtmatige manier verkregen.

Het was deze week de week van de ‘krentenbloesems’ althans wat Simon betreft en niet de week van ‘inhalige burgermeesters’ en ‘directeuren’ van wat voor koepel dan ook!
De centen die zij ‘incasseerden’ kwamen hoe dan ook uit de gemeenschappelijke belastingen pot, uit onze pot dus, die van U en van mij.

De ‘krentenbloesems’ uit de gemeenschappelijke pot van de natuur krijgen al die andere mensen die dit gedoe even niet veroorzaakten zomaar gratis als compensatie voor al dit nadeel mits ze er oog voor hebben …natuurlijk!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Hoge sturen Lange benen” (11-04-09)

Veranderende cultuur op allerlei vlakken zo ook in het onderwijs al kijk je alleen maar naar de manier waarop de jongelui studenten zich ter schole begeven.
Het valt Simon op dat de jongeren van vrouwelijke kunne zich op hun stalen ros verplaatsen om op de plaats te geraken waar kennis en kunde over hen wordt uitgestort.
Het stalen ros in dit geval de fiets is in heel veel gevallen de zogenaamde oma uitvoering, de omafiets dus.
Hier zitten de ranke langbenige zich aan de puberteit onttrekkende jonge dames al dan niet met het mobieltje aan het oor zich op te profileren als een tijdverschijnsel waar je niet omheen kunt.
Gestoken in spijkerbroek, kaarsrecht het stuur op waardige hoogte alles afgesteld en uitgemeten naar de lengte van de benen!
Op weg naar de toekomst naar de jaren tweeduizend en tien en verder, op weg naar zestig jaar verderop!

Kleed leef en fietspatronen communicerend met zichzelf en de vriendinnetjes en vriendjes al trappende om ergens verderop in de tijd in de fietsenstalling van de grote scholengemeenschap haar stalen ros af te parkeren.
Even moest ik weer denken aan dat liedje van Ramses Shaffy en Liesbeth List van je moet er wat mee doen, weet u het nog “lach huil bid werk en bewonder’, en dat gevoel overviel mij zo ongeveer.
Het is gewoon een beeld bepalend gezicht en enig moment moet je dat wel opvallen als je je dagelijks langs Heren wegen spoed al dan niet gemotoriseerd.
Je ziet ze aan je voorbijtrekken, je staat even stil bij een stoplicht en potverdorie er passeren er weer drie naast elkaar in dit geval met hoge sturen lange benen!


De leiders van de komende generaties trekken aan je voorbij waar we een aantal decennia ons nog liepen af te vragen waar ze bleven de vrouwelijke bestuurders in de mannen wereld.
U ziet als u oplet dat deze vraag beantwoord wordt zomaar als je de ogen open houdt, want het is overduidelijk hoge sturen lange benen zijn onderweg naar hun bestemming en naar morgen!
Dus heren niet wanhopen ze komen eraan op hun geheel eigen wijze, niet in overhemden rood oranje paars zoals tientallen jaren geleden éne Dimitri van Toren, een Brabantse troubadour dat bezong maar geheel in de stijl die bij deze eeuw blijkt te passen zich voortbewegend op de oma fiets met hoge sturen en lange benen, watch out world here we come!


Och je moet er gewoon oog voor hebben, dat zal het zijn niet meer en niet minder en allemaal ontstaan door de voedingssupplementen al dan niet verwerkt in de moederborst of de fles.
Het resultaat de vrouw van de toekomst die dat gaat doen wat wij mannen al jarenlang zeggen en roepen dat ze het moet gaan doen!
De rol opeisen die er toe zal leiden dat de wereld een betere plaats zal worden om op te vertoeven.
En ergens moet het beginnen en Simon denkt, nee weet bijna zeker dat hij waarnemingen doet die niet zonder gevolgen kunnen blijven.
Het gaat er van komen, de hand die de wieg beweegt gaat de wereld regeren, we komen er steeds dichter bij!


Wat bedoelt u dichter bij ik zie een eindje voor mij op het fietspad twee jonge dames aan komen, de één heeft haar hand op de arm van de andere.
Even geen mobieltje te ontdekken gewoon even het ‘vriendinnen gevoel’ vorm geven, dat is wat ze doen naar ik aanneem.
Dat zal het zijn denkt Simon ze hebben even andere dingen aan het hoofd, ik denk dat ze het over de wederzijdse vriendjes hadden, hoe ze daar het beste sturing aan zouden kunnen geven.
Ik zag hun beider monden bewegen ze waren druk in gesprek, uiteraard kon ik niet horen wat ze tegen elkaar zeiden, maar op de manier waarop ze zich voortbewogen met ‘hoge sturen lange benen’ wist ik het zeker… het komt allemaal dik voor mekaar!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Kommer en Kwel” (04-04-09)



Het is mis met de economie alles gaat een tandje minder file’s nemen af bonussen staan ter discussie, banken worden gespekt en bankiers weigeren door het stof te gaan!
Schuchter dient inmiddels de lente zich heel voorzichtig aan, mag ook wel zo zachtjes aan het was een lange saaie en donkere winter waar ook nog ééns de saus van de recessie stukje bij beetje overheen gegoten werd in de voorbije maanden!
We hebben het als éénvoudige burgers behoorlijk voor de kiezen gehad, de winter was lang zonder kredieten.
Een ‘stik rijk land’ waar de burger over een tijdje in lompen gehuld over straat zal moeten, hoe kan het allemaal toch zover komen vraagt Simon zich af!
Toen ik deze week op een morgen opstond was de wereld in nevelen gehuld, toen ik uit het raam naar buiten keek kon ik niet ééns alle auto’s en andere luxe zaken en woningen waarnemen, echt rampzalig!
Maar een paar uurtjes later toen de nevelen opgetrokken waren bleek dat er weinig veranderd was en al deze zaken nog volop aanwezig waren.


Ja het gaat slecht dat is duidelijk, en waarom gaat het slecht? Nou heel simpel omdat we aan het “consuminderen” zijn omdat we veel te veel van alles en nog wat maakten en importeerden en hierbij de aarde niet spaarden.
Kommer en kwel ook voor de planeet waarop wij gedurende een mensenleven mogen vertoeven.
Je zou denken een geluk bij een ongeluk zo heeft elk nadeel ook weer zijn ontegenzeggelijke voordeel nietwaar!
Minder uitstoot van allerlei fijnstof minder uitstoot van allerlei andere schadelijke producten die voor de bijtjes en blommetjes dodelijk kunnen zijn en zo dus weer nieuwe kansen krijgen om nog meer kleur aan de natuur straks te geven en over een poosje nog weer meer honing te verzamelen.

We zijn er maar druk méé met zijn allen om de dagelijkse portie ‘slecht nieuws’ te verwerken, één ding moeten we denkt Simon in ieder geval niet doen en dat is er echt in gaan geloven want dat kan pas echt schadelijk uitwerken uiteindelijk.
Daar krijg je als mens ziekten van in allerlei vormen ‘negativisme’ is er één van het bepaalt je denken en doen en brengt je in een soort draaikolk die ze ook wel een spiraal naar beneden noemen.
We krijgen of hebben het niet minder, we krijgen het anders wellicht en dat hoeft voor den drommel niet negatief te zijn!
Kommer en kwel is naar de mening van Simon iets heel anders dan tijdelijk even de rem op ongebreidelde hebzucht en bezitsdrang, zo is het toch?

We gaan met zijn allen genieten van het voorjaar wat zich niet tegen zal laten houden, nog door geen ‘tien recessies’ een voorjaar wat over ons uitgestort zal worden in al zijn pracht en praal met straks in mei zelfs de fruitbomen weer in bloei.
Diezelfde fruitbomen die weer appels, peren, pruimen, kersen en andere vruchten zullen produceren alsof ze hierméé willen zeggen wat hebben jullie met zijn allen eigenlijk te klagen alsjeblieft hier heb je te eten!
Ook zal op deze aardbodem het graan weer gaan groeien, zullen de bakkers het brood weer gaan bakken.
Zal het gras weer gaan groeien en zullen de koeien weer voor melk boter en kaas gaan zorgen.
Even in plaats van twee auto’s één auto of een wat minder duur huis of een wat minder vette bankrekening of wat minder buiten de deur eten of wat minder naar verre oorden.
Even in je eigen omgeving de polder of de bossen in even kijken hoe de natuur weer tot leven komt en gewoon zijn eigen gang gaat met volledig schijt aan de recessie!
Waar gewoon zoals in elk voorjaar, maar nu omdat we min of meer gedwongen wat ‘consuminderen’ diezelfde natuur zich wie weet nog mooier en grootser en kleurrijker zal laten zien!
Niet gehinderd door wat wij noemen ‘kommer en kwel’ maar waar deze woorden een heel andere betekenis zullen hebben.
Zo ziet u maar weer ééns ondanks alles hoor ik de natuur zachtjes fluisteren… ‘We Komme(r)n e(n)r (k)Wel’!

Goed Goan.

“Knoeien in het Koeland” (28-03-09)

Het moest er maar weer ééns van komen Simon gaat terugblikken naar lang geleden toen hij dacht dat het leven nog oneindig was en alles onaantastbaar en eeuwig was!
Toen weilanden groen waren en voorbestemd voor grazende koeien en schapen nog in Australië thuishoorden.
Toen er nog volop aardappelen verbouwd werden voor eigen gebruik en hooiland er was voor de winter voorziening om diezelfde koeien op stal te plezieren door ze onder andere van dit gedroogde gras te voorzien.
Wat samen met de suikerbieten en de knolraap en ‘persvoer’, weer gras in een andere samenstelling, er voor zorgde dat de melk er bleef komen en als het wat kouder op de deel was de adem zichtbaar uit de neusgaten van deze veel verschaffende dieren kwam!
De geur die er hing en het schouwspel van eerlijkheid en echtheid je door merg en been ging.


Waar is die tijd gebleven vraag ik me af als ik er weer ééns getuige van mag zijn dat een stuk grond opgeofferd wordt aan de dadendrang van de mens, er moeten huisjes komen in ‘het koeland’ van eertijds.
Graafmachines gaan uitbreidingsplan Oldebroek West Twee klaar maken voor de vooruitgang, ze gaan te keer en zorgen er zo voor dat de generaties na Simon niet meer zullen weten waar ooit ‘Het Koeland’ zich bevond!
Waar mijn herinneringen zomaar even naar terug gaan, het land tussen de Wezenweg aan de oostzijde, waar de beukenbomen toen nog jong waren en in het voorjaar honderden ‘Eekmulders’’ vertoefden, en de Feithenhofweg aan de westzijde. Met aan de Zuiderzee straatweg het ‘Oude Kerkhof’ waar ze vroeger voor Simon z’n geboorte de Oldebroeker doden begroeven en waar een smeedijzeren hek nog aangeeft dat dit allemaal anno ergens… in 1800 was!
En waar mensen die ‘spotten’ volgens de overlevering nog geslagen zouden zijn door vertegenwoordigers van ‘Hemelsche Heirscharen’!


Net zoals ‘Het Koeland’ over honderd vijftig jaar ook anno zal zijn!
En aan de achterzijde als de achterdeur van datzelfde ‘Koeland’ de bovenstraatweg die wij als kinderen altijd het bovenpad noemden.
En net even over deze weg heen ‘Het Spijker’ het graanpakhuis uit nog veel vroegere tijden, maar het staat er nog wel en dat is toch wel heel erg mooi meegenomen!
En dat kun je van ‘Het Koeland’ strak naar alle waarschijnlijkheid niet meer zeggen, het gaat verdwijnen ter wille van de vooruitgang, geen stukken aardappelland meer om te rooien, geen voederbieten en knolraap meer om te verbouwen voor de koeien.
Weg koeland , jouw tijd is voorbij beton en steen zullen binnen afzienbare tijd jouw ten deel vallen, met wegen en huisjes en garages en………nou zegt u het maar!
Welkom Oldebroek West Twee met al je gemakken en gerieven en al je te voorspellen ‘kleurloosheid en éénsoortigheid’!


Zouden ze er nog wat mooie stukken groen laten bestaan met bankjes en wandelpaadjes om te kunnen nadenken over hoe het vroeger was en over de boeren die hun beesten konden voorzien met de ‘oogsten’ uit datzelfde ‘Koeland’!
En over de honderden ‘meikevers’ die wij ‘eekmulders’ noemden zomaar op z’n boers en op z’n dialect iets wat toen de gewoonste zaak van de wereld was!


Een volk wat leeft bouwt aan zijn toekomst heb ik wel ééns ergens gelezen, je zult er nu éénmaal voor moeten zorgen dat onze kinderen kunnen wonen en werken en zich een toekomst moeten kunnen verwerven.
Maar Simon denkt wel ééns dat we toch beter zouden moeten omgaan met onze geschiedenis…….ook in de gemeente Oldebroek en ook in West Twee.
Als ik kijk naar het rappe tempo waarin zoveel herkenbare dingen en zaken die je rustig als dierbaar mag benoemen verdwijnen wordt het je soms bang te moede.
De ‘Broeklanden’ zijn al volop aan de beurt nu ‘Het Koeland”, het oude restaurant Herkert is ten onder gegaan aan de vernieuwing, slechts een gat resteert, wat straks enig moment ook weer aan andere vernieuwing ten prooi zal vallen!

Laten we ons met ons allen goed blijven realiseren dat we ons ‘boerse’ verleden daar waar mogelijk… moeten blijven koesteren als een kostbaar goed!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Passanten” (21-03-09)


Het weer wordt beter dat is op zich al mooi meegenomen en komt nog ééns een keer extra goed uit om dat Simon zich heeft voorgenomen meer te gaan bewegen, in dit geval wandelen!
In de redelijk tot goed beboste zuidzijde van onze gemeente zijn er heel mooie paadjes en stukken bos waar dat allemaal prima kan!
Je zet je plannen om in daden en onderweg kruisen er allerlei gedachten maar ook mensen je pad.
Terwijl ik in mijn hoofd ruimte maak tijdens mijn wandeling zie ik in de verte een paar lotgenoten naderen die mij aanstonds zullen passeren.
Goeie dag zeg ik want dit schrijven de fatsoensnormen minimaal voor is mij altijd geleerd, vriendelijk klinkt het terug ook goeie dag, lekker weertje he zomaar eraan toegevoegd, wat mij dan enthousiast terug doet zeggen inderdaad dat hebt u helemaal goed!


Dit zijn zo in z’n algemeenheid de rituelen die je tijdens je wandeling pleegt te doen als het paadje dermate smal is zodat je er niet meer omheen kunt!
Ik bedoel dan de standaard groet en al naar gelang de weersomstandigheden de vermelding van diezelfde weersgesteldheid!
Bij de rituelen die ‘Passanten’ gebruiken zijn dit de meest gebruikelijke het moet, het pad is smal niets zeggen gaat gewoon niet, en toch betrap ik mezelf erop dat ik het liefst een stevige wandeling maak zonder dat er ook maar één ‘Passant’ mijn pad kruist tijdens dit bijna dagelijkse bewegings ritueel.


Maar in ons dichtbevolkte landje is dat welhaast onmogelijk op allerlei gebied zul je met ‘Passanten’ te maken hebben of krijgen.
Goeie dag mooi weertje nietwaar, goeie dag dat is me ook wat met die crisis, goeie dag dat is ook wat met die Schweinerei van die Oostenrijkse meneer Fritzel en zijn incest, moord en slavernij gewoonten die hij er op nagehouden heeft.
Onder de grond in een keldercomplex in een klein dorpje in Oostenrijk verwekte hij bij zijn dochter ‘en passant’, in het voorbijgaan dus een stuk of zeven kinderen!
Nou je moet er toch niet aan denken dat je met dit soort ‘Passanten’ te doen krijgt, en toch kruisen ook zij mijn en uw pad!
We lezen erover en zien het in de media tot min of meer in detail uitgelicht laten ze ons beleven met wat voor een ‘soortgenoten padkruisers’ we te maken hebben.


Ethiek ach wat is ethiek we zijn als soort nogal ‘behoeftig’ en die behoeftigheid verdient een soortement bevrediging, op wat voor wijze dan ook.
Maar dit soort ‘Passanten’ wil ik eigenlijk liever niet tegenkomen tijdens mijn wandeling door het leven!
En wat te denken van al die zichzelf op de borst roffelende jongens en meisjes van ‘politieke huize’, zonder namen te noemen omdat dan altijd de verkeerden zoals men zegt de meeste aandacht trekken en krijgen!
Maar je komt ze tegen op de smalle paadjes in je hoofd tijdens je dagelijkse wandeling net op het moment dat je bezig bent je hoofd leeg te maken manifesteren zij zich, benauwend vindt u ook niet?
Eerder dan Simon hadden zij zonder wandelen al een vorm van ‘leeghoofdigheid’ bewerkstelligd waar zoveel ideeën konden postvatten en tot wasdom komen die zo stigmatiserend en verloederend blijken te werken dat je je verbaast dat hun hoofden niet groter zijn ….dan ze al zijn!
En dan hoef ik verder niets te duiden, gekwek, gekwaak en gesnater daar kan Simon zelfs geen goeie dag, lekker weertje vandaag enzovoort uithalen.


Dit soort ‘Passanten’ bewegen zich in ons landje niet voort op de liefderijke bospaadjes in de echte natuur, waar je vervolgens als je ze tegenkomt fatsoenshalve niet aan een groet of praatje over het weer ontkomt, maar veel erger op allerlei bospaadjes van de geest waar de vervuiling zich vervolgens omdat ze zo smal zijn vastzet en allerlei ‘infarcten’ tot gevolg heeft …in denken en doen!


Voorbeelden U hebt ze zo gauw niet voorhanden, Simon heeft een advies, ga ééns wandelen op echte fysieke bospaadjes………en schep in je hoofd echte ruimte voor Uw medemens en niet voor…… allerlei ‘Passanten’!


Goed Goan.


© Simon Schrijver

“De Moorddadige Mens” (14-03-09)


Je gelooft je ogen en oren niet als ééns in de zoveel tijd je het nieuws bereikt dat ergens op deze wereld er weer ééns een ‘mens’ in koelen bloede een groot aantal medemensen naar de andere wereld helpt.
En vaak is het zo dat je nooit het hoe en waarom zult weten omdat de persoon die dood maakt en dit verderf voor zijn of haar rekening neemt uiteindelijk, of ook dood gemaakt wordt of zoals dat heet de hand aan zich zelf slaat!
Blijkbaar neemt op de één of de andere wijze een boos of ziek onderdeel in onze geest het roer over van de denkende en doende mens,soms heeft men het over een kwade genius die voor deze handeling verantwoordelijk is.
In Duitsland en in de Verenigde Staten was het de afgelopen week weer ééns de week van de ‘Moorddadige Mens’!

De mens kent tussen de andere vormen van leven zo op het eerste gezicht zijn gelijke niet als het op doodmaken aankomt!
Door de geschiedenis heen laat hij een spoor van bloed achter, hij voert oorlogen en doodt, doodt en doodt.
De kick van het doden laat hem naar het schijnt het leven intenser beleven er vindt blijkbaar ergens in lichaam en geest een ‘orgasme’ plaats.
Het ruiken van bloed maakt ‘het beest’ in mensen los hij wordt heer en meester en beheerst de ander en de situatie van het moment totaal!
Macht is ook iets wat aan de basis van ditzelfde doden schijnt te liggen een ingewikkeld gegeven de psyche van de mens ( homo sapiëns) te doorgronden en een uitleg te geven of te bedenken waarom in tegenstelling tot alle andere levende wezens de mens doodt om te doden!

Wij zijn de wreedste levende organismen die zonder directe aanleiding of enige andere oorzaak het leven nemen van soortgenoten.
Onze hersenen zijn dermate complex dat je er letterlijk bang van zou worden tot wat voor verschrikkelijke uitvoeringen en scenario’s dit kan leidden.
Terwijl dieren doden uit de noodzaak om te overleven en omdat ze zelf moeten voorzien in voedsel, doodt de mens met heel andere motieven.
Een jonge man brengt 15 mensen om in een school en het is allemaal zo zinloos, het maakt ook zo verdrietig vindt Simon.
In Amerika worden ook nog ééns 10 mensen in koelen bloedde zomaar doodgeschoten.
Er kan maar zo iets kapot gaan in het hoofd van mensen blijkbaar waardoor hij een ‘moorddadige mens’ wordt, diezelfde mens die ook kan liefhebben en strelen en koesteren.
Wat is dat toch die bijna beangstigende ‘vernietigingsdrang’ die ons mensen ontsiert en waar je bang van wordt?


Je probeert het te ontleden maar dat lukt niet, je moet het er méé doen met de wetenschap dat wij als soort de meest moorddadige en wrede zijn.
We zullen erméé moeten leren leven dat er zomaar een moordmachine onder ons op kan staan zoals al zovele malen in de geschiedenis gebleken is.
Het is ons lot dat ‘de moorddadige’ mens één van ons is en elk moment er één van ons zal blijken te zijn zoals we de afgelopen week tot onze grote schrik en ons groot verdriet weer gemerkt hebben!


En toch zullen we door moeten leven met het fenomeen ‘de moorddadige mens’ en er ons ook van bewust moeten zijn dat iederéén het risico loopt te kunnen verworden tot een moordmachine zomaar enig moment blijkbaar. Je zou er bang van worden van deze ‘tekortkoming’ in het brein van de mens wat door ratio zou moeten worden aangestuurd maar waar het tegendeel helaas maar al te vaak aan de orde is!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Kom d’r Bie” (07-03-09)

In de gemeente Oldebroek zijn geen kerken genoeg moeten ze gedacht hebben op één mei van het jaar onzes Heeren tweeduizend en vier.
Uiteindelijk resulteert dat in een ‘zoveelste’ kerk in deze plattelandsgemeente waar iederéén recht denkt te hebben op zijn of haar enig juiste communicatie met het Opperwezen en het liefst in een eigen ‘ruimte’ waar men onder gelijkgestemden is.
Ja we leven in een vrij land en het moet allemaal kunnen denkt Simon, maar moeten we het eigenlijk ook willen?
Ja dat blijft een heet hangijzer op de noordoost veluwe, ook wel de Bible Belt genoemd, althans een onderdeel van deze langerekte strook die van hieruit zich al slingerend beweegt tot aan ongeveer Amersfoort toe.
Een beetje parallel lopend met de kustlijn van de oude Zuiderzee en zich af en toe vertakkend naar links wat landinwaarts van hieruit gezien.

Waarom, ondanks dat het een ‘gezellige deelkerk’ lijkt te worden in de voormalige boerderij van de familie Morren op de hoek van de rustenburgsweg/zuiderzeestraatweg in Oldebroek blijven wij mensen toch zo struikelen en over elkaar heen vallen en zo verschillend het Woord Gods uitleggen?
Waarom moest er weer een afscheiding plaats vinden, de zoveelste dit geval onder de naam HHK wat vertaald neerkomt op Hersteld Hervormde Kerk waar men naar eigen inzicht op een meer oog en oorstrelende manier de Schepper eer wil bewijzen!?
Het is allemaal zo dubbel voor Simon zijn gevoel, terwijl op deze wereld kinderen en mensen op veel plaatsen als ratten sterven en er wereldwijd gebrek is aan voedsel en allerlei zaken die voor een eerste levensbehoefte nodig zijn ontbreken door geldgebrek wordt hier weer met geld gesmeten voor weer een kerk in dit geval in een boerderij op de deel!
Heel gezellig allemaal maar zou dit de essentie zijn van wat de ‘Allerhoogste bedoelde toen hij in zijn boek de bijbel op liet schrijven heb Uw Naaste Lief !?

Weer een gezellige ‘Boerderij Kerk’ erbij omdat onder andere , dit in tegenstelling tot de gefuseerde PKN Kerk, men hier straks belijdt dat men Homo’s verfoeit en deze alleen des Heeren toorn verdienen.
Erg denkt Simon, dat je zo aanmatigend met zulke zienswijzen en geschreven zaken meent te moeten omgaan en dat de uitkomst zelfs tot weer een apart en duur gebouw moet leiden.
Er zullen ongetwijfeld nog een aantal andere zienswijzen in het spel geweest zijn toen deze herstelden toen en toen inmiddels alweer besloten om de verfoeilijke en verwerpelijke zienswijzen welke uit de fusie voortkwamen niet te pikken en uit te treden.

Zo is het immers in het verleden al zo vaak gegaan als mensen op hun wijze dachten te moeten gaan uitleggen hoe en wat ‘Het Opperwezen’ er tegen aan keek en zij voor ‘Hem’ dachten te moeten spreken en te handelen met alle gevolgen van dien!
En dit is weer ééns zo’n gevolg, weer een kerkgebouw erbij weer een hoop geld op een wijze die je beter op een andere wijze aan ‘De Naaste’ had kunnen besteden!
Hoe zou “Het Opperwezen” hier eigenlijk tegen aan kijken mijmert Simon zou Hij het net zo erg vinden als dat van die Homo’s?
Of zou Hij gewoon denken ach laat ze maar ze weten niet wat ze doen en zodoende ons als mensen weer vergiffenis schenken voor de zoveelste keer!?

Eigenlijk hadden al die mensen die nu weer met zijn allen zo druk zijn en zoveel tijd steken in nog weer een ‘Deel Kerk’ erbij ook op een andere wijze hun krachten en inzichten en geld kunnen besteden, toch?
Hoeveel behoeftigen, nooddruftigen en armlastigen hadden er geholpen kunnen worden als men dit niet gedaan had, niet uitgetreden was niet de drang gehad had om hersteld hervormd te worden?
Wie zal het weten het is een feit immers en gedane zaken nemen geen keer, althans niet op deze aarde en je kunt je geld maar één keer uitgeven.

Het blijft heel erg jammer, althans naar de mening van Simon, dat wij mensen het ‘De Allerhoogste’ zo moeilijk blijven maken!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Verbazing Wekkend” (28-02-09)


De titel van de column, normaal gesproken schrijf je dit als één woord maar zoals het er nu staat heeft het ook wel wat het is zelfs duidelijker!
Hier staat het wekt je verbazing, het roept dingen en beelden bij je op waarvan je zegt jeminéé, dat had ik bepaald niet verwacht of dat was nou het laatste wat ik van hem of haar gedacht of verwacht had.
Kortom wat Simon betreft schrijven we het als twee woorden met twee keer een Hoofdletter.
Het woord Verbazing betekent ‘in grote verwondering’ brengen, en dat in niet niks dat is voor een mens één van de meest ‘ultieme emoties’.
Dat zoiets bestaat of bestond, jonge nog toe hoe kan dat nu, het zal toch niet waar zijn ik hoorde het van laatst nog iemand zeggen.
En nu blijkt het tot mijn stomme verbazing ook nog waar te zijn ook terwijl ik eerst dacht dit bestaat éénvoudigweg niet!
Dit is onmogelijk!

U ziet het bij woordje verbazing zijn er ‘superlatieven’ te over en kan de emotie groot zijn in allerlei opzichten.
Je mond kan er zelfs zomaar van open vallen en je kunt je ogen er niet door of om geloven!
Wat verbazing al niet met het schepsel mens kan doen of hij of zij nou door een Schepper die wij in onze ‘zogeheten’ beschaving volgaarne God plegen te noemen op deze aardbol is neergezet of dat hij of zij door een ander mechanisme op deze zelfde aardbol is ‘neergezet of geworden’.
Simon verzucht wie zal het weten en wie zal het met zekerheid kunnen zeggen, en zo’n verzuchting ontstaat meestal als er weer ééns een folder bij mij in de brievenbus valt waar men mij uit wil leggen hoe het nu eigenlijk werkelijk zit!
En deze week heette deze folder ‘Evolutie of Schepping’ wat geloof jij?

Op de voorkant van de folder staat belangrijk- levensbelang verder een stuk rots en voor zover ik het kan zien een sprinkhaan of een kever op een tak en een groot vraagteken, wat geloof jij?
En dan bladerend door de folder gaat men in op hoe onze gedachten bepalen wat we( willen) zien en wie God is en welke soorten wetenschap er zoal zijn.
Ook blijft men stilstaan bij wat vanzelf gaat en wat niet, reikt men de lezer een paar feiten aan en bij elk onderwerp probeert men ons aan te zetten om vooral ‘na te denken’!
Simon vraagt zich af waarom men eigenlijk zo in de weer komt tegen de zogeheten ‘evolutie’ theorie of wetenschap of hoe je deze ‘verbazingwekkende gedachten’ gangen ook zou willen betitelen of welk predikaat je er aan toe wilt kennen!
Is het geloof in een God middels een Godsdienst immers niet evenzeer ‘verbazingwekkend’!?

Wij hedendaagse mensen die nu op deze aardbol rond wandelen en als menselijk en levend wezen geboren worden en ooit weer sterven evenzo als al onze levende soortgenoten en andere vormen van leven, al zou het alleen maar zijn omdat ze ademen en ook deze planeet/aardbol bevolken.
Zelfs planten en bomen ademen al gebruiken ze daar een andere techniek voor.
Alles om ons heen is ‘verbazingwekkend’ immers als we het maar willen zien en ook als zodanig ‘beleven’!
Als we de rede( lees verstand) maar een eerlijke kans geven en ons niet allerlei conclusies op laten dringen door wie en wat maar ook.

De conclusie van het vlugschrift in mijn brievenbus is een voor de hand liggende, dat wisten we met zijn allen eigenlijk al wel.
Technisch is er niets bewijsbaar noch kwa schepping ,noch kwa evolutie en geschiedschrijving gebeurt altijd met een bepaalde inkleuring!
Wij krijgen het aangereikt, op wat voor wijze dan ook bij overlevering en niet meer dan dat, wat voor de één een ‘absolute waarheid’ ( die volgens Simon niet bestaat) is, zal voor de ander weer iets anders inhouden of betekenen!
Wij mensen willen op alles een antwoord of het nou middels het geloof is of middels de evolutie theorie.
Wij mensen zijn ook ( veel meer dan de dieren en planten) Hebbers, wij zijn niet tevreden met een aards bestaan wat aan tijd gebonden is, in een tijdspanne waar alles zijn eigen plaats heeft of gehad heeft!

Wij mensen claimen zelfs “Een Eeuwig Leven” en zijn bereidt en in staat om daar alles voor uit de kast te halen en zelfs vlugschriften en folders voor te versturen en te verspreiden en ook dat is………….‘Verbazing Wekkend’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Wilders en Wetens” (21-02-09)

Nederland verpaupert en verpietert, verzuurt en glijdt af naar een land met een maatschappij die steeds ‘onherkenbaarder’ wordt.
En we laten het maar zo gebeuren, de politiek is niet van zins te luisteren naar de ontevredenheid die een groot gedeelte van onze bevolking uitstraalt!
Er vindt een ‘verrechtsing’ plaats dankzij het gezever en de besluiteloosheid van de huidige regering bestaande uit de ‘Christenen en de Rooien’.
De nog steeds zwevende Fortuyn aanhang die aanvankelijk door mevrouw Rita Verdonk scheen te worden opgepakt keert zich van deze vrouw af.
Ze krijgt het allemaal ‘geldtechnisch’ blijkbaar niet voor elkaar het geneuzel daar maakt het dat je er allemaal niet trotser op wordt, niet op Nederland en niet op dit geëmmer.
De heer Geert Wilders heet de arme schapen met wijd open armen ‘welkom thuis’!
Hij zegt waar het op staat, dat in tegenstelling tot de andere partijen die een panische angst hebben om alles wat maar enig zins naar discriminatie zou kunnen rieken te uitten!

We laten het ‘Wilders en Wetens’ gebeuren in Nederland, we worden overspoeld met vele gelukszoekers uit de Oostbloklanden, veelal mensen uit een andere cultuur met andere gewoonten die het in sommige gevallen met onze moraal niet zo nauw nemen.
Recessie en Crisis dreigt en die hebben we helaas door onze onoplettendheid en hebzucht en ook een ‘te grote tolerantie’ voor een groot gedeelte zelf op onze hals gehaald.
Veel veel veel, graaien graaien graaien, toe maar toe maar toe maar!


Er is veel te veel van alles op een te kleine hoop geharkt en het moet en het zal voor een bepaalde prijs verkocht worden, zoniet dan stagneert onze economie en ons welbevinden en worden we knorrig op allerlei zaken en dingen en mensen!
We zijn overwegend koopzieke naar diabetes neigende schepselen geworden die nooit genoeg hebben en hadden van meer en nog meer en ons ‘onderscheidingsvermogen’ aan het kwijt raken zijn.
We drijven als hulpeloze, help roepende stervelingen richting ‘de grote zee van ongenoegen’ waar menigéén ten koste van zijn of haar medemens niet in wil verdrinken.

‘Verrechtsing’ is de uitkomst van een ontkenning van dat er allerlei dingen en zaken uit de klauw gelopen zijn en nog steeds lopen. We kunnen dit mede op het conto van de huidige ‘lapzwans regering’ schrijven.
De regering die door blijft gaan met de dingen niet bij naam te noemen het ‘verrekt’ om de dieverij aan te pakken daar waar het om exorbitante zelfverrijking gaat en waar vette bonussen als voldragen vruchten van de bomen vallen niet ingrijpt!
Opgelet stelletje ‘politieke slapers’ we hebben de tijd van het paradijs al ver en ver achter ons gelaten!

Dat Geert Wilders goede zaken doet, ze hebben het erover dat hij in de peilingen momenteel de 2 e plaats inneemt als grootste partij in dit land, dit is niet zijn verdienste maar onze eigen onoplettendheid.
We moeten beter met “Ónze eigen normen en waarden” omgaan, onze oren niet te veel laten hangen naar allerlei andere wereldgodsdiensten naar herinvoering in gedeelten van Pakistan van de zogeheten Sharia, de islamitische wetgeving.
Meisjesscholen worden weer gesloten daar en overspelige vrouwen stenig ze en gooi ze dood!
Kordater zijn met terugverwijzing naar landen van herkomst, vrijheid van Godsdienst en vrije meningsuiting op geen enkele wijze ter discussie stellen en rovers en gouwdieven op welk gebied dan ook er uit sodemieteren!
We moeten gewoon nuchter man en paard durven noemen en ons niet laten verneuken door allerlei mensen die hier niets anders zoeken dan het onrust willen zaaien, stelen en erop uit zijn de klok duizenden jaren terug te draaien!
Simon is bang dat de uitverkoop van ‘eigen normen en waarden’ welke al veel te lang duurt en aan de gang is waarschijnlijk niet meer terug te draaien is!

Het punt van ‘geen terugkeer’ al lang is gepasseerd en daarméé samen met deze besluiteloze ‘kwibus regering’, die het allemaal mede heeft laten gebeuren, wij allemaal verantwoordelijk zijn geworden voor een ‘verrechtsing’ en terugkeer naar een soort aanstaand ‘fascisme’ waar het individu weer tot een willekeurige parasiet kan verworden.
En je te pas en te onpas zult horen‘Kruisigt Hem of Haar’.

Moge God dit verhoedden!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Zonder Knars of Zwoerd” (14-02-09)


Dit zijn woorden die op heel veel situaties en zaken van toepassing kunnen zijn!
U gaat naar de slager en bestelt, juist ja speklapjes, of naar de supermarkt met een slagersafdeling en u bestelt, heel goed speklapjes.
Maar u kunt er veel meer méé want afval zoals ‘knars en zwoerd’ voor de één is, is voor de ander nou net dat beetje extra, dat ‘krokante’ datgene wat het varken maar ook het leven compleet maakt.
Stelt u zich voor geen huid en geen kraakbeen, ziet u in dit geval het varken voor u geen jas aan en door de knieën zakkend bij iedere stap die het verzet.
En toch vertikt de mens er voor te betalen in zijn algemeenheid, we betalen nu éénmaal liever niet voor de botten en voor het vel dat is afval immers!
We gaan voor netto, we gaan voor het maximale voor het uitgeklede gewicht ontdaan van datgene wat onlosmakelijk verbonden is met leven.
Áls datzelfde leven dood is, de nek is omgedraaid zo u wilt dan gaan we slechts voor het vlees liever dan de botten, dan gaan we voor ‘zonder knars of zwoerd’!


Daar gaat ook Rafaël Nadal voor in het Rotterdamse Tenniscircus voor het meest maximale geld in het door u en mij gefinancierde Abn-Amro toernooi zoals dat al jaren heet.
Of dacht u nu werkelijk dat hij voor meneer Kraijcek was afgereisd naar Rotterdam!?
Bezuinigen, maar ben je nou helemaal of het moest zijn op de ballenjongens, tenminste als je de ook door ons betaalde reclame uitingen op de landelijke TV ziet en mag geloven!
Ja het is me wat een bank dreigt om te vallen, we kopen hem van regeringswege met en uit de baten van belastinggeld om o.a. het pinnen bij deze groen/geel gekleurde firma mogelijk te blijven maken en het geld het rollen niet te beletten.
Want als het geld niet weer rolt dan hebben we pas echt een probleem, dat is wat ze zeggen tenminste.
Maar toch vindt Simon het laakbaar dat een aantal gegoede tennis bobo’s met dit soort toernooien vermaakt wordt ook van zijn centen!
In deze tijden past ‘zonder knars en zwoerd” immers niet!

En dan ook dat prachtige verhaal van éne meneer Hiddink die ter wille van zijn Russische vrienden en vriendschappen een gecombineerd trainerschap aan gaat van en het Russisch elftal en Chelsea een club die in Engeland het effe niet doet zoals het moet en de baas van dit elftal nou éénmaal tot diezelfde vriendenkring van meneer Hiddink behoort en ook van Russische komaf is.
In een wereld waar het spook wat ‘Crisis’ heet sinds ruim een half jaar geleden zijn intrede gedaan heeft en nu al veel mensen de dupe zijn of worden zouden dit soort zaken even wat ‘anders’ moeten worden geregeld.
De wereld van het grote geld gaat ongebreideld door met onbeschoft en inhalig gedrag en het trieste is dat wij het nog toestaan ook, we blijven ons immers vergapen aan de ‘uitbeners’ van het geldstelsel die toen ze nog ‘uitbaters’ heten dat nog net konden maken, maar nu niet meer!
Wat minder stekend, wat minder netto wat meer met ‘knars en zwoerd’ zou het moeten zijn.

In een wereld ‘zonder knars en zwoerd’ slaat de leeg- en blootheid pas echt goed toe, is de smaak verdwenen en gaat het alleen nog maar om het netto resultaat van de éénling.
De verrijking, de inhaligheid heeft ongekende proporties aangenomen, waar het ééns was ieder voor zich en God voor ons allen, iets waar je nog wat méé kon is deze kreet veranderd en verdwenen.
Zelfs meneer Knevel van de e.o. heeft zijn mening bijgesteld, de wereld is niet in 6 dagen van 24 uur geschapen en dan begint het gedoe nietwaar?
Ook hij wil zijn leven ontdoen van de essentie hij wil het ‘zonder knars en zwoerd’’ immers!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Griezelig Gewoon” (07-02-09)


Het bekende hemd is altijd nader dan de rok als het om geld gaat of je nou de eerste de beste armoedzaaier bent of je bent van ‘Koninklijke Bloedde’ het maakt niet uit!
Geld stinkt niet dat is een kreet die nergens op slaat helemaal niet waar, het is gewoon ‘Griezelig Gewoon’ dat er door en met geld allerlei constructies gemaakt worden, punt uit!
Fantastische voorbeelden zien we dagelijks en overal om ons heen, we lenen, we sparen, we erven, we smijten erméé,we koesteren het, we stoppen het in een ouwe sok( althans vroeger).
Wat je met poen zoal niet kunt doen, als je het hebt doe je wonderen en zoniet dan is het donderen.
Wie ooit bedacht heeft dat we elkaar met geld moesten vereffenen en het elkaar naar de zin maken heeft zich nooit gerealiseerd dat karakter eigenschappen van mensen zo uniform verworden zijn tot een soortement ‘éénpansgerecht’!
En dat het ‘Griezelig Gewoon’ geworden is om voor geld alles te doen en dat aan de hand van datzelfde geld weer uit te leggen!

Alles maar dan ook alles laat zich sturen, onderwerpen, maakbaar maken en kneden voor betaalmiddelen, of te wel in de volksmond geld.
We moordden ervoor met het grootste gemak, we zeuren erover, we naaien elkaar als het moet een oor aan, kortom we doen voor geld alles, zelfs wat God verboden heeft!
Degene die zegt dat Simon hier onzin aan het uitkramen is moet toch ééns aan een stukje zelfonderzoek gaan doen.


We gaan met geld gewoon via het Koninklijke Werkpaleis aan het Noordeinde in Den Haag naar het eiland Guernsey voor de kust van Engeland, ja toch!?
Naar ik uit de pers begrepen heb is de jongste onzer prinsessen , in eerste lijn met een slordige vijfendertig miljoen euro’s in de tas naar genoemd eiland gegaan om het daar op de bank te zetten.
Nou had ze daar ook een goede reden voor naar ik begrepen heb, namelijk door het daar naar toe te brengen hou je netto meer over!
Zeg nou zelf wat zou u doen met wat revenuen die ze naar u toeschuiven na een leven van werken en plicht wat dat een erfenis heet?
Het is toch gewoon ‘Griezelig Gewoon’ dat je zo met geld omgaat nietwaar?
En zeker als je niet goed kunt zien hoeveel het is vanwege een ‘ooglijden’, dan is het pas echt gelegaliseerd volgens tenminste onze eigen Rijksvoorlichtingsdienst!

Ook ‘Griezelig Gewoon’ is het dat, als het om een PGB gaat wat dan de afkorting is voor ‘persoon gebonden budget’ we met geld weer van alles en nog wat kunnen en ook doen.
We zijn autonoom, we zijn werkgever, we kunnen doen wat we willen en op onze loonlijst zetten wie we willen, we kunnen sjoemelen als we dat willen, kortom we zijn de baas van en over eigen ellende!
En dan gaat het over bedragen van tonnen in geld oftewel honderdduizenden euro’s, krijgt u het allemaal nog méé?


‘Griezelig Gewoon’ wat je tegenwoordig met geld zo al kunt doen je kunt het uitgeven op de manier die je goed dunkt je kunt het op de bank zetten, je kunt het zelfs uit de staatskas halen op de manier die je goed dunkt!
Maar dan moet je natuurlijk wel aan een aantal voorwaarden voldoen, je moet een kwaal hebben en dat kunnen er vele zijn, het kan variëren van ‘slechtziendheid’ tot het ontbreken van een ’rekenknobbel’, of het hebben van een te groot ‘gat in de hand’ het is wel een voorwaarde voor het ontlopen van een straf procedure die je anders op de één of andere wijze zult moeten ondergaan.
Maar omdat dit weer geld zal gaan kosten is het nog maar zeer de vraag of het verstandig is om dit uit te voeren.

Ooit betekende het woordje “Trust” vertrouwen en dan enig moment gaan er allerlei mensen al dan niet van ‘Koninklijke Bloedde’ méé aan de haal, aan de haal met het vertrouwen in zijn algemeenheid en dat is blijkbaar door het geld zo ‘Griezelig Gewoon’ geworden, dat we het eigenlijk zouden moeten afschaffen!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Februari Perikelen” (31-01-09)

Als ik mij aan het schrijven zet voor mijn wekelijkse column dan hoor ik het weerbericht zelfs van sneeuw spreken binnenkort.
De tweede maand van het nieuwe jaar is wel vaker verantwoordelijk voor dat witte spul waar in ons laag landje zuinig mee wordt omgegaan.
Zo’n schakelmaand ook februari , afscheid nemen van en heel voorzichtig voort krabbelen al dan niet op ijs naar een voorjaar en een zomer die er geheid weer aankomen.
Want februari is bij uitstek ook een maand om te somberen, en nu met de krediet crises in het verschiet meer dan andere jaren wellicht!

Veel om over na te denken, ook over hoeveel we eigenlijk tot onze beschikking hebben.
De tijd van de koopzondagen en straks met Pasen de meubelboulevards komt er weer aan, zouden we straks allemaal de hand op de knip gaan houden of gaat het allemaal hard méévallen.
Februari typisch ook zo’n bezinningsmaand, even stilstaan bij het over consumeren
lijkt Simon ook zo verkeerd nog niet.
Je even achter de oren krabben en vragen wat je eigenlijk aan het doen bent!

Februari ook een maand waar bij veel mensen de depressiviteit een kans krijgt en in bepaalde gevallen zelfs toeslaat.
Mensen vragen zich af of er nog leven voor de dood is, ja u leest het goed leven voor de dood.
Want weet u het gaat vaak niet meer om de wezenlijk dingen des levens het gaat allemaal om de heb, het bezit zogezeid.
Even een luisterend oor voor de medemens die dat nodig heeft is er vaak niet meer we rennen door de tijd en verjakkeren zo ons leven!

Soms lijkt het wel of we ook drukker zijn met het leven na de dood en ons afvragen wat we daarboven aan zullen treffen.
Als ik het jachten en jagen om me heen zie kan het eigenlijk alleen maar goed zijn dat we samen een pas op de plaats maken een zogenaamde cooling down!
We spoedden ons door de tijd naar onbekende verten met in onze bagage een grote partij rotzooi die we op onze reis naar het hiernamaals verzameld hebben.

Wij de jagers van vroeger zijn immers verzamelaars geworden.
Allemaal februari perikelen die omstreeks deze tijd van het jaar de tijd opeisen om ééns even onder de loep genomen te worden.
Een eigenlijk best wel grauwe weinigzeggende column deze keer het gaat over algemeenheidjes en niet meer dan dat.
Ja soms is er weinig zinvols meer voor handen en dan blijft er zo’n stukje schrijverij over wat eigenlijk geen vlees of vis is nietwaar!

Oh ja er schiet me nog iets te binnen dat mooie woord kwam ik de afgelopen dagen ook tegen, het heet ‘armoedeval’ we worden voorbereid op minder meer.
Het is inmiddels een modewoord aan het worden ‘recessie’ dat is wat we met z’n allen gaan méémaken als je de cijferjongens en de bankboys mag geloven.
Februari brengt zo zijn eigen perikelen met zich méé, bezinning en terugkijken naar de koudste januari maand in twaalf jaar met een absoluut koude record van 20,8 graden in Limburg.
Nou dat is nog ééns echt uithalen denk ik zo, dat is niet grauw dat is niet grijs!
De schaatsen kunnen voor de tweede keer uit het vet als de weervooruitzichten ons niet bedriegen tenminste.
Op naar het voorjaar zou ik zo zeggen, gaan we ons bezig houden met groen in plaats van grijs!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Was dit De Climax?” (24-01-09)

We schrijven Twintig Januari van het jaar Onzes Heeren Tweeduizend en Negen.
Er waren naar schatting een miljoen mensen aanwezig bij de inauguratie van de vierenveertigste president van de Verenigde Staten van Amerika.
Zijn naam Barack Obama en hij zweert plechtig op de bijbel die destijds ook gebruikt is bij de inhuldiging plechtigheid van Abraham Lincoln.
De plaats Washington, het land Amerika het circus wat al met al aan de Amerikaanse burger ca $ 600 miljoen dollar gekost heeft is gedaan!
Wordt het allemaal niet schromelijk overdreven, of is dit the American Way van dingen doen van the Show Must Go On!?
Deze massa hysterie is ook Amerikaans en De Speech was voor Simon zijn gevoel , wat zullen we zeggen ietwat onder de maat!?


Of zouden een aantal anderen ‘bovenmatig’ geweest zijn? Je kunt nou éénmaal niet elke dag pieken.
En alles wat omhoog gaat moet ook ééns weer naar beneden immers, dat zijn natuur wetten.
Niet elke dag vertellen dat men het kan of te wel ‘Yes we Can’ het leven is immers niet altijd af te dwingen, alhoewel sommigen daar wel in geloven!
Veel mensen, veel ceremonieel maar ook veel naïviteit in dit land van de onbegrensde mogelijkheden, hier is immers alles veel!
Twintig januari tweeduizend negen het was koud, het was overweldigend, het was tot in de puntjes voorbereid, het was waar iederéén naar uitgekeken had maar was dit “De Climax’?

De aanloop was er één geweest van in de ban raken van slogans en one liners van opzwepende gezegden en van rituelen er was welhaast een soortement hypnose die je gevangen hield in zijn greep.
Maar nu op die koude winterdag in januari was het de dag van de ontknoping, de dag dat de massa de adem inhield, dat de gedachten terug gingen naar de strijd voor rassengelijkheid.
De dag van Martin.Luther King de dag van Free at Last , ook de dag van hoop maar bovenal de dag van verandering.
Maar ook de dag dat ééns des te meer duidelijk wordt dat er torenhoge problemen in dit land aanwezig zijn!
De dag dat de werkelijkheid steeds dichter bij komt, de werkelijkheid van grote werkeloosheid en torenhoge schulden.
De dag dat men zal moeten ontwaken uit deze droom van retoriek van frasen en het willen geloven in verbetering!
Maar was dit echt ‘De Climax’ die we bedoelden toen we ons opmaakten voor de inauguratierede die alle voorgaande redes zou doen verbleken ja zelfs doen vergeten?

Simon denkt dat we al heel snel de euforie van dit moment achter ons zullen moeten laten en met twee voeten op onze planeet zullen terugkeren.
Er is een sterveling gekozen tot de vierenveertigste president van Amerika, zijn naam Barack Obama en in tegenstelling van wat sommige mensen ons willen doen geloven geen van God gezonden ‘Verlosser’ en dat moeten we ons uitermate goed realiseren!
Anders zullen we sneller dan we met zijn allen denken een ander soort climax beleven, en wel één van een orde die men Anti pleegt te noemen.

We zullen verder moeten met hoop en met verwachting en vooral als menselijk ras met elkaar!
We zullen moeten stoppen met discrimineren en met eigenhandig doden en
moordden koste wat kost ter eer van eigen ik en meerdere glorie.
Een dag zoals Twintig Januari Tweeduizend en Negen zal alleen dan een “Echte Climax” tot gevolg kunnen hebben!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Faillissement der Gevoelens” (17-01-09)


Het groeiproces in denken en doen loopt mondiaal tegen haar grenzen aan iederéén sleutelt op allerlei niveaus aan de onontkoombare ‘neergang’ betreffende deze figuurlijke ‘Katrina’ die het wereldtoneel dreigt te overspoelen!
De rijken dezer aarde hebben zoveel tot zich genomen dat het raderwerk van onze economie krakend en piepend tot stilstand dreigt te komen.
De getroffenen zijn de spreekwoordelijke onderklasse van onze westerse maatschappij.
In andere werelddelen en op andere continenten zijn de kaarten al veel en veel eerder geschud, met als gevolg hier al decennia apathisch uit de ogen kijkende mensen die het allang vanzelfsprekend vinden dat er een ‘so called’ bovenklasse is die over de verdeling van geld en goederen gaat.
Deze mensen hebben zich reeds ‘verzoend’ met hun lot!

Nu komt er in dit deel van de wereld een ‘recessie’ aan die ons achter de oren zal doen krabben als we de economen en andere waarzeggers mogen geloven.
En in de tweede helft van het rampjaar 2009 zal dit ‘recessiespook’ een zwarte deken van rampspoed over ook Nederland laten neerdalen!
Geldkranen worden opengedraaid terwijl elders gaskranen worden dichtgedraaid, heel vroeger heeft Brederode het al voorspeld door de wijze woorden uit te spreken ’Het kan Verkeren’.
We zullen het moeten gaan doen met en beetje minder meer en dat zal niet méé vallen, de weg terug duurt immers voor gevoel altijd langer en dat komt omdat je simpel gezegd er al een heel stuk op hebt zitten.
Dat stuk was in sommige gevallen voor sommige mensen zo verkeerd nog niet, ik sprak er u zo net geleden al over, deze ‘zakkenvullers’!

We gingen met z’n allen shoppen bij allerlei verschillende winkels en bankinstellingen, we leefden op de pof of zo u wilt met de nodige kredieten… en heb je er hiervan te veel dan komt er vanzelf een kredietcrisis.
Is het niet links dan wel rechtsom!
In IJsland gingen we bankieren indachtig een oud gezegde ’wat je ver haalt is lekker’ maar wat kreeg het voor velen onder ons een nare bijsmaak nietwaar?
Eigenlijk was het meer ‘wat je ver haalt is veel’ althans dat dachten wij en intussen zonder er erg in te hebben stevenden wij met ons schip ‘De Welvaart’ regelrecht op de spreekwoordelijke klippen der kusten onzer begeerte af!

De bovenklasse graaide zich in een moordend tempo rijk middels allerlei regeltjes en speciale ontworpen bonussen en meer van dat soort bijzondere en ‘slim’ uitgedachte constructies.
De onderklasse mort en de regering van beide klassen rammelt met de buidel en juist ja ‘it’s al about money’ en zekert de werkplek van den arbeider om gemor te voorkomen.
Hoe anders gaat het in onze ‘suikerzieke’ maatschappij dan in van goede voeding verstoken delen van deze wereld waar wij op teren of moet het zijn parasiteren!?
Ons leven hier in dit deel van de wereld is overgoten met een saus van overvloed en dit heeft er mede voor gezorgd dat we klagers zijn geworden en ons gevoel in een ernstige crisis komt te verkeren en een faillissement van datzelfde gevoel voor de deur staat.
De ‘Inauguratie’ van een kleurling als president van de ‘United State of Amerika’ staat er aan te komen alom beweging, alom zorg, alom ellende we verzwelgen er in.
Toen ik vanmiddag mijn zo langzamerhand gebruikelijke wandeling maakte overwoog ik dit soort zaken want ze hadden me gezegd maak je hoofd leeg!


En u zult het niet geloven maar de zon scheen en de vogels begonnen al weer wat plannetjes te maken, ze waren druk in de weer met allerhande zaken.
Wat gekwetter links en wat gefluit rechts, en hun geluid klonk nog net zo dan vijftig jaar geleden.
En hoeveel ‘crisissen’ zijn er sindsdien al niet over ons heen gekomen dacht ik bij mezelf.
En opééns schoot me iets te binnen dat Nicolaas Beetsz heel lang geleden al ééns gezegd had en wat we daarna zomaar een spreuk zijn gaan noemen vanwege zijn wijsheid.

“Een mens lijdt meestal nog het meest door ’t lijden dat men vreest maar wat nooit op komt dagen.
Zo heeft hij meer te dragen dan God de Heer te dragen geeft!”

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Koek en Zopie en Bommen” (10-01-09)

Terwijl in het éne deel van de wereld met name in Nederland de ijskoorts heeft toegeslagen op een meer dan fantastische wijze is het in een ander deel van de wereld ook raak.
Hier heeft ook iets toegeslagen namelijk de complete ‘oorlogsgekte’!
Wat liggen koek en zopie en bommen toch dicht bij elkaar in het éne deel van de wereld ijsplezier in het andere deel van de wereld oorlogsverdriet.
Schreef Simon vorige week nog de column ‘een moorddadig nieuwjaar’, nu al weer een dikke week geleden is de moordpartij in Israél nog niet afgelopen en of dat bij de publicatie van deze column wel het geval zal zijn valt nog zeer wel te bezien!
Na twaalf jaar eindelijk weer ééns het Nederlands kampioenschap op natuurijs over honderd kilometer.

Onze Oldebroekers schaatsten weer voor wat ze waard waren Henri Ruitenberg en Jan Maarten Heideman persten er op de Oost Vaarders Plassen bij Lelystad weer bijna de longen voor uit hun lijf!
Ik wou eigenlijk niet kijken op die middag van acht januari 2009 maar het bloed kruipt dan toch waar het niet gaan kan, terwijl ik nog een aantal andere zaken te doen had werd mijn blik getrokken naar het TV scherm en zag ik om beurten genoemde coryfeeën alles uit de kast halen!
Ik dacht wat mooi eigenlijk winter in ons land een kredietcrisis in ‘the pocket’ honderd kilometer op natuurijs veel mensen net als ik ook gekluisterd aan hun TV toestel met hun eigen koek en zopie binnen handbereik bijna.
Of in het meest ongunstige geval moet je er voor naar de keuken, nou dat moet te doen zijn toch!?

Alles ja alles hebben we hier behalve bommen die hebben ze even in de Gazastrook, laat maar lekker beklijven daar in dat beloofde land!
Je moet er toch niet aan denken dat je daar op dit moment verblijft, nee wij mopperen wel ééns op de winter en op de kou maar laat mij maar lekker hier met onze schaatswedstrijden en de zorgen of de schaatsen wel goed geslepen zijn en meer van dat soort zaken die de geest bezig houden.
De zorg van blijft het vriezen en zal op termijn het ijs dik genoeg zijn om al die duizenden schaatsers te dragen voor die éne ‘tocht der tochten’ welke ons langs en naar elf Friesche steden zal leiden!?
De dag dat Nederland via het nieuws zal horen ’t Geet On’…….de dag dat we de Heroíek zullen voelen van één natie onder God en tot strijden en… wellicht ook tot sterven bereid!

Niets mooiers is er om ten onder te gaan in gevoelens van nationalisme is het niet bij het schaatsen dan is het wel bij het oorlog voeren.
En bij het oorlog voeren in Israél dromen wij als Nederlanders ook weg, want we zijn bijna net zo intens betrokken bij de ‘Oorlogstrijd’ daar dan bij de ‘Schaatswedstrijd’ hier te lande!
Dat er zulke supporters in een andere hoek van de wereld zijn die de nu al meer dan 800 doden wel ‘acceptabel’ vinden hadden onze Israélische broeders en zusters niet durven dromen, toch!?
Rare wereld eigenlijk denkt Simon waar sporten die zo anders zijn toch zo kunnen verbroederen, of zou het wellicht een andere oorzaak hebben?

Opmerkelijk den Jood en zijn Jaweh en den Arabier en zijn Allah dat zij zo een prijs willen betalen voor het bijwonen van een ‘live event’ zoals de slag in en om Gaza!
Opmerkelijk ook de wederzijdse ‘supporters’ die zo verschillend zijn en zo in de war door al duizenden jaren éénzijdige voorlichting betreffende wat de enige echte en derhalve juiste manier van “Geloven” moet zijn.
Opmerkelijk ook de slechts ongeveer 400 toeschouwers bij dat andere ‘live event’ in de buurt van Lelystad zijn op acht januari anno 2009 terwijl er hier geen bommen waren die schade zouden kunnen aanrichten maar slechts koek en zopie je ten deel zouden kunnen vallen!
Of zou de toegangsprijs de oorzaak geweest zijn?
Want een Nederlander is zuinig immers.

Aan het einde van deze column zo maar even een paar persoonlijke vragen van Simon aan U.
Kunt U als U al die dode kinderen ziet Uw ogen droog houden?
En denkt U dat Uw God dit een acceptabele prijs vindt?
Misschien weet U hier zo geen antwoord op………maar gaat U er over nadenken.
Dat zou al een heel goed begin van het nieuwe jaar zijn!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Een Moorddadig Nieuwjaar” (03-01-09)

Simon wil u allereerst allemaal een merakels goed nieuwjaar wensen met veel vrede en weinig oorlogsgeweld, behalve dan op de gebruikelijke plaatsen.
Daar is dat toegestaan nietwaar! Prettige bijkomstigheid is ook nog ééns een keer dat als ze daar bezig zijn wij er geen last van hebben!
Israël mot je nog wat de kerst is amper voorbij of de door cowboys ondersteunde regering ter plaatse gooit de beuk er in.
Gaza is de oorzaak, de Gazastrook met name waar Hamas de dienst dacht uit te maken wordt eventjes fijntjes bij de werkelijkheid van alle dag bepaald.
Wie maakt hier de dienst uit kwa tomeloos en super computer geweld , natuurlijk Israël! Wie anders?
Wat geeft het eigenlijk die rot Palestijnen moet maar ééns flink de les worden gelezen niet dan?


Zijn ze nou helemaal , dat vuurt maar een beetje raketten op ons af wie denken ze eigenlijk wel dat ze zijn, stelletje mafkezen!
Het is hier Israël een beschaafd stukje grond in de Arabische wereld, helaas ingeklemd tussen allerlei schurkenstaten en dan dien je maatregelen te nemen onder andere in de vorm van je wapens op orde te hebben.
Kun je in ieder geval dat stelletje ‘Allah Addergebroed” met een lik op stuk beleid om de oren slaan!
Doden veel doden hoor ik u zeggen en denken ach u hebt het toch zelf kunnen zien vlak voordat ze sterven nog even een schietgebedje en boven worden ze met open armen ontvangen!


Nee beste mensen jullie kunnen je ook nog op een verkeerde manier zorgen maken, laat ons maar lekker onze gang gaan want ons geloof zit heel wat degelijker in elkaar immers.
Ooit uitgeleid uit Egypte uit de slavernij naar waar we nu zitten maken die galbakken van arabieren ons de laatste veertig jaar al weer het leven zuur.
Dat moet eindelijk maar ééns afgelopen zijn nu, je kunt Gods uitverkoren volk nu éénmaal niet altijd blijven treiteren immers!
Wij hebben de wetenschap en de wapens en het enige juiste geloof dus wat wilt u nog meer, oh ja dat vergat ik nog even te zeggen we hebben natuurlijk ook de steun van “Uncle Sam” ja zo noemen ze in de volksmond Amerika dit even voor de duidelijkheid!
Die weten als geen ander hoe dat bij Arabieren gaat ze zijn tenslotte al tijden in Irak bezig en wie en wat ze daar al niet opgeblazen hebben die mafkezen, die gasten zijn toch niet goed bij hun hoofd anders zouden ze zulke dingen toch niet doen!

Simon denkt je eerste column Simon in het nieuwe jaar is er één van bloedvergieten en van doodgaan en van shit en van verdriet, jeminee wel fors niet dan hebben we het pas samen over vrede op aarde gehad over een kribbe en een stal en over mensen van goede wil.
In de mensen een welbehagen hebben we gezongen en ere zij God en stille nacht heilige nacht en nu deze ongelofelijke shit en mateloze verdriet!
De kerken en hun leiders zullen zeggen dat het komt omdat we nu éénmaal zondaars zijn en tot geen enkel goed in staat!
Zo dan staan we dus nu weer met beide benen op de grond welke weer op een aantal plaatsen met bloed doordrenkt is dat wel natuurlijk maar wie interesseert dat nu?
Het is allemaal ver weg en we hebben nog een heel jaar voor de boeg om het goed te maken immers, waarvoor al die drukte.
We zijn met ongeveer zes miljard mensen op deze aardkloot wie mist er nou een aantal Palestijnen of Afrikanen of Irakezen of al die anderen die in de naam van hun Goden al eeuwenlang allerlei conflicten en oorlogen uitvechten en daardoor het loodje leggen?

Zeg nou zelf zolang de mensheid blijft volharden in moord en doodslag en in allerlei bezweringen en rituelen en tevergeefs hun Goden blijven aanroepen in plaats van hun broeders en zusters lief te hebben en hun naaste te vergeven………. Is het toch heel voor de hand liggend dat oorlogen gewoon bij al de beste wensen voor weer een nieuw jaar horen!
En het immense verdriet van alle nabestaanden…. nou dat nemen we gewoon op de koop toe zoals dat heet!

Goed Goan.

©Simon Schrijver

“Drempelloos en Drempelvrees” (27-12-08)


We moeten er over, over de drempel van het jaar 2009 en bang dat we zijn met z’n allen niet zo’n klein beetje!
Als je het oor goed te luisteren legt dan hoor je in de verte het gerommel van een naderend onweer.
Onheilspellend daar kan weinig goeds van komen,een volk van klagers dat zijn we geworden we praten elkaar angst en beven aan.
En als je nog ééns een keer goed kijkt dan zie je met een beetje fantasie zelfs de enorme donkere wolken die bij dit naderende onweer horen.
Het is crisis in de wereld en in de hoofden van de mensen nestelen zich spookbeelden, ze hebben het over dat ze bang zijn voor het nieuwe jaar met misschien wel het beetje minder meer wat er aan komt.
We hebben ‘drempelvrees’ de ‘welvaart mazzelpikken’ die we zijn in dit gedeelte van de wereld!

Eigenlijk moeten we ons een beetje gaan zitten schamen denkt Simon, eigenlijk is het te gek voor woorden.
We hebben zoveel verzameld dat we onze verzamelwoede moeten bekopen met even uitrusten dat is eigenlijk alles, en dat noemen wij met z’n allen crisis.
Hoe bedenk je, het we moeten gewoon even tot onszelf komen en nadenken over andere mensen om ons heen en met name over die mensen die geen nagel hebben om aan de kont te krabben.
We worden met de neus op onaangename feiten gedrukt, we zien in de media beelden van hongerende kinderen en mensen die in elkaar geslagen worden en nog erger misschien wel ‘monddood’ gemaakt worden.
Rare dictators roffelen zich op de borst en proberen op die manier ontzag in te boezemen, en weer ziet Simon die Orang Oetang voor zich
Hier geld nog het recht van de sterkste de natuur heerst er en op de educatie heeft men de rem gezet om te voorkomen dat ze op termijn naar de kroon gestoken zullen worden.
Ook zij bezitten blijkbaar een soort ‘drempelvrees’ ook al is deze van een geheel andere orde.

Simon’s gedachten gaan terug naar de tijd van overzichtelijkheid, de tijd toen er nog niet zoveel aanleiding was voor ‘drempelvrees’.
De tijd dat God nog bestond ,dominees altijd gelijk hadden de woorden ‘deemoedig en ootmoedig’ nog bestonden en ook in die zin gebruikt werden.
Er ook al dictators waren maar dat heette toen anders en was heel normaal.
Dat er ook regelmatig de één of andere crisis was, maar dat hoorde erbij, want wat omhoog gaat moet ook weer naar beneden.
Gewoon de wetten van de natuur, de golfbeweging van het leven zullen we maar zeggen.
Dingen en het leven moeten zich van tijd tot tijd vernieuwen, slangen moeten zich van hun huid ontdoen bij tijd en wijle.
Blad moet enig moment van de boom af om plaats te maken voor nieuwe blaadjes,oud maakt plaats voor jong en voor nieuw dus.
Eigenlijk allemaal heel normaal, de kringloop van het leven noemen ze dat ook wel.
De drempels waar we vrees voor hebben werpen we veelal zelf op en we worden zo van daders slachtoffers en krijgen te maken met ‘drempelvrees’.

We moeten met z’n allen een beetje gas terugnemen en dat is maar goed ook, moeder aarde wordt moe van ons.
Wordt moe van allerlei ‘laaielichters’ en ‘oplichters’, wordt moe van ons oeverloos gegraai en daarbij merk je ook dat een heleboel mensen ook moe worden van elkaar.
De psychiaters maken over uren, de zorg bureaus om allerlei onzin klachten te beoordelen en te tackelen en hebben volle wachtkamers en wachtlijsten.
Crisissen we rollen erin we rollen eruit van de éne naar de andere sjouwen we, de last neemt toe naarmate we ons zelf meer en meer voor de gek houden.
De ‘deskundigen’ zijn de medicijnmannen en vrouwen van dit moment, ze kneden en knijpen u wat betreft lichaam en geest.
Dat doen ze net zolang tot ze de drempel opgeruimd hebben en dan schrikken we met z’n allen hiervan zo dat de volgende drempel er al weer ligt, maar troost u bij deze gedachte.
Want u ziet dat ‘drempelvrees’ van alle tijden is en heel normaal als je verderop moet met en in je leven.
We zullen er overheen moeten de drempel van het jaar 2009 en als we van 31 december 2008 naar 1 januari 2009 gaan zult u merken dat u hier niets van voelt.
‘Drempelvrees’ een woord dat slechts bij klagers past en speciaal voor deze mensen is uitgevonden!

Simon wenst u een vooral gezond en ‘drempelloos’ 2009 toe!

©Simon Schrijver.

“De Kerst Ster” (25-12-08)

Ik kon er niet omheen een stem in mij zei, doe maar koop er dit jaar maaar één.
Er stonden er een heleboel dicht op elkaar opgepot in de supermarkt te wachten om heel veel huiskamers op te sieren rond deze tijd van het jaar en daarméé de kerstsfeer een soortement extra glans te geven.
Het was buiten koud een toen ik met mijn karretje de winkel uit reed keek ik nog maar weer ééns een keer naar mijn zojuist gekochte kerstster en dacht bij mezelf als we het samen maar ongeschonden halen .
Het was bij vriezen af de wind sneed in mijn gezicht en binnen een paar minuten had ik haar een plekje in mijn vervoermiddel bezorgd snel weg uit de kou voordat ze misschien wel “vorstschade” zou oplopen, ze kostte slechts € 2.99 mijn kerstster!

Nou heb ik eigenlijk nooit iets gehad met dit soort opgefokte planten en ben ze dan ook al jaren systematisch uit de weg gegaan, gewoon genegeerd zeg maar.
Altijd als ik een kerstster zag dacht ik nee nepperd ik moet je niet, eigenlijk had ik zonder dat het goed tot me doordrong in de loop van de jaren gewoon een hekel gekregen aan kerststerren.
En desondanks had ik me toch laten verleiden en er één gekocht, toen ik richting huis reed moest ik er ongemerkt nog een paar keer aan denken.
Ik weet niet wat het was maar de zojuist gekochte kerstster liet me niet los en het leek wel of ze in de gaten had dat ze wel méé naar mijn huis ging maar dat het toch niks zou worden.
Ze was een beetje anti mij aan het worden net zoals ik anti kerststerren was geworden in de loop van de jaren!
Er bestaat niet alleen zoiets als wederzijdse liefde maar blijkbaar ook zoiets als wederzijdse afkeer ook tussen mensen en planten!

Toen ik thuis gekomen was en de gang naar mijn voordeur maakte sneed de koude weer in mijn gezicht en door de rode bladeren van mijn sterretje, mijn kerstster dus.
Ik gaf haar een plaats op de vensterbank achter mij en kwam tot de ontdekking dat het plekje wat ik voor haar in gedachten had niet al te ruim bemeten was.
Ze moest het doen met een hoekje en stond er ‘ingeklemd’ tussen een aantal andere attributen nogal ongelukkig bij!
Ik dacht ja zo gaat dan de uitkomst van een ‘impulsaankoop’ van iets waar je eigenlijk gewoon de pest aan hebt leid ook in dit geval tot verdriet van beide partijen, en terwijl ik naar mijn kerstster keek viel zomaar inééns haar eerste blad op de grond!
Een beetje te wild behandeld dacht ik bij mezelf nog en schonk er verder geen aandacht aan.

Ik moet mijn weerzin wat betreft kerststerren maar overwinnen mijmerde ik en ging me met andere zaken bezighouden en was even klaar met mijn ‘kerststerretje’.
De dag ging voorbij met de gebruikelijke dingen en toen ik s ’avonds thuis kwam werd mijn blik getrokken door mijn gecultiveerde niet passende plant die ze ooit de naam kerstster hadden gegeven en die ik een paar dagen daarvoor in de supermarkt gekocht had.
Er lagen nu wel zeven of acht bladeren onder op de grond en ook waren er rode jonge uitlopende blaadjes zwart geworden en stonden op het punt om er ook af te vallen.
Water dacht ik water moet ze hebben anders haalt ze de kerst niet!
Zo gezegd zo gedaan ik giet er een flinke plens water bij en denk bij mezelf, terwijl ik geen enkel liefdevol gevoel onderga, hoe kan dat nou na amper een paar dagen geeft ze zo te zien het al op, mijn kerstster! Verdriet misschien?
Voorzichtig beweeg ik haar iets en op hetzelfde moment vallen er nog zeven of acht bladeren op de grond.
Het einde van mijn kerstster komt eraan constateer ik zonder een spoor van emotie, ze moet gevoeld hebben dat we niet bij elkaar passen.
Onze afkeer is blijkbaar wederzijds deze uitkomst had je eigenlijk kunnen voorspellen Simon en weer valt een blad.
Ik zal mijn kerstfeest zonder mijn sterretje moeten vieren een voorwaar éénzame kerst dus en ik kijk nog een keer naar mijn sterretje die weer een aantal bladeren laat vallen.
Jammer van die €2.99 denk ik dom van mij ik wist toch dat opgefokte en gecultiveerde kerststerren niet bij mij passen.


Klaar is klaar denk ik resoluut terwijl ik mijn kerstster bij haar laatste blad oppak en behoedzaam naar de prullenbak loop denk ik terug naar de composthoop nepperd terug naar de natuur en ooit terugkomen als een gewone eerlijke echte doorsnee plant, net goed………voor mij nooit kerststerren meer.

Iederéén een fijne en vooral ‘echte’ kerst toegewenst!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Rond deze Tijd van het Jaar”

Het is weer zover de Amerikanen noemen het ‘christmas time is coming.
De donkerte om ons Nederlanders heen neemt toe, in letterlijke zin wel te verstaan want we zijn met zijn allen op weg naar het einde van het jaar 2008.
Gevoelens en gedachten nemen, zonder dat we het zelf willen weer bezit van ons wezen en zijn.
We gaan terugkijken zoals we dat noemen, we raken met ons allen verstrikt in een soortement ‘midlife crisis’, de donkere dagen voor kerst zijn al volop aanwezig en als we niet oppassen gaan ze met ons op de loop!
Er staan ons weer diverse oudejaars conferences te wachten van allerlei ‘talking heads’ als daar zijnde Youp van t’Hek , Jan Jaap van der Wal, Victor Bijlo, Sanne Wallis de Vries en wie mag weten nog meer.
Je zou er echt bang van worden, maar het wordt ongevraagd over ons uitgestort.
Rond deze tijd van het jaar is het een feest voor de geest!

We worden met zijn allen rond deze tijd van het jaar ook zo ‘beschouwelijk’ valt Simon altijd weer op en zo meelevend.
We hebben zo met elkaar en te doen en al de andere dingen waar we normaal niet van op of omkijken schijnen ons inééns aan het hart te gaan!
Het hoort erbij er ontstaat blijkbaar een soort vrede in ons hart, we gaan de lampies in de kerstboom weer aansteken, we staren in hun lichtend schijnsel als ware het het licht der wereld.
Straks gaan we weer samen zingen van vrede op aarde en in de mens een welbehagen een voorwaar ‘geestverruimend ’feest komt er weer aan.
We houden niet op met het geloven in ‘Love Stories’, in een White Christmas en rendieren met rooie neuzen die Rudolph heetten en die in galop en aangespannen voor de arreslee ons blijven voorzien van dromen in pakketvorm.
Een feest voor de geest en de drug van het jaar, Santa Claus is coming!

Het grote ‘Ritueel’ van het kind in de kribbe waar we ‘en passant’ alles weer even aan ophangen en de alledaagse problemen voor een korte wijle stallen of afparkeren zo u wilt!
Aan de huizen hangen ook lampjes en allerlei afbeeldingen van dingen die niet bestaan, en die wij nodig hebben blijkbaar om voor even een verlichtte geest te hebben of te zijn, want sprookjes zijn er voor iederéén en zijn van alle tijden.
Het grote ‘belazer ’ritueel rond deze tijd van het jaar waar we elkaar ook onder de goede wensen bedelven in de vorm van onder andere allerlei kaarten en prentjes en straks helemaal aan het eind de ‘boze geesten’ weer aan flarden schieten.
Rond deze tijd van het jaar wensen we elkaar straks ook weer ‘veel heil en zegen’ voor wat het waard is.


Er is een grote verwarring gaande in stand gehouden door kerstmannen, glühwein, oliebollen,kerstpakkettten, een kind en een kribbe, een kerststal de beste wensen voor weet ik veel wie en waarom.
Veel heil en zegen in Nederland en God bless you all in Amerika.
Als je het goed beschouwt een feest van ‘verwarring’ en dolende geesten, en zeker rond deze tijd van het jaar!

Simon vindt het eigenlijk helemaal niet zo raar, dat steeds meer mensen de weg aan het kwijt raken zijn.
We raken steeds verderop in de tijd, klampen ons vast aan ‘rituelen’ uit het verre verleden waarvan de ‘essentie’ steeds minder begrepen wordt naar Simons stellige overtuiging en lopen massaal achter nieuwe ‘rituelen’ aan die de geest niet echt bevredigen kunnen.
We raken de aansluiting kwijt met de tijd waarin we nu leven, jongeren ‘housen en blowen’ zich een weg naar hun toekomst.
Ouderen klampen zich vast aan vroeger en zoeken net als de jongeren naar een soort ‘geborgenheid’, maar dan van een andere orde!

Dat betekent dat ‘rond deze tijd van het jaar’ Simon slechts één advies voor u heeft en dat is, dat het u allen mag….

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“ Daar word ik nou Simpel van” (13-12-08)


Het gezever over hoe slecht het allemaal wel niet gaat en hoe zielig we allemaal zijn!
De huizencrisis, de kredietcrisis, de opvoedingscrisis en al die andere crisissen die er al zijn en is dat nog niet het geval er allemaal zeer binnenkort aankomen!
Snapt u hem? Zeuren en mekkeren met een volle mond, Nederland op zijn aller smalst, kleiner dan klein en beknepener dan beknepen.
Met de kerst die er aan komt en de uitgaven die weer hoger zijn dan ooit te voren, gigantische omzetstijgingen, en maar klagen.
Het maakt mij bang te moede deze manier van handelen en doen, deze manier van doemdenken en kleinheid.
Miljarden worden er in allerlei instanties gepompt, financiële injecties aan banken gegeven.
Geld klit bij geld gewoon in de tas van de bankiers die als de dood zijn dat ze weer iets niet aan zien komen de Noutjes en de Woutertjes en de Jan Petertjes.

En maar klagen dat het zo beroerd gaat terwijl er elders in de wereld elke dag de shit gevierd wordt op een niet mis te verstane wijze.
In Zimbabwe sterven de mensen als ratten aan cholera, in India vallen Pakistani een hotel aan en schieten een paar honderd mensen naar het hiernamaals.
Fuck mumbai moeten ze gedacht hebben, tering lijers die indiase zombie’s moord en doodslag, weg met die Hindoestanen leve de moslim ideologie!
Daar wordt ik nou simpel van!


Mugabe de president van Zimbabwe oreert als een krankzinnig geworden aap in engelse maatpakken gestoken!
Ingrijpen vergeet het maar, de wereld is druk met zichzelf, met z’n kredietcrisis, met een beetje minder meer!
Wat moet je als weldenkend mens hier nu mee vraagt Simon zich in gemoede af?
Zo met de neus op je eigen tekortkomingen worden gedrukt is voor de duvel niet niks!

Er is veel mis met de kerstdagen in aantocht, met de kribbe en de stal en de engelen die weldra zingen zullen over het wereldse verval! Ja toch?
Wat maken we er toch een mash van nietwaar! We zijn veel meer waard dan de eerste de beste kredietcrisis.
We zijn veel meer waard als het eerste de beste geleuter van de één of andere politicus, of de rijmelarij van een Bijbelschrijver of een Bachus aanbidder, die na zijn ontlading een vorm van gemeenschap probeert te ervaren !
En af en toe geven ze natte sneeuw aan hier terwijl alles grauw en grijs is en de discussie over van alles en niets gaat en wie weet straks misschien ooit ook wel ééns een keer over iets!


Stel je voor straks weer even in een verduistert klaslokaal het kerststukje méé
gebiologeerd in het vlammetje kijken, jezelf even van deze wereld afwenden.
Het gewoon waardeloos vinden wat er allemaal rondom je heen gebeurt, onze Lieve Heer ter verantwoording roepen inplaats van zingen over zijn geboorte!
De wereld draait door en jij en wij doen geen enkele poging om hem te stoppen, je kijkt wel uit.
Daar wordt ik nou simpel van!

Laat ze het fijn samen uitzoeken en mij niet langer lastig vallen, laten ze mij maar in de waan laten dat we goed, betrouwbaar en nog zo veel meer zijn!
Een gekke wereld zult u zeggen, met zoveel tegenstellingen en wegkijkerij.

Maar ook nog met een rits van woorden die vlijmscherp kunnen zijn en, met een egoïsme dat zijn weerga niet kent.
Waar iederéén voor zichzelf gaat en God in tegenstelling tot vroeger tijden allang niet meer voor ons allen gaat.
Het lijkt wel of iederéén inclusief het opperwezen de weg kwijt is en daar……………….wordt ik nou simpel van!

©Simon Schrijver.

Goed Goan.


“Van Paddo’s en Pispalen” (06-12-08)


Hallucinaties zijn een gelegaliseerd taboe sinds één december, paddo’s en de daarbij behorende kwekers moeten ondergronds.
Uit het zicht uit het hoofd, wat het oog niet ziet wat het hart niet deert een pracht spreekwoord wat nog steeds actueel is.
De éne wet na de andere vliegt ons in dit landje om de oren, meneer Ab Klink heeft het er maar druk méé.
De verboden nemen toe wat denkt u van ook het rookverbod alweer een genot product wat steeds meer aan banden gelegd wordt.
Tabak net zoals paddo’s ook in de ban, alleen helemaal verbieden en ondergronds gaan met de tabaksteelt, ja dat is natuurlijk weer wat anders.
Dit zou te veel gaan kosten aan inkomsten aan de staat, ach een beetje ‘hypocrisie’ is van alle tijden nietwaar?

Je moet daar niet te flauw over doen de mens heeft nu éénmaal de ingebakken eigenschap dat eigen belang uitgaat boven het algemeen belang.
Zo af en toe zie ik ze om me heen het ‘stumperen’ met een idealisme wat z’n weerga niet kent.
Het grenst aan ‘naïviteit’ te denken dat we het allemaal voor anderen kunnen en willen regelen en desgewenst ook verbieden.
En diegene dit dat verbod ter uitvoering als zijn of haar verantwoording heeft wordt dan vanzelf in heel veel gevallen ‘de pispaal’!
Ach denkt Simon als je persé wilt vliegen kan dat ook altijd nog zonder paddestoelen kijk maar naar een aantal jaren geleden toen éne meneer brood een zweefduik ondernam van een hotelgebouw in Amsterdam.
Hallucineren kan op alle mogelijke manieren en daar hoef je geen ‘geestverruimende’ middelen voor te gebruiken denkt Simon.

En ‘pispaal’ daar hoef je ook niet voor te leren, dat ben je zomaar als de massa zich tegen je keert en je vertoond een gedrag wat men niet pikt of wat hen niet aanstaat. Dan heb je maar zo de kans dat jij de titel van ‘pispaal ’krijgt toebedeeld!
Maar ga je van zo een paal gebruik maken door er in het openbaar tegen aan te pissen dan heb je een probleem want dan ben je in overtreding.
Dit was ooit ook al verboden, maar pissen hoeft niet ondergronds want het levert niets op maar kost alleen maar geld. Maar doe het wel op een daartoe geëigende plaats het liefst min of meer afgesloten voor de buitenwereld.
Want doe je dat niet dan loop je een gerede kans dat je net als bij het gebruiken van paddo’s en sigaretten of sigaren, op plaatsen waar dat niet is toegestaan, een flinke bekeuring krijgt toebedeeld.

Nou nog even naar de handhaving van al deze dingen aangaande ‘paddo’s’ en ‘pispalen’.
Ja dat is natuurlijk een verhaal apart in Nederland mag je heel veel dingen niet en ook heel veel van diezelfde dingen weer wel.
Je mag wel ‘paddo’s stiekum ondergronds in de illigaliteit kweken en vervolgens kopen, maar officieël niet gebruiken.
Je mag wel ‘wiet’ gebruiken en ook de attributen om het te kweken kopen en verkopen maar het kweken ervan is verboden en daar kun je flink voor beboet worden.
We leven in een land met een dubbele moraal dat het een lieve lust is, het mag tot op een bepaalde hoogte en daarna mag het niet meer, of alleen maar in een aparte ruimte ingericht voor de verslaafden en de hygiëne moet vooral ook betracht worden.
Waarbij Simon zich dan weer afvraagt welke hygiëne?

Nogal complex allemaal voor een éénvoudige geest als Simon.

In dit land van paddo’s en andere ‘geestverruimende’ producten ontstaat op een benauwende wijze een ‘pispaal cultuur’ die in deze wereld zijn weerga niet kent!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Politieke Arrogantie” (29-11-08)

Het maakt niet uit in welke gemeente, vandaag is het in Almelo waar het over een café gaat morgen in wat zullen we zeggen Den Haag waar het over de steun aan o.a. de banken gaat met het geld van de burger en overmorgen in Oldebroek!
Waar je geloof bepaalt op welke wijze je na je dood behandeld wordt of wilt worden.
Suggestief politieke arrogantie? Welnéé de politiek slaat heel vaak om zich heen met een verbetenheid die zijn weerga niet kent.
Of zou dat misschien een vorm van politieke onmacht zijn? Zijn ze wel capabel
de regelneven en nichten in dit bedrijf? Ze hebben zich één ding in ieder geval eigen gemaakt de ‘ almachtige uitvoerenden’ te zijn van de regelgeving en alles wat daarméé te maken heeft en vervat in wetten zijnde hun handboek en leidraad!


Maar de ‘eigen interpretatie’ bestaat natuurlijk ook nog en dat maakt ze zo kwetsbaar en onbegrepen. De ambtenarij aangevoerd door de door de burgerij aangestelde zogeheten politieke bestuurders.
Zij zitten samen in de raad ener gemeente en maken samen bij meerderheid uit wat wel en niet goed en/of passend is voor zoals dat heet de ‘gemiddelde burger’!
En dat noemt men dan democratie, de ‘meeste stemmen geldende’ denkwijze.

Nu doet het nare gegeven zich voor dat de homo sapiens in zijn algemeenheid en de individuen die deel uitmaken van deze orde allemaal op een andere manier zijn groot geworden.
Zij kregen hun denken en doen ingegeven met de paplepel met de pap die bij hun opvoeding en groot worden hoorde, de pap die voor handen was zogezegd.
Zij dus ook de ambtenaren en hun politiek gekozen bazen zullen dit gaan uitdragen al dan niet hierbij in de weg gezeten door persoonlijke denkwijzen, vooroordelen en wat dies meer zij.
Het is immers hun welhaast heilige taak zo voelen ze dat.
Ze zijn verantwoordelijk voor alle wezens van vlees en bloed die binnen hun grens en dus hun macht zich bevinden!
Zo hebben ze uiteindelijk ook besloten dat er een urnenmuur moet komen in Wezep gemeente Oldebroek.


Het heeft 6 jaar geduurd voordat men weer bij zinnen geraakte na een aanvankelijk verbod op deze uitwassen van lijkverbranding.
In de hoofden van de meerderheid van de raad dezer gemeente had zich het idee postgevat dat dit geen koosjere manier was je van een lijk te ontdoen.
Nou ja te ontdoen, dat klinkt ook zo onmenselijk het is meer eigenlijk hoe stel je al dan niet de dood ten toon, toch?
Maar beter laat dan nooit moet je maar denken kwam men tot een politieke inkeer dat op haar beurt alles te maken had met voortschrijdend inzicht blijkbaar!
Of was het bewustwording van de ‘onzinnerie’ van allerlei gedachten kronkels?


Nu Simon het eerder over een vorm van misschien wel politieke onmacht had in deze column, hoever zou het inmiddels staan met het zogenaamde ‘Gat van Herkert’ tegenover de Lambertus Kerk in de kern van Oldebroek?
Een gat dat volgens politiek ingewijden inmiddels aan de burgerij op de één of andere wijze al miljoenen euro’s aan belastinggeld gekost heeft!
Ik zou er niet ééns raar van opkijken als dit zo zou blijken te zijn want leegstand kost nu éénmaal altijd geld.
En zo’n lange periode al dat men van voor naar achter en van achter naar voor zich beweegt zonder ook hier tot daden te komen.
Maar ja de politiek besluit en beslist in al haar glorie en almacht blijkbaar en is daartoe gekozen en gedelegeerd door de burger.
Heb ik dan toch de kop van deze column een verkeerde naam gegeven wellicht?
Het zou kunnen wie weet……..maar ik verander hem toch lekker niet.

Ja ‘arrogantie’ moet kunnen volgens Simon maar hoeft toch niet enkel en alleen in de politiek van toe passing te zijn dan?

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Het Morele Instinct” (22-11-08)

Daar gaan we, we gaan het brein bevragen op zijn wat is goed en wat is niet goed wat mag en wat mag niet wat kan door de beugel en wat niet.
Mag je pikken een klein beetje of helemaal niet mag je de buurman een beetje misleiden of mag je dat niet.
Een beetje liegen om bestwil moet kunnen toch? Wanneer gaat je geweten op spelen waar liggen de grenzen betreffende je morele instinct.
Ga je als een moralist te keer tegen je leiders en ga je hen vertellen wat allemaal wel en wat allemaal niet mag?
Ga je zeggen dat homo’s verfoeilijk leven en dat jouw god dit een gruwel is zoals zij leven, ga je zeggen dat god het redelijk verfoeilijk vindt dat mannen bij mannen liggen en dat ze daardoor voor eeuwig zullen branden in een poel van vuur en dit dag en nacht?
Of ga jij zeggen dat het allemaal wel méé zal vallen met deze doemscenario’s !?

Wat zijn wij toch moreel ‘begiftigd’ met onze opvoeding of moet het ‘begenadigd’ zijn of moet het ‘vergiftigd’ zijn?
Is ‘moraliteit’ net zoiets als ‘genade’ of is het heel iets anders zou het zijn hoe hoger de moraal hoe groter de genade.
Is je ‘morele instinct’ je met de moedermelk ingegeven of heeft het eigenlijk alles te maken met de kwaliteit van diezelfde moedermelk.
Komt je ‘morele instinct’ eerder of later in het geweer als je met een scala aan verboden bent groot geworden.
Kun je er goed tegen als in verre landen en werelddelen mensen elkaar doortrappen en met een soortement zwaard elkaar de kop en de benen en de handen afhakken?
Hoe hoog is het ‘morele instinct’ educatief en hoe lang kun je jouw tranen bedwingen bij het aanschouwen van al deze ellende?

Bent u er af en toe ook zo zat van al dat geleuter over moraliteit vanuit opvoeding of een denktrant die die van een mier amper te boven gaat?
Bent u de spreekkoren bij voetbalwedstrijden over vieze joden en kanker homo’s ook zo zat?
Bent u de knechting van gedachten en gevoelens die in de kerkers van kleine geesten zitten opgesloten ook helemaal beu?
En al die mensen die tegen deze tijd van het jaar weer alle toeters en bellen uit de kast halen om de donkerte van dit bestaan te verbloemen?
U en mij op een misselijke manier wijs makende dat de vrede op aarde aanstaande is, dat hij op z’n minst wenselijk zou zijn is uiteraard helemaal duidelijk wat Simon betreft!
En alle daarbij behorende franje uit de kast trekt en te voorschijn haalt zonder enige hinder van welk moraal besef dan ook.

Doet het ‘morele instinct’ ons al naar gelang het einde van het jaar nadert en de geboorte van een illusie zich aandient beseffen dat we er gezamenlijk een redelijk grote puinhoop van gemaakt hebben en er nog dagelijks van maken ons sidderen van angst?
Dat wij de kinderen op deze wereld uitbuiten laten misbruiken en mishandelen ter wille van het gewin van onze kinderen? Gaan we dat straks samen weg zingen al dan niet onder een kerstboom of in een stal?
Hoever gaat ons ‘morele instinct’ en ons besef van moraliteit, ach met de ogen dicht en niet willen weten of de kop in het zand steken komen we een heel eind en zullen we het waarachtig ooit wel kunnen verantwoorden, niet dan?

Het ‘morele instinct’ voorwaar niet meer dan een soortement elastiek dat net zo rekbaar is dan het dik is, verfoeibaar niet uit te leggen en als graadmeter van nul en generlei waarde!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Op mijn Dooie akkertje” (15-11-08)


Ik laat het maar over me heenkomen de wijs en de onwijsheden van de plaatselijke en landelijke overheden.
Ze prepareren en repareren, rollebollen en knuffelen bij tijd en wijle ons dood met hun visie en hun (eigen) wijsheid.
Ook hun mening is in heel veel gevallen de enig juiste en het minst omstreden en de burger, wordt door de regel geacht zijn of haar ziel lijdzaam te bezitten.
Zo ook Simon uiteraard want hij valt ook onder de categorie stervelingen die gecoacht, opgevoed en bij de hand genomen dienen te worden!
Lukt dit niet altijd dan heb je altijd nog het programma kassa of de nationale ombudsman.
In dit land is voorzien in een scala aan smaken, procedures, beroepen, hogere beroepen en meningen over alles en over iederéén!
Maakt u zich niet ongerust overal wordt wel ergens wat van gevonden, en als ik het op’ mijn dooie akkertje’ doe kan ik er nog vele columns en andersoortige verslaglegging op los laten!

In onze gemeente hebben ze de dood weer geregeld voor de komende jaren heb ik gelezen, nou ja de dood geregeld dat klinkt ook zo van dat je erover gaat
En dat gaan we natuurlijk niet want de dood gaat over ons, de dood is zogezeid eigenlijk onze baas.
Hij of zij zo u wilt komt ons halen op een door hem of haar uitgekozen moment, en is het éénmaal zover dan gaan we meestentijds naar het “Doden Akkertje” wat elke gemeente in Nederland wel rijk is , zo ook de gemeente oldebroek.
Maar van mij mag de dood er wel op ‘zijn dooie akkertje’ mee omgaan om mij te verrassen, ik heb niet zo’n haast.


Maar ja je kunt de zaken maar beter op tijd geregeld hebben, en de juiste prijskaartjes aan de juiste manier van begraven en alle rechten die daar aan verbonden zijn hangen niet waar?
We regelen het graag voor elkaar, zo ook de politiek voor u of het nu plaatselijk of landelijk is.
Ordentelijk onder de grond of in een glazen of stenen pot die men urn pleegt te noemen.
Nee niks op je dooie akkertje maar alles tijdig regelen het zijn nu éénmaal snelle tijden anno 2008.
En bovendien moeten de overlevenden ook weten waar ze aan toen zijn net als de overledenen die het dan ook vooraf geweten hebben, da’s wel zo eerlijk!

Landelijk viel Simon’s oog nog even op de onvoorstelbare bemoei- en regelzucht van éne meneer rouvoet met zijn zekere houding en het zeker weten hoe onze samenleving het beste kan overleven en welke normen en waarde ons Ópperwezen welgevallig zijn!
Het dédain en hautaine gedrag met betrekking tot hoe onze samenleving er uit moet zien vanuit zijn manier van denken en zijn visie.
De koppeling man/vrouw het verwekken van kinderen het beschermde nest en al die zaken waarvan hij denkt het ‘copyright’ te bezitten.
Wat kunnen mensen in hun hoofd toch rare kronkels ontwikkelen denkt Simon bij zichzelf en wat willen ze toch alles voor anderen regelen of het nu op plaatselijk of landelijk nivo is!
Tijdens ons leven de regelzucht en de vaak daarbij behorende ‘betutteling’, als ook de toe te bemeten waarden en denkwijzen.
Wat mag je en wat mag je niet al dan niet ingegeven door vooronderstellingen, het geleerde of de huidige grondprijs.


Laten we het maar rustig afwachten op ons ‘dooie akkertje’ want ooit zullen we ervaren wat rechten regels en rituelen ons al dan niet hebben gebracht!
En om in dit huidige tijdsgewricht te spreken moeten we wellicht zeggen ons hebben …….Opgebracht!


Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Free At Last” (08-11-08)


Eindelijk vrij, de emoties liepen hoog op de avond van 4 november en de nacht en morgen van 5 november 2008.
De presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten van Amerika brachten een golf van emoties te weeg.
Het leek wel of de zwarte mensen in dit werelddeel, hier ooit als slaven gebracht, zich massaal van hun boeien ontdeden!
De reden een kandidaat voor de verkiezingen voor president van de Verenigde Staten stond op het punt de eerste zwarte president van dit machtige land te worden.
Het was niet te bevatten dat een Afro American dit voor elkaar scheen te krijgen.
Simon gunt het deze man maar al te zeer, weg met de oude starre en stramme mannen, niks in de zeventig, gewoon een vent van 47 jaar jong met beide benen op de grond en naar het schijnt niet uit het veld te slaan!
Een begenadigd spreker met een open visie en open mind.
Barack O’Bama was de ‘Battle Cry’ voor het ontwaken van een natie die onder z’n vorige president niet meer en niets minder dan ter ziele dreigde te gaan.

Het greep Simon zeer aan toen hij de eruptie van ‘opgekropt verdriet en emoties’ zag toen tijdens de verkiezingen steeds meer en meer duidelijk werd dat zelfs de ‘swing states’ zich voor deze avond even de blues hadden aangemeten!
Het was of ook hier de sound van Chicago als door een wind deze kant uitgedreven even de dienst uitmaakte.
Ik zag Muddy Waters van toen en toen en ook afkomstig uit Chicago in gedachten Barack ‘o Bama ondersteunen op een manier van kom op het is lang genoeg tijd geweest voor ‘The Blues’.
Het was een intense beleving deze verkiezing van 2008 van ‘Free at Last’ en ‘I have a Dream’!


De lange mars van Martin Luther King kreeg op deze avond en nacht een einde, het doel was naar het leek deze avond en nacht bereikt.
Eéns zullen blank en zwart gezamenlijk optrekken in hun strijd tegen onrecht en voor vrede, we Sha’ll Overcome.
Het was de avond dat de puzzelstukjes van jarenlange ongelijkheid en achterstelling en het superieur zijn van het blanke ras in elkaar bleken te gaan vallen, I Have a Dream lijkt werkelijkheid te zijn geworden!
Er werd deze avond geschiedenis geschreven, de dingen kunnen eigenlijk nooit meer hetzelfde zijn.
Er ontstond in de beleving van Simon een broeder en zuster gevoel wat z’n weerga in de huidige geschiedenis lange tijd niet gekend heeft.

Ook hebben heel veel jonge mensen laten zien dat het tijd is om onderlinge tegenstellingen in te ruilen voor ‘de rede’ en de starre waarden van oude ‘semi’ wetenschappen en veronderstellingen niet langer de reden mag zijn voor onverdraagzaamheid en onverzoenlijkheid!
Abortus, het Homo huwelijk en het hebben van een andere kleur mag niet langer het welbevinden van het individu mens in de weg staan.
De tijd van ‘We Sha’ll Overcome’ is althans wat deze nieuwe leider betreft aangebroken en dat zei hij niet allen tegen de zwarten in de Amerikaanse samenleving, maar tegen iederéén die het wil horen en het samen optrekken in de praktijk wil brengen!
Wat Simon betreft waren deze verkiezingen in het land waar toch nog heel veel mensen tegen opkijken en dat nog altijd een zekere leidersrol vervult een ‘openbaring’ welke plaatsvond in het ‘hier en nu’!
Sinds lange tijd heb ik een dergelijke explosie van emoties niet meer meegemaakt.
Het was een tot tranen toe bewogen ‘Happening’ welke alleen bij zeer bijzondere gelegenheden de mensheid ten deel valt!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Intermezzo” (01-11-08)

Vreemd weekje, even pas op de plaats even nadenken, even de toekomst op de rij zetten.
Simon is even het lijdende voorwerp, de afgelopen weken waren een soortement lijdensweken.
Ieder mens kent ze wel denk ik, even in het middelpunt van het universum staan, even is er niets belangrijker dan jezelf.
Je staat centraal in je eigen zijn, relativerend al naar gelang de jaren vorderen bezie je het geen je gebracht is en datgene wat jij nog zou kunnen of moeten brengen.
Wordt het een long- of een short stay? En dan doel ik op de afspraken die ik ga maken om een kleine reparatie uit te laten voeren aan een onderdeel van mijn lijf.
Het is die morgen de gebruikelijke gang van zaken de weg naar de verzamel- gebouwen die ze een ziekenhuis plegen te noemen en waar ik moet zijn om vast te laten leggen wat er zoal gebeuren moet. Ook in dit gedeelte van ons land zo rondom Zwolle is het vergeven van de autootjes en andere vervoermiddelen die van A naar B moeten en vice versa en die morgen ben ik één van hen!

Best wel spannend wat gaan ze precies constateren, gaat het iets serieus worden of wordt het een routine klus(je)?
Terwijl ik mij uitvoeg om op de goede rijbaan te geraken zijn mijn gedachten al bij de diagnose, ik denk bij mezelf je kunt maar beter op alles voorbereid zijn en zie in de verte al het eind van mijn credo mijn bestaan of existeren zo u wilt al aan de horizon opdoemen.
Even afgeleid kosten mijn gedachten gangen mij nog bijna een stuk omrijden omdat ik dat stukje van mijn hersenen beschikbaar had moeten houden voor de navigatie op korte termijn en niet zoals nu al zover in het vooruit de zaak daarboven had ingesteld of afgesteld zo u wilt!

Ik zie een bord dat aan geeft dat ik daar aangekomen ben waar ze me gaan vertellen wat ze met me gaan doen!
Maar dat ze me willen verlossen van mijn mankement vervult mij met een gevoel van, ach laat het me maar overkomen.
Nadat ik mijn vervoermiddel geparkeerd heb begeef ik mij naar de balie van het gebouw om mij te laten verwittigen waar ik zijn moet om tot een beoordeling te komen in wat voor mate er gesneden moet worden in mijn vleselijke omhulsel.
De dienstdoende assistent chirurg ontvangt mij met een bepaalde mate van terughoudendheid, en inventariseert mijn ongemak.
Als ik vraag naar de valkuilen die er rond de ‘snijderij’ zich voor kunnen doen krijg ik het ter zake doende antwoord.
Als we niets doen dan gebeurt er niets met u…….maar als we in u gaan snijden, ja dan kunnen we ook dingen raken die dat niet kunnen hebben en dan zijn de rapen echt gaar!
Ik moet zeggen al met al niet al te geruststellend.
Maar ja hij is nog maar assistent dus laat ik het hem maar niet kwalijk nemen, iederéén moet het immers leren, ook het communiceren denk ik!
Maar toen hij zei dat zijn grote baas over z’n schouder meekeek liet ik mij ontvallen, met een verwijzing naar enige bovenaardse ondersteuning… “God zij Dank”!

Veertien dagen later was het zover het einde van mijn lijdensweken kwam in zicht nog slechts een aantal uren en ik zou weten wat de verdere toekomst nog voor mij in petto zou hebben.
Na een verkleedpartij en zekerstelling van mijn persoonlijke eigendommen leg ik mijn lot in handen van weer een assistent, in dit geval die van de anesthesie.
Er staat mij niets anders te doen, hij praat mij naar een andere wereld, de wereld van er even niet meer bij zijn de wereld van dromers en slapers.
Ik kan niet anders dan het mij wel laten gevallen, het snijden kan weldra beginnen!

Na anderhalf uur kom ik bij op, zoals ze dat noemen de uitslaapkamer, en het denkproces neemt voorzichtig weer een aanvang.
Ik ben er nog realiseer ik mij en probeer pijn te voelen, dit lukt niet echt en voorzichtig denk ik zou de assistent zo goed gesneden hebben?
Vooral niet te veel bewegen houd ik mezelf voor, ik betrap me erop dat ik mezelf moed zit in te praten.
We gaan naar de ‘short stay’ zaal voor één nachhie, het is er een komen en gaan van vogels van allerlei pluimage, er komt van alles voorbij van botbreuken tot andere niet levensbedreigende reparaties welke zichtbaar zijn uitgevoerd.
Een doorgangskamer voor ‘shortstayers’ daar hebben ze mij even geparkeerd, ik ga de nacht in met een ‘morgen weer weg’ gevoel!

De volgende morgen maakt zuster Laura me wakker met een goede morgen ik ben Laura de dagzuster.
U krijgt zo dadelijk uw ontbijt en daarna kunt u zich opfrissen in de badkamer en dan komt de dienstdoende arts die u nog even bekijkt en dan hoort u of u weg mag.
De vrouwelijke arts arriveert en vraagt aan de zaalzuster wie er ligt en zomeer, ze vraagt ook naar een mevrouw die net weggebracht is.
Zuster Laura bevestigt haar dit waarop de vrouwelijke arts zich spontaan laat ontvallen…Kut!
Blijkbaar had ze net haar moeten hebben.

Lekker spontaan denk ik bij mezelf, moet kunnen anno 2008, terwijl ze de bovenkant van mijn pleister bekijkt constateert ze niet gebloed vannacht zie ik!
U mag naar huis, het beste met u en…….

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Aapjes Kijken” (25-10-08)

Ik heb het altijd al wel gedacht we stammen af van de ‘Aapjes’, het gedrag wat we met z’n allen aan de dag leggen is er het zogenaamde ‘schoolvoorbeeld’ van!
Compleet met komma’s, aanhalingstekens, uitroeptekens, dubbele punten en wat er verder nog meer bij hoort.
Wij die dachten van een andere orde te zijn, ‘high class’en‘outstanding’ en nu als homo sapiens ontmaskerd.
Er is een buro die de mens terugbrengt naar z’n rootsgedrag, daar laten ze aan leiders zien hoe je je moet inleven in de ander.


Niet altijd direkt met je oordeel klaar staan, gewoon kijken, ruiken en betasten. Kortom laat de ander volledig tot je doordringen, neem hem of haar in je op en maak jezelf deelgenoot van zijn of haar noden en gevoelens.
En dit alles gedaan hebbende zult u al dan niet als een leider uit het strijdperk komen.
Het strijdperk van de roddel, de achterklap het niet begrijpen de dieverij en het onnatuurlijk acteren.
Kom en ga met hen naar de “Apenheul” gelegen te Apeldoorn!

Gaat u mee ‘aapjes kijken’? Er zal een wereld voor u opengaan als u daar uzelf constant de spiegel zal worden voorgehouden van een gedrag zo herkenbaar, dat u bijna zou vergeten dat dit nog steeds het basis( oer) gedrag is van ons de homo sapiens!
Pa aap slaat een vervelend jong na de zoveelste waarschuwing dat het nu afgelopen moet zijn en gaat vervolgens zitten kijken of er nog wat te ondernemen valt richting de voerbak of de vrouwtjes apen, het ritueel van eten, drinken en voortplanten wat wij inmiddels sex noemen.
En in veel gevallen een koppeling voor het leven tot gevolg heeft.
Ik krab me achter m’n oren, het moet niet gekker worden het bestaat toch niet dat deze blote konten dieren onze voorouders zijn!?
En blote konten, neen die hebben wij niet wij hebben bipsen, al hoewel.
Wie weet ga met mij naar de “Apenheul” gelegen te Apeldoorn!

Zo confronterend mot ik het niet, denk ik bij mezelf, ben je nou helemaal ik een afstammeling van aapjes!?
Wel nee dat bestaat toch niet als ik al die vooringenomen mensen om me heen zie die het zo goed doen en zo overtuigd zijn van hun eigen kennis en kunde en zich ver verheven voelen boven de aapjes.
Kijk ééns wat ze bereikt hebben en hoe slim ze zijn, dit zijn allang geen afstammelingen meer van deze lage aapwezens.
Aapjes kijken prima…….van aapjes afstammen, no way!
Ik geloof niet in ‘evolutie’ want hoe zou het dan kunnen dat er nog steeds aapjes zijn!?
Mij krijg je niet gek, ik laat me niet voor aap zetten.
En als ik er heel vroeger één geweest mocht zijn dan ben ik op z’n minst nu‘gecultiveerd’, ja toch?


Hoe bedoel ik gecultiveerd, oh ik bedoel dat onze huidige ‘graaicultuur’ geheel anders is dan die van de apen die elkaar allerlei dingen afpakken van pinda tot banaan? Maar bedoel ik dat?
Maar misschien is het wel een beetje hetzelfde nu, alleen zijn het andere dingen.
Soms bekruipt Simon het gevoel van wat zou ik graag tegen al die mensen met ‘evenzoveel geloven’ in het goede en in het eeuwige in heilige oorlogen en in wodan en donar en in allah en in jezus en in boedha en… en in andere dingen dan ‘apengedrag’ willen zeggen.

Kom gaat u ééns mee een dagje naar de “Apenheul” gelegen te Apeldoorn!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.


“ Hondsdolle Vleermuizen” (18-10-08)

Enige commotie deze week in de gemeente Odebroek betreffende een naar alle waarschijnlijkheid met het rhabdo virus aangetast exemplaar van wat wij noemen ‘vleermuizen’.
In het weidse Oosterwoldse laagland is deze hij of zij gesignaleerd!
Vreemd en verdwaasd uit de ogen kijkend en zich verdacht ophoudend in de directe nabijheid van kinderen.
En dit was in dit anders zo rustige plattelandsdorp, gedeeltelijk grenzend aan de boorden van het veluwemeer, namelijk daar waar de streek’ het noorden’ heet een reden tot het stellen van vragen door een verontruste plaatselijke politicus.

Dit had tot gevolg dat er zich een levendige discussie ontspon over het wel en het wee van des burgers welzijn, en gaf ook tegelijkertijd de soms ‘benauwende kaders’ aan waarbinnen diezelfde plaatselijke politiek zich beweegt en manifesteert!
En dan overvalt Simon een eng gevoel, zo’n gevoel van elk volk krijgt de leiders die het verdient ook plaatselijk, en vraag ik mij in arren moede af is het zo erg?
Ja zo erg is het bij tijd en wijle, zo ergens bij de aanvang van de 10e maand van het jaar onzes Heeren tweeduizend en acht in het in de plattelandsgemeente ‘Oldenbroeck’.
De geschiedschrijvers zullen er later over verhalen en met naam en toenaam éne heer van Bergeijck noemen die namens zijn partij, zich toen Christen Unie noemende het van een ‘gewichtig belang’ achtte hier in den raad vragen over te stellen!
En dat alles bij gebrek aan ‘terzake’ doende andere aangelegenheden inhoudende bestuurlijke zaken van ‘enigen relevantie’!

Ja dat waren dolle tijden toen waar men het nog bestond, zonder enig schaamrood op den kaken hebbende, dit soort vragen te stellen en daarbij nog steeds voor vol te worden aangezien!

Met deze bijzondere vragen naar aanleiding van een verpauperde ziek geachte en van besmetting met het rhabdo virus verdachte, in de volksmond geheten vleermuis, wekte men uiteraard ook de aandacht van één der plaatselijke plattelands doktoren.
Deze Zeergeleerde heer, gewend zijnde zich met ‘terzake’ doende dingen te bemoeien schoot de bemoeienis met dit arme vleermuisje en de ziekten aan hem toegeschreven in zijn verspreidingsgebied dan ook, zoals dat heet, in het verkeerden keelgat!
Wat dan ook een hoesten en proesten tot gevolg had wat zich uitte in een ongemeen scherpe terechtwijzing van eerder genoemde bedrijver van den plaatselijke politiek.
In bewoordingen van, heeft u werkelijk niets beter te doen en wilt u zich bemoeien met datgene waar u voor betaald wordt namelijk besturen waren de rapen gaar zonder dat hier op enigerlei wijze water aan te pas was gekomen!

Ja anno tweeduizend en acht waren het ‘bemerkenswaardige’ tijden, wereldwijd speelde zich een crisis af op het gebied van ‘betaalmiddelen’ en of deze wel in voldoende mate beschikbaar zijn en in den gemeente Oldenbroeck gelegen in het uiterste oostelijke puntje van den provincie Gelderland
was men druk doende met de verwikkelingen rond een rabiës vespreidende muis die in de loop der evolutie van vleugels was voorzien om indien gewenst dit in een snel tempo te kunnen volbrengen!
Of was het anders bedoeld? Maar wat maakt het uit ‘de evolutie’ was als ik om me heen kijk ook verre van volmaakt, ja toch?

Simon besefte dat hij getuige was van een stukje geschiedschrijving wat z’n weerga niet kent.
In de Oosterwoldse buurtschap, deeluitmakende van den gemeente Oldenbroeck waar het lieflijk en rustig toeven was over het algemeen waren zaken aan de orde gesteld door den plaatselijken politiek bij monde van een zekere meneer van Bergeijck die de wereldwijde krediet beslommeringen verre overtroffen en even deden vergeten en daardoor in deze plattelandsgemeente alles weer in een juist perspectief zettende!
Er zijn tenslotte hoofdzaken en…bijzaken nietwaar?

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Het Jodinnetje van Zwolle” (10-10-08)

Het was vrijdag in de namiddag begin oktober en de sabbath zat er aan te komen, wij waren naar het gymnasium aan de veerallee in Zwolle gekomen, om de onthulling bij te wonen van een monument als eerbetoon aan die joodse mensen die op of omstreeks 2 oktober 1942 via voornoemd gymnasium uiteindelijk naar Westerbork zouden worden afgevoerd.
Van daaruit zouden zij uiteindelijk, maar dat wisten ze toen nog niet, door worden vervoerd naar Auschwitz en Sobibor.
Het monument, wat naar later bleek een “levensboom” in brons uitgevoerd, bevond zich in de tuin van het gymnasium aan diezelfde veerallee, we zouden aanstonds naar buiten gaan om het te bewonderen en in ons hart te sluiten.
En al die tijd was ze daar ‘het Jodinnetje van Zwolle’!


Er waren mensen in het gymnasium die spraken over hoe het gegaan was toen in 1942 en hoe de ongeveer 140 joden, die hier bij elkaar gedreven waren door de duitsers,het doen moesten met twee w.c’ s en de nacht moesten doorbrengen liggend en zittend op harde banken en velen staand, misschien wel uit protest.
Mannen, vrouwen en kinderen die niet wisten wat er met hen zou gebeuren angstig en niet begrijpend.
Mijn ogen dwaalden langs de gezichten van de mensen, de hoofden van de mannen in sommige gevallen bedekt met een kalotje.
Soms bleek het zich verborgen onder een hoed te bevinden!
De volgende spreker had zich intussen aangediend en hij zei dat hij ging spreken namens de mensen die het mogelijk gemaakt hadden om het monument, dat buiten in de tuin stond in ons hart te sluiten.
Achter mij hoorde ik iemand zeggen, gelukkig maar dat het droog is buiten, stel je voor het is toch al triest genoeg.
En al die tijd was ze daar ’het Jodinnetje van Zwolle’!

Dan komt de volgende spreker een oude man met een kalotje, hij oogt vriendelijk en zijn gezicht is door de tijd de sporen gaan dragen van iemand waaraan het leven niet ongemerkt voorbij is gegaan.
Hij wil iets vertellen over zijn broer toen, ook weggevoerd en nooit meer teruggekomen naar Zwolle.
Hij zegt dat hij het niet alleen kan en de steun nodig heeft van 3 van zijn kleinkinderen en vraagt hen om bij hem te komen staan.
En daar komen ze de oudste, de middelste en de jongste, al die tijd waren ze er al geweest, de 3 kleinkinderen van de oude joodse man met zijn kalotje.
Kom maar, kom me maar ondersteunen want zonder jullie kan ik het niet zegt hij.
En daar staan ze drie meiden en kijken naar de mensen, open onbevreesd en de jongste lacht op een ondeugende manier, ontwapenend en vergevend!

En inééns zie ik ‘het Jodinnetje van Zwolle’, daar staat ze naast haar opa een teken van hoop geloof en liefde en de ondeugendheid straalt uit de donkerbruine ogen
van ’het Jodinnetje van Zwolle’!

We gaan naar buiten de gedenkplaat onthullen en de ‘levensboom’ bewonderen, de boom met aan het uiteinde van elke tak een bloem gekleurd met goud met uitzondering van twee bloemen die hebben een rode kleur.
De ontwerpster zegt dat het een teken van hoop is die rode kleur, en dat het bij mensen vragen oproept.

Het vrijdag gebed wordt vervolgens op z’n ‘Jiddisch” uitgesproken, we moeten naar binnen want er rest ons nog slechts een korte tijd voordat de ‘sabbath’ begint.
Binnen staan er voor de genodigden ‘koosjere’ hapjes en drankjes klaar.
Ongedwongen blijven we nog een wijle stil staan bij de broer van de oude man met z’n kalotje die sprak over het grote verdriet van Zwolle, over de vernederende tocht te voet naar het stationnetje aan de veerallee om vervolgens met de trein van 20.20 uur stipt op tijd te vertrekken, bestemming Westerbork!
Het was een emotievolle gebeurtenis, maar wellicht is het woord herdenking hier beter op z’n plaats, op deze vrijdagmiddag in en voor het gymnasium aan de veerallee in Zwolle.


Er was een vorm van ‘stille bewondering’ en van ‘verdriet’ ook was er een ‘levensboom’ en een gedenkplaat maar niet in de laatste plaats was er het kleine joodse meisje met haar donkerbruine ogen, dat stout en met een ontwapende lach op haar gezicht, iedere keer een ‘koosjer’ zoutje uit het bakje ontvreemde wat op onze tafel stond.

Het leek wel of ze van hogerhand gestuurd was om de herinnering levend te houden aan die gebeurtenis van toen en ons te laten zien dat ondanks het kwade in mensen het goede altijd overwint, en zij was daar het levende bewijs van en daarom was zij voor mij op die vrijdagmiddag het………… ‘Jodinnetje van Zwolle’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Bibberaties” (03-10-08)


Sidderend op haar grondvesten, deze week de wereld van het geld, de wereld van het slijk der aarde.
Ook de wereld van de banken raakt in opperste verwarring, ze kijken naar elkaar en vragen zich af hoe betrouwbaar ben jij? Ben jij nog wel kredietwaardig en hoever moet je gaan, alleen of met elkaar.
Te weinig reserves bij de banken ‘overloaning’ ongelimiteerde uitzetting van leningen, leven op de pof en nog ééns een keertje van de beleende overwaarde van je woning ruimhartig met vakantie gaan!

Money, money, money was toch een Abba hit destijds, onze wereld is gebaseerd op fake waarden ga ik mij stil aan beseffen!
Zou de wereld dan toch aan de vooravond van ‘a Financial Collaps’ staan? Zijn en worden we door onze Amerikaanse vrienden op een niet mis te verstane manier het bos ingestuurd?
Je kunt je bijna niet voorstellen dat alles op papier en metaal berust als onderpand voor het totale mondiale gebeuren.
En dat de ‘gouddekking’ een gepasseerd waarde station is.
En allerlei derivaten en mooi bedachte waardeloze papieren constructies er voor moeten zorgen dat ‘bonussen bennie’ aan z’n trekken kan blijven komen!

Try before you die, activeer en existeer leef bij de dag en pluk hem te allen tijde, zelfs al is het met geleend geld.
Pompen, pompen blijf in ieder geval het bloed der economie( het geld) rond pompen, breng jezelf niet aan de bedelstaf.
Blijf stoïcijns kalm en zorg ervoor dat de bakker blijft bakken en de slager blijft slachten, de boer blijft melken en de groenteboer z’n vitaminerijke waar aan de man en vrouw blijft brengen!
Wees een positivo en laat je niet gek maken want het gebeurt immers altijd na ons, na ons de zondvloed of te wel ‘apres nous la déluge’ een gevleugelde uitspraak en ten volle ontleend aan de’ bestaansact’ die het menselijk ras volgaarne hanteert.
“Bibberaties” zijn voor slappelingen en voor mensen met slappe knieën die nog nooit van een rechte rug gehoord hebben!
Voor ‘Beïngs’ die de kunst van de manipulatie niet verstaan zoals Simon en al die andere stervelingen waar elke dag vol zit met kwalitatief hoogwaardig sappelen en waar ze vervolgens geen steek verder mee komen.

Zware klappen voor de elektronische koersen borden van alle beurzen die de neergang van al het ‘fake kapitaal’ pijnlijk duidelijk in beeld brengen.
Men noemt het nu al ‘de tweede grote depressie’ gedachtig de periode eind jaren twintig begin jaren dertig in de verenigde staten van Amerika die bekend stonden als de grote depressie.
Pijnlijk wordt de kwetsbaarheid van en ook de ‘incapability’ van de topmannen en vrouwen in de financiële wereld blootgelegd!

Sommige zeggen dat ze het systeem aan het opschudden zijn! Maar hoe dan ook wij de kleine mannen en vrouwen worden afgeserveerd via de zijdeur, jammer!
We worden bedankt dat we in ieder geval hun bed hebben opgeschud!

Niets hebben we meer te vertellen over onze zuur verdiende en gespaarde centen, althans daar lijkt het verdomde veel op!
De tijd dringt om te komen tot een zo spoedig mogelijke stabilisatie van de markt zoals dat met mooie woorden heet, en derhalve opruiming en opsluiting van alle dieven en aasgieren want er moet wel iets te zien en te doen en te eten en te drinken blijven natuurlijk.

Maar één ding moet er in ieder geval gebeuren het moet u allen en mij ‘gezondheidstechnisch’ voor de wind blijven gaan, om in ‘zeiltermen’ te spreken en daarom wil Simon afsluiten met een onverminderd en in dit geval een……………. iets dwingender

Goed Goan.
© Simon Schrijver.

“Toen was geluk heel gewoon” (27-09-08)


Deze week overviel Simon iets melancholisch, iets beschouwends iets van vroeger namelijk dat hij zich in een versterkte mate afvroeg wat bepaalt nu eigenlijk mijn gevoel!
De mais stond deze week zo hoog dat je niet meer naar links of naar rechts kon kijken, waar je vroeger zo ver kon kijken als het oog reikte over het golvend gele koren doet het huidige groen van de mais hard aan.
We hadden het toen ook over het ‘wuivende graan’ en meer van deze mooie superlatieven.

De tijd waar de binnenwegen nog lagen te wachten op verharding, eerst waren dat de gebakken stenen met allemaal een eigen kleur en elke kleur leek wel z’n eigen verhaal te vertellen!
En al naar gelang de tijd vorderde en ook de vooruitgang, zoals men die noemt,
kwam er een zwarte asfaltlaag overheen, doods en zonder uitstraling.
Dan kon je harder rijden met het voertuig wat bij steeds meer mensen inmiddels vier wielen kreeg in plaats van twee.
Wat hebben we veel gekregen de afgelopen jaren, wat zijn we in de vaart der volken omhoog geschoten
En toch wat verlang ik vaak terug naar die andere tijd, waar het bezit nog verkregen moest worden, waar mensen zeker hier op het platteland, nog de moeite namen om elkaar te groeten gewoon zonder bijbedoeling.
De tijd ‘dat geluk nog heel gewoon was’!

De tijd dat Hilversum 3 nog niet bestond wat later zo treffend werd bezongen door herman van veen!
De tijd van het hoorspel, van de bonte dinsdagavondtrein en van het mastklimmen en de vossenjacht en Johan Bodegraven en Goos Kamphuis en meer van deze éénvoudige lieden en zaken.
De tijd dat God een vaststaand gegeven was en er aan hem niet getwijfeld noch getornd werd aan zijn Almacht!
De dominee zei immers ook dat ‘geloven’ de gewoonste zaak van de wereld was!
De tijd ook ’waar geluk nog heel gewoon was’!


De tijd waarin er nog normen en waarden waren die ‘echt’ bestonden, de tijd van avondrood mooi weer aan boord en morgenrood water in de sloot.
De tijd van zekerheden en de harde gulden, waar ‘kredietcrisissen’ zelfs niet in de sprookjesboeken voorkwamen.
Waar er nog een bandje over de wreef van je klomp gespannen werd, dat was normaal en had met armoede of rijkdom niets uit te staan.
Het was de tijd dat Dagobert Duck in zijn geldpakhuis zoveel aan baar geld had opgeslagen dat het zelfs niet in je opkwam dat zoiets zou kunnen gebeuren!
Hooguit was er slechts één ding te doen, zorgen dat de zware jongens tijdig in de kraag gevat werden dat kon toen nog.
Dat was de tijd’ waar geluk nog heel gewoon was’!


De tijd dat we van die ‘andere zware jongens’ nog nooit gehoord hadden, zij die in staat waren om met enorme bedragen zichzelf te verrijken door middel van allerlei ingewikkelde constructies en andere zaken die we nu kennen als ‘gouden handdrukken’ etc.etc.
De tijd ook waarin de kachel nog snorrend op 10 stond en aan de binnenkant van onze enkelsteense muren, zoals deze toen heten, het condenswater langzaam naar beneden druppelde en het behang losliet.
Ook was het slecht voor je gezondheid, je kreeg er bronchitis van zeiden ze, en het water uit de pomp in het achterhuis was gelig van kleur.
Dat had te maken met de ijzerhoudende grond zeiden ze, maar als we dorst hadden smaakte het puur en lavend!
De tijd ook dat de vliegen zich verlustigden aan de ‘éigengemaakte jam’ op ons knipwit.

Het was een armoedige tijd toen zeiden ze maar in Simon zijn beleving was het de rijkste tijd van zijn leven!
Herkenbaar samen met en voor God het Vaderland en Oranje.
En het leven was eeuwig……….

Het was de tijd van ‘ toen geluk nog heel gewoon was’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Ze zeggen Dat” (20-09-08)

De week van de malaise en van de victorie, van de begroting en van de maat nemen kortom de week van “ze zeggen dat’!
Ze zeggen dat AIG één of andere verzekeringsinvesteerders groep 85 miljard dollar krijgt om te voorkomen dat ze omvallen.
Hiervoor krijgt uncle sam dan weer 80% van de aandelen en kan ‘het geldspel’ gespeeld blijven worden.
Er schijnt op dit moment een chronisch gebrek aan contanten te zijn in de wereld van de rijken da’s blijkbaar een probleem.
In de wereld van de armen is het al niet veel beter bovendien tobben die hier doorlopend méé.
Dat is in hun wereld een structureel probleem en heeft te maken met het feit lage opleiding nivo, zeggen ze.

Maar goed da’s hun probleem en even niet het onze, eigenlijk nooit het onze want wij behoren bij die klasse van de meest gelukkige mensen op deze aardbol die leven naar hun eigen sociale maatstaven.
Wij hebben geen last van een andermans armoede zolang we dat blijven doen wat we doen zoals o.a.onze rotzooi bij hen op de stoep mieteren.
Als “onze begroting” maar klopt ‘dan klopt feitelijk alles, dat zeggen ze’!
Als in de landen om ons heen de productie stagneert, nou dan komen ze maar hier wij hebben emplooi genoeg.


Maar ze zeggen ook dat er veel te veel Polen en Roemenen zijn die hier maar een beetje lopen te stelen en te raggen.
Onze banen inpikken en ons achter onze rug uitlachen, ook zeggen ze in de tweede kamer dat marokkanen spioneren en infiltreren.
En Marokkaanse jongetjes het inmiddels tot ‘Gouda’s Glorie’ geschopt hebben!

Ook zeggen ze dat Wouter Bos jongleert met ’s lands financiën en dankzij hem er in Nederland niemand op achteruit gaat het komende jaar.
Een soort Han Brinker die met z’n vinger in het gaatje in de dijk Nederland behoed voor het ‘overstromingsgevaar’ van inflatie en devaluatie.
Het doet Simon een beetje denken aan Dik Trom, het is een bijzonder jongen en dat is het!


Nederland is hot omdat ze Wilders en Verdonk hebben en niet te vergeten het jongetje Rutte en de dames Kant en Femke Halsema en uiteraard onze jong leur Wouter Bos die onze portemonnee bewaakt.

Ergens zo medio september met de herfst in het vooruitzicht zijn we met z’n allen al in gedachten bij de snorrende kachel die straks in gedachten onze huizen weer zal verwarmen.
Lekker knus en de boze en slecht oppassende buitenwereld sluiten we buiten en we schurken ons behaag’lijk tegen de prachtige cijfers en getallen die men over ons uitgestort heeft, althans dat zeggen ze!

Kabinet bedankt voor de rijke zegen die gij uitstort deze keer
laat ook van die milde regen drupp’len vallen op mij ( Simon) en op uiteraard U neer!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Ke-Denge-Deng…Ke-Denge-Deng” (13-09-08)

Het is een mooie morgen van een mooie dag als ik mij na een periode van meer dan 12 jaar naar het station ’t Harde spoed alwaar vandaan ik mij deze dag per spoor naar utrecht zal begeven om een heuglijke dag mee te gaan maken van een neef(je)
die zijn best zal gaan doen om vanaf deze dinsdag 9 september zijn leven verder te gaan slijten als doctor.
En daarom hebben ik en met mij een aantal familieleden ons schrap gezet voor bij wijze van spreken de auto voor één dag te verklaren tot ongewenst milieu onvriendelijk vervoer middel waar men zich méé van A naar B en vice versa kan verplaatsen.

Wij gaan relaxed met de trein want dat hebben we in gezamenlijk overleg reeds weken van te voren besloten.
Het moet immers een ‘onvergetelijke’ dag worden, een dag waar we ons met hart en ziel op moeten voorbereidden niet gehinderd door allerlei opgefokte automobilisten die zich op het scherp van de snede met Russische roulette bezighouden in de tombola van het verkeer.
Nee wij gaan met de trein… Utrecht hier we come!

Om ongeveer kwart over elf moet de stoptrein richting Amersfoort vertrekken vandaar dat ik besloot om uiterlijk 10.15 op bovenaangehaald station aanwezig te zijn.
Station ’t Harde ligt er zonnig en sereen bij, het belooft een mooie zonnige en probleemloze dag te worden,
Zo’n dag van daar mogen we d’r meer van hebben we zijn er klaar voor!

Dan inééns hoor ik uit de luidspreker op het perron schallen, wegens een stroomstoring in Amersfoort gaat de stoptrein niet verder dan station Amersfoort- Schothorst.
Reizigers die verder naar Utrecht en Den Haag moeten wordt geadviseerd via Arnhem te reizen.
Eerst denk ik nog grapje, dit doet de NS om mij en de rest van de familieleden te pesten, of is Pro Rail de verantwoordelijke?
Maar wat denk je wat een paar minuten later weer diezelfde stem met dezelfde boodschap.
En ik heb pas nog gehoord dat het aanmerkelijk beter was geworden op het spoor.
Maar we zullen wat moeten want we kunnen onze “promovendus” niet laten wachten, toch?
Dus besluiten we om samen de gok maar te wagen we kopen ‘enkeltjes’ tot Amersfoort- Schothorst en dan gaan we wel verder met de bus komen we samen enigszins roekeloos overéén.
We worden nog stoere onszelf respecterende gokkers op onze leeftijd…wij gaan met de trein…Utrecht hier we come!

Het komende uurtje passeren we met een zekere regelmaat allerlei stationnetjes en de machinist roept het allemaal keurig om.



Iets voorbij Nijkerk komt de conducteur in beeld met z’n tang en maakt er met een gerenommeerde knip een ongeldig kaartje van.
U kunt straks gewoon doorrijden naar Amersfoort centraal zegt hij, de stroomstoring is opgelost alles doet het weer normaal.
Een zucht ontstijgt aan onze kelen, geen gedoe maar de boel weer normaal op de rails niet meer en niet minder.
Eénmaal in Amersfoort aangekomen waar we massaal uitstappen zegt weer een andere conducteur stapt u maar weer in want deze trein gaat door naar Utrecht!
Wat een service denk ik bij mezelf en zo vervolgen we hobbelend via weer een aantal stationnetjes onze weg richting Utrecht.

Dan inééns door de luidspreker een stem die zegt we staan nu vlak voor station Bilthoven en moeten even wachten voor een rood sein, dit duurt achteraf al met al ongeveer 20 minuten.
Daarna vervolgen we onze weg per spoor om uiteindelijk na ongeveer twee uur onderweg geweest te zijn in Utrecht aan te komen.
We stappen uit op Hoog Catherijne wandelen het immense complex door staan uiteindelijk buiten slaan linksaf en 20 meter verder strijken we neer op een terras, wan we zijn hard aan een lunch toe…… vinden wij!

Utrecht maar bovenal Martijn…….hier we come!

Ongeveer anderhalf uur later op weer een ander terras hoort iemand van ons via de mobile telefoon dat……één broertje samen met zijn vrouw gestrand is per spoor bij Nijkerk en waarschijnlijk bij de verdediging van het proefschrift van Martijn niet aanwezig kan zijn!

En ik, ik mijmer na twaalf jaar weer ééns een keertje met de trein is eigenlijk nog net als toen,veel hindernissen, veel storingen en kun je tegen stress en hou je van nostalgie dan is zo’n dagje treinen een echte aanrader!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Mot dat Nou” (06-09-08)

Vakanties zijn in de meeste gevallen weer aan hun einde gekomen, al dan niet doorleeft met zon zee en strand.
Iederéén gaat zich weer beraden en voor bereidden op een zogeheten nieuw seizoen van om het even.
Werk, hobby belangrijkheid, gewichtigheid, cultureel gedrag en/of gedoe en heel veel kunstjes en zogeheten expertises die een seizoen zoal kunnen beïnvloedden en er weer een uitputtingsslag kan plaatsvinden die er dan weer toe leid, dat we straks weer aan een nieuwe welverdiende vakantie periode toe zijn!
In het engels heet dat ‘Running Round in Circles, in de mallemolen van het dagelijkse gedoe dat we leven noemen, maar soms denkt Simon, waardoor we geleefd worden!

Ja wat gaan we nu doen Simon? Gaan we nu een beschouwelijke column maken een beetje zo één met een filosofische ondertoon, of word het er één zomaar pardoes uit het leven gegrepen?
Ja, wat moet ik daar nu op zeggen of zo u wilt wat moet ik daar nu mee aan?
Het leven is een maalstroom van zaken en dingen, belangrijk al dan niet of wat je belangrijk vindt!
Ja dat klinkt al wat filosofisch… nee we gaan gewoon even ‘recht voor de raap’ het even over het gezeik hebben betreffende de jeugdzonden/verledens van een aantal mensen die in de politieke ‘spotlights’ staan.


Meneer Duyvendak voor de intimi wijnand en mevrouw Kramer jacqueline ook voor de intimi uiteraard, de één een beetje groen en een beetje links, de ander een beetje rood en een beetje naïf.
Linke, ik bedoel linkse bezigheden hadden deze mensen bij de kop toen ze nog jong idealistisch en onbezonnen waren.
Toen het leven ook voor hen nog uitdagingen bezat en ze van al dat politieke gekoeterwaal nog allerminst weet hadden!
Actie voeren tegen huisjesmelkers en bewuste commerciële leegstand terwijl je je te pletter zocht naar een stukje dak boven je hoofd.
Een krantje maken met een leuke titel ‘Bluf” en meer van dat soort dingen kortom beiden nog met een fris en ongeschonden blazoen op weg naar een toekomst van achterklap en moties van wantrouwen.
Wist meneer Balkenende hier allemaal wel van waren jullie geloofsbrieven wel in orde en waren er geen zaken achtergehouden of feitelijkheden verdraait?

Allemachtig wat een gedoe eigenlijk allemaal, en waar men zich mee denkt bezig te moeten houden in onze volksvertegenwoordiging zoals in dit geval het lichtten van doopcelen, en daar méé hun duur betaalde tijd ledigen!
Verder was meneer Plasterk nog even boos op een aantal schoolbesturen van een wat” hoogwaardiger christelijke signatuur” die volgens hem gelijkgerichte sexuelen een baan weigerde of zouden onthouden of bij het aan de weet komen zelfs zouden ontslaan!.
Zij kregen voor deze ‘discriminatie’ een veeg uit de pan in dit zwarte pieten spel!

Ook waren de zorg directeuren, directeuren van zorginstellingen dus die door u en mij betaald worden, nog even in het nieuws omdat zij de indruk wekten nog nooit van de ‘balkenende norm’ te hebben vernomen.
De meest verzamelende, sorry ik bedoel verdienende, ging naar ik begreep ruimschoots over de € 500.000.- heen per jaar en dat vonden weer anderen de moeite waard om dit ‘rovers gedrag’ te betitelen als buitensporig en welke superlatieven er in dit soort situaties dan nog meer voor handen zijn!
Wat zijn menselijke gedragingen toch herkenbaar nietwaar?

Het deed mij weer even denken aan dat ‘tabakswinkeltje’ in Gouda waar ze ook pijpen verkochten en waar die spreuk boven de deur hing….. Kleine stelen en Grote stelen, maar Grote stelen het meest!

En als ik zo alles op een rij zet en nog ééns rustig overdenk bij de aanvang van weer een nieuw seizoen, dan denk ik bij m’n eigen……….Mot dat Nou !!??

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“God Bless America ” (30-08-08)

En dat hebben ze nodig ‘Over There’ zo puur en ook zo ‘Childish’ als het er daar aan toe gaat in de aanloop naar de verkiezingen in november van dit jaar, nou dat mag enige naam hebben.
Maar dan wel ten negatieve, wat Simon betreft althans!
De opgekloptheid en de gemaaktheid waar men elkaar mee tegemoet treed en bejegent is van een kaliber waarover je je blijft verbazen.
Het land van de onbegrensde mogelijkheden is al naar gelang de jaren vorderen steeds verder aan het achterop raken in woord, gebaar en ook daad.


Soms geneer je je er voor als Europeaan, zo kort door de bocht en zo gemaakt en voorzien van een laag opsmuk waarvan je bijna zou gaan vermoedden dat die er slechts toedient om de onderliggende gebreken te verdoezelen.
Wat moeten we er mee met dat eeuwige, nu al meer dan honderden jaren durende ritueel bij het afsluiten van de zoveelste speech ‘God Bless you All en God Bless America”!

De race naar het witte huis maakt weer ééns pijnlijk duidelijk wat voor een ‘Oppervlakkige Sentimenten’ de verkiezingen 2008 in Amerika teweeg brengen.
De democraten hebben zich na een portie vrij worstelen tijdens de voorverkiezingen er van vergewist dat Barack Obama hun leider moet gaan worden in de strijd tegen de republikeinen aangevoerd door John Mc Cain.
Hillary Clinton heeft het nakijken en man Bill deelt op de achtergrond in de misere!
De druiven zijn zuur.

Maar we zijn er nog niet want ‘The show must go on’, de strijd is nog niet gestreden, de echte ‘Blessing’ moet nog plaatsvinden immers.
Wat maakt de Amerikanen zo zeker van het feit dat God on hun side is vraag ik mij als éénvoudige columnist af?
Vaak hoor je dat het volk de leider krijgt die ze verdienen nou dat hebben ze de afgelopen acht jaar geweten met Bush junior.
Dat hadden ze naar de mening van Simon nou ook weer niet verdiend, zoveel ellende!
Maar soms roept men dat over zich zelf af door te blijven roepen dat God zijn ‘Blessings’ maar links en rechts moet blijven rond strooien.


Ja het contingent Amerika is rijkelijk voorzien van een ferme laag ‘Geestelijke Cosmetica’ wat pijnlijk blootgelegd wordt éénmaal in de vier jaar op weg naar de verkiezingen in het land van de ééns zo moedige ‘Founding Fathers’, in het land van ‘America the Beautiful’.
In het land van de onbegrensde mogelijkheden loopt men tegen zijn grenzen aan op velerlei gebieden.


Eén gebied is dat van de ‘Inhoudloze Kretelogie’, en het gebied van de oeverloze zegeningen en de mannetjes en vrouwtjes makerij.
Het gebied ook van het maken van beloften en het doen van toezeggingen.
Eén van die plaatsen waar dit de afgelopen dagen plaatsvond was Denver Colorado in de United States van Amerika.
De conventie van de democraten overgoten met een saus van lief zijn voor elkaar, Hillary loves Barack en vice versa maar John Hiden doet er ook toe.
Verliezers zijn er niet, alleen winnaars behalve éne John Mc Cain, u weet wel die van de republikeinen… no way, die motten we niet!

Maar voor de rest God Bless America en bovenal God Bless you All !
Ik wens het Opperwezen……..veel sterkte.

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Moderne Opvoeding” (23-08-08)

Opvoeden is en blijft door de jaren heen een vak apart en staat onder een soortement voortdurende invloed van alsmaar voortschrijdend inzicht.
De harde hand is al een groot aantal jaren geleden afgeschaft en allerlei ‘ziekten’ zijn inmiddels toegevoegd aan de lijst van ongemakken die de het menselijk lichaam en derhalve ook de geest of het brein zo u wilt tot last kunnen zijn!
Het kind anno 2008 wordt geboren met een voor- bestemde ‘turbo toekomst’! Een super schepsel dat gebukt zal gaan onder de overtreffende trap van het werkwoord verwachten.
De jongen of het meisje op weg naar het worden van een groot mens, het kind dus, draagt niet langer de last méé van wat hem of haar door papa en/of mama verteld en onderwezen wordt maar gaat als een modern opgevoed levend wezen niet gehinderd door enig vaststaand besef lachend en frank en vrij de toekomst tegemoet!

Dat dacht u maar!


Het kind loopt vanaf zijn geboorte al levensgrote risico’s, want het pak wat het dragen moet zit boordevol met dingen en zaken die het zelf heeft mogen uitzoeken in zijn of haar tot nu toe korte maar ‘onafzienbare’ leven.
Aan plakken en knippen is het kopiëren nog ééns extra toegevoegd, computertaal zal weldra het jonge leven tot in de vezels gaan beheren en beheersen.
De waarden en normen van ooit zijn door de tijd ingehaald ergo inmiddels ‘zwaar geantidateerd’ en definitief naar het ’land van Ooit’ verwezen!
Het jonge levende wezen wat wij kind noemen zal het er méé moeten doen, met de kennis van nu en de daarbij behorende AD-HD uitingen en allerlei andere restverschijnselen en eigenlijk kunnen ze er verdomd weinig aan doen!
Al die ‘indrukken’ en al die ‘vrijheid’ ik geef het je te doen!
De tijd van nu is er beter op geworden hoor ik de mensen om mij heen zeggen!

Dat dacht u maar!

Onze kinderen zijn een ‘welvaartsartikel’ geworden die door de ‘moderne ouder’vaak ingezet wordt als een verbeterde stand-in voor eigen kennis, kunde, falen en angst!
Zo dat is dan metéén maar gezegd.
De huidige ‘kennis en welvaart’ heeft ook met zich meegebracht, dat er zich een ‘oeverloze leegheid’ heeft geposteerd in de hoofden van volwassen mensen die ook ooit als kind begonnen zijn.
Alles geënt op hebben en bezit waar men veel voor moet doen en derhalve ook de tijd opslokt om hun nageslacht te voorzien van waarden en normen en van kennisoverdracht en van liefde in de vorm van tijd, warmte, genegenheid en knusse verhalen over vroeger toen geluk blijkbaar gewoner was dan nu in deze ‘Turbo tijd’!
We praten of laten ons aanpraten hoe een klein levend wezen met een overvloed aan kleurstoffen in z’n genen opgevoed moet worden om gelukkig te kunnen zijn in een steeds ‘egocentrischer’ wordende computer maatschappij!
En ondertussen denken we dat we weten hoe het allemaal komt!

Dat dacht u maar!
Simon heeft er niet voor geleerd en is geen ‘gekwalificeerd pedagoog’ maar kijkt om zich heen naar het gedrag van levende wezens in z’n algemeenheid en hoe de dingen gaan in de natuur van alle dag, dus ook tijdens deze zo mooi geheten en geduide ‘Turbo tijden’.
Maar er is gelukkig tegenwoordig ook een woord voor de gediplomeerde pedagoog van toen en toen… en wel ‘Watcher’, mooi niet waar!
Opvoeden is van alle tijden en is door de eeuwen heen niet meer en niet minder dan het overdragen van kennis!

Kennis die nodig is om te kunnen ‘overleven’ in een steeds veranderende en daardoor vaak vijandige wereld waarbij het van éssentiële waarde is, dat er een besef moet zijn van een zekere orde en gezag en ook zo u wilt een zeker ‘godsbesef’.Dit past wel ook al zou het alleen maar als een uitvloeisel van onze sterfelijkheid gezien moeten worden.
Zonder een verleden waarin knusheid, liefde, orde en een zeker gezag geen plaats hebben gehad zal een ………’hyperventilerende chaos’ de opvoedkundige uitkomst zijn en derhalve onze kinderen onvoorwaardelijk ten deel vallen!

Dat waren zo mijn gedachten!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Een Kwartje de Pleisters” (16-08-08)


Het is weer bijna zover Schapenmarkt of zo u wilt ‘Broeckkarmse’ staat weer voor de deur van het jaar 2008.
Terwijl het de hele wereld een zorg zal zijn met al dat wapengekletter in en om Georgie in de kaukasus is het voor de gemiddelde autochtone Oldebroeker toch weer iets waar hij of zij niet omheen kan!
Het is de Oldebroekers nu éénmaal ooit overkomen honderd en meer jaar geleden was hij er immers al op de lokatie rond de Nederlands Hervormde kerk… de Broeckkarmse!
Van heinde en verre, is bij overlevering bekend, werden allerlei zaken aangevoerd op deze dag die het dorp op de arme zandgronden één keer per jaar op de kaart zette in deze regio.
Ook was er een reden om in het najaar in het door heidevelden omgeven dorp Oldebroek veel schapen aan te voeren en te verhandelen.
Een markt die Simon nog kent als kleine jongen, van die blinde man met z’n geleide hond en z’n koffer waarin een assortiment pleisters zat.
En als je er dan voor de zoveelste keer langs kwam riep hij altijd…… een kwartje de pleisters!


Ook werd er destijds ‘gesponnen’ dat het een lieve lust was, en niet van en met de schapenwol in dit geval maar met elkaar.
De vrouwlui gingen namelijk als de markt ‘s morgens gedaan was ‘s middags op visite bij kennissen en familie en dat noemde men toen ‘spinnen’.
Simon denkt dat men heel vroeger daadwerkelijk zat te spinnen met het spinnewiel erbij onder het praten want de productie moest doorgaan dat was een bittere noodzaak in een toen arme tijd op de arme zandgronden!
Want niet voor niets hoor je nu nog steeds en waarschijnlijk ook toen ontstaan, wel ééns zeggen ‘praten en breien’.
Dus bijpraten en keuvelen tot je dienst maar de handjes gebruiken, dat moest wel toen!
En na weer een rondje langs de kramen riep de blinde man…… een kwartje de pleisters!


Ja het betekent wat die ‘Schapenmarkt’ voor de gemiddelde Oldebroeker realiseer ik mij, één keer per jaar staat het te gebeuren, een lang lint van kramen door de straten van de inmiddels al weer oude nieuwbouw van deze kern zo rond het raadhuisplein dezer gemeente.
De kooplui zijn voor dag en dauw gearriveerd want ze willen er gesteld bij staan als het koopvolk van heinde en verre uit de wijde omtrek zich op hun koopwaar gaat storten!
Het blijft een uitzonderlijk gebeuren deze jaarmarkt, het heeft iets wat niet is uit te leggen maar men moet er blijkbaar geweest zijn als oud Oldebroeker of als bewoner van een buurgemeente of woonkern die deel uit maakt van dit ‘Oldebroeck’ met deze Broekkarmse en zijn blinde man die na het zoveelste rondje kramen als je hem voor de zoveelste keer voorbij komt roept…… een kwartje de pleisters!

En nu heel veel jaren later en de kinderjaren al heel lang achter mij gelaten hebbende pieker ik me nog elk jaar weer suf wat toch de ‘aantrekkingskracht’ van deze markt der markten is op deze uiterste punt van de Noord- Veluwe.
In “het Oldebroeck” omzoomd door weilanden en bossen, waar de agrariër langzaam aan het verdwijnen is en oude waarden en normen hem op de voet volgen blijft één gebeuren zich ondanks alles hardnekkig manifesteren, namelijk de “Broeckkarmse” of zo u wilt de ‘Schapenmarkt’!

Simon heeft hier slechts één verklaring voor en dat is, als dat rondje, zoals elk jaar weer, over de markt gemaakt is op die bewuste woensdag in september.
Hij in gedachten nog steeds die blinde man met z’n geleidehond ziet staan, voor waar zich nu ’Overdebeke’ bevind, en hem na bijna zestig jaar nog steeds hoort roepen………….een kwartje de pleisters!

Goed goan.

©Simon Schrijver.

“Schone Schijn” (09-08-08)


Of het nou de ‘Gay Parade’ in Amsterdam is die we vorige week hadden of de ‘Olympische spelen’ in China die zich op dit moment volop manifesteren voor heel veel mensen was en is het allemaal slechts “Schone Schijn”!
En Simon vindt dat eigenlijk ook wel een beetje zo, nee staat daar zelfs volledig achter!
In de grachten van onze hoofdstad voeren zo’n 80 boten en bootjes met daarop allerlei mensen in de vreemdste uitdossingen.
En bijna allemaal waren het homo’s en lesbo’s en diegenen die dat niet waren nou dat waren op z’n minst sympathisanten waaronder ook de burgemeester van de stad Amsterdam meneer Job Cohen.
Er voer dit jaar zelfs een boot méé met ‘christelijke homo’s’ daar kon je enig moment op wachten natuurlijk, ja zelfs een minister van de partij van de arbeid minister Plasterk gaf acte de presence!
Dit was voor minister Eimert van Middelkoop van een andere regeringspartij weer een reden om het allemaal wat overdreven te vinden die overdadige ondersteuning van een partij die behoorde tot één van zijn coalitiegenoten.
Eimert heeft van huis uit wat moeite met deze ‘gelijkgerichtheid’!

Ja moet je het feest van het leven wel zo ‘comerig out’ manifesteren? Gaat het allemaal niet een beetje ver en is het van een uitdagend gehalte wat dermate provocerend is dat je erméé de hetero’s en alle andere verwekkers van het individu mens bewust ‘te kakken’ wilt zetten of zet?
Simon’s mening is dat de katjes in het donker knijpen wat hem betreft niet meer hoeft, maar dat je een scala aan ‘minderwaardigheids complexen’ ook niet op deze manier uit de kast hoeft te trekken!
Amsterdam voor één dag dit jaar weer het Sodom en Gomorra van Nederland, toch?
Althans zo is het ‘By Bible’ en ‘Cultuur Historisch’ aan ons overgeleverd denk ik dan maar zo.
Soms zou je er als normale ‘Homo Sapiëns’ op z’n minst een beetje verlegen van worden al dat lijfelijke en soms ook obscene gedrag, alhoewel wat is obsceen?

Laten we ons na het ‘onchristelijke’ Amsterdamse gedrag ééns verplaatsen naar Beijing of Peking naar het land dat wij kennen als heel groot en van ‘sambal bij’!
Naar het land van Tibet en de Dalaï Lama en vanaf nu ook als het land van de olympische spelen 2008, kortom naar het land van de rijzende zon en z’n miljoenen chinezen, naar China dus.
Het land waar vrijheid van meningsuiting zoals wij die kennen nog niet is ingevoerd en zeker niet is uitgevonden!
Het land waar mensen nog dood gemarteld worden als we Amnesty International tenminste mogen geloven!
Het land ook waar mensen zonder proces worden opgesloten in het gevang als ze zeggen wat ze er van vinden.
Het land waar naar Simon z’n idéé geen homo’s en lesbo’s ongestoord (mogen) leven en geen vrijheid van godsdienst bestaat.


Het land waar wij onze “witte’ uit de klauw gelopen bijna heilige ‘Olympische Spelen” een groot aantal jaren geleden in 2008 gepland hebben!
Die ‘Spelen’ die ooit de ‘ware ziel van het amateurisme’ verkondigden en inmiddels verworden zijn tot één van de ‘grootste geldsmijterijen’ ter wereld…….ook dit allemaal zou je op z’n minst ‘obsceen’ kunnen noemen nietwaar?
Waar allerlei Bobo’s zich opwerpen voor gratis snoepreisjes( op uw en mijn kosten) om volgaarne naar toe af te reizen.
Programma’s aan besteedt worden op sportgebied en in alle hevigheid de komende weken weer over ons uitgestort zullen worden mede ook dankzij uw en mijn luister en kijkgelden die inmiddels belastingtechnisch verwerkt zijn.
Waar satirische programma’s het nu al hebben over het “Schone Schijnekens Huis”!

Zeker, ook is het naar de mening van Simon, zondermeer ‘Obsceen’ als je minderwaardigheid of daaraan gerelateerde gevoelens of het nou in Nederland is of in China moet verpakken in het pakpapier van de…’Schone Schijn’!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Arrogant, Dom en Verneukeratief” (02-08-08)

Het gaat superslecht met de economie in Nederland de informatie en nieuws programma’s schreeuwen het uit!
Het consumentenvertrouwen is nog nooit zo laag geweest het is de vooravond van een recessie volgens allerlei presentatoren van nieuws en aanverwante programma’s.
Simon overvalt daarbij een licht gevoel van onpasselijkheid, waar halen ze deze doemscenario’s in vredesnaam vandaan!
Ze kraaien en schreeuwen het uit en proberen elkaar de loef af te steken daar waar het aankomt op het leed dat er onherroepelijk aankomt.
De tijd van geen nagel om aan de kont te krabben is immers aanstaande!


Ze willen en zullen het door onze strot duwen op een niet mis te verstane wijze, ten minste als het aan hen ligt.
Goeroe’s en Bobo’s laat men aanrukken om hun ongelukzalige boodschap kracht bij te zetten!
Simon weigert het overstuur te raken van al deze Job op de mesthoop volgelingen die ons als het aan hen ligt er al op zien zitten.
Neen als ze de kans krijgen zullen ze ons nog een handje helpen om ons erop te duwen!
In plaats van leuke opwekkende zaken en dingen eruit te lichtten en positief over de ‘Materie Bezit’ bezig te zijn hebben ze besloten in deze tijd waar toch weinig te melden valt volgelingen en verkondigers van de leer ‘klagen met een volle mond’ geworden.

Het lijkt wel of ze mister Bush napraten die ooit zei ‘shopping is the meaning of life”!
Deze wens lijkt welhaast de vader van de gedachte ,ze laten u en mij sidderen door deze bangmakerij en gelijk zullen ze krijgen het is bijna een ‘self forfilling profecy’ die koste wat kost in de tweede helft van dit jaar plaats moet vinden.
Simon vindt het nieuws van alledag ‘bordering’ en saai en het woord nieuws vaak niet ééns waard.
Ze zeuren over een beetje minder meer dat het een lieve lust is terwijl ze onderwijl constateren dat we met z’n allen gewoon nog hartstikke veel uitgeven en ondertussen lezen ze ons ook nog de les dat we teveel consumeren en daardoor het milieu ook nog ééns te veel belasten.
En de hogere brandstof prijzen hebben minder file’s tot gevolg.
Eigenlijk zouden ze dat beetje minder als ‘goed nieuws’ en positief moeten aankondigen, maar ben je nou helemaal!
Goed nieuws is immers geen nieuws.


Alle presentatoren op een enkele uitzondering na mogen ze van Simon de naam jeremia geven u weet wel die onheilsprofeet van lang geleden toen het ook al zo verschrikkelijk slecht ging blijkbaar.
En ondanks alles zijn we, zeg maar, tweeduizend jaar verderop.
Wat dat betreft heeft het woord jeremiëren tot op de dag van vandaag niets aan waarde ingeboet!
Het is één groot bla bla bla’ verhaal waar men het te énen male vertikt om positief met de berichtgeving om te gaan.
Er moet een hoog gehalte aan ellende en insinuatie aanwezig zijn om een ‘nieuws programma’ de moeite waard te maken.
Simon vindt het best wel aanmatigend om in een land te wonen waar het kwa berichtgeving altijd regent ook al schijnt er regelmatig de zon!


Heel veel nieuwsredacties, en zeker die van de ‘news boys en girls’ van de TV zouden naar de mening van Simon hun berichtgeving ééns wat intelligenter en positiever en daardoor inhoudelijk eerlijker in elkaar moeten steken!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Voor de… Bühne” (26-07-08)


Sport, spel en klopjachten we worden hoe dan ook bezig gehouden denkt Simon het zal den burger net zoals in lang vervlogen tijden niet ontbreken aan brood en spelen!
Waren het toen hoofdzakelijk de gladiatoren die ‘acte de presence’ gaven al dan niet tegen leeuwen en afvalligen van het éne of het andere geloof.
Tegenwoordig houden ons een scala aan mensen bezig op het podium van ‘Leering ende Vermaack’.
Net terug op aarde met twee benen weer op de grond na de voetbal deceptie voor ons die E.K. heette.


Dan is nu de afgelopen weken weer gezorgd voor een fietsspektakel dat ze de ‘Tour de France’ noemen,en tussendoor ook nog even de 4 dagen van Nijmegen in de volksmond de 4 daagse genoemd.
Wandelen tot je het kruisje haalt of tot dat de blaren een dermate groot kruis worden en je duizend doden sterft en de gladiolen niet aan je ten deel zullen vallen!
En… nog even en de olympische spelen van Peking komen eraan, het moet ergens over gaan er moet een spel element inzitten!
Maar bovenal de show must go on, want het gaat niet alleen maar om prestaties, al dan niet sportief, maar het gaat ook en zeker niet minder om het stukje toneelspel en dat heet dan weer ‘Voor de Bühne’!


De verslaggevers maken er al dan niet een feestje van daardoor zijn zij mede verantwoordelijk voor de heroïek rond de evenementen, we blijven op zoek met z’n allen naar de Theo Koomen’s van het verleden.
We willen horen dat het mooi, mooier, mooist is we willen meegevoerd worden op het toneel van verbeelding.
Doping schandalen nemen we voor lief, epo wordt straks gelegaliseerd automatisch omdat ze de nieuwste synthetische varianten toch niet meer in het lichaam van de sporter zullen kunnen achterhalen!
We vergoelijken het met sommige bekende renners van vroeger de berg Alpe d’Huez te laten beklimmen voor kinderen die het slecht hebben onder de noemer ‘Right to Play’, een van hen boogie oftewel michael boogert.
Allemaal ‘Voor de Bühne’!

Dan is er nog een andere wedstrijd die gespeeld wordt, die van het behagen der internationale gemeenschap, in dit geval de europeesche unie, de wedstrijd uitlevering van een Super Oorlogs misdadiger,zijn naam radovan karazicjd !
Joegoslavië heeft centjes nodig en ziedaar iemand die al jaren onvindbaar schijnt te zijn wordt zomaar in een bus in belgrado in de kladden gevat!
Mede verantwoordelijk voor de dood van ruim zeven duizend mannen uit bosnië heeft deze man zich jarenlang weten te ontrekken aan zijn gerechte straf.
Diep triest dat het zolang geduurd heeft, dat dit soort geboefte opgepakt en uitgeleverd wordt.

Heel erg beroerd en zeer vervelend dat sommige mensen alleen bereid zijn hun kunstjes uit en op te voeren, niet in het echt maar uitsluitend…”Voor de Bühne”!

Straks in Peking gaat het spel gewoon verder, mensenrechten of niet, of Tibet wel of niet een provincie van China is, of mensen om hun overtuiging de bak in geflikkerd worden of niet.

We benoemen het niet, we laten het achterste van onze tong niet zien, we blijven net doen of we het niet door hebben en blijven met zaken en dingen doorgaan die in veel gevallen slechts en uitsluitend….”Voor de Bühne” plaatsvinden !

© Simon Schrijver.

“Maïshoogte Gevoel” (19-07-08)

Een gevoel overviel me deze week toen ik door de polder reed en zag dat de Maïs er vet en hoog bij stond.
Laten we dit gevoel het ‘Maïshoogte gevoel’ noemen. We hebben de afgelopen dagen en weken veel regen gehad en dat zie je duidelijk terug in het weidse polderland!
Het verbaasde mij dat de maïs de laatste weken zo snel wortel had geschoten.
Als je op de grond zou staan kon je er nog net overheen kijken. Het zou niet lang meer duren of je zou door de maïs de kolven zien.
Dat is nog ééns wat anders dan door de bomen het bos niet meer zien denk ik bij mezelf.
Eigenlijk pure onvervalste rijkdom, het leven in ons landje speelt zich af op ‘maïshoogte’.
De boeren en andere landeigenaren maken straks weer goed geld voor de maïs en dwingen de grond om zo snel mogelijk het gewas voort te brengen wat hen voorspoed en ‘dukaten’ die tegenwoordig euro’s heten moet brengen!
De uitkomst zal onvermijdelijk het ‘Maïshoogte gevoel’ zijn.

Ik zag ook deze week dat kinderen die op vakantie gaan allemaal achter in de auto bij pa en ma bezig zijn met video games en andere computer spelletjes.
Ze houden zich bezig met de ‘nieuwe toekomst’ aangestuurd door computers en het beste te leren door te gamen en onze lieve heer mag weten met welke spelletjes nog meer maar uiteraard door te computeren!
Achter in de auto is het een individuele stille wereld slechts door piepjes onderbroken, een wereld die mede mogelijk wordt gemaakt door het ‘Maïshoogte gevoel’.


Het gevoel dat ons de mogelijkheid biedt om met de auto plus caravan of camper diverse buitenlandse bestemmingen te bereiken.
Het gevoel dat er mede voor verantwoordelijk is dat we het ‘breed’ hebben in dit land waar we licht wat te klagen hebben.
Je zou het ook een soortement ‘blues gevoel’ kunnen noemen dat ‘Maïshoogte gevoel’, maar dan van de rijke mensen met meestal de zorg van jéétje wat moet ik met zoveel!
Zoveel rijkdom kwa bezit als je terug kijkt naar de laatste vijftig jaar en zoveel kwijtgeraakt ook onderweg denk ik als ik mijn oog laat dwalen over al die velden met een groen gewas dat maïs heet.
Ze zeggen dat het met betrekking tot rendement het meeste oplevert in geld en dat het uiteindelijk het ‘Maïshoogte gevoel’ tot gevolg heeft!

Al verder rijdende bedenk ik mij dat ik onderweg ben in een land van melk en honing en maïs, tot aan de horizon staat het er vet en goed doorvoed bij!
We hebben het goed met z’n allen, een paar auto’s op de dam elke dag vlees op ons bord, de wereld aan huishoudelijke apparaten die ons elke dag meehelpen.
Onze ‘niet morrende’ hulpen in de huishouding.
Zelfs de stofzuigers hebben namen, aangenaam mijn naam is jimmy!


Ook vaak een eigen ‘Hut’, de koosnaam voor eigen woning, met alles erop en eraan en van alle gemakken voorzien is voor veel mensen een vanzelfsprekendheid geworden.
Het gaat slecht in ons landje zeggen ze, de beurzen zijn de weg kwijt, de inflatie is hoger dan ooit, de olieprijzen stijgen naar record hoogtes.
Bij de benzine pomp moet je niet zijn, kun je maar beter mijden als de pest, gewoon doorrijden is de boodschap, niet dan?

Beste lezers ik denk dat we met z’n allen last hebben van het ‘Maïshoogte gevoel’ u weet wel dat ultieme volle gevoel… Simon wenst u veel sterkte bij de ontslakking!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Potsierlijk en Gezapig Gedrag” (12-07-08)

Groot en klein heel dicht bij elkaar, vlak bij huis en verder op in de wereld het maakt allemaal niet meer uit dankzij de steeds verder gaande ‘globalisering’ zijn we gevan- gen in een doen en laten dat bepaald word door veel gepraat en soms bitter weinig
doen.
We reiken pamfletten uit in oosterwolde waar volgens de aanwonenden …veel te hard gereden word dat alles onder het toeziend oog van oom agent!
Want dat is wettelijk zo bepaald, dat mot zo en niks met de vlam in de pijp rustig rijden is de boodschap.
Nou beste mensen Simon denkt dat het hard meevalt met het moordende rijgedrag op de oostendorperstraatweg aldaar.
En bovendien leg er gewoon een stuk of tig meer drempels in ben je van al dat ‘potsierlijke en Gezapige gedrag’… en gezeur af!

Ook zo’n soort gedrag zag je de afgelopen dagen in Japan bij de zogenaamde G-8 top.
De 7 rijke industrielanden aangevuld met Rusland, men zat zwaar beveiligd ver weg gestopt elkaar te animeren onder het genot van rijk gevulde borden en glazen, dat een hele boel zaken hen zorgelijk deden zijn daar spraken zij over.
De hoge prijs van de aardolie en de alsmaar stijgende voedselprijzen baarden hen zorgen maar kosten hen blijkbaar weinig hoofdbrekens!
Gerommel in de marge en een geldverslindende jaarlijks terugkerende kermis attractie waarvoor deze (wereld) leiders zich behoren te schamen.
Al jaren lang worden er allerlei loze beloften gedaan en bedragen toegezegd aan onder andere de arme landen, waar de sloebers wonen zogezegd.
De landen waar ze zoals wel ééns gezegd wordt geen nagel hebben om aan de kont te krabben.
Deze arme sloebers worden blij gemaakt met het bekende dode vogeltje en zijn derhalve getuige van… ‘Potsierlijk en Gezapig”gedrag!

Van Oosterwolde naar Japan en vandaar naar Oldebroek waar ook nog iets te melden valt over zo’n soortement gedrag.
Simon’s oog valt steeds vaker op één van de weinige oudheidkundige monumenten die zich bevindt in de kern waar onze gemeente zijn naam aan ontleed, de straat waaraan dit monument staat is de bovenstraatweg.
Vroeger noemden wij dat het ‘bovenpad’, dat bleek toen we later groter gegroeid waren helemaal fout te zijn, maar als kind had je het recht om dit soort ‘minimale fouten’ te maken.


Nu even waar ik het echt over wilde hebben, dat is namelijk de verwoestende aanblik van een ‘afgebrande’ woning die bijna bovenop onze ‘museum boerderij’ de bovenstreek staat… en al heel lang!
Werkelijk van de gekke dat de gemeente Oldebroek dit al zo lang ( veel te lang) toloreert, een complete aanfluiting voor iederéén die het boerderijmuseum de bovenstreek de laatste jaren bezocht heeft met dat afgebrande kot ernaast!
Dat men niet in staat is zich de macht en de middelen toe te eigenen om onverwijld dit destijds in brand gestoken object te verwijderen of te laten verwijderen!
Deze zoveelste onmacht maakt Simon verdrietig, heb je laten we zeggen met goed fatsoen één oudheidkundige erfenis in de kern oldebroek die er met kop en schouders boven uit steekt te weten ‘Museum Boerderij de Bovenstreek’!
En vergooi je als bestuurlijk apparaat dezer gemeente datgene wat heet‘Doorpakken’ en zet je jezelf daarmee op een niet mis te verstane manier te kijk!

Een schoolvoorbeeld van “Potsierlijk en Gezapig” gedrag!

Goed Goan.


© Simon Schrijver.

“Dieverij of Incompetentie” (05-07-08)

Het systeem is de schuldige een persoon in dit systeem is moeilijk als schuldige aan te wijzen.
Gigantische bedragen worden uitbetaald of niet besteed of mis besteed, aandeelhouders schreeuwen om meer rendement.
De rijken de bovenklasse zullen we maar zeggen worden rijker de onderklasse wordt in plaats van minder arm steeds armer.
Iets klopt er niet maar wat?
Ik pieker me echt suf zo af en toe en denk dan waar gaat dit over, zou ik de enige zijn denk ik dan die zo denkt?
Het systeem is doorgeslagen of dolgedraaid of, nou zegt u het maar als lezer, moet het wel zo zoals het nu gaat met allerhande dingen en zaken.
Geen touw meer aan vast te knopen denkt u inmiddels hoe moeten we via deze weg bij “Dieverij of Incompetentie” uitkomen!?

Bij uitgeverij Wegener moeten 400 banen weg er moet 35 miljoen bezuinigd worden
De inmiddels Britse eigenaar moet meer winst behalen ten behoeve van zijn aandeelhouders!
Zou het misschien toch aan de glasvezelkabel liggen, ik bedoel het wereldwijde web het internet dus die de hoofdschuldige is voor deze bezuiniging?
Nee hoor het rendement voor de aandeelhouders moet omhoog van 13 naar 20%!
Dus in dit geval dieverij dus, het zou best wat competenter en minder hebberig kunnen gebeuren, menselijker dus!


Ook een interessant verhaal is dat van de Deen Rasmussen vorig jaar in de tour de france er uit gehaald omdat hij gelogen had over z’n training al dan niet in europa.
Hij spande een rechtzaak aan tegen de rabo bank en vroeg een schadevergoeding van 5,5 miljoen euro…….. hallo 5,5, miljoen ? Ja 5,5 miljoen,en heeft hij die gekregen?
Hij kreeg door de rechtbank slechts 7 ton= € 700.000,- toegewezen!
Slechts 7 ton, moet u nog wat als éénzame fietser.
Was dit nou ook een vorm van “Dieverij of Incompetentie”? Of was het een welverdiende fooi die hij claimde?
Simon snapt het niet meer, het zal wel komen door het ouder worden in deze turbulente eeuw worden bedragen op de weegschaal van de astronomie afgewogen en zijn derhalve ‘astronomisch’.
In mijn tijd woog men nog op een ouderwetse weegschaal met de naam Berkel en vaak ging het dan om suiker of koekjes en of het een grammetje meer mocht zijn of……..nou zegt u het maar, maar u begrijpt ongetwijfeld wat ik bedoel!

Nou nog even naar de uitsmijter terzake “Dieverij of Incompetentie”, er bereikte Simon de onvoorstelbare berichtgeving middels de media dat vorig jaar, 2007 dus, de gezamenlijke wethouders der Nederlandsche Gemeenten ruim € 200 miljoen in de zak of zo u wilt knip gehouden hebben door het geld niet te besteden aan de ’huishoudelijke hulp’ in het kader van de wet ‘thuiszorg’!
Diezelfde ‘thuiszorg’ waar men over spreekt als zijnde dat deze zich op de rand van het faíllissement zou bevinden!
Dit moeten de gemeenten dus zelf doen met het geld wat zij hiervoor uit Den Haag krijgen en de wethouder die zorg in z’n portefeuille heeft is hier de eerst verantwoordelijke voor!
Oude mensen en veel anderen die van ‘deze zorg’ afhankelijk zijn worden niet goed en naar behoren geholpen.

Dit schijnt schering en inslag te zijn!
Naar de mening van Simon kan dit éénvoudigweg gewoon niet aan de orde zijn, mocht de praktijk uitwijzen dat dit wel het geval is dan is er maar één conclusie, namelijk in die gemeenten waar dit aan de orde is moeten de betreffende wethouders opzouten, omdat hier sprake is van……………”Dieverij of Incompetentie”!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“De Achterhoek Blues” (28-06-08)


Voeg een aantal ingrediënten bij elkaar zoals daar zijnde Normaal, Boh Foi Toch, Jan Ottink Band, de Spitfires en Guus Hiddink en gooi ze in de ‘kookpot’ van het voetbal verbind er de naam Europees Voetbal Kampioenschap aan en ziedaar ook u bent getuige van de onvervalste ‘Achterhoek Blues’!
In 7 miljoen huishoudens was het op de langste dag van het jaar op 21 juni 2008 goed mis, oorzaak een ‘Vermaledij Russisch’ voetbalelftal en dat nog wel onder aanvoering, lees trainerschap, van een onvervalste zoon van de Achterhoek, zijn naam Guus Hiddink!

Doordrenkt met bloed zweet en tranen zijn we na twee sublieme en één redelijke wedstrijd, pats boem met twee benen op aarde teruggekeerd.
Even was er weer een soortement ‘wij gevoel’ we waanden ons al weer de kampioenen al waren we nog vele dagen en wedstrijden verwijderd van het ‘Ultieme’ gevoel wat dan aan de orde schijnt te zijn.
Na al die verliezen voor het gevoel, het inleveren zo u wilt van o.a. onze ‘wij samen’ identiteit door ‘Europees’ te gaan en daardoor het referendum af te stemmen.
En ook het verlies van een grote bank en zo zijn er nog een groot aantal andere zaken maakten het dat we weer iets nodig hadden om voor te gaan!


Wat is er dan mooier dan de verbondenheid door middel van het voetbal wat zich elke vier jaar aan dient in de vorm van een E.K. en waar je de longen uit je lijf kunt schreeuwen als een ‘Rasechte’ Oranjeklant!
Wij houden van oranje om zijn daden en zijn doen in de ultieme gezongen uitvoering van niemand minder dan de koning van de blues André Hazes!
De straten van Bern en Bazel die zich de afgelopen weken kleurden met onze nationale kleur gelardeerd met ook nog ééns…… ons rood wit en blauw.
Jeetje, even weer dat gevoel van…. dat waren toch ‘die hollanders’!


Even terug, weer even ruiken aan wie we wilden zijn en wat we bijna kwijt waren, de besten, de geprezenen op allerlei gebieden, de aardige nette mensen die geen rellen schopten.
Die door de middenstand in ‘Der Schweiz ‘,himmelhoch geprezen werden om hun vrijgevigheid en ruimhartige portemonnee gebruik, hoezo een zuinige, knijperige Hollander!?
Zelfs de zwitsers liepen er uitgedost in ‘ons oranje’ bij, dat moet je toch wel een heel bijzonder gevoel geven dat zelfs buitenlanders weer bij je willen horen, net zoals onze oranje verdediger Ghalid Boularouze van Marokkaanse origine.
En wat leefden we méé met het familie drama wat zich bij hem voltrok tijdens wat ‘Ons Feessie’ had moeten worden!
Rouwbanden waren de uitkomst waarmee de kwartfinale gespeeld is!

Waren dat soms toch slechte voortekenen die zich de avond van 21 juni in Bazel onbewust aftekenden?
Het zal voor altijd verborgen blijven in de schoot van de geschiedenis.
Feit is, dat we weer terug zijn in de werkelijkheid van het ’doodgewone alledaagse’, dank zei éne meneer uit Varsseveld die ons met z’n allen de ‘Achterhoek Boogie’ liet dansen.
Maar hij zette ons daarbij wel allemaal eerst, inclusief voetbalprofessor Cruijff, op het verkeerde been.

Dat heeft ’unmundig’ veel pijn gedaan, om op deze manier te moeten dansen en de uitkomst?
Hij heeft ons een onvervalste “ Achterhoek Blues” bezorgd!

Zijn naam ………Guus Hiddink.

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Wereldverbeteraars” (21-06-08)

Op het politieke vlak met het zomerreces in het vooruitzicht maakt Jan Marijnissen zich op voor een min of meer ‘grote vakantie’.
De tropenjaren als aanvoerder van de S.P. hebben hem naar eigen zeggen gesloopt.
Aan het hoofd van zijn troepen als fractie leider al heel wat jaren, als goed ‘debater’ en met een ‘drive’ die enige naam mocht hebben maakte hij zich los van ‘Jan en alleman’ en werd tegelijkertijd van ‘Jan en alleman’!
Hij is door z’n rug gegaan al een flink aantal malen, z’n gezondheid maakt het dat hij gas moet gaan terug nemen.
Hij de ‘wereldverbeteraar’ die het eerlijk delen verhaal van de Partij van de Arbeid ingepikt heeft door het morgenrood in te ruilen voor het rood van de tomaat!
Hou het simpel moet hij gedacht hebben, maar nu is ook voor hem het eind van een tijdperk aangebroken…. en wat is er nu eigenlijk verbeterd vraagt Simon zich af?

De rijken zijn rijker geworden, samen eerlijk delen ho maar of je moet bedoelen samen het mindere met steeds meer mensen delen, en het meer met steeds minder mensen!
Dat schijnt hoe langer hoe meer steeds beter te lukken. Geld maakt geld en geluk is nu éénmaal niet in geld uit te drukken.
Ondanks ‘bevlogen’ zogeheten ‘wereldverbeteraars’ blijft de wereld en zij die daarop wonen en leven dit gerommel in de marge de voet dwars zetten.
En uiteindelijk sneuvelen ook de ‘Marijnisjes’ over de natuurwetten zoals die er nu éénmaal zijn en bestaan.
Je denkt toch zeker niet dat welke politicus dan ook de loop van de geschiedenis en de wetten der natuur kan dwarsbomen sinds Adam en Eva er de beuk in hebben gegooid!

Nee beste mensen ‘wereldverbeteraars’ met zogenaamde visie en een soortement geloof in de ander zijn naïef en niet meer dan dat.
Het is de onvolkomenheid van de soort ‘Homo Sapiens’ geheten die uitwerkt op een heel eigen ‘natuurlijke’ wijze.
Water blijft nu éénmaal altijd van hoog naar laag stromen, en de wind waait idem dito.
De natuur laat zich niet bij de neus nemen door welke ‘wereldverbeteraar’ dan ook!

We gaan ook nog even beschouwend naar éne meneer Rouvoet kijken ook zo’n ‘wereldverbeteraar’ die keihard oordeelt dat de Glen Mills school in wezep, de zogeheten school voor winnaars een gesloten inrichting moet worden!
Miljoenen en miljoenen zijn hier inmiddels ingestopt van uw en mijn belastingcenten en het is tot op de dag van vandaag één groot drama!
Veel kleurige overwegend jonge ‘zogeheten boefjes’ halen een gedeelte van de centjes terug die wij in het verleden aan de koloniën en aanverwante landen verdiend hebben, nietwaar?
Ze hebben een ander ‘cultuurverleden’ dan wij westerlingen, dat is nu éénmaal zo en dat moet je beseffen denkt Simon en daar moet je dan vervolgens op sturen en naar handelen, toch?
En dat kan af en toe er in resulteren dat je ze even tegen de grond moet drukken voor een zogeheten ‘cooling down’!
En dit gebeurt volgens ‘wereldverbeteraar’ Rouvoet veel te vaak, we moeten liever zijn tegen dit soort ‘kloterige jochies’ die ons blijven verbazen maar die in feite niets meer doen dan dat de natuur hen enig moment ingeeft vanuit hun niet of zo u wilt andere opvoeding.
Door hier ‘niet natuurlijk’ op in te spelen en te reageren en ze een ‘cooling down plus’ te geven als antwoord op hun onaangepaste gedrag roepen ‘wereldverbeteraars’ zoals meneer Rouvoet dat we er nog meer miljoenen in moeten pompen.
En na een jaar gaan we evalueren en als blijkt dat er geen verbetering is ingetreden dan zetten we er hekken van een meter of vier hoog omheen!
Een gesloten inrichting gaat het dan worden in wezep !! Wat een oeverloos gezwets van deze ‘wereldverbeteraar’ ziet u het voor u leuk voor de buurt, en bovendien een gevangenis zet je niet in een woonwijk.


Zelfs een ‘Ras Allochtoon’ als Willem de Zwijger zou zich er voor schamen dat politieke praatjesmakers onder het mom van ‘wereldverbeteraar’ zich zo opwerpen voor een stel snotneuzen die amper droog achter de oren zijn.
Simon zou willen zeggen laten we weer normaal gaan doen met z’n allen, een schop onder de kont of een flinke draai om de oren kost aanmerkelijk minder dan al die ‘cooling downs’ en al die miljoenen, toch?

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Lucht Dirigenten” (14-06-08)

Wel ééns van gehoord? Nou Simon werd er deze week mee geconfronteerd, je dirigeert een denkbeeldig orkest dat een stuk van Chopin of van Mozart of van weet ik welke componist dan ook speelt.
Je staat met een stokje in het luchtledige te zwaaien en je doet net alsof en je beweegt mee op de maat van de denkbeeldige muziek!
Raar maar waar en ook weer niet zo raar want lucht gitaar spelen bestaat immers ook al weer geruime tijd en is dacht Simon inmiddels redelijk geaccepteerd. Want als er op een bruiloftsfestijn enig moment iemand half lam inééns voor de spelende band gaat staan en allerlei bewegingen gaat maken die op gitaar spelen lijken dan krijgt hij of zij die dit doet ‘bijval’ en word niet ééns luid fluitend naar z’n zitplaats terug verwezen!


Een min of meer logisch vervolg op zo’n luchtige zaak is dan ook het ‘lucht dirigentisme’, dirigeren in het luchtledige, het kon niet uitblijven dat enig moment dit er ook aan zou komen, en als er nu maar genoeg zotten zijn die beginnen te zwaaien dat het een lieve lust is dan is dit als je een jaar verder bent ook de meest normale zaak van de wereld!
Het is veel lucht om ons heen, zelfs voldoende om op lucht te fietsen wel ééns gehoord van ‘lucht fietsers’,dat heeft ook een heel eigen klank gekregen terwijl dit in feite niet meer dan normaal is.
Stel je voor dat je op je oude vertrouwde karretje op twee lekke banden verder moet!
Weet u dat een lucht fietser iemand is die ze in de volksmond een fantast noemen, wat kunnen bepaalde begrippen toch ‘eigen levens’ gaan leidden nietwaar.
De éne keer gaat het nergens over en is het alleen maar kul en de andere keer zweer je erbij.

Veel lucht ook moeten we de laatste dagen verplaatsen met toeters en met luidkeels gezang, met vreugde uitingen en met afkeurende kreten.
Het is ‘het voetbal’ wat breed uitgemeten op ‘europees niveau’ ons allemaal tot ‘lucht dirigenten’ maakt in meer of mindere mate.
Luidkeels en liters lucht verplaatsend maken we kenbaar dat, we “The Champions” zijn!
Vreugde dansen inzettend en vreugde kreten slakend, hossend en deinend zijn we eigenlijk allemaal ‘luchtdirigenten’ van onze jongens in het verre oostenrijk en zwitserland geworden.
We hebben ze weer een beetje terug gezet op het voetstuk waar ze vele, vele jaren geleden vanaf getuimeld waren, en als ware ‘luchtdirigenten’ schreeuwen we ze naar ‘de dood of de gladiolen’!
We zwaaien en we deinen en dirigeren in dit geval met z’n allen een mars ‘Koning Voetbal’ geheten.

De commercie speelt er uiteraard gretig op in, alles kleurt oranje van “Kerk tot Staat’’!
Zelfs tot aan de hoogste hemelen wordt ‘De Heer’ geprezen in de clubkleuren van het voetbal aangevoerd door ’lucht dirigenten’ als daar zijnde éne dominee , zich noemende Van Ark welke zijn schapen voorhoud dat een “Opperwezen” het welgevalliger is te worden geprezen door ‘Luchtdirigenten’ en met luchtfietserij dan hem op enigerlei wijze een lofprijzing te onthouden!
Het is een niet aflatende strijd concludeert Simon tussen goden, afgoden en godenzonen!

Waar het zich afspeelt en op wat voor een wijze, daar hebben we allemaal onze eigen “bedenksels” bij, ja toch?
Steken we ons in het oranje, schreeuwen we bloed aan de paal of dirigeren we mensen naar een voetbalveld in onze eigen gemeente om in de ‘eigen clubkleuren’ uitgeleverd te worden aan ‘Lucht Dirigenten’?
Wat Simon helaas op valt is dat het “Aller Hoogste” en of dat nou het voetbal is of de baas van Meneer van Ark steeds meer het gebruiksartikel wordt van ‘Lucht Dirigenten en Lucht Fietsers’!


Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Diagnoses enzovoort” (07-06-08)


Toekomst economen en embryo genetici, diagnostici en toekomst voorspellers enzovoort, enzovoort.
In een snel veranderende wereld waar ‘knusheid en geborgenheid’ zich steeds meer laten zoeken en zich op plaatsen verstopt hebben waar ze welhaast onvindbaar zijn. Steeds meer mensen twijfelen aan een zinvolle invulling van hun en het leven in z’n algemeenheid.
Er wordt op ons ‘ingebeukt’ met allerlei veronderstellingen en misschien wel waarheden of toch ook weer niet.
Een veelheid aan ‘diagnoses’ wordt gesteld door deskundigen en zij die verondersteld worden het te zijn!

Een olie toekomst econoom die voorspelt dat de benzine over 10 jaar 7 euro per liter kost wat dan weer inhoud dat je bij een tankinhoud van 50 liter € 350,- kwijt bent voor een volle tank brandstof.
Een beeld wat men op dit moment al oproept als zijnde een serieuze mogelijkheid.
En dan nog maar niet ééns spreken over de rest van de energie prijzen die ook olie als basis hebben.
Is dit nou bangmakerij of ‘diagnostiek’ van de koude grond? Je wordt er echt mee om de oren geslagen, het komt hard aan.


Je durft je bijna niet meer te verdiepen in de toekomst, in of er nog iets moois komt of dat een soort ‘collectieve ellende’ ons so wie so ten deel zal vallen.
Ongeacht wat we ook doen of we goed oppassen met z’n allen of dat we er een potje van maken!
De ‘diagnoses’ zijn onheilspellend het wezen mens rent de ondergang tegemoet, ondanks dat we steeds meer kennis op doen, onze hersenen steeds meer trainen en onze voeding als een steeds betere brandstof tot ons kunnen nemen.
De toekomst wordt steeds korter mede ook omdat het steeds minder leuk wordt met alle ‘diagnostici’ die het steeds wiskundiger en meer voorspelbaar maken.
Er moet toch wat te raden overblijven om te kunnen blijven dromen van geluk en voorspoed, van liefde en onvoorwaardelijke trouw. Van ik hou van jou en tot de dood ons scheid?

Maar er zijn ook andersoortige ‘diagnoses’ gesteld die een beetje, wat zeg ik beduidend meer van nut kunnen zijn en veel verder leed kunnen besparen en die wel een zekere vorm van een toekomst in zich méédragen.
De veel besproken ‘embryo therapie’ die het gen uitschakelt dat verantwoordelijk is voor het doorgeven van borstkanker bij vrouwen bij vererving.
En wat Simon nu zo frappeert is dat er bij een hele reeks bang makende ‘toekomst diagnoses’ waar we allemaal op een bepaalde manier verantwoordelijk voor zijn een ‘diagnose’ die wel perspectief bied niet willen toepassen!
Dit geeft nu precies aan waarom het individu mens z’n ondergang tegemoet snelt.

Een ‘maakbare mens’ daar moet je inderdaad niet aan denken, genetische manipulatie om van te gruwen. Stel je ééns voor, je zult allemaal van die eigenwijze beter wetende niet uitziende griezels enig moment hebben rondlopen om je heen, niet doen! Daar moet je niet verantwoordelijk voor willen zijn.
Maar een mens ontzeggen en dat door ‘puriteinen’ dat een borstkanker gen niet uit een embryo gehaald mag worden is ronduit ‘schandalig’’, daar moet je zeker niet voor……….. verantwoordelijk willen zijn!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Schippers naast God” (31-05-08)


Er zijn veel mensen valt Simon op die een uitstekende rol vervullen inzake aangepast en naar eigen normering mede een ‘schipperende’ rol naast God te vervullen!
Schippers naast God zogezegd, het zijn wijze en raadgevende ja zelf corrigerende stuurlieden die hun visie aan u op de reis naar de eeuwigheid maar al te graag aanbieden.
Staande naast de “Grote Schipper” en met het door Hem geínspireerde boek ter hand zullen zij u vertellen wat de beste reisroute naar gene zijde is.
De heren Rouvoet en Leerling op landelijk C.U. vlak hebben wel of geen mening over het al dan niet be- of veroordelen van onze homo sexuele medemens.
Ook de status van het wel of niet mogen huwen en derhalve van daaruit een functie te mogen bekleden in de landelijke of plaatselijke politiek hebben zij een duidelijke ‘eigen mening’!
Zij ondersteunen en staan als solide schippers….. naast God en adviseren hem de eventuele goed en of afkeuring van sexuele gelijkgerichtheid!

De nieuwe partij van in zekere zin de ‘mannenbroeders’ anno 2008 zullen wel bepalen wat de “Allerhoogste” acceptabel vindt, al dan niet.
De heer Rouvoet wringt zich in allerlei bochten om zijn Baas en zijn kiezers te plezieren, een meneer met een behendige tong en een paar priemende donkere ogen die het zieleheil van de Nederlandse natie en zijn burgers zeer ter harte gaat.
Hij staat midden in de politieke realiteit en is voorlopig niet van plan om gas terug te nemen.
De heer Leerling ooit één van de oprichters dezer partij heeft een duidelijker standpunt, homo’s deugen in principe niet in de ogen van de Heer.
Mannen die bij mannen liggen, in die zin dat ze hun handen en meer dan dat niet thuis houden zijn geen wezens welk God ooit enig moment ambieert in zijn hemels paradijs!


Maar de heer Leerling is inmiddels wat ouder en zijn denktrant stoelt niet meer op terzake doende meningen in de tijd van het internet en multi media.
We communiceren niet meer met de tam-tam of rooksignalen, de mobiele telefoon overbrugt draadloos afstanden tot welhaast in de hemel, vandaar ook dat Rouvoet zich de positie van schipper naast God graag laat aanleunen.
Hij heeft immers de contacten en kan na overleg bijsturen en corrigeren, wat zeurt een zekere heer Leerling vanuit het grijze verleden eigenlijk.
Ik als de hedendaagse Mozes zal mijn christen unie schapen uitleiden en als schipper naast God over de woelige baren naar een behouden haven loodsen.

Simon verbaast zich telkenmale weer over deze ‘draaikonten des geloofs’ zo ook over de plaatselijk wat meer bekende onderwijzers van de leer des geloofs.
De herder en leraar van de Paulus Kerk uit Wezep alhier is ook zo’n schipper naast God!
Hij organiseert vanaf de tribune op een voetbalveld van een plaatselijke voetbalclub een soortement Hagepreek voor de aanvang van een europeesche pot voetbal in het kader van een kampioenschap in Oostenrijk of Zwitserland, hiermee de zegen afroepend inzake een positief resultaat.
Met na afloop de derde helft met koffie en cake daarbij de wedstrijd evaluerend!

Een echte schipper naast God deze broeder van Ark, die het Opperwezen ook graag hand en spandiensten verleent en het geloof optrekt naar de tijd waarin wij nu anno 2008 leven!

Verbazingwekkend hoe bijna een ieder van deze broeders in het hun goeddunkende geloof zich uitsloven met als slogan………wij varen goede waren in onze positie als ‘Schipper naast God’!


Goed goan.

© Simon Schrijver.

“Wip Brevet” (24-05-08)

In het nieuws de afgelopen dagen ‘Escort bureaus’ moeten zich melden met het hun ter beschikking staande personeel!
Te ondoorzichtig, te veel illegaliteit teveel belastingontduiking en teveel kans op enge ziekten.
Ze moeten zich kunnen legitimeren als ze bij de klant aan de deur komen om hun diensten te bewijzen.
Het moet afgelopen zijn met dat gesmeer en dat ‘ongelegaliseerde ge wip’ er moet een “Wip Brevet” komen!
Simon denkt het is toch wel een heel bijzondere open en wereldse cultuur aan het worden.
Je hoeft nergens meer vreemd van op te kijken anno 2008, het bedrijven van seks is een koele en zakelijke aangelegenheid geworden, safety first en de aanbieder of biedster het liefst een kaartje om de nek met daarop het burgernummer, vroegere sofinummer, pasfoto en wat er nog meer te bedenken valt!

Het doet Simon denken aan een uitspraak van de britse schrijver John Barrymore, niets duurt zo kort en veroorzaakt zoveel moeilijkheden dan seks !

Niets geen vrijbrieven meer maar gelegaliseerde gestempelde en van watermerk voorziene papieren en dan pas ‘wippen’.
Het moet uit zijn met rijden zonder rijbewijs, kunt u zich legitimeren?
Neuken is ‘business’ geworden met alles d’r op en d’r an en over de prijs dient altijd onderhandeld te worden, vrije marktwerking denkt Simon bij z’n eigen, dat is eigenlijk heel logisch.
Het is een heel erg veranderde wereld Simon, zeg nou zelf dit had je, je toch pak weg zo’n vijftig jaar geleden niet kunnen bedenken toch!?
Hier sprak je op deze wijze niet over, er over denken mocht wel maar ‘de zonde’ van de seks werd niet geacht in het openbaar en zo open en bloot besproken te worden basta!
Seks was iets voor in het huwelijk en moest daardoor bekrachtigd zijn en diende gericht te zijn op de voortplanting, seks moest een doel hebben en diende ergens toe.
De bijbehorend ‘bevrediging’ was absolute bijzaak.

Vaak wordt seks verheven tot ‘Goddelijk Waarden’ terwijl het een heel natuurlijk voortplanting proces is, het is de ingebouwde motoriek diep van binnen aangestuurd door de hersenen die de soorten in stand houdt immers.
Dieren gaan er als dat zo uitkomt wel open en bloot mee om.
Met de heimelijke verlangens van het wezen mens weet dit wezen echter op een meer dan voortreffelijke wijze ‘bedekkend’ mee om te gaan.
Dit dateert al van zo’n tweeduizend jaar geleden toen het zich realiseerde dat het naakt was en derhalve zijn ‘blootheid’ moest bedekken.
Het vijgen blad bracht in eerste instantie uitkomst, pas veel later is de kleding industrie ten tonele verschenen!

Simon kwam op het onderwerp ‘Wip Brevet’ eigenlijk een beetje door Max Pam de columnist van ondermeer Hp /de Tijd en literatuur criticus.

Ook zijn boek ‘Het Ravijn’, autobiografie van de angst waarin hij de naweeën van zijn hersenbloeding/ beroerte beschrijft gaven mij veel stof tot nadenken!
Ik heb moeten lachen om de éénvoud van zijn formuleringen en de simpele en eerlijke benadering van de ‘alledaagse’ en van ook de ‘extreme’ dingen die iemands leven op de kop kunnen zetten.
De herkenbaarheid was voor Simon groot en tegelijkertijd ook groots, zijn schrijfstijl is humorvol en gevat en valse schaamte wenst hij verre van zich te werpen.

Graag sluit ik dan ook deze column af met de volgende passage uit zijn boek “Het Ravijn”……… vannacht ben ik wakker geworden met een erectie, voorzichtig stak hij zijn kopje weer op, terwijl de fijne motoriek nog niet terug is op het oude niveau is het lichaam kennelijk alweer geïnteresseerd in seksuele smeerlapperij.
Heel geruststellend!

Dus is de titel van deze column een “Wip Brevet” eigenlijk zo gek nog niet denk ik bij mezelf.

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Klimaat Veranderingen” (17-05-08)

Mieters actueel en aan de orde mijn en uw klimaat verandert beste lezers, we hebben te doen met een stijgende zeespiegel hogere temperaturen en met knutten en excuseert u mij het woord ook met ‘klotenmuggen’!
Simon kon zo gauw geen ander woord bedenken, van oudsher heb ik een hartgrondige afkeer van die’ kleine rotinsecten’ die zich mug noemen!
Het is nu begin mei en het is al ‘helemaal fout’! In Simon z’n beleving zijn het een soortement ‘terroristen’.
Medio mei nu en al meerder malen gestoken dat is toch niet normaal, dat bedenk je toch niet !?
Met hun ‘duizend en meer per minuut’ vleugelbewegingen zijn deze loeders erger dan de meeste Mohammed’s en Ali’s die op één of andere wijze bijdragen aan een zekere klimaat verandering binnen onze landsgrenzen.

Wat Simon zoal hoort en ziet schiet het niet op met de zogeheten ‘integratie’ van al datgene wat met klimaatverandering in z’n algemeenheid te maken heeft.
De souplesse waarméé wij Nederlanders de ‘klimaatverandering’ benaderen is er één van een ongekende tolerantie!
Wij zijn geen jongens van Jan de Wit meer, de gemiddelde Nederlander is verworden tot een uit de wind zittende tolerante, begrijpende maar niet ingrijpende doorsnee burger.


Een burger die ‘excuses’ moet maken voor al de misdragingen die ‘de Nederlander’ ooit enig moment gemaakt heeft.
We hebben nu éénmaal alles gestolen wat los en vast zit in het vroegere Indië we hebben Suriname leeg geplunderd en ook hebben we “Nieuw Amsterdam” gesticht, het huidige “New York”!
Stel je voor het contingent waar een ongelikte beer als George ‘Double You’ Busch nu al bijna acht jaar de scepter zwaait staat op ons conto!
De Irakeese blindganger met een kijk op de wereld die nog dommer lijkt dan Dolly Parton en in naivitëit de Wildersen en de Jan Petersen verre achter zich laat!
Maar tussendoor hebben we ook de voorvaderen van Barak Obama voor goed geld verscheept van Afrika naar Amerika, dus wie weet wordt het daar allemaal weer een beetje minder dom, en hebben we zonder het te beseffen ook nog iets goeds gedaan.

Het is een bliksems hectische tijd, deze tijd van de grote ‘klimaat verandering’ waarin van alles en nog wat dient te worden her bezien en opnieuw geijkt.
Waarin Verdonk zich achterstevoren lult om op de klimaat veranderingen haar commentaar te geven, terwijl ze vindt dat het een zeeklimaat moet blijven.
En een herkenbaar Nederland met een autochtone bevolking, een Nederland om … trots op te zijn!

Haar partij in oprichting www.trotsopnederland.com ,haar gebektheid groot, haar voorkomen en naar buiten treding op z’n zachts gezegd ‘lomp’!
Simon denkt wel ééns als hij naar haar kijkt, gevangenis bewaarder de baan die ze ooit uitoefende was op haar lijf gesneden! Had ze moeten blijven.
Maar goed de tijden veranderen in velerlei opzichten, wat te denken van moslim vrouwen die in een burka moeten lopen, moslim mannen die geen hand mogen geven aan aan een vrouw.
Krankzinnige klimaatveranderingen die eigenlijk met zich méébrengen, dat er met andere ogen naar zaken en dingen gekeken wordt die anno 2008 mede van invloed
zouden kunnen zijn op de beleving van al deze “Klimaat Veranderingen”! In letterlijke en figuurlijke zin.
Wat kun je er eigenlijk mee vraagt Simon zich af? ‘Liefdes Liedjes’ schrijven en laten afspelen in allerlei talen en variëteiten!

Afin in ieder geval maar hopen dat mensen elkaar toch willen blijven ontmoeten al was het maar op de site www.klimaatveranderingen.nl toch?

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Enkele Reis Ekelenburg” (10-05-08)

De naam van de algemene begraafplaats in het dorp Oldebroek is ‘Ekelenburg’!
Vanaf één januari van dit jaar 2008 aldus heeft Simon zich laten vertellen dat de teraardebestelling van het stoffelijk overschot van een overledene die zich hier voor de eeuwigheid te rusten wil laten leggen een klein vermogen gaat kosten.
Was het circa € 800,- het is nu met ingang van genoemde datum circa € 2900,- .
Dat is wel even schrikken voor de nabestaanden natuurlijk maar bovenal ‘onfatsoenlijk’ en buiten alle proporties deze verhoging van meer dan 300% .
Circa € 2900,- gaat een enkele reis ‘Ekelenburg’ kosten, daar koop je voor een bepaalde tijd een stukje grond voor, nog afgezien van verdere kosten.
Uitbuiting van de dood zou je het bijna kunnen noemen, ook de term ‘onfatsoenlijk’ en ‘incompetent’ bestuur is een goed te onderbouwen uitspraak!
Intussen dreigt een “enkele reis Ekelenburg` ook financieel op een dood spoor terecht gekomen te zijn!


Business moet de ambtenaar terzake gedacht hebben, men kan toch immers geen kant op.
Je hebt een groot deel van je leven gewoond en gewerkt in deze gemeente dus heb je een reden om de rest van de eeuwig durende eeuwigheid voor je beleving als nabestaande om hem of haar aan de ‘oldebroeker aarde’ toe te vertrouwen.
De prijs, hoezo de prijs? Wat maakt het nou in vredesnaam uit die prijs wat lopen ze nou weer te zeuren!
Daar ligt een dode niet wakker van, toch?


Wat Simon mede aan dit hele verhaal zo mateloos stoort is de gang van zaken in deze hele materie, denkt de verantwoordelijke wethouder dan niet na als men met dit soort plannen c.q. voorstellen bij hem komt?
De besluitvorming ligt blijkbaar op voorhand al vast en behoeft dan ook geen ‘accordering’ bij nadere stemming.
Ook hier een doodse stilte bij een dodelijk serieuze aangelegenheid!
Dead end street zo zou je de weg naar deze begraafplaats ook kunnen noemen!
Of is er ´democratisch´ besluitvorming tot stand gekomen bij meerderheid?
Nou dan mag deze meerderheid zich ´te pletter´gaan schamen voor deze ´diefstal´ van geld van de ´dode burger´!

Hebben we nog niet zo lang geleden al dat gedoe gehad met al dan niet een urnen muur op deze begraafplaats, wat ook al leidde tot onbegrepen zaken en blinde politieke besluitvorming gedurende een lange periode, is er nu weer een `Woekerprijs` aan de orde inzake het ter aarde bestellen.
Een boel gedoe rond het thema ´Dood` het sluitstuk van de ´Oldebroeker´ begroting voor 2008.
Simon snapt niet hoe je zo´n beleid kunt verkopen? Hebben ze dan met z´n allen in het grote gebouw aan het raadhuisplein wat gemeentehuis genoemd wordt jarenlang zitten slapen?
In welke ´bananen republiek´ dan ook kom je deze ontwaarding van je geld in de vorm van meer dan 300% verhoging tegen.

Enkele reis ´Ekelenburg´ in Oldebroek voor ´alle betrokkenen` al nooit een pretje geweest wordt op deze manier een weg die steeds zwaarder te begaan is!
Een beetje ´cryptisch´ is het dan ook om af te sluiten met de woorden………..

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Dorp aan de Rivier” (03-05-08)

Jaren geleden zeiden ze was Zalk nog het ‘Oranjedorp’ aan de rivier, vanuit de hele regio en van ver daarbuiten kwam men naar Zalk, als het weer ‘koninginnedag’ was!
De plaatselijke bevolking sloofde zich één maal per jaar uit om van hun genegenheid blijk te geven aan ons ‘koningshuis’, zeg maar gerust hun adoratie!
God – Nederland – en Oranje was de ‘drie éénheid die er echt toe deed, dat beleed men en dat mocht gezien worden.
Ook de ‘praalwagen optocht’ was op koninginnedag zoals men het daar zegt ’ut bekieken meer dan weerd’!
Met als gevolg dat men, zoals dat heet, van heinde en verre zich naar Zalk spoedde!
Dit had ik in m’n achterhoofd toen ik anno 30 april 2008 mij vanuit mijn woonplaats begaf naar deze nederzetting aan de oevers van de rivier de ‘IJssel’ welke bij Lobith ons land binnen stroomt en op zijn reis door ons land ook Zalk aandoet!
Zalk net zoals een aantal andere dorpen immers een…… “Dorp aan de rivier”!


De IJssel stopt niet omdat ze verderop moet om even voorbij Kampen het IJsselmeer in te stromen om zo uiteindelijk via de waddenzee ons land weer te verlaten.
De rivier is op doorreis en kan niet maar zo overal even stil blijven staan, ook niet bij Zalk, de rivier is net als de tijd hij moet door!
Verderop de tijd in ‘diezelfde tijd’ die de dingen alleen maar vasthoud in dat gedeelte van je brein dat ze geheugen noemen.
Voor de rest is de tijd onverbiddelijk, en dat bleek weer ééns te meer toen ik mocht aanschouwen welk een verwoestende werking, als het aankomt op versieren en beleven, diezelfde tijd ook in Zalk gehad heeft.


Waar volgens de overlevering de straten en huizen éénsgezind en door noeste vlijt van de dorpelingen omgetoverd waren tot Jeroen Bosch en Anton Pieck achtige taferelen die er blijk en uitdrukking van gaven en tegelijkertijd het bewijs waren, dat er min of meer een ‘Godsverbondenheid’ met ons koningshuis van Oranje Nassau bestond moest ik deze morgen zoeken naar wat er over was en is van deze ‘verbondenheid’ toen ik Zalk binnen reed!
Na mijn vervoermiddel een plekje te hebben gegeven spoedde ik mij naar de plaats van waar de stoet der praalwagens verwacht werd te vertrekken.
En intussen realiseerde ik mij dat een paar honderd meter verderop de rivier traag doorstroomde langs dit …… “Dorp aan de Rivier”! Alsof er niets verandert was.

Bij de stoet aangekomen zocht ik naar de mensen die mij deze tocht naar Zalk hadden doen ondernemen.
Directe nazaten van Simon hadden zich hier, jaren geleden nu al weer, gevestigd en waren eigenlijk de aanleiding om wat naar na afloop bleek de ‘de teloorgang’ van een tijd me te maken.
Een paar honderd mensen, voorzover ik het kon inschatten allemaal dorpelingen, waren er om hun familie en elkaar en hun kinderen en kleinkinderen te beleven.
De praalwagens hadden nog slechts één doel naar het Simon voorkwam en dat was het laten zien, dat het ‘nageslacht’ van “de Zalker” de moeite waard was om rond gereden te worden!
En dat was ook zo, onbevangen en niet gehinderd door enige wetenschap werden ze rond gereden door hun … “Dorp aan de Rivier” met als hoogtepunt, zowel letterlijk als figuurlijk ‘de Zalkerdijk’ waarop de contouren van de wagens zich aftekenden terwijl wolkenflarden en een waterig zonnetje het schouwspel compleet maakten en beneden hen stroomde onverstoorbaar de rivier traag verder die ook vandaag ‘De Tijd’ weer mee nam, verder de tijd in!

Simon hoorde bij de aanvang van koninginnedag 2008 in Zalk uit het ooit door Marnix van St. Aldegonde geschreven’ Wilhelmus van Nassouwe’ een Zalker met een rotsvaste overtuiging het couplet zingen ‘Mijn Schild ende Betrouwen zijt Gij o God mijn Heer’!
Het is lang geleden dat Simon er zo intens aan herinnert werd dat in een… “Dorp aan de Rivier” waar zoveel veranderd is er tegelijkertijd ook zoveel hetzelfde gebleven is!

Geen duizenden bezoekers meer maar wel een rivier die altijd doorstroomt en nog steeds een volkslied waarvan de kern nog overeind staat en kinderen die van hun dorp houden en er graag zouden willen blijven wonen getuige het opschrift op de laatste praalwagen……met daarin twee kinderen verkleed als bruid en bruidegom.
Straks voor ons in Zalk geen ‘Plekkie’ …. Op Zoek dus naar een ander ‘Stekkie’!
Toen Simon dit zag dacht hij, niet wij schrijven de geschiedenis maar dat doet de geschiedenis zelf, 30 april 2008 was ik getuige van het ‘stukje bij beetje doodgaan’ van de tradities van dit……. “Dorp aan de rivier”!

Goed Goan.

“Van Roken kun je Doodgaan” (26-04-08)

Er is iets goed mis met het politieke denken in onze leefruimte die ons toebedeeld is in een stukje laagland op deze wereld wat door de Fransen zo treffend “Le Pays Bas”, het lage land, genoemd word.
We werken hard aan een instandhouding van het “verworvene”, met uitzondering van een aantal zaken zoals het mogen roken op elke plek waar het zo uitkomt.
Nee dit is anno 2008 een duidelijk gepasseerd station, medio dit jaar gaat een besluiteloze regering een groot voorbeeld stellen.
Wat dan vraagt u zich wellicht af? Nou wat dacht u van een totaal ‘rookverbod’ in alle openbare gelegenheden van ons land.
Dit hadden we toch allemaal een aantal jaren niet kunnen bevroeden, toch!
Een krachtige maatregel van een besluiteloze, kleurloze en naar geloofwaardigheid snakkende regering!

Een uit “hypen” en van de hak op de tak springende volksvertegenwoordiging door het media circus aangestuurd staat zich welhaast wekelijks ‘belachelijk’ te maken niet wetende hoe snel ze bij de interruptie microfoon moeten komen.
Hun ‘woordwapens’ al in de aanslag om de ander monddood te maken, niet luisterend welnee, waarom zou men?
Spreken is zilver, zwijgen is goud maar hoort nu éénmaal niet bij een goed ‘debater’ immers!
Goede politieke besluitvorming daar moet je niet om komen vandaag de dag…. internet besluitvorming is de mode, de tijd van staatsmannen en vrouwen ligt ver achter ons ‘it’s turbo time’ behind the dykes!
Het kan Simon niet bekoren het is naar mijn gevoel teveel en soms uitsluitend voor ‘de buhne’, een constante file van besluiteloosheid!
En de regelgeving word ter wille van de instandhouding van een kolossaal ambtenaren apparaat groter en meer in plaats van minder.
Eigenlijk zijn het de ambtenaren die aan de macht zijn mijmer ik bij mezelf.

Wat mij ook opviel de afgelopen week was het ge emmer over Uruzgan waar jonge mensen sneuvelen dat het een lieve lust is, waar de politiek diezelfde jonge mensen met een stalen gezicht en droge ogen aanspoort in een bedrijf te gaan werken waar je het ‘oorlogje spelen’ ook echt in de praktijk kunt brengen!
Jongemannen die uit hun voegen barsten van de hormonen, kinderen welhaast nog worden gedecoreerd en beloond met insignes al ze de vijand ‘omleggen’, met als gevolg dat ze jaren later nog met allelei onverwerkte trauma’s zitten!
Een beetje aapjes gedrag waarbij de mannetjes zich op hun borst slaan om te laten zien hoe flink ze wel zijn!
En terwijl er een algeheel rookverbod afgekondigd word omdat het dodelijk kan zijn voor een ander in een land wat zegt bezorgd te zijn voor de gezondheid van die ander staan dingen onderling soms in geen enkele verhouding!

Soms gaan gedachten gangen van mensen zo ook van Simon de kant uit van wat ze ook wel ééns noemen weldenkendheid, het blijft natuurlijk een bijzonder vreemde gang van zaken zoals er met de diverse verantwoordelijkheden word omgegaan.

En intussen ‘oreren’ we, ‘decoreren’ we, ‘protesteren’ we, cremeren we of begraven we jonge mensen………. en gevoelens ergens ver weg in een land van woestijnen en gedachten van vele honderden jaren geleden en blijven we elkaar met veel overtuiging wijs maken , dat we daarmee een hoger doel dienen!
Maar voor de prijs die dit soort producten moet kosten krijg je Simon…..niet warm!

Goed goan.

©Simon Schrijver.

“Het Grote Misverstand” (19-04-08)


Wij mensen hebben eigenaardige gewoonten, we zeggen goh wat zielig als iemand zegt dat het slecht gaat, en in ons hoofd gonst het potverdikke wat ben ik blij dat het hem of haar allemaal overkomt en niet mij.
Wij mensen zeggen vaak datgene wat anderen willen horen, maar niet echt wat we bedoelen.
Wij mensen zitten zoals ze dat met een mooi woord noemen uitermate ‘complex’ in elkaar.
En dan vinden ze het nog raar ook dat veel van onze mede lotgenoten met een variëteit aan complexen zitten.
We zeulen vanaf onze geboorte tot onze dood een ‘denken’ mee in ons brein dat overwegend slechts één uitvoeringsmechanisme bezit, en dat is alles in stelling brengen ter wille van ‘het overleven’.

En nu wordt er al sinds mensenheugenis geprobeerd om ons denken te veranderen door er allerlei oneigenlijke informatie in te stoppen.
Ze leren ons van dittum en van dattum, van één plus één en van dat dat twee is!
Is dat eigenlijk zo?
Het lijkt mij wel handig om bepaalde zaken met elkaar af te spreken want anders klopt het gewoon niet meer.
Wij mensen hebben nou éénmaal eigenaardige gewoonten, we willen ook altijd de sterkste, de slimste of de aardigste zijn.
Niet doen beste mede lotgenoten je loopt allen maar tegen je eigen onvolkomenheden aan met als uitkomst dat je daar enig moment ook niet meer mee vooruit kunt.
Weer een complex erbij is de uitkomst van onvolkomen denken, maar eigenlijk heb je geen keus je brengt alles in stelling ter wille van ‘het overleven’!

Het individu mens is eigenlijk één grote onvolmaaktheid, z’n brein is constant bezig de programma’s te resetten dit heeft alles te maken met die grote onvolmaaktheid die ons op onze weg naar een verdere toekomst dag in dag uit parten speelt.
We blijven zeggen wat we niet bedoelen of willen, we blazen ons op, we ballen onze spieren, we koeren als doffers en onderwerpen ons als duivinnen.
We solliciteren naar de pet die ons past en hebben we hem éénmaal op loopt ‘men’ al gauw te schreeuwen dat als je twee petten op hebt je in een positie bevindt waarbij je op voorhand al schaakmat staat!
De doolhof van de geest brengt mensen tot razernij en bezorgt velen van onze lotgenoten ‘complexen’.
En intussen blijven we zeggen wat we eigenlijk niet bedoelen, maar dat doe je slechts ter wille van ‘het overleven’!

Nog gekeken naar de diverse media en een hoop gedoe en omgedraaide feitelijkheden gezien of nog een goed boek gelezen dat voorwend de juiste beschrijving van je zoektocht naar eeuwig leven aan je te kunnen verschaffen en derhalve aan jouw de sleutel verschaft waarmee je de deur naar het ‘hiernamaals’ kunt openen!
Ach laten we het gewoon gezellig houden, laten we blijven soppen in onze onvolmaaktheid, laten we vooral blijven vertellen wat we eigenlijk helemaal niet vinden of bedoelen, complexiteit is een woord wat er wezen mag immers.
Gewoon blijven zeggen wat we eigenlijk niet bedoelen, dat is blijkbaar de enige optie die het mogelijk maakt om samen als lotgenoten te acteren slechts ter wille van ’het overleven’!

Ja zeggen en nee doen of andersom is blijkbaar dé voorwaarde voor de instandhouding van de ‘complexiteit’ van het begrip leven.

Twee hersenhelften maken het er Simon niet gemakkelijker op!
Vergaat het u soms ook zo, da’s lastig maar des al niet te min dé voorwaarde om te overleven!


Goed Goan.

© simon schrijver.

“En voor het Stookhok stond de Slijpsteen” (12-04-08)


Zou het nostalgie zijn, dat ik soms verlang naar het simpele leven van vroeger als kind tussen het groen en de boerenkinderen in de klas?
De tijd dat ook in de streek waar Simon opgroeide nog boerenbedrijfjes waren, u weet het misschien ook nog wel van die ‘gemengde bedrijven’ zoals die toen zo mooi genoemd werden en die nu voor het grootste gedeelte verdwenen zijn.
En wat er nog van over is, is zo het er naar uitziet op termijn hetzelfde lot beschoren!
Dat zaterdags het grind om het huis nog geharkt werd en allerlei boerenplanten op het erf en om het huis de dienst nog uitmaakten.
En allemaal om de beurt in de teil voor de wekelijkse wasbeurt aan het einde van de dag schoon voor de zondag!
En dat diezelfde zondag nog zondag was, deftig en met een seréne rust.
Kortom waar alles z’n plek nog had, van ‘melk rek’ tot ‘klompen rek’ en van hooiberg tot kippenschuur, waar ook een ‘stookhok’ was waar de was werd gekookt en de pomp je van water uit de grond voorzag.

En voor het stookhok stond ‘de slijpsteen’!


Je moest het gewoon zelf oppompen en soms als de koeien te drinken moesten
hebben ‘weteren’ noemden we dat toen, was dat een hele klus!
En bij het huis was een vlonder aan de slootkant en de twee iepen die er stonden statig en stram of ze er altijd al gestaan hadden, en in het voorjaar de witte pracht van de krentenstruik die bloeide dat het een lieve lust was, je waande je als kind in een koninkrijk en voor het huis was het weiland uitbundig geel van de paardebloemen.
Zo simpel was het leven toen, tussen het groen en tussen de sloten en het zandpad waar je altijd over moest zodat je uiteindelijk toch vaak met smerige klompen en later schoenen thuiskwam.
Maar ook dat was toen eigenlijk geen probleem en zeker niet met je klompen, die
schopte je gewoon bij de achterdeur uit en ging op je klompsokken of je kousevoeten de keuken in waar de geur van een éénvoudige ‘boerenmaaltijd’ je al tegemoet kwam.

En voor het stookhok stond de ‘slijpsteen’!


Je wist eigenlijk al wat de pot schafte, heel vaak was dat een min of meer vast patroon al naar gelang het seizoen.
In de winter uit de weckfles of uit de keulse pot boontjes uit het zout of zoals dat toen heette uit de pekel of zuurkool uit het vat of boerenkool maar daar moest altijd een nachtvorstje overheen gegaan zijn zeiden ze.
En in de zomer sla en boontjes en rode bietjes of doperwtjes al naar gelang het tuintje achter het huis voortbracht.
We aten dat het een lieve lust was en ook vaak met lange tanden want kookboeken die gebruikte je moeder toen niet een éénvoudige maaltijd volstond, en bovendien had je moeder die ook per definitie de kok was daar geen tijd voor, ze had immers de handen vol aan de koters, de smerige klompen en aan de ‘wasdag’ die toen die naam nog met ‘ere’ droeg!
Het ‘culinaire koken’ lag nog besloten in een toen nog… verre toekomst.

En voor het stookhok stond de ‘slijpsteen’!

Waar is die tijd gebleven vraagt Simon zich af waar alles nog z’n plek had waar zorgen niet bestonden, waar Opoe op een stoel klom en vervolgens de ‘Nagelholt’ van de zolder in haar keukentje haalde die ze eerts tegen haar borst en dan tegen haar slont, want zo heette een schort toen, drukte en er met een mes een stuk afsneed.
Die ‘Nagelholt’ was gerookte ham of zoiets en het smaakte zout, zout en nog ééns zout,hier kind eet maar lekker op.
Of ik ook nog een kopje chocolade melk gemaakt van blooker chocoladepoeder bliefde?
Jawel Opoe maar eet jij dan het vel op wat door het koken op de melk is gaan zitten?
Het was nog echte melk weet u zo van de koe niet afgeroomd alles d’r op en d’r an!
Ook was het de tijd dat dat Opoe’s echte onverschrokken natuur mensen waren die gewoon het vel wat op jouw kopje dreef er voor jou af aten, en dat je op school gewoon je best deed, dat was ook heel normaal.
De tijd van dat je kon ‘leren’ en later ‘doorleren’, of gewoon niet kon leren en dan ging je naar de ‘ambachtschoele’.
Waar is die tijd van toen, toen alles nog z’n plek had gebleven?

De tijd dat voor het stookhok nog de ‘slijpsteen’ stond!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Een Eindeloze Holle Retoriek” (04-04-08)

Het heen en weer praten over goed en slecht over wat iemand gelooft over wat iemand wel of niet zeggen mag, over wat beledigen is en over wat het Opperwezen ons toestaat.
Over of we euthanasie mogen plegen over dat wat schrijver en dichter Hugo Claus gedaan heeft en dan vervolgens door heren met mijters in de ban gedaan worden.
Heel veel vragen, heel veel geleuter, heel veel gezever en heel veel onvoorstelbare bemoeizucht van ons onvolkomen maaksels!
Ik vind dat, en Ik vindt het anders, en Ik vindt dat wat Mijn Kerk zegt wel terzake doet en Ik vindt dat ze het allemaal maar uit moeten zoeken, het zal mijn tijd wel duren!
En maar doordrammen met z’n allen, eigenlijk een beetje een gebed zonder eind zoals dat heet!

Het “gekoeterwaals” van de nog steeds bestaande ‘Inquisitie’ van de Rooms Katholieken blijkbaar, kardinalen die zich bemoeien met het al of niet verkrijgen van ‘zielenheil’, politici die zich het hoofd breken over ‘stammen’ uit Afrika en Turkije .
Mensen die elkaar beschuldigen van het feit dat ze mens zijn, en verder alleen maar in beweging te krijgen zijn als er een ‘ persoonlijk voordeel’ valt te behalen!
Het zo ontzettend met zichzelf bezig zijn dat men daardoor de ander al vergeten is voor dat hij of zij ook maar in beeld verschijnt!


Het onbeschofte en ongecultiveerde wezen mens dat ook nog ééns de arrogantie bezit dat het durft te stellen dat het naar Gods evenbeeld geschapen is!
Het is eigenlijk te gek voor woorden, ten hemel schreiend en Gode tergend.
Mensen zijn alleen maar mooi als ze kind zijn en dat duurt verduveld kort, helaas!
Verrekte rot moslim of verrekte rot hindoe of verrekte rot christen wat maken jullie er samen toch een ongelofelijke rotzooi van, zijn jullie dan com niet goed wijs of erger nog, compleet gestoord?

Simon ergert zich aan de ‘stupiditeit’ en de voorspelbaarheid van het maaksel mens, en ‘Hij’ zag dat het goed was een uitspraak ergens uit de periode van het Paradijs, dat was een totale misrekening,want het was natuurlijk niet er klopten geen bal van!
Het paradijs waar het ooit allemaal begon volgens de overlevering, waar de slang kort daarna al een hoofdrol speelde en roet in het eten kwam gooien en waar een boom stond waaraan vruchten groeiden waarvan je niet mocht eten, en die boom heette de boom der kennis van het goed en het kwaad.


Alles moest een begin krijgen immers en wee je gebeente als je van de vruchten at je ondervond de ene na de andere teleurstelling, je zou zelfs in de gaten krijgendat je naakt was.
En daardoor wist je dat je zondig was en dat je daarom later moest doen wat kardinalen en andere geestelijken je zouden vertellen wat je te doen had en vooral te laten!
De mens is nu al vele eeuwen gevangen door een categorie mensen die de angst hebben verheven tot “Hun Ritueel” en hun dingetje en van daaruit nog dagelijks de gewone burger kleineren en hem vertellen dat er bij geen ‘boete doening’ hem of haar het vreselijke lot van eeuwig branden zal treffen hetgeen plaats vindt in een poel van vuur en verderf!

Het zijn zware tijden, de tijden waarin de pot de ketel verwijt dat ze zwart ziet, de tijden ook waarin de geestelijke leiders u vertellen wat te doen en wat te laten.
De tijd waarin mensen ontsporen en iederéén z’n eigen God aanroept en zich op de barricades van de Koran en van de Bijbel of enig andere zogenaamd profetisch boek terug trekt op z’n eigen stellingen, z’n eigen wijsheden, z’n eigen overlevering , z’n eigen mammon, z’n eigen ongelovigheid, z’n eigen onwijsheid, z’n eigen kortzichtigheid en daardoor ook………. z’n eigen verdriet!


En later lezen diezelfde dan oudere mensen aan hun jonge kinderen weer voor maar nu uit een groot ‘filosofisch’ boek.
Er was ééns lang geleden een soort die op onze aarde leefde, die ze “Homo Sapiens”noemden.
Ze waren elkaar te slim af, want ze wilden niet geloven dat al het leven een begin …. en derhalve ook een einde heeft.
Terwijl ze het dagelijks om zich heen zagen! De mensen waren hardleers toen.
Want ze waren éénvoudigweg vergeten, dat er zonder een einde geen begin kan zijn en ………… dat bij een begin ook altijd een einde hoort!
Zij hadden daarom als Homo Sapiens uiteindelijk het eeuwige leven uitgevonden, want dat wilden ze , ze waren niet tevreden met slechts een bescheiden aantal jaren die hun toebemeten waren bij hun geboorte.
Ze wilden worden als God zodat ze er eeuwig en voor….. altijd konden zijn!
Konden ze elkaar voor eeuwig naar het leven staan en immer durend bezig zijn met ………’Eindeloze Holle Retoriek”!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

“Zwalken” (29 -03-08)


Wie nooit van mening is veranderd heeft zelden iets geleerd, of het is beter achteraf te vragen om vergiffenis dan vooraf om toestemming!
Het zijn zo van die wijsheden die je dagelijks om je heen ‘bemerkt’ al dan niet in de praktijk gebracht.
Zwalken is rondzwerven, eigenlijk een mooi woord zoiets van hij zwalkte jarenlang rond op zee, toch?

Maar het ééns zo mooie woord is verworden tot een lelijk woord met een negatieve uitstraling, zoiets van je weet niet wat je aan hem hebt.
Hij zwalkt van links naar rechts, in de politiek is het ook een woord geworden met een bijzondere betekenis, een woord dat staat voor geen vlees of vis.
Vandaag dit, morgen dat ze veranderen om de haverklap hun inzicht , ze zwalken nee hoor dat is ‘voortschrijdend inzicht’ !


Het is net zoiets als dat ik u nu een mopje vertel van Sam en Moos, van dat ze hun eerste parachute sprong gingen maken en van te voren alles nog even met hun instructeur doornamen wat en hoe de procedure moest zijn om behouden op de aarde terug te keren.
Als je uit het vliegtuig springt zei de instructeur , eerst een stuk vrije val ongeveer 30 seconden , dan druk je op de linkerknop op de parachute en dan moet hij opengaan doet hij dit niet dan druk je op de reserve rechterknop van je parachute en dan kom je veilig op de grond.
En voor het geval dat er toch wat mis mocht gaan zorgen wij dat er beneden een ziekenauto klaar staat!

Terwijl het vliegtuig steeds hoger klimt nemen ze de procedure nog een keer door, je kunt immers nooit weten.
Dan is het tijd om te springen, en dat doen ze dan ook en na precies 30 seconden drukken ze op de linkerknop van de parachute maar er gebeurt niets…hij gaat niet open !
Dan op de rechterknop en…. weer gebeurt er niets terwijl ze met een noodgang richting aarde vallen waar ze te pletter zullen slaan zegt Sam tegen Moos nou kan er nog één ding gebeuren en dat is… dat ze ook nog vergeten zijn de ziekenauto te bestellen!

‘Jiddische’ humor en daar kom je dan zomaar op allemaal naar aanleiding van het woordje zwalken, want dat is waar Simon nu méé bezig is.
U ziet het het woord zwalken daar kun je wat mee tegenwoordig je springt van de hak op de tak.
Zo zit je op de woelige baren en zo zijn Sam en Moos onderwerp van gesprek en pak je de politiek er en passant nog even bij.
En waarom zouden we het ook niet even over de ‘Witte Pasen’ hebben die Simon vorig weekend overviel, vroeger had je de donderdag voor de Pasen die ze witte donderdag noemden, een rooms katholieke feestdag, dat was duidelijk nietwaar.
Maar ook hier is het woord ‘zwalken’ weer uitstekend op z’n plaats het weer deed het op een niet mis te verstane wijze, dat bedenk je toch niet!
Je zou er als semi zeerot weer van aan het zwalken raken.
Als je denkt dat het Pasen is wil de natuur je op het verkeerde been zetten en net doen of het Kerst is, en diezelfde natuur zal op haar beurt wel denken , eigen schuld als jullie me blijven ‘koeioneren’ met al die troep waar jullie me méé opzadelen zal ik jullie ééns een keer terugpakken en ga ik ééns een keertje zwalken!

We zitten te wachten op het voorjaar denk ik bij mezelf, iederéén wordt er een beetje sikkeneurig van , zelfs Simon rommelt maar wat an met z’n witte Pasen, grijze donderdag zwalken op de woelige baren en Jiddische humor.
Maar dat van Sam en Moos dat had wel wat, weet je wie vroeger daar heel veel mopjes over kon vertellen, nou dat was Max Tailleur.

Misschien weet u het nog wel die van geef Max de zak en zo ziet u maar weer ééns als je niet echt een ‘Plot’ hebt zoals dat heet dan ga je…. Zwalken!


Goed Goan.



© Simon Schrijver.

“Van Pasen en Profeten” (22-03-08)


Zo af en toe is er wat om bij stil te blijven staan ‘De Pasen’ is zo’n ijkpunt in mijn jeugdbeleving en in de wereld geschiedenis, als kind kon ik er al van genieten de voorpret begon al voor ‘Palmpasen’ ik vond dat als kind al een prachtig woord alles om “De Pasen’ heen had iets spannends, iets mystieks iets moois ja zelf iets heel erg bijzonders!
De zaterdag voor palm zondag kregen we een zwaan van brood nog echt gebakken bij de plaatselijke bakker aan het begin van de zandweg die naar mijn geboortehuis leidde, die werden nog door de bakker zelf afgeleverd ook.
Voor eerlijke dubbeltjes en kwartjes had je een brok deeg waarvan de bakker in zijn met takkenbossen gestookte oven in een zwanenvorm voor jou speciaal een zwaan gebakken had.
En voor dat geld werd de zwaan ook nog bezorgd.
En het bijzondere was….. de profeten hadden het voorspeld zeiden ze!


Wat een tijd was het die kindertijd, er gebeurde echt iets wat je pakte, een zwaan op een stok met een zelf geregen halssnoer van suiker eitjes en de groene berberis takjes die je aan de achterkant erin stak want dat was z’n staart!
En dan liep je door de buurt met je zwaan, op een stok.
Vol ontzag keek je ernaar en je kneep af en toe stiekum in de zwaan om te kijken of hij nog een beetje vers was en dan was het al zondag na kerktijd zo rond half twaalf en had de zwaan er al heel wat uren opzitten sinds hij op de vroege zaterdagmorgen daarvoor in de oven met de takkenbossen zwaan geworden was.
Want eigenlijk moest hij uiteindelijk ook nog voor een stukje op z’n minst opgegeten worden, dat hoorde zo want brood was eten en dat gooide je niet weg immers!
En hij hoorde zo bij ‘Palmpasen’ vond ik en in mijn verbeelding zag ik de berberis takjes groter worden, in mijn ‘kindbeleving’ werden het echte palmtakken.
En het bijzondere was, dat van die palmtakken…dat hadden de profeten voorspeld zeiden ze!

Er was toen heel vroeger wel meer dan duizend jaar geleden en waarschijnlijk nog langer iemand geweest een man die op een ezel een stad was binnen komen rijden en door een grote menigte mensen werd toegejuicht, en toen hadden ze daar ook palmtakken bij gebruikt om mee te zwaaien en ze dachten ook dat hij koning was.
En ze riepen Hosanna of zoiets, maar ik weet niet of ze toen ook al zwanen van brood hadden, ik denk dat ze daar pas later mee begonnen zijn.
Het feest van Pasen en Profeten is onlosmakelijk met elkaar verbonden, het was gewoon spannend er gebeurde wat als je met je zwaan op een stok door de buurt liep.
Het was ook een keerpunt van de seizoenen, heel voorzichtig werd het weer een klein beetje groen in de natuur.
Pasen was ook een beetje het feest van het licht toch? Het werd rond deze tijd van het jaar weer langer licht en dat was ook een reden voor een sierlijk versierde zwaan. Maar niet de belangrijkste, dat zeker niet
Ik begreep het als kind niet zo goed, maar het was het feest van dat alle dingen nieuw zouden worden… want dat hadden de profeten voorspeld zeiden ze!
En nu we het kind zijn ontgroeid zijn is er zo weinig over gebleven van ‘Pasen en de Profeten’, de man op de ezel is door de fans van de andere partij afgemaakt.
Ze zeiden dat het een bedrieger geweest was een ‘Valse Profeet’, uiteindelijk hebben ze hem aan een paal gehangen en dood laten gaan!
Het is best een wrede wereld als je het goed bekijkt en dood gaan klinkt ook zo raar bij mensen heet dat sterven zeiden ze laatst nog.

Dieren gaan dood mensen sterven, eigenlijk denk ik niet dat het veel uitmaakt het is net als met als met’ De Pasen’ het zijn keerpunten, wisselingen van seizoenen het begin van nieuw leven.

Je ontkomt er niet aan vanaf je geboorte tot aan je dood …. Van Pasen tot aan de Kerst dagen en alles daar tussen in.
Simon wenst u allen een ‘verlichte’ Pasen met Paasvuren, Paasbrood, Paaskuikens en Paaseitjes.

En niet vergeten alle dingen zullen nieuw worden, want dat hebben de profeten voorspeld zeggen ze!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Lastig Gedrag” (15-03-08)

Toen ik op een morgen in een weilandje naast naast mijn woonstee, terwijl het nat en winderig was, de shetlandse pony’s zag staan verregend hun manen over hun ogen hun kont op de wind overviel me een gevoel van berusting.
Ze stonden er wel tien op een rij met z’n allen in dat kleine weilandje, wat zou er in hoofden omgaan?
Een grote baal met zwart plastic er omheen waar zo te zien hooi in zat diende als voerbak er was aan de zijkant al het nodige uitgepeuterd, er zaten tenminste gaten in.


Maar nu die bewuste morgen was er blijkbaar geen emplooi voor de baal, terwijl de pony’s als standbeelden bleven staan keurden zij de baal geen blik waardig hun lange manen hingen over hun ogen en ze schenen er met hun gedachten niet bij te zijn de wind blies dat het een lieve lust was, zeg maar rustig dat het storm was, maar het leek wel of het hun allemaal niet deerde.
Ze stonden er met hun kont op de wind, Simon kon even niet aan de indruk ontkomen dat hij hier met “natuurlijk” gedrag te maken had.
Ze lieten de wereld met al z’n kabaal gewoon niet binnen , de storm zou hun tijd wel duren zij hadden zich er tegen gewapend!

M’n gedachten gingen onwillekeurig terug naar het tegenovergestelde van ‘lastig gedrag’bij wat ik hier zag, daar was ik laatst namelijk zomaar getuige van.
Dit was eigenlijk een schoolvoorbeeld van ‘natuurlijk’ gedrag deze pony’s met hun kont op de wind.
Wat ik zag zeer onlangs dat was namelijk een documentaire over jonge kinderen met hun kop in de wind, onderwijzers en onderwijzeressen die ten einde raad waren over zoveel ‘misbehavior’, eigenlijk een beetje onnatuurlijk gedrag van…. in dit geval de ouderen.


Opperste verwarring in onze ‘grote mensen cultuur’, niks met de kont op de wind!
Op geen enkele wijze een stelletje puberale snotapen die het leven nog leren moeten bij de oren pakken en hun plek wijzen.
Sinds onderwijzers pedagogen geworden zijn en aangestuurd worden door managers maken een groot aantal kleine mensjes stampvoetend en luid schreeuwend kenbaar dat de dingen zo moeten zoals zij vinden dat ze moeten.
Wij noemen dat lastig gedrag! Van wie?
Van de kinderen, ja maar dat is normaal toch, kinderen zoeken hun grenzen op, ze hebben eigen willetjes en dat moet ook wel in die boze buitenwereld straks anders gaan ze kopje onder en krijgen ze de éne na de andere elleboogstoot in hun gezicht.

De draai om de oren is ‘uit’, lastig gedrag is in zowel bij ouderen als bij kinderen.
Het vak maatschappij leer vindt je op de laatste pagina van het boek’Levenslessen’!
De excessen hiervan worden bijna dagelijks den volke getoond, kinderen ook op de scholen blijven moord en brand schreeuwen en een groot aantal van hen verrekt het te luisteren naar praktijkervaringen van ouderen, die op hun beurt de weg weer kwijtraken in een wirwar van regelgeving en bang moeten zijn voor de aanklachten wegens kindermishandeling die enig moment hen ten deel zullen vallen!
Complex is het begrip ‘lastig gedrag’ zeker als het zo uit z’n verband gerukt wordt. We maken het met z’n allen ook nog ééns een keer een knap stuk lastiger door net zoals de shetland pony’s bij bepaalde ‘weers’ omstandigheden niet met de kont op de wind te gaan staan!


Door niet te doen wat moeder natuur ons leert en om ons heen te kijken in met name de dierenwereld blijven we ons hoofdschuddend afvragen hoe het toch komt dat het zo ingewikkeld is om het begrip ‘lastig gedrag’ te handlen en er een natuurlijk gedrag van te maken.

Wellicht ééns wat meer nadenken hoe dat nu eigenlijk zit met dat ‘wind op de kont gedrag’!

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Angst Hazerij” (08-03-08)

Vette discussies over de film van een groot “Stigmatiseerder” zich noemende de ‘onverschrokkene’ der staten generaal der tweede kamer zetelende in Den Haag vertegenwoordiger des Nederlandschen Volkes.
De naam Geert Wilders aangenaam, hij die den Islam zal weerstaan, schijt aan Verhage en Balkenende en de rest van de bange tweede kamer bende!
De islamitische wereld gaat over Nederland heen rollen inzake een film dewelke voornoemde heer van zins is aan de wereld ken- en toonbaar te maken.

Het worden spannende tijden sjeiks en ayatollahs kaliefen en moefthi’s, leraren en uitleggers der Koran en al diegenen die geloven in Allah en in de profeet Mohammed
worden gepiepeld door een niet te ringeloren en tot andere gedachten te brengen aanvoerder der partij voor de vrijheid afgekort P.v.d.V.
De naam Geert Wilders aangenaam, en niet tot dienstbaarheid bereid met betrekking tot enige knieval inzake welk geloof dan ook!
En zeker niet dat der Islam.
Poeh, dat is nogal wat is de eerste reactie van Uw columnist hoe haalt hij het in z’n met een middelleeuwse haardos bedekte hoofd om een leger van ‘moslim pelgrims’ op een zo onwrikbare wijze te weerstaan.

Er is geen enkele overweging te bespeuren water bij de wijn te doen, onverkort doet hij het naar zijn zeggen wrede, stenigende, besnijdende en boevengeloof der volgelingen van Allah zich ook wel Islamieten noemende schepselen in de ban.
Zich opstellende als de Paus van het vrije woord schiet hij met woorden en straks met een film alles en iederéén aan flarden die zich ook maar enigszins een volgeling betoond van het naar zijn zeggen meest achterlijke geloof dat er in zijn ogen en beleving bestaat!

Intussen neemt de angst bij onze regeringsleiders hand over hand toe, waarschuwende vingers worden opgestoken onze wereldse handelsbelangen staan op het spel onze militairen gaan extra bestookt worden, ambassadeurs uit veel moslim landen zullen worden teruggetrokken, kortom we zullen als ‘christenhonden’ worden achter gelaten in ons kleine landje met een banaal verlangen naar een welhaast ‘goddelijke’ “vrijheid van meningsuiting”! We zullen het weten onze producten die wij fabriceren zullen geboycot worden en we zullen ten onder gaan aan armoe en uiteindelijk zullen we als Job op de mesthoop eindigen!

Beter is het blijkbaar onze ziel aan de duivel te verkopen dan de rug recht te houden ten opzichte van waarden en normen in z’n algemeenheid en in dit geval specifiek t.o.v. de waarden en de normen van een geloof dat er op onderdelen middeleeuwse praktijken op na houd en waar naar hun lezing het steniging ritueel in bepaalde gevallen nog ter sprake kan zijn!
Balkenende en Verhage als de Petrussen van een ander geloof verloochenen zichzelf en de in hun land geldende waarden en normen door te zeggen wij erkennen de door ons gepredikte “Vrijheid van Meningsuiting” niet!

Helaas is voor Nederland de tijd van de spiegeltjes en de kraaltjes voorbij en moeten we de dingen bij de naam noemen of op z’n minst dit durven.
Dat is lastig en het valt niet méé om een Islamitische, op veel onderdelen en zeker op geloofsoverlevering ‘geknechte’ stroming te trotseren en te ontdoen van hun hoofddoeken en hun wreedheid, en hun eerwraak en hun nog bestaande stenigingpraktijken!
Als ondernememende zeevaarders ooit vanuit het verleden in onze wereldgeschiedenis met schade en schande wijzer geworden en absoluut niet altijd met…… schone handen heeft het ons gebracht waar we nu zijn!

De door ons zo bejubelde en hoog geprezen “Vrijheid van Meningsuiting” zijn we bereid op voorhand, zonder ook nog maar iets gezien te hebben van welke film dan ook ‘In te leveren’!
Uiteindelijk kan een geloof dat zoveel ‘discutabele’ leerstellingen in de praktijk brengt slechts verwachtten dat hier stelling tegen genomen zal worden.
Dat is slechts een kwestie van tijd, en eigenlijk heeft dit wat Simon betreft al veel te lang geduurd.

En is men bang voor deze stellingname kan er slechts één ding aan de hand zijn en dat is……………. Angst Hazerij!


© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Helpdesk-Live” (01-03-08)

Heeft u dat nou ook, wordt u daar vaak ook nogal verdrietig van al die wijze raad, adviezen, uitleggingen en de super functionaliteit die ‘helpdesken’ pretenderen te hebben.
Over de wachttijden in z’n algemeenheid durf ik het dan nog niet ééns te hebben!
We zijn er mee vergeven denk ik wel ééns en we gaan er aan ten onder en dat ik als Simon daar nou echt vrolijk van wordt nou dat kan ik ook niet volmondig beamen.
‘Service online’ wordt het ook wel genoemd, hallo u spreekt met onze ‘helpdesk’ al onze medewerkers zijn in gesprek, de wachttijd kan 10 tot 15 minuten bedragen.
Ondertussen kijk je af en toe op je horloge dat zich niet schijnt op te winden en onverstoorbaar doorgaat met het wegtikken van de tijd en derhalve je leven.


Het duurt lang voordat al die wachtenden voor mij aan de beurt komen zit ik mezelf te bedenken, ondertussen hoor ik voor de zoveelste keer, blijft u aan de lijn u wordt zo spoedig mogelijk geholpen!
Over deze service heb ik niet te klagen, de voorbije 8 minuten heb ik dit al heel vaak gehoord, blijft u aan de lijn u wordt zo spoedig mogelijk geholpen.
Als ik uiteindelijk na nog weer 5 minuten, en de tussenkomst van de telefoonstem met blijft u aan de lijn voor de paar honderdste keer druk met mezelf aan het overleggen ben om met deze ‘bezigheid therapie’ te stoppen is het zomaar inééns bingo dus …raak!

Goeden avond zegt u het maar, waarmee kan ik u van dienst zijn, ik laat van schrik bijna de hoorn uit m’n hand vallen.
Ik heb de ‘helpdesk live’ van de e.o. aan de lijn heb ik inmiddels in de gaten onder in het beeld van de tv die ik aan heb staan zie ik de ticker tape voortdurend informatie verstrekken over allerlei mensen die elkaar bemoedigend toespreken en allemaal iets vinden van het geloof in bovenaardse krachten of goden of geloven die hen lief zijn!
Hallo hoor ik de stem in de verte, bent u er nog? Wilt u live in de uitzending, wat is het probleem wat u aan ons panel wilt voorleggen?
Ik stamel terug, probleem heb ik een probleem dan, ik denk het wel zegt de stem want anders had u ons niet gebeld.
Ik denk hoe kan dit terwijl ik er het zwijgen toe doe, ondertussen zegt de stem tegen mij… meneer ik ga u nu ophangen,terwijl ik onder in het scherm lees ‘werp al uw bekommernissen op Hem, Hij zal het maken’ schrik ik dermate, dat de hoorn spontaan uit mijn hand terug op mijn toestel valt en de verbinding verbroken word.

Ik bezin mij op mijn ‘bel beleving’ en denk maar ik belde toch om mijn huidige telefoon provider te vertellen dat ik wou overstappen naar een goedkopere aanbieder?
Ondertussen op tv kijkend naar ‘help desk live’, mooi niet dus!
Blijkt dat er één cijfertje verschil tussen dit nummer en dat van hemeldragonder Menno van help desk live van de e.o . zit.
Tjonge , jonge wat ben ik geschrokken denk ik bij mezelf wil ik gewoon in de toekomst een paar centjes verdienen en kom ik door een foutje mijnerzijds bijna ‘live’ in de uitzending terecht bij een nacht programma van de e.o. te weten‘helpdesk live’ !
Waar mensen die in de knoop zitten met zichzelf hun zegje kunnen doen en menno met z’n companen voor goed geld hun oor verkopen aan mensen die geestelijk nogal in de knoop zitten of in de war zijn zo u wilt.

Een beetje van de schrik bekomen zie ik ondertussen weer een uitspraak van een kijker voorbijkomen.
Die zegt, waarom zou ik bidden dacht je nou werkelijk dat van al die miljarden gebeden nou net die van mij er uit gepikt en verhoord zou worden!?
In een wereld waar de ‘helpdesken’ hand over hand toe nemen worden steeds meer vragen opgeroepen en worden derhalve de wachttijden steeds langer en wordt de psychise nood steeds hoger.
Simon constateert derhalve dat er ook voor ‘helpdesk live’ van de e.o. een nog rijkere toekomst is weggelegd!
In een wereld die steeds onpersoonlijker wordt blijft het in Simon’s oren naklinken………. zegt u het maar, wat is uw probleem!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

l.m.g.

“Van Godenzonen en Wilde Havanna’s” (23-02-08)


Ze zijn dun gezaaid maar ze bestaan in ieder geval wel en als ze éénmaal in beeld komen dan boezemen ze ontzag in en smaken naar echtheid en veroorzaken een welhaast goddelijke siddering van genot!
Eén zo’n ‘Godenzoon’ is éne Johan Cruijff geboren te Amsterdam en getogen in diverse wereld steden waaronder Barcelona.
De ‘Verlosser’ is ook een koosnaam die dit Amsterdamse lieverdje over zich heeft afgeroepen.
Zijn dingetje iets doen met een bal heeft hem gemaakt tot ‘Godenzoon’ en ‘Verlosser’.
Deze week werd hij bij Ajax binnen gehaald als hij die het Amsterdamse voetbalvolk uit zal leiden uit de diepe duisternis waarin zij op dit moment verkeren.
Verlies op verlies wordt er geleden en donkere wolken pakken zich samen boven deze eertijds zo roemruchte voetbalclub.
Volgens de berichtgeving is het liefde die hem drijft tot deze edele daad, clubliefde in dit geval.
Geen functie, geen loon maar wel alle zeggenschap blijkbaar die een mens zich wensen kan.
Een blanco cheque ter redding en verlossing van een gekwelde supporters schare, het kan allemaal als het water aan de voetballippen staat .
Doorgeslagen of realiteit?
U mag het zeggen maar een soortement”Echtheid” kan hem niet ontzegd worden!
Zou het niet zo kunnen zijn dat het tijdperk Ajax voorbij is en derhalve een smaakmakende periode voorgoed verleden tijd?


Nog zo’n naar echtheid smakende “Persoon” is de deze week afgetreden Fidel Castro als president van Cuba.
Hij vertegenwoordigde als laatste der mohikanen bijna het communisme ter plaatse en in de wereld en was onaantastbaar, althans dat straalde hij uit.
Het symbool van alleen heerschappij en ook van Wilde Havanna’s ook hij had de ambitie zijn volk uit te leidden en te brengen naar het beloofde land.
Het einde van een droom is ook voor hem daar, Cuba zal als hij van het toneel verdwenen zal zijn binnen de kortste keren afglijden naar de kleurloosheid van het dagelijkse bestaan omdat ze een leider missen .
Ook zullen ze zuinig moeten zijn op hun export produkt de sigaren waarvan de omvang en de reuk je verblijden luisterend naar de naam”Wilde Havanna’s”!
Zeker nu omdat de rookverboden zo links en rechts om je oren rollen.
Kleurrijke situaties en figuren verdwijnen, ook de verdwijning van het oude Cuba is naar de mening van Simon een onomkeerbaar proces en slechts een kwestie van tijd.
Dingen gaan zoals ze gaan, krachten bewegingen en stromingen of het nou in het voetbal is of op Cuba gaan hun eigen gang.

Maar wel is het zo dat het slechts een zeer klein aantal mensen gegeven is om een ietsie pietsie sturing te kunnen geven aan al die krachten en bewegingen die het wereldgebeuren voortstuwen en voor een zekere kleuring zorgen.
Die mensen verdienen het dan ook met recht ‘benoemd’ te worden, ondanks hun vaak dictatoriale eigenschappen die wij zo vaak verfoeien, maar die in een persoon aanwezig moeten zijn om boven de grijze massa uit te stijgen.

Lastig vaak die “Godenzonen” en “Verlossers” en sigaren rokende dictatoriale “Fidels”, maar de kleuring die gegeven wordt aan het schilderij van het leven, of dat nou op een voetbalveld in Amsterdam is of op een eiland in de Caribian kan alleen maar tot stand komen onder het genot van een “wilde Havanna” en als zij het palet in handen hebben waarop de verf aanwezig is!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Als het maar niet zo koud is” (16-02-08)


Vaak raak je op allerlei manieren er zo maar over aan de praat, het dood gaan, of sterven op z’n net.
Vroeger zeiden mensen als je het er over had, mensen gaan niet dood maar sterven
beesten die gaan dood!
Simon vindt het een ietwat ‘droevig’ en ‘naargeestig’ onderwerp, maar het is onder ons ‘stervelingen’ wel heel erg nadrukkelijk aanwezig.
We zijn slechts ‘passanten’ met een doodsbestemming, waarvan de garantie termijn al na een beperkt aantal jaren verstreken is!
De mens wordt volgens overlevering nu éénmaal in zonde ontvangen en geboren en is derhalve daardoor gedoemd dood te gaan of zo u wilt te sterven.
De biologen leggen het u en mij uit, de som van het leven is de dood, en ook volgens artsen zijn we gebouwd met een levensduur van maximaal 60 jaren.


Als deze mijlpaal bereikt is dan is de room eraf zogezegd, onze organen dat zijn de boosdoeners, die gaan het opgeven.
Ze scheien er mee uit, dan ontstaat geleidelijk aan uitval en uiteindelijk moet je plaats maken voor nieuw leven.
Na 60 jaren in dit leven is de garantie termijn verstreken, ’t is op…. opperdepop!
Ook zal het moment voor Simon ééns daar zijn denk ik bij m’n eigen en het ergste aan dood gaan wat zal dat dan eigenlijk zijn?
Ik zou het niet weten hoe het allemaal gaat als je hart erméé ophoud……..als het maar niet zo koud is!
Ja ondergeschikt zijn aan ‘Hogere Machten’ is een moeilijke materie, je hebt het zelf niet in de hand welke ‘lotsbestemming’ er voor je is weggelegd, toch?
Mensen zeggen wel ééns als iemand in zijn of haar slaap overlijdt, dat is een mooie dood!
Het lijkt Simon helemaal geen mooie dood, s’avonds niets vermoedend naar bed toe gaan om er de volgende morgen niet meer levend uit te komen, dat lijkt me gewoon shit maar ik denk wel………. dat het niet zo koud zal zijn!


Ja de biologen weten het wel denkt Simon, die hebben even een portie makkelijk praten, uit het niets terug naar het niets uiteindelijk, bewezen ‘wetenschappelijke optelsommen’ immers volgens deze heren en dames.
De dood of het dood gaan of zo u wilt het sterven is naar de mening van Simon een best wel grote opgave.
Eigenlijk is het ‘de finale’ van het leven, hoe dan ook, ze noemen het ook wel ‘de bekroning’ van het leven.
Wat voor een ‘bekroning’ denkt Simon, wie dat bedacht heeft moet zichzelf ook ééns na laten kijken, want wie zo denkt spoort naar de stellige overtuiging van Simon niet!
Vreemd blijft het natuurlijk allemaal wel, dat je slechts geleefd hebt om te eten, te drinken, te verwekken,lief te hebben, te poepen, te pissen, aan te klooien en uiteindelijk ‘dood te gaan’!
Best wel raar denkt Simon het ‘Tijdverschijnsel Leven’ getuigd van een zekere vorm van ‘Ondoordachte Onozelheid’.
Zelfs over Simon’s angst… als het maar niet zo koud is…. is niet nagedacht!

Moeilijk is het en moeilijk blijft het, het ware te wensen geweest dat de ‘micro bionismen en organismen’ met hun ‘celdeling’ wetenschappelijk verantwoorder te werk waren gegaan, en niet maar zo ergens onderweg begonnen waren met een uitkomst die niet de mijne is!
En als het dan toch allemaal zo moet en onomkeerbaar is naar het schijnt heb ik als Simon slechts één wens als ik éénmaal ook dood zal gaan……….. als het maar niet zo koud is!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“My God, my God” (09-02-08)

Zeg het maar vind er maar wat van, van Peter R. de Vries of Joran van der Sloot of Barak ó Bama of Hillary Clinton.
We verslinden het ,consumeren het en gaan al dan niet later over de nek van het één of het ander!
Vergrijp je aan een jonge vrouw met de hippie hippie shake, laat je driften de boventoon voeren, ga tot het gaatje, het maakt allemaal geen bliksem uit “Go For The Media”!
Laat je uitmelken door Nova of Pauw en Witteman en wees iemand, ga voor super Tuesday kraam superlatieven uit tot je er bijna in stikt.
Blow your mind out bij Patrick van der Eem in z’n four wheel Drive, volgehangen met camera’s en microfoons onder invloed van weed met pet en zonnebril en voel de kick van iemand in vertrouwen nemen , die je later ‘naait’ op een niet mis te verstane wijze !

We zijn massaal de weg aan het kwijtraken in het land van vijftien miljoen mensen en inmiddels een beetje meer.
Wij laten ons de wet niet voorschrijven, zeggen ze!
We happen we bijten we slikken en consumeren Peter R.de Vries met z’n immer wantrouwende instelling en doorvorsende blik!
De God van de detectives die het “undercoveren” opnieuw heeft uitgevonden naar het schijnt!
Dezelfde man die zichzelf bedacht heeft dat vooral één ding door moet gaan namelijk de show.
There’s no business like show business immers.

My God, my God de pijn en het verdriet van Beth Holloway de moeder van Nathalie die gedumpt werd in doorzichtige blauwe wateren van Aruba.
Diezelfde wateren die haaien en stromingen het vrije spel lieten.
Niet één twee drie in Godsnaam, maar gewoon ‘over the side’ als een “lust” object weggemieterd zonder enig eerbetoon!
Gedumpt als oud vuil, afgedankt als een Amerikaanse hoer, waar haalde ze het lef vandaan om een puber van 17 jaar in verwarring te brengen!
My God my God daar hebben we toch twee intervieuwers voor, die goede sier maken met dit soort ‘nieuwswaardige’ feiten.
Dag Joran hoe gaat het, we bellen je bij je Oma,alles goed?
Wat was er aan de hand met je in de auto van Patrick van der Eem?
Het leek wel of je er met je hoofd even niet bij was, je laat een lijk toch niet afzinken als je het niet verzwaard hebt!
Het komt subiet terugdrijven, dat had Daury toch ook moeten weten, ja toch?

Een blik van Joran naar z’n vertrouweling ‘de undercover agent’ spreekt van hulpeloosheid, ja knap stom van mij dat wel maar…. !
Twee mensen van een verre van onbesproken gedrag vragen, bevragen en vragen opnieuw en op hetzelfde moment ‘Naaien’ ze elkaar.
Patrick heeft gezien zijn voorsprong in jaren de beste kaarten!
Stom Joran , knap stom!

Terwijl deze onverkwikkelijke “Show” avonden de beeldvorming probeert te kneden, te vervormen en te beïnvloeden,dankzij Pauw en Witteman met daaroverheen de saus van Peter R….. denk ik bij mezelf, wat een ongelofelijk gekloot… dankzij Pauw, Witteman en Joran van de Sloot, om over Peter R. de Vries nog maar te zwijgen.
I’ts a Mad, Mad World.
God bless You all en in November 2008 zal denk ik wel duidelijk zijn wiens God de ‘Beste’ is, die van de Democraten of die van de Republikeinen of die van Joran van der Sloot of die van Peter R. de Vries.
In de verte hoor ik Beth Holloway, my God,my God.
En ik als Simon denk… waarom hebt U ons verlaten?

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

“Help m’n Club Verzuipt” (02-02-'08)


Het is goed mis met het amateur voetbal in onze gemeente en met name met de ploeg wiens streven het is te overwinnen, waar is de tijd gebleven van hun daden waren groot, rode konen en een verpletterend hoi, hoi, hoi als er weer ééns een doelpunt gescoord was door de groen witte godenzonen!
Je sprong samen van vreugde welhaast een gat in de lucht, één deinende massa.
De tijd van wat zullen we zeggen tweeduizend man langs de lijn, de tijd waar Dovo en Ijselmeervogels op sportpark ‘Stuivezand’ regelmatig in het stof beten en gewoon met lege handen naar huis werden gestuurd!
Daar maakten ze op t’ Loo geen probleem van, wat heb ik genoten van Jan Buisman van Dikkie ten Hove, de Bikkel, Dreesman en Henkie Boer in t’Doel !

En de periode daarvoor,de aanloop zullen we maar zeggen naar de lichting die ik u opsomde.
De tijd van Janman Wittingen, Dirk Fijn, Klokkien, Kleine Gerard en De Snippe in t’Doel.
De tijd ook dat je het zweet kon ruiken als onze jongens als paarden te keer gingen in het veld en er voor elke vierkante meter gras geknokt werd!
De tijd van de dood of de gladiolen, dat je na de wedstrijd ook zelf helemaal leeg was, je had alles gegeven immers, je was één van hen.
Langs de lijn bewogen je voeten en benen en je hele verdere lijf mee met de gladiatoren binnen de witte krijtlijnen, en je mond stond niet stil, kom op jongens, kom op!
De krijtlijnen die naar de kalk roken waarvan ze gemaakt waren, de supporters waar jij er één van was schreeuwden zich bijkans de longen uit het lijf.
Elke wedstrijd kostte je bakken energie, je leefde erméé met je ploeg, je was één van hen.
Het enige verschil was dat zij in het veld stonden en jij aan de zijlijn, maar je was één met je club en daardoor eigenlijk ’samen’ onoverwinnelijk!

Ook was in die tijd de techniek en de tactiek van een, althans in mijn beleving, ongekend geweldig en hoog nivo!
De tijd van Cees Weurman de trainer uit Zwolle met z’n lange jas, éénvoudig en doeltreffend , hij hoorde gewoon bij de club , hij was ook één van hen.
Hij hoefde, voor zover ik het kon inschatten niet veel tegen de jongens te zeggen, ze begrepen elkaar zonder woorden, een blik en een gebaar was voldoende.
Het was gewoon één groot team de trainer, de voetballers, de supporters, ze waren er niet alleen, als één blok stonden ze daar “Onoverwinnelijk”.
Tegenstanders door de jaren heen zagen het en roken het en waren eigenlijk voordat de wedstrijd begon al verslagen!
Niet alleen “Overwinnen Is Ons Streven”………maar heb het lef niet om ons ook maar een strobreed in de weg te leggen, want dat kon je wel ééns slecht bekomen wij zijn namelijk van O.W.I.O.S. gevreesd en gekend op de Noord Veluwe om onze voetbalkwaliteiten en de ’supporters’ schare!


Zo was het een pracht tijd toen die mij veel gegeven heeft, een tijd waar je echte emoties nog de vrije loop kon laten, een tijd ook waar als je in de namiddag thuis kwam op de zaterdag je volop de avond aankon.

En als er dan ook s’avonds nog ééns een verjaardag te vieren viel werden de heldendaden van ‘onze jongens’ wederom uitvoerig besproken.

Het bier smaakte dan altijd goed en maakte het allemaal nog mooier zodat het vaak voorkwam dat de gemoederen wederom net zoals de middag ervoor verhit raakten en de konen weer rood werden, en als je s’avonds laat naar huis ging, wist je één ding zeker.
Je kon de nieuwe week die eraan zat te komen met glans aan want het was immers zo weer zaterdag.
O.W.I.O.S…….. bedankt voor die mooie tijd!

©Simon Schrijver.

l.m.g.

“Wilders en Wetens en Wierdo” (26-01-'08)

Het gaat gebeuren “Geert gaat voor Goud”, hij brengt een film uit , nog even zoeken naar een tv station, en als dat lukt pats boem, we proudly present.
Genadeloos zal hij de Islam en Koran daar neerzetten waar het naar zijn mening behoort te staan, in de rij van de sprookjesboeken en valse profeten die ophitsen en vanuit de overlevering verwrongen geestesziektes verkopen!
Het is wat met Geert, met een kapsel uit de pruikentijd waar Lodewijk de Veertiende, de Zonnekoning trots op geweest zou zijn gaat hij met een soortement Limburgse nochelance de strijd aan met de ‘Islam’ in Nederland!
Hij zoekt, ja wat zoekt Geert eigenlijk, politieke macht of wil hij de “Achterlijkheid” van het islamitische geloof aantonen?
Of is het een mix van dingen? Nou het lijkt Simon niet zo moeilijk om iets aan de kaak te stellen dat om allerlei redenen niet deugt en bovendien heeft hij het voordeel van het Carnaval!
Middels dit feest wordt immers ook de Gekheid van een ander ‘geloof ‘geetaleerd!
Geert is niet kinderachtig, hij zal z’n streek niet verloochenen die is ”Wilders en Wetens en Wierdo” immers!
Zeg nou zelf wie van de andere Nederlanders begrijpt de “Limburger”?

De “Islam” is mesjokke zegt Geert, en dat is natuurlijk ook zo!
Niet omdat Geert dat zegt, want Geert is een ophitser en op fokker en maakt gebruik van allerlei clichés en stemming makende rituelen die hij ten faveure van zichzelf rond bazuint, maar Geert heeft iets bij de kop wat gewoon speelt en wat op onderdelen gewoon zo is!
Hij zegt, dat de Islam gewoon een ‘Kloten Godsdienst ‘is, een uit los zand opgebouwd verhaal wat van geen kanten klopt, en dat elk weldenkend schepsel dit “Stupide” geloof zou moeten veroordelen!
Dat dit klopt is, of zo u wilt dat het geloof van de Mufties en Ayatolla’s niet klopt behoeft bevestiging volgens Geert van een ieder, hetzij Gereformeerd of Wederdoper of ooit Hergevormde of aanhanger van Luther of Zwingli of Evangelische sympathieën zo u die er al op na mocht houden, of Paaps dat mag ook!
Het is Wilders of Wetens of Wierdo volgens Geert, in een wereld van een niet te bevatten veelheid van geloven een weergaloze puinhoop!
En Simon denkt beter ware het een “Alaaf” aan te heffen in plaats van deze verkettering van zielen!
Het zal slechts leidden tot onbegrip en Gode ongewelvallige Praktijken.
Het “Opperwezen” is op deze manier niet gek met Geert, maar da’s logisch, want na Frits Rademacher is daar in het verre Limburg ook niks meer gebeurt!


Wilders en Wetens en Wierdo, te gek voor woorden , dat dit anno 2008 nog besproken dient te worden, zelfs in de tweede kamer der Staten Generaal, waar heel veel duur betaalde volksvertegenwoordigers zich iedere keer weer te pletter schrikken als zombies gewoon zeggen waar het op staat!
“De Film” gaat eraan komen, de film van Ome Geert, dus niet Ome Willem, laat er geen misverstand over bestaan, weg met die Kloten Islam!
Simon denkt zou er dan toch stiekum een begin gemaakt gaan worden met ‘gezond verstand’?
Weg met een ‘ongezonde’ Leer die ooit in de breinen van mensen postgevat heeft, wens alle ‘ongelovigen’ naar een plek van wening en knarsing der tanden.
‘Allah’ je kan de klere krijgen, Wilders en Wetens en Wierdo, er is geen enkele reden om ons er nog langer in te laten leggen, als een stel zure haringen in het zoetzuur!
Wij in Nederland zijn van Ajax of Feyenoord of Jezus, knoop dat vooral goed in je oren!
En dat zijn we Wilders en Wetens en Wierdo !
Even dacht ik nog ik doe iederéén de groeten van Geert, maar néé, laten we het gewoon bescheiden houden.

U moet de groenten van Hak hebben, de groeten van Simon, de Chaos ven Geert en de Idioterie van de Islam!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Als het Leven pijn doet” (19-01-'08)


Winter 2008, het weer buiten geeft geen enkele aanleiding tot vreugde, het is geen vlees of vis.
Onbestemd en niet deugend, klein van geest en gebrekkig aan zelfdenkzaamheid .
De gemiddelde ziel durft zich niet uit te spreken over wat in het hiernamaals verborgen ligt, eeuwig leven moet je even niet aan denken met deze miserabele stromingen en bewegingen van onze alom gekoesterde ‘depressies’!
Van binnen doet het pijn, de opwarming van de aarde is niet leuk maar …… de gasprijzen dalen niet.
We worden weer massaal bij de neus genomen klaarblijkelijk!
Januari 2008 wat onbeduidend qua alles ga je weer van start met een scala aan beste wensen, met daaraan verbonden de sarcastische boventoon van “en een goede gezondheid boven alles”!
We zijn overgeleverd aan de factor gezondheid, afhankelijkheid alom.


De goede vrije radicalen in stelling brengen, niet te dicht in de buurt komen van slecht etende zichzelf verwaarlozende organismen die zich mens noemen en natuurlijk altijd een kat uit de boom kijkende houding aannemen!
Dit alles in acht nemende weet je toch dat het leven pijn zal gaan doen, je zult ze enig moment naar het graf moeten dragen“The most beloved”, zij die gezorgd hebben voor een rotsvast geloof en vertrouwen in Wodan, Donar, Frija, Sinterklaas en uiteindelijk de onbevlekte ontvangenis!
Dit kunstje flikte Maria de moeder van de latere Zoon des menschen een beetje wel, ja toch?


Het leven in al zijn geledingen is ‘a painfull expirience’, mensen om mij heen die mij anders willen doen geloven moeten of jong zijn of nog weinig leven aan den lijve ondervonden hebben, of hun denkend vermogen op nul kunnen zetten.
Het is allemaal niet zo losjes en leuk en ‘te wow’, het is zo’n repeterende breuk met aan het einde een breuklijn van wonder en geweld.
Een loterij met vele nieten, waarin je mazzel moet hebben om de pijn zo nu en dan eventjes naar de achtergrond te laten verhuizen.
Je moet er niet aan gaan lijden Simon, aan het leven, maar het nemen zoals het komt met al z’n hebbelijkheden zoals straks weer het voorjaar met de blommetjes en de bijtjes.
“Let go” ook in onze gemeente Jump Style en Rap, op muziek uitgebrachte bewegingen en woorden en zinnen om de oudere garde aan het verstand te brengen dat op een andere leeftijd ‘het leven nog helemaal geen pijn doet’!
Niet alleen Maria flikte een kunstje hoor je ze zeggen, ook wij doen dat, zei het dan wel op een iets andere wijze
Zo zie je maar weer ééns je moet alles in het juiste perspectief zien Simon!

Januari 2008 we zullen alles weer moeten ‘resetten’ om in computertaal te spreken, de normen en waarden die bij dit nieuwe jaar zullen gaan horen zullen vastgesteld dienen te gaan worden conform de bandbreedte van het individuele en het collectieve denken, dat zich voortschrijdend in de tijd een plaats zal gaan bemachtigen!
Ook zal de “Hardheid en Houdbaarheidsfactor” van wat mensen zoal moeten of willen geloven bij overlevering verder onder de loep genomen worden!
Zullen verdraagzaamheid ten opzichte van andere huidskleuren en cultuurbelevingen getoetst en besproken gaan worden.
Kortom het zou Simon niet verbazen als je alles op een rij zet, er hoe dan ook voor een groot aantal mensen weer een jaar aanbreekt waarin…..het leven op de één of andere wijze “Pijn zal gaan doen”!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

l.m.g.

“Holle Retoriek” (12-01-'08)

Als verkiezingen dagen komen de predikers en zendelingen, de geroepenen en de uitverkorenen, om het zo maar ééns te noemen in beweging!
Waar ook ter wereld gaan ze op toernee, ze blazen zich op deze wereld verbeteraars en beloven al die mensen die hen aan “De Baan” en het daarbijbehorende vaak riante salaris helpen, koeien met gouden horens en een land van melk en honing.
In het werelddeel wat Amerika heet is het al niet veel anders.
De o’Bama’s de Clinton’s de Huckleby’s en de Haig’s presenteren zich op het podium der waanzin, want veel anders is deze poppetjes makerij immers niet.
Wat die andere blaaskaken niet gelukt is, dat gaan zij bewerkstelligen, het zal ze voor ‘den duivel’ wel lukken.


Waar de één een Gode welgevallige politiek wil bedrijven doet de ander een beroep op het zogenaamde gezond verstand, in ieder geval wat zij er voor verslijten!
Ze slepen er al de fouten van de voorgangers en zittende leiders ‘tussen aanhalingstekens’ bij en zullen het ‘den burger’ welgevallig maken, vanuit hun hoofd worden de stembanden in beweging gezet.
Een stortvloed van woorden is veelal het resultaat, het begint mij soms te duizelen van al dit nietszeggende gedoe, deze poespas een soort muppetshow speelt zich elke vier jaar af in het werelddeel wat Columbus ooit ontdekte en wat ze Amerika zijn gaan noemen.
Het grote westerse voorbeeld is ook een groot voorbeeld van …holle retoriek!

Een verholen snik in de stem van de veel besproken wederhelft van ons aller Bill van destijds schijnt aan te slaan, althans voorlopig!
Zij, Hillary zal het maken, als eerste vrouwelijke president zal ze gaan laten zien dat een hormonale huishouding bij een vrouw wezenlijk anders in elkaar steekt dan bij al die ‘mannetjes tijgers’ die doorlopend in de weer zijn zichzelf te bewijzen en om het minste of geringste elkaar de oorlog verklaren!
Het moeder gevoel of zo u wilt het moeder instinct zal deze wereld redden en dankzij haar begint de victorie dit keer niet in Alkmaar maar in, juist Amerika!
En Irak waar onze voorganger de éne foute beslissing na de andere genomen heeft en nog steeds neemt, daar gaan we zo snel mogelijk pleitte, dat beloof ik u plechtig.
Dood en verderf als uitkomst van een verkiezingsuitslag, nee dat zal je bij mij niet meemaken.

In een ander deel van de wereld in Afrika is het dankzij verkiezingen die al geweest zijn flink uit de hand aan het lopen, ze slaan elkaar daar in Kenia inmiddels de hersens in of hakken gewoon met het oeroude kapmes je handen eraf, kun je lekker ook niet meer stemmen, probeer maar ééns een potlood vast te houden zonder handen.
En ondanks alle ‘Holle Retorieken’ aangaande Afrika en alle beloftes al dan middels verkiezingen gedaan rest als uitkomst hiervan slechts één constatering, Afrika is helaas een verloren werelddeel, afgeschreven dankzij o.a. de ‘Holle Retoriek’ van verkiezingsbeloftes.

Leiders en zij die het willen worden hebben in veel gevallen de nare eigenschap, datgene wat ze zeggen te willen bewerkstelligen niet na te kunnen komen.
Ze hebben te weinig zelfkennis en kennis in z’n algemeenheid
De onverbiddelijke uitkomst van verkiezingen is heel vaak hoe dan ook, is het niet voor de één dan voor de ander een grote teleurstelling!
Veroorzaakt achterklap en in een aantal gevallen zelfs oorlogen.
Macht is een ‘lelijk ding’ omdat het wezen mens niet in staat is het op een goede en verantwoorde wijze te ‘bezigen’ of zo u wilt te hanteren!
En macht is zelfs een ‘dodelijk ding’ daar waar hij verkregen is door overwegend en te veel… ‘Holle Retoriek” !

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.


“Boze Geesten en Carbid” (05-01-'08)


De jaarwisseling is weer achter de rug we hebben samen voor een redelijk onbeschoft bedrag de lucht in geknald, achteloos er achter aan de beste wensen als een nabrander ook nog even uitgedeeld.
Voor miljoenen euro’s milieubelastende kruitdampen geproduceerd met dank aan onze Chinese medemensen.
Al Gore had het nakijken, we hadden er massaal schijt aan , mensen acteren zoals het hen uitkomt blijkbaar, luchtverontreiniging, smeltende poolkappen toenemende tropische regenbuien en daarmee gepaard gaande aardverschuivingen, who care’s!
Milieu nu even niet, altijd dat gezeur ook over alles wat niet mag en al die verboden, het moest verboden worden.
En bovendien de boze geesten waar we nog altijd ontzag voor hebben moeten verdreven worden, en daar hoort carbid bij!

Een politieverbod op het schieten met carbid ( een zogenaamde a.p.v.), nou die moeite hadden ze zich beter kunnen besparen.
Het hoofd van de politie in de gemeente Oldebroek de burgemeester zat zeker bij Saartje in de keuken koffie te drinken en lette blijkbaar even niet op.
Er werd met veel inzet water bij de carbid gedaan en het donderde en bliksemde in de gemeente Oldebroek op een manier die Guus Meeuwis deed verbleken.
De oerknal van het carbid een genot voor het oor van jong en oud, en die hond en kat en al die andere dieren, ach die moeten nu even niet zeuren.
Wij zeuren toch ook niet als wij te pas en te onpas in hondendrollen trappen, en wat te denken van al dat verwoestende blaffen van al die ‘modeverschijnselen’!
Boze geesten vergen carbid…. pak de melkbussen en schiet ze aan gort!

Ook vloog er in Wezep nog een kleding container in brand, hoort er ook bij.
Ingezamelde kleding voor armoedzaaiers wie wil daar nou mee lopen? Je hijst je toch niet in een ander z’n afdankertje.
En bovendien elke kern heeft recht op z’n eigen boze geesten nietwaar? Al met al was het weer een jaar waar op de één of andere wijze de geesten ons niet met rust lieten!
Maar in onze gemeente doen we wat terug, wat denken die geesten wel, is het niet met carbid dan is het wel met vuur zo rond de Pasen dat we ze de stuipen op het lijf jagen.


Dan stoken we namelijk een groot vreugdevuur om diezelfde boze geesten de schrik op het lijf te jagen.
Afgelopen jaar ging dat in Oldebroek een beetje mis, helaas!
Andere boze geesten, van een andere stam zogezegd staken er op hun beurt vroegtijdig de brand in.
Boze geesten vergen carbid….. en dat hadden we toen even niet bij ons! Ja met de Pasen, dat verzin je toch niet!
Kortom het is goed mis met de boze geesten in de gemeente Oldebroek, ze maken te veel onderling ruzie en ook maken ze er een potje van het lijken wel mensen!

En terwijl Saartje den Burgermeester nog een lekker bakjen koffie inschenkt en het met carbid op de geesten schieten duidelijk minder wordt denkt Simon bij zichzelf de burgervader heeft ingegrepen door niet in te grijpen…… en dat is ook beleid!

De enigste vraag die Simon nog slechts rest wanneer gaat de burgemeester als baas van de politie middels een algemene politie verordening (a.p.v) …….. de boze geesten verbieden!?

Allemaal een merakels goed en ‘geestig’ nieuwjaar.

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“De bewustwording van Eindigheid” (29 -12-'07)


Dit is de tijd van het jaar zo rond de jaarwisseling, dat je als mens bepaald wordt bij de eindigheid der dingen o.a. het leven waar je mee te doen hebt.
Het leven dat je ‘te leven’ hebt , de jaren gaan meedoen om je heen hoor je ook wel de jaren gaan tellen!
Niet jij telt….. maar de jaren tellen eigenlijk best wel frappant maar het is wel zo, het gebeurt voor je, je hoeft er zelf helemaal niets voor te doen.
En met dat tellen der jaren neemt door de regel ook het gevoel van bewustwording van des mensen sterfelijkheid toe!
Eigenlijk een vreemde zaak het leven is eeuwig maar niet voor jou en mij, enig moment ben ook ik Simon een kind van de rekening, en wordt ik afgerekend op mijn functioneren op deze aardkloot blijkbaar.
Enig moment ben ik straks een schaap of een bok. Het is me wat denk ik bij mezelf en onwillekeurig moet ik denken aan het boek van Jan Siebelink “Knielen op een bed van Violen”, dat nogal een redelijk ‘overgewaardeerde’ opgang doormaakt!
Ooit kreeg ik het in mijn handen gedrukt met daarbij de bemerking, lees en overleef zonder al te veel geestelijke schade.

Nou ik heb het gelezen en het was meer dan herkenbaar dus in plaats van schade hield ik er een goed gevoel aan over, een gevoel van een grote mate van herkenning! In mijn jeugd had ik vaak moeten knielen niet altijd letterlijk maar in een scala aan vormen.
De vorm van het gebed voor het eten wat op tafel stond, Here zegen deze spijze amen!
Ootmoed en deemoed werden mij armzalige zondaar met de paplepel ingegoten, ik knielde bijna dagelijks op en bed van violen, figuurlijk dan.
Ik hoor het nog in mijn oren klinken , joggien, joggien ééns zullie ook verantwoording moeten afleggen van je doen en laten maar ik dacht ach het zal wel.
Ik was me op dat moment totaal niet bewust van mijn eindigheid, de bewustwording van eindigheid had ondanks een aantal jaarwisselingen bij mij op geen enkele manier post kunnen vatten!

Zo rond deze tijd van het jaar kom je op allerlei gedachten, maar je eindigheid gaat er al naar gelang je ouder wordt wel steeds meer een plaats in opeisen!
Je staat in het krijt bij, dat je er bent kortom bij dat je leeft!
Maar ik kan er toch niks aan doen filosofeer ik bij mezelf, ik heb toch geen overleg of inspraak gehad bij mijn verwekking !?
Ik ben maar gewoon een tot wasdom gekomen zaadcelletje, en niet meer dan dat, toch?
Uit drift en in duisternis ontvangen en geboren, dat wel natuurlijk.
Maar mij is nooit gezegd dat ik mij enig moment bewust zou worden van mijn eindigheid, en dat vindt ik niet eerlijk, dat is op z’n minst te lastig!
Ik word belast met de bewustwording der eindigheid rond deze tijd van het jaar als er weer een jaarwisseling aan de orde is en door dat mee te maken je weer gewoon juist, een jaar ouder wordt!

Dat er een eindigheid aan de orde is prima, maar de bewustwording dat jij daar deel van uit gaat maken, dat kan eigenlijk alleen maar bedacht zijn door, nou vult u het maar in?
Of is het helemaal niet bedacht maar maakt het simpel onderdeel uit van de ervaringswereld van het schepsel mens.
U ziet het zo rond de jaarwisseling als de bewustwording van eindigheid tot je gaat doordringen word het leven er anders op.
En naarmate de opgebouwde jaren toenemen niet alleen anders maar ook steeds… onzekerder!

Iederéén een bewuste ‘jaarwisseling’ toegewenst!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Kerstfeest terwijl de Juffrouw voorlas” (22-12-'07)


Het mooie van het kerstfeest vond ik vroeger de sfeer er omheen, de onschuld de kaarsjes in de klas als de juffrouw de gordijnen sloot en het donker werd zomaar midden op de dag.
Nu was het kerstfeest echt begonnen, je rook het dennengroen van je kerststukje dat je de dag ervoor gemaakt en was met je gedachten al in de stal.
De juffrouw ging het kerstverhaal voorlezen en de vrede daalde ter plekke op aarde neer.
Je luisterde muisstil en voor je ogen zag je het kind in de kribbe slechts in doeken gehuld en je kon het bijna niet bevatten, dat hij geboren was om jouw schulden later enig moment te vereffenen.


Maar dat vond je ook niet belangrijk op dat moment, de juffrouw zei immers dat, dat zo was en las verder terwijl de dieren in de stal door hun neusgaten hun adem in de richting van de voerbak bliezen dacht ik wat fijn blijft hij in ieder geval nog een beetje warm door hun adem.
Slechts gehuld in doeken is toch wel erg arm dacht ik verder bij mezelf terwijl ik even aan thuis moest denken waar we eigenlijk ook wel weinig hadden maar we hadden allemaal wel een fatsoenlijke luier aangehad toen we geboren waren, terwijl we eigenlijk niet rijk waren voor de toen geldende begrippen.
Slechts in doeken gehuld in een stal in bethlehem als kindje te neer daar lag hij dan iets wat in mijn gedachten al heel groot was, en terwijl de juffrouw verder las over de herders die in het veld lagen bij hun schapen toen het allemaal gebeurde pakte het kerstgevoel mij steeds verder in.


Het was een fijn gevoel, het ging ergens over je dacht bij jezelf zet hem op kindje in de kribbe als je straks groot bent, de juffrouw bracht mij op deze gedachten toen ze las zijn wieg was een kribbe zijn kroon was een kruis en in gedachten zag ik steeds meer sterren op het plafond in het klaslokaal.
Ik voelde mij steeds meer verbonden met het kerstfeest, met het kind in de kribbe en de herders, echte stoere binken gewoon in het veld met hun kudde.
Braverikken waren het niet zei de juffrouw maar ze hielden wel vol trouwe de wachte en dat had in mijn beleving toch wel heel veel!
Ze pasten er wel bij want het kindje in de kribbe was ook geboren om een herder te zijn ooit als hij groot was en terwijl de juffrouw verder las ze hadden hun schaapjes geteld en daar hoorden ze engelen zingen dacht ik ja dit is te gek, dit is kerstfeest!
Engelen dat zijn van die lieverds en dan zingen ze ook nog hun liederen helder en klaar.


Ik liet het allemaal intens op me inwerken, ik zag ze opstaan en zich met hun kudde in beweging zetten en de juffrouw las verder, de herders naar bethlehem gingen ’t liep tegen het nieuwe jaar, en op het plafond in de klas werd één ster steeds groter!
De ster van bethlehem dacht ik die de wijzen uit het oosten de weg ging wijzen op hun weg naar het kind in de kribbe die ze wierook mirre ende goud zouden gaan brengen, maar eerst moesten ze nog langs die rotkoning Herodes.
Hij had gehoord dat er in bethlehem iemand geboren zou worden die hem naar de kroon zou steken.
De wijzen moesten met al die geschenken hem de weg wijzen naar dat in doeken gehulde kind.
Het moest dood volgens de juffrouw terwijl ze verder las.
Ik begon het verhaal van het kerstfeest inééns zo menselijk te vinden, eigenlijk een stuk minder leuk!
Al dat gedoe van jaloezie, van bedrog en het niet gunnen en de juffrouw las verder over de grote kindermoord in bethlehem en het paste niet meer bij het kerstfeest, mijn kerstfeest.


Terwijl we zo’n anderhalf uur verder zijn en m’n kaarsje in het kerststukje de geest begint te geven en het kerstverhaal uit is, zegt de juffrouw doe de gordijnen maar open en ik besef dat ik weer in het ‘echgie’ terug ben.

Ik kijk om me heen en zie dat mijn bezittingen zijn toegenomen de voorbijgegane jaren en toch zou ik weer een heleboel hiervan willen inleveren voor…. de herders in het veld, de engelen die zongen en een in doeken gehuld kind, jammer dat de kindertijd zo snel voorbij is mijmer ik!
Je kindertijd toen de juffrouw voorlas met het kerstfeest en je gedachten nog een ‘eeuwigheidswaarde’ bezaten.

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Van Apothekers en Dierenvrienden” (15-12-'07)


Nogal wat commotie de voorbije week over het welbevinden van de burger in z’n algemeenheid en het milieu in het bijzonder.
Over de rug van de klanten van U en mij dus halen de verzekeringsmaatschappijen hun gram zij zullen wel eventjes door een collectieve krachtenbundeling, lees kartelvorming, uitmaken of u de ‘duurdere’ dan wel de ‘goedkopere’ tabletjes en aanverwant krijgt!
De apothekers zijn ‘des duivels’ , wat denken die verzekeraars nu eigenlijk wel wie ze zijn?
Zo ga je toch niet met je verzekerden om, te gek voor woorden hebben ze sinds een aantal jaren alweer bijna niks meer te kiezen , hooguit of ze vijf euro meer of minder premie per maand moeten betalen, en nu wordt ze ook nog ééns de mogelijkheid onthouden, dat wij als apothekers ze de juiste goede soms iets duurdere medicijnen verstrekken.


Waar zijn ze mee bezig deze alles bepalend bezig willen zijnde conglomeraten! Nee wij zullen ze een poepje laten ruiken, we geven ze gewoon het advies of zo u wilt het recept mee om bij een aantal verzekeraars als de wiedeweerga te vertrekken namelijk bij die ‘kwaaierikken’ die ons de wet voor willen schrijven en daardoor onze onderhandelings positie naar z’n grootje helpen !
Het moet niet gekker worden, hebben we altijd als zelfstandige apothekers met onze leveranciers kunnen onderhandelen over de prijs van de tabletjes en aanverwant en over het hoe en wat van de kortingen en dat soort zaken en dat zou dan even niet meer kunnen? Nou mooi niet dus dat zou echt te veel in de portemonnee gaan schelen.
En dat de heer Wiegel dat flauwe kul van ons vindt dat we dit soort acties houden en het niet pikt, nou daar hebben we even lak aan.
We blijven gewoon liever baas in eigen buik, wij bedoelen eigenlijk baas in eigen huis natuurlijk maar daar hebben we geen medicijnen voor en voor dat eerste wel dus vandaar ook even deze toch wel grappige woordspeling!
Ja Simon denkt bij zichzelf wat een gedoe eigenlijk , of ze nou een paar centen meer of minder overhouden , dat is toch niet belangrijk?


Het gaat toch om de gezondheid van de medemens het ‘mensdom’ in de allereerste plaats, en wie weet er nou beter hoe medicijnen in elkaar behoren te zitten en heeft er verstand van de ‘prijsemolumenten’ die daarbij horen.
Schoenmaker blijf bij je leest en laten we het daar maar mee afsluiten zou Simon zeggen.

Ook nog iets leuks was“Meat the Truth” vertaald is dat dan “Vlees de Waarheid”. Een milieu film in het voetspoor van Al Gore gepresenteerd door mevrouw Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren.
Een partij die de kans schoon ziet aan zeteluitbreiding te gaan doen over de rug en middels De Kont van koeien!
Deze dieren de runderen dus bevorderen de broeikasgasvorming op een niet mis te verstane wijze en U en ik zijn uitermate schuldig als we vlees blijven eten en melk blijven drinken van deze dieren.
Niet voor niets worden ze in de volksmond vaak uitgemaakt voor domme koeien, en je ziet heel terecht! Ze poepen maar raak en als je naar ze kijkt, kijken ze heel dom terug. Nou beste mevrouw Thieme zoals U staat te oreren over koeien doet ook niet bijster intelligent aan, wat dat betreft past het item prima bij U.

Een goedkoop aandoende ‘slapstick’ slecht gepresenteerd door de ‘voorvrouw’ van een partij die teveel kabaal maakt om tot een zekere populariteit te geraken.
Ook hier geldt schoenmaker blijf bij je leest, probeer geen voordrachtskunstenares te zijn als je het niet bent.
Wie het ook aangaat, doe het nooit over de rug van mensen noch van dieren!

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

l.m.g.

“Mijn Sinterklaas Geloof” (08-12-2007)

Ik realiseer mij op de pakjesavond terwijl ik zit te schrijven, dat ik zelf nog moet uitpakken want zo rond deze spannende dagen omstreeks 5 december is het een reeds lang bestaan gewoonte om elkaar met geschenken te overladen.

Simon komt tot de ontdekking geen kado’s gekocht te hebben, geen rijmpjes voor deze avond voor deze of gene gemaakt te hebben, kortom zich aan een oud Hollands gebruik te hebben ontrokken!

Dan maar een column als kadootje denk ik bij mezelf voor al diegenen die door wat voor omstandigheden ook door Sinterklaas niet bezocht zijn.

En dat ik geen bezoek kreeg van hem zou wel ééns te maken kunnen hebben met ‘mijn Sinterklaas geloof’! Liever gezegd…ongeloof!

Niet willens en wetens maar per ongeluk stel ik bij mezelf vast, drukte en weet ik al niet meer hebben ‘mijn Sinterklaasfeest’ gemaakt tot een avond die door ‘gewoonheden’ bepaald wordt waarbij mijn gedachten ook zomaar even terug gingen in de tijd.

Dat in de tijd betekende voor Simon even terug in de tijd toen Sinterklaas nog echt bestond, toen je hem nog schoorvoetend een hand moest geven en je toegesproken werd op een waardige en bedachtzame wijze door een zeer achtenswaardig en machtige oude Heer!

Een man waar je als kind tegenop keek en die je als je stout geweest was het afgelopen jaar, wellicht mee zou kunnen nemen naar het land van pepernoten en taai taai , van marsepein en letters van banket.

Het land van mijn “Sinterklaas Geloof” ! Ze noemen het Spanje waaruit hij een aantal weken geleden vertrokken is om met zijn stoomboot uiteindelijk in Kampen aan te komen om van daaruit verder het land in te trekken.

Simon realiseert zich dat zijn leeftijd een grote mate van afvalligheid heeft bewerkstelligd.

Daar waar ik ooit een rotsvast vertrouwen had in deze ‘Integere Bissschop’ die gewoon goedheilig was en alles zag, was er nog slechts een vacuum overgebleven.

Ik was hem kwijt ‘Sinterklaas’ een jeugddroom was zo bemerkte ik, aan flarden!

Een lichte teleurstelling overvalt Simon, was ik maar blijven geloven, dat zou veel mooier en fijner en slimmer geweest zijn.

Beter is het te geloven in het bestaan en de zin van ‘Sinterklaas” en hem toe te zingen dan op latere leeftijd te beseffen dat het onzin is en er daarom maar mee te stoppen.

Ik had moeten blijven geloven tegen beter weten in, dan had ik pakjesavond niet vergeten en had ik gewoon gezorgd voor kadootjes voor mensen om me heen, en wie weet ook voor mezelf.

En nu Simon vraag ik mezelf af, ben je nu gelukkig met deze wetenschap? Lekker puh hoor ik Sinterklaas al zeggen ‘eigen schuld dikke bult”! Had je maar in mij moeten blijven geloven, dan waren pepernoten, marsepein en al die andere heerlijke lekkernijen je ten deel gevallen.

Ik pieker me suf hoe heb je zo dom kunnen zijn Simon. Toch wel een sneu gevoel al met al, je naam had dan in het ‘grote boek’ gestaan en dan had Sinterklaas kunnen zien dat je je het afgelopen jaar redelijk gedragen had met als gevolg al dat lekkers, en nu heb je niks! Je staat zoals dat zo mooi heet … met lege handen!

Simon denkt bij zichzelf ach het is toch zeker een ‘heidens feest’ je moet toch beter weten, het is toch een ‘sprookjes feest’!

Sinterklaas bestaat immers niet, dat is een feest voor kinderen, die kun je immers nog van alles op de mouw spelden!

Nee het ‘Grote mensen’ feest moet nog komen en dat is natuurlijk straks over een paar weken het ‘Kerstfeest’, want dat is het feest van de wijzen uit het oosten en herders die bij nachte de wacht hielden over hun kudde.

En van de stille en heilige nacht en van de kerstboom met z’n lichtjes en van lekker eten en van gezelligheid.

Dat feest gaat echt ergens over, dat is heel wat anders dan een Sinterklaas feest, toch?

Ik weet niet hoe het komt maar weer dwalen mijn gedachten af naar vroeger naar het boekje van de schrijver W.G.van der Hulst dat ging over twee kinderen en weet u hoe het heette “Het Kerstfeest van twee domme kindertjes”!

Hoe kan dat nou mijmer ik, domme kindertjes passen toch bij het ‘Sinterklaasfeest’ en niet bij het ‘Kerstfeest’ ?

Daar passen toch alleen maar grote wijze mensen bij?

Goed goan.

©l.m.g.

“Het Is zoals het Is” (01-12-2007)

Ik zoek naar wijsheden en waarheden, naar zin en onzin, naar begrip en onbegrip, naar haaks en uit het lood, naar urennormen en internetnormen en dat allemaal in een wereld die in een razendsnel tempo aan het veranderen is.

Relletjes in Frankrijk, stakingen in Nederland bij de scholieren in het voortgezet onderwijs.

Geert Wilders is weer in beeld met z’n film over de verwerpelijkheid van de leer der Koran die hij probeert binnenkort te gaan maken.

Vermanend schijnt hij te worden toegesproken door onze regeringswoordvoerders.

Snapt u het allemaal nog in deze op drift geraakte maatschappij die met de dag onwijzer en onpersoonlijker wordt.

Waar zijn de ‘ijkpunten’, zoals ze zo mooi genoemd worden de ‘ankers’, het houvast?

Weet u het misschien ? Simon weet het even niet, en komt niet verder dan ‘Het is zoals het is’!

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb zo’n ‘dobberig’ gevoel de laatste tijd, ik dobber maar wat rond op het schip wat aarde heet, een schip dat duidelijk niet meer op koers ligt en waar heel veel opvarenden met de hand boven de ogen turend kijken of ze ergens het vasteland of zo u wilt vaste grond kunnen ontwaren zodat ze verder kunnen met hun leven , met hun normen en waarden, al dan niet uitzicht op een eeuwig leven enz. enz .

De vaste rots van een ieders behoud wordt krampachtig gezocht en de boven ons ge stelden worden veronderstelt ons dwalende en dolende schapen uit te redden uit deze rare en onzekere tijden.

Beelden en beelden is wat we zien, we krijgen van alle kanten informatie, als pijlen worden allerlei zaken en dingen op ons afgeschoten.

We kunnen het amper nog bijbenen laat staan dat we het nog verwerken kunnen.

Ook gaan Israel en de Palestijnen voor de zoveelste keer weer samen praten over vrede, het kerstfeest staat in de westerse wereld immers weer voor de deur en daar past het ‘mode verschijnsel’ vrede, wat het inmiddels geworden is, prima bij!

Ophok plicht in het onderwijs een 1040 uren rooster, mevrouw van Beisterveld in de bocht als een strenge onderwijzeres heeft het over, laat het helder zijn en klip en klaar.

Krasse taal die je in de politiek te vaak en te veel hoort, zo vaak en zo veel dat je er weinig tot niets meer op uit kunt doen! Vandaar dat het je enig moment ook niet meer raakt.

Leerlingen staken, breken dingen af schoppen relletjes lijken ook door een teveel aan informatie en videogames de weg kwijt te raken.

Ouders hebben blijkbaar veel te weinig of geen invloed meer op hun kroost, men doet wat men doet geholpen door het internet.

Conclusie, ‘Het is zoals het is’!

We gaan kilometer heffing betalen, het gaat er toch van komen, we zitten op elkaar gepakt in een klein land met ook nog ééns heel veel meningen, heel veel geloven, heel veel auto’s en… heel veel ‘geouwehoer’.

Daar wordt je niet altijd even vrolijk van, maar wat doe je d’r aan, wat voor een land leven we in ?

Discussie over de kerkklokken die beieren en allerlei gebeden die vanuit de minaretten tot Allah en uw en mijn oren opstijgen, het is me allemaal wat in het land van melk en honing, het voor velen blijkbaar beloofde land wat Nederland is!

De partij voor de vrijheid die loopt te bléren dat ze anderen zo spoedig mogelijk diezelfde vrijheid moeten ontnemen, het kan allemaal.

Uruzgan missies die verlengd gaan worden omdat men vindt dat zandbakken oorlogen belangrijker zijn dan zandkastelen bouwen en er toe doen, op levens en geld wordt even niet gekeken.

Je opwinden heeft wat betreft Simon absoluut geen zin, het kost je heel veel energie en als je niet oppast wordt je hartpatiënt of erger.

Wil je overleven in een wereld die welhaast gek geworden is dan past er maar één remédie, en dat is zeggen……..’Het is zoals het is’.

Want anders is het niet!

Goed Goan.

© l.m.g.

“Duvelstoejager” (14-11-2007)

Er zijn van die periodes in het leven dat je het zo voelt , alles wat er gebeurt, gebeurt maar wordt buiten je om en zonder enige vorm van instemming van jezelf gedaan en besloten.
Vroeger toen taal nog taal was en turbo begrippen, ook in de taal nog geen intrede hadden gedaan, ergo de taal daardoor nog niet in stukken was gereten wist men de begrippen nog op juiste waarde te schatten!
Toen bestonden er nog mensen die met het predikaat ‘Duvelstoejager’ toedichtte, en wisten diezelfde mensen wellicht ook nog wat het in hield , als men je naar de Duvel toe joeg.
Het zal geen complimentje geweest zijn , denkt Simon een ‘Duvelstoejager deed er niet toe, hij moest maken dat hij wegkwam, opduvelen, wegwezen!
Nee het was duidelijk het was een ’minkukel’ die het niet snapte en het niet kon, één plek kwam hem of haar slechts toe, de nabijheid van de Duvel.

Dit was dat over het algemeen geen plek waar je graag je tijd doorbracht of zou willen brengen, het was een rechtstreekse verwensing je toegedicht door die ander die vond dat je geen betere plek toekwam.
De plek die jij verdiende was de ‘aller slechtste plek’ die er bestond, daar te zijn betekende immer in slecht gezelschap te moeten verkeren. Ja zelfs ‘Zielenpijn’ is daar voor eeuwig je deel, volgens beschrijvingen en overlevering!


Nou overviel Simon deze week inééns het gevoel van ‘Duvelstoejager’, toen de landelijke politiek buiten hem om weer ééns aan het steggelen ging met het onderwerp ‘Ontslagrecht’, zelfs de partij waar Simon ooit nog de gedachte over had dat ze zijn bestaan op deze aardkloot wat zouden kunnen veraangenamen en hij sinds een groot aantal jaren schoorvoetend zijn vertrouwen aan had gegeven deed het schaamrood op zijn kaken verschijnen!
Ik werd compleet genegeerd, ze maakten er samen het bekende potje van en uit datzelfde potje realiseerde ik mij betaalde ik ook nog ééns een keer aan hun salaris mee.
Ik werd weer teruggezet in de tijd, het woord ‘Duvelstoejager’ was weer voor honderd procent terug van weggeweest en het viel mij ten deel.
Moest ik hier nu blij mee zijn, of moest ik mij generen voor datzelfde woord ….. of moest ik eindelijk maar ééns de conclusie trekken, dat de politiek van mij gewoon een ordinaire ‘Duvelstoejager’ gemaakt heeft ook, ook deze keer weer!

Met het ‘Kerst reces’ in het vooruitzicht en de ‘Vrede op aarde’ hieraan verbonden lijkt het Simon getuigen van een zekere mate van ‘Wijsheid’ om de naam ‘Duvelstoejager’ , althans wat hem betreft te promoveren tot ‘Geuzennaam’.
Tot ‘Geuzennaam’ hoor ik u denken, ja u leest het goed je moet er immers wat mee en zeker rond deze tijd van het jaar.
Vergevingsgezindheid is het enige wat Simon nog kan betrachten tegenover zoveel ‘Minachting’ van gevoel!


Ik maak derhalve van mijn positie als ‘Duvelstoejager’ dan ook maar een ‘Geuzenpositie’, ik begin met het woord terug te brengen naar lang geleden, naar de tijd waar het woord aan duidelijkheid niets te wensen overliet, naar de tijd waaruit het woord stamt, naar de tijd dat de mensen nog deden wat ze beloofden.
Ook naar de tijd toen‘Duvelstoejagers’nog echt bestonden en er toe deden, en laten we het woord daar maar laten.
De ‘Geuzentijd’ dus!

Ik betracht vergevingsgezindheid naar de mensen van nu en de tijd ook waarin ‘Commissies’ bestaan die ze stiekem noemen.

Maar dat ze van Simon stiekem een ‘Duvelstoejager’ proberen te maken, dat zal ik ze nooit vergeven!

©l.m.g.

“Een zakkie chips van 25cent” (17-11-2007)


Soms dan gaat het in het leven simpel om het gebaar , om het gevoel en niet om de grootsheid en de gulheid van de ‘geldvertaling’ die je er aan geeft, dus niet om wat het kost en dat uitgedrukt in geld!
Geven uit liefde kost namelijk eigenlijk niets, nou ja niets is misschien ook niet helemaal waar, het kost gevoel het kost een stukje van jezelf, van wie je bent van hoe je denkt en hoe je omgaat met de ‘vrijgevigheid ’van datzelfde gevoel.

Soms loop je er tegenaan als je iets wilt doen of terugdoen voor een mens om je heen, totaal niet belangrijk wat voor prijskaartje er aanhangt.
Toen ik hem vroeg wat kan ik je dochter voor haar verjaardag geven, zei hij ach ik weet het eigenlijk niet, ze heeft al zoveel.
Maar waar ze van houdt zijn ‘chippies’, dat vindt ze eigenlijk altijd lekker!
Daarvoor hadden hij en ik onze hersenen eerst gepijnigd over al dat mooie en grootte en wat ze nog niet had.
En met de wetenschap van een zakkie chips van 25 cent voor haar spoedde ik mij naar een winkel.

Toen ik daar aan kwam had ik weer een ‘gevoelsprobleem’, waar in vredesnaam was het schap met de chippies.
In deze winkel kom ik niet dagelijks, hij puilt uit van allerlei voedingsmiddelen en andere gebruiksartikelen er is heel veel maar wat ik zoek zijn slechts de ‘chippies’
van 25 cent per zakje.
Een winkelbediende is zo vriendelijk om mij het schap met deze artikelen ‘te duiden’.
Nou dat is mooi denk ik klaar toch? Neen niet dus, de zakjes van 25 cent zijn alleen maar verkrijgbaar in een ‘grote zak’, met veel smaken die de tong moeten strelen!
Kosten 2 euro en 49 centjes, maar daarvoor krijg ik wel 10 zakjes ’chippies’, maar dat wil ik helemaal niet denk ik terwijl ik peinzend naar het schap staar.
Die kleine zakkies zijn nou juist zo leuk om te geven , maar moet dat nou met 10 tegelijk denk ik?
Ze had toch immers alles al?

Het leven zet je bijna dagelijks wel even op het verkeerde spoor of been, nou ja denk ik bij mezelf het is goed, dan moeten haar vader moeder er maar mee omgaan zoals dat verantwoordelijke ouders betaamt.
Het ging toch om het gebaar immers, een kinderhand is gauw gevuld en zeker als het kind op haar manier op deze wereld omgaat vanuit het gevoel dat alles een geschenk is, en niet het besef heeft van prijskaartjes en of iets duur is of niet!
Als haar gedachten anders zijn en wat er zich in haar hoofd afspeelt ‘anders’ is dan wat er zich bij ons als ‘doorsnee stervelingen’ in datzelfde hoofd afspeelt dan is dat nu éénmaal zo!
Zij houdt nu éénmaal van een zakje chippies van 25 cent en daar gaat het om!

Als ik mij naar huis spoed met mijn ‘baal chippies’ in de auto die het dan toch maar geworden is overvalt mij het goede gevoel van, zo kan ze 10 keer haar verjaardag vieren… heeft ze meer dan verdiend in een wereld en een leven dat haar niet altijd even vriendelijk gezind was!
Maar die zij daar geen moment de schuld van heeft gegeven!
Ik kijk uit naar morgen als ik naar haar verlate verjaardag ga en haar blijde gezicht zal zien.
Suzan houdt nu éénmaal van een zakkie chips van 25 cent, dat is nu éénmaal Suzan en daar doe je het immers voor…ja toch?
En het doet me goed dat ze daarna nog 9 keer blij zal zijn, ze moet immers al zoveel missen.

Goed goan.

© l.m.g.

“De Wierheid hat in skel lûd” (10-11-2007)

Mooie kop zoals dat heet, in de taal van de Friezen. Simon gaat hem vrij vertalen of zo u wilt naar eigen inzicht!
Er komt naar mijn bescheiden mening dan in meer Algemeen Nederlands uit dat hier staat “De Waarheid is Hard om te Horen”.
Ik moet u wel bekennen dat ik met geen enkele ‘Echte Fries’ van komaf of origine hier ruggespraak over gehad heb.
Dus voor die mensen onder u die ‘Echte Friezen’ zijn, er is des schrijvers wege geen enkel boos opzet in het spel, ik mag u gelijk een ieder ander, alhoewel mijn opvoeding mij toch zoals dat heet met de paplepel heeft doen vernemen , dat deze mensen uit het noorden over een zekere mate van ‘koppigheid’ beschikken.

Het zal naar de mening van Simon te maken gehad hebben met de natuur voor een gedeelte zeker, het land overstroomde er in vroeger tijden regelmatig en men had als kustbewoners ook te maken met eerder vreemde invloeden dan in het binnenland!
Het maakte de’Fries’ zoals hij is tot op de dag van vandaag ietwat gesloten en immer ‘zijn gelijk’ of ‘zijn waarheid’ aan zijn zijde hebbend althans in zijn of haar bevinding!
Want ‘Het Gelijk’ of ‘De Waarheid’ bestaat immers niet!
Daar is hij moeilijk vanaf te brengen, want ergens in het jaar 750 na Christus werd Bonifacius immers al toen hij een andere mening of zo u wilt boodschap kwam verkondigen te Dokkum vermoordt!

Wat voor de één waarheid is voor de ander als het niet op een bepaalde logica berust flauwe kul.
De waarheid is altijd iemands waarheid bij overlevering of wat men van huis uit als zodanig heeft meegekregen vaak ook is het een gevoel, alleen wiskunde is tot wetenschap gepromoveerd.
Hier mag je dan ook aan refereren, als je ‘Het Bewijs”wilt leveren.
Waarheid die aangeduid wordt als “De” bestaat dan ook niet en zal daardoor ook altijd ervaren worden als “Die Wierheid die in Skel Lûd hat”!

Simon moet onwillekeurig ook denken aan Rusland waar men in zijn jeugd en veel later nog zwoer bij “De Pravda” als krant en spreekbuis van de staat.
De burger kon hierin ‘gecensureerd’ kennis nemen van wat de partij kwijt wilde en waar het volk kennis van mocht nemen.
En “Pravda” betekent in het Russisch niets meer of minder dan ”Waarheid”!
Soms wordt Simon’s oog getrokken door zaken en dingen en zijn oor door wijsheden en onwijsheden.
De vrijheid van denken die ik als ‘columnist ’mag ervaren in deze huidige tijd en in dit land waar ik ondanks alle bezwaren met een bepaalde trots in leef is mij het meest dierbare in dit ‘ondermaanse’ en maakt het voor mij de moeite waard om door te gaan! Ook met mijn ‘columns’!

“Waarheden” zijn van alle tijden, worden regelmatig aangepast, zijn onderhevig aan voortschrijdend inzicht en zijn altijd ‘persoonsgebonden’!
Als we om ons heen kijken in deze wereld en zien de verschrikkelijke gevolgen daar waar regeringen of groepen hun als “De waarheid” verkondigde beleid uitvoeren op maatschappelijk en of geestelijk gebied zal verdere uitleg overbodig zijn.

Zo gauw een waarheid “De Waarheid” wordt ontstaat er een ‘dissonant’ en dien en tengevolge …” in Skel Lûd” zoals dat in de mooie Friese taal heet!

Goed goan.

© l.m.g.

“Lammetierig Gedrag” (03-11-2007)


Goed beschouwd is er niets nieuws onder de zon de seizoenen voltrekken zich als immer, de natuur maak je niks wijs die trekt een andere jas aan en bereidt zich voor op wat komen gaat.
Die gaat gewoon z’n gang kome wat komt hoor je haar denken, of is het nou hem, nou geen halszaak van maken Simon denk ik bij mezelf.
Lammetierig gedrag kun je haar niet verwijten, de natuur bedoel ik dan in dit geval!

De koolmees, de vink en de tortelduif kijken goedkeurend naar mijn zwoegen vanuit de boom voor mijn raam en wijzen de bemoeienis van een merel resoluut van de hand.
Ze gedragen zich als vogels en vertonen ‘vogelgedrag’ nou ja zo noem ik het maar, als kind heb ik als ‘plattelander’ al kunnen genieten van het ongecompliceerde gedrag van onze gevederde vrienden.
Kenners om mij heen zeiden dat het juist een zeer ‘complex’ gedrag was.
Het zal wel denk ik bij mezelf enigszins berustend.
Één ding heb ik in ieder geval nooit bij ze kunnen ontdekken “Lammetierig” gedrag!

Vanuit mijn werkruimte hoor ik van achter mijn rug de televisie zeggen dat er weer een voetbal trainer plotsklaps weg gaat bij z’n club , hij schijnt Koeman te heten.
Wat mooi gingen ze vroeger te werk zit ik me op hetzelfde moment te bedenken een boer met koeien heette gewoon Koeman, nou denk ik wel dat het een boer met veel koeien geweest moet zijn.

De eerste de beste boer zullen ze wel geen Koeman noemen, toch?
Je moet dan wel voldoen aan bepaalde normen, althans Simon stelt zich dat zo voor.
Een stapel vee verzamel je niet zomaar om je heen, een bepaalde ‘degelijkheid’ moet daarvoor wel meegebracht of ingebracht worden zo u wilt!
Hollandse degelijkheid zei men vroeger, waarachtig toen nog een soort handelsmerk net zoals rood en zwartbont vee en ‘degelijke’ begeleiders die in dit geval de naam Koeman nog met een bepaalde trots droegen.
Maar dat was de tijd waarin “Lammetierig” gedrag minder vaak door ‘geldzucht’ werd bepaald denkt Simon.
Je had toen nog gewone, ouderwetse lanterfanters, gewoon gezellig en herkenbaar!
Zo ongeveer net als vogels, vreemde vogels dat wel ,maar toch.

Deze week toch ook nog maar even stilstaan bij het ‘verscheiden’ van ene meneer Wolkers te Texel.
Een aantal ‘gedragstherapeuten’ hebben zich over het verschijnsel Wolkers al heel lang’ verbaasd.
Simon was noch verbaasd, noch euforisch, noch ten einde raad, noch verdrietig toen meneer Wolkers het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde.
Hij ging heen zoals het een kunstenaar betaamt in ‘harmonie’ met de natuur.
Nee anders nog hij ging zelfs op in de natuur!

Wat mij wel verbaasde was z’n liefde voor kikkervisjes,libelles, rupsjes, insectjes,
bloempjes, die hij tegenkwam op zijn aardse reis kortom z’n al naar gelang hij ouder werd zonder schaamte terugkeren naar daar waar hij vandaan kwam ‘diezelfde natuur’, hij was er al geruime tijd mee bezig !

Hij vertoonde ondanks een zekere bekendheid die hij genoot ‘éénvoud’ en ‘verbazing’ en in een zekere zin ook een gedrag wat niet het gedrag was van een doorsnee Schrijver of Beeldhouwer of Mens.

Maar één ding vertoonde hij in ieder geval niet en dat was…”Lammetierig” gedrag!

Goed Goan.
© l.m.g.

“t Blad Valt” (27-10-2007)

Het einde van de zomer is al weer geweest in ons land en in onze tuinen, bossen en parken is onverbiddelijk de herfst ingetreden.
Kleurrijk zo’n herfst, bomen planten en struiken beginnen hun schoonheid af te leggen.
Het uitbundige leven wat in het voorjaar begon houdt op, de natuur om mij heen maakt zich op voor de winter.
Straks zullen de bomen, planten en struiken er ‘doods’ bijstaan.
Terwijl ik mij voortbeweeg over zoals wij mensen dat noemen een “bladerenkleed” en al de kleuren aanschouw van de oude zomer of zo u de wilt de zomer op z’n retour denk ik onwillekeurig aan de cyclus van het leven.


Het is eigenlijk zo ‘hetzelfde’ allemaal of je nou mens bent of boom of plant of struik denkt Simon .
Straks zal alles er ’doods’ bij staan of liggen, een paar kraaien blijkbaar geschrokken van mijn voetstap vliegen op!
Past wel bij mijn toch wat weemoedige gedachten denk ik bij mezelf, de winter staat voor onze deur.
Een periode van kou, nattigheid al of niet vorst, sneeuw en ijs en je straks weer rillend naar huis spoedden met de kraag van je jas omhoog.
Vroeg donker buiten, en het begint allemaal al als ‘t Blad Valt’, in het seizoen ervoor waar je wordt voorbereid op de onvermijdelijke winter of je nou mens, boom of plant of struik bent!


Ik huiver bij de gedachte aan de ‘Eindigheid’ van leven, maar wat ik als Simon nu al een groot aantal jaren heb kunnen meemaken is dat het enig moment weer opnieuw begint.
Dus de ’Eindigheid’ van Het Leven bestaat niet want in het voorjaar zal alles weer uitbotten en begint het weer van voren af aan!
In de sloot waar ik langs loop wordt mijn denken luid kwakend bevestigd door een paar eenden.
Net of ze kwaken het leven gaat door, ik vertaal het tenminste zo, en dat klopt wel, want een paar jaar geleden zaten ze nog bij Simon voor zijn deur in de sloot die toen vanuit zijn raam nog waarneembaar was maar ter wille van de vooruitgang een groot aantal straten naar ‘verderop’ is verschoven!

Om te kunnen voortbestaan moet alles eerst ‘dood gaan’, het leven ontstaat blijkbaar vanuit ‘de dood’ en niet andersom, en daarom bestaat er een periode dat ’t Blad Valt’ om als voeding te kunnen dienen voor ‘ het nieuwe leven’ de nieuwe lente die er straks onvermijdelijk weer aankomt met z’n frisse groen en het nieuwe blad aan boom, plant en struik.
De natuur heeft dat zo beschikt of geregeld zo u wilt, niet de nietige mens denkt Simon, gelukkig maar!
De nietige mens die denkt soms ‘alles’ te kunnen en op hetzelfde moment dreigt te verdrinken in z’n eigen afhankelijkheid en zich daarom in zijn of haar hoofd een beeld maakt van “Dat Grote Iets”!


Waar het echt omgaat en wat er echt toe doet dat is de”Natuur” die ons voortbrengt en het leven in stand houd zelfs op het kerkhof wat ik op mijn wandeling nader.
Ook hier is het dat ’t Blad Valt’ van de grote beukenbomen in kleuren bruin, geel en… er tussen in.
Ik pak vast een stukje winter mee en lees op een steen welke zich op het kerkhof, zoals een begraafplaats nog vaak genoemd word bevind, tussen tal van andere teksten……..” Eerst was ik er Niet, nu ben ik Er en straks ben ik er weer Niet”!

Als de natuur zich opmaakt voor weer een nieuwe fase van beleven bemerk ik bij mezelf een innerlijke vrede wat je ook innerlijke rust zou kunnen noemen, ik stabiliseer denk ik bij mezelf.

’t Blad Valt… niet voor niets.
Dat heeft de ‘natuur’ zo bepaald.
Eerst was het er… dan is het er even niet… en dan is het er weer!
Het is eigenlijk allemaal zo hetzelfde denkt Simon of het nou een mens, een boom, een struik of een plant is, maar één ding is zeker zonder voeding, in welke vorm dan ook, gaat alles pas echt dood!

Goed Goan.

© l.m.g.

“Het Vrije Woord met of zonder Beperkingen” (20-10-2007)

Het is me wat denkt Simon probeer je het vrije woord die vrijheid te geven die recht doet aan ‘De vrijheid van datzelfde Woord” en ziedaar inééns ervaar je, dat je in je individuele denkwereld slechts een pseudo vrijheid wordt toegestaan!
Een vrijheid tussen ‘aanhalingstekens’ of ‘teksthaken’ met een grote mate van gebondenheid aan ‘vermoedde zekerheden’ bij overlevering aan Simon en de anderen, van welke volke dan ook, bekend gemaakt.
Je mag overal wat van vinden , behalve van het ‘Vrije Woord” want dit bestaat in de hoofden van mensen alleen blijkbaar maar op de manier zoals zij het graag verwoord willen hebben …….of niet!
Je mag alles zeggen , zegt men als het maar niet gehoord wordt denkt Simon want als het gehoord wordt zou dat ‘aanstoot’ kunnen geven en zeker als dat gaat om ‘vermoedde zekerheden’ dan begeef je je op een hellend vlak!

Jammer , dat al die mensen die zeggen tolerant te zijn zo reageren op de spiegel die een columnist in dit geval Simon Schrijver probeert zichzelf en anderen voor te houden en het begrip ‘naastenliefde’ ergens onder in de prullenbak van het dagelijks leven te vinden.
Niets minder was er aan de orde met ”Trammelant in Thornspick”, het past nu éénmaal niet bij een leven waarbij men uitgaat van leefregels waar het heel normaal is dat men een anders hoeder is.
Een leven wat uitgaat van “Het Woord” , een woord in ‘vrijheid’ uitgesproken, een woord wat altijd geclaimt is als zijnde , dat het recht had om uitgesproken te mogen worden!
Een woord opgeschreven in een boek wat in een aantal landen verboden is te lezen en wat hier ook niet verspreid mag worden.
Landen waar ‘Het Vrije Woord” niet bestaat of mag bestaan.

En nu Nederland, een land waar we denken dat het vrije woord in al z’n glorie aanwezig is moet een plaatselijke columnist ervaren dat dit een ‘utopie’ is.
De vinger leggen op iets wat vanuit een ‘belijdenis’ ongehoord is en niet past bij datgene waaruit men put is naar de mening van Simon een Schepper onwaardig!
Let wel Simon spreekt hier niet uit naam van , of gaat niet op de stoel zitten van diezelfde Schepper, wel gebruikt Simon hier het vrije woord.
Gesmeed op het aambeeld van z’n eigen vrije denken, ik zou bijna zeggen God zij Dank!
Geen Leedvermaak van een persoon of Ontoelaatbaar gedrag van een locale omroep zoals door een aantal mensen verondersteld wordt, anders zelfs uitgesproken wordt.
Ook wordt geloof niet belachelijk gemaakt door een columnist maar, door willekeurige schepselen die dit geloof ‘belijden’, de schrijver Simon doet slechts verslag en doet dit middels het “Vrije Woord”, al dan niet figuurlijk gebruik makende van een spiegel en een eigen vrije woordkeus aan de dag leggende!


Als in deze maatschappij het “vrije Woord” ter beschikking staat aan ieder individu, en vrijheid van geloof (of niet) hier direkt aan gerelateerd is, zal overal iets van worden gevonden en bij tijd en wijle er ook iets van gezegd worden.

En voor het kenbaar maken van meningen en opvattingen zijn er nu éénmaal diverse podia die al naar gelang ‘de boodschap’ die men denkt te moeten brengen kunnen varieren!’

Goed Goan.

© l.m.g.


“Trammelant in Thornspick” (13-10-2007)

In Doornspijk gemeente Elburg is het goed mis,er is een geloofsstrijd losgebarsten tussen de ouderwetse hervormden en de hersteld verbanders over het gebruik van een gebouw van waaruit zij de leer denken te moeten verkondigen!
Zij betwisten elkaar het gebruik van een ‘Godshuis’ als zodanig ergens in het centrum van deze ‘bijbelvaste’ gemeenschap.
Belijders van het enige echte geloof en zij die wat meer naar het ‘aangepaste hedendaagse geloof’ neigen proberen elkaar de loef af te steken.
En zij betwisten elkaar het ‘Huis des Heeren”, en de “Here” zelf doet er wijselijk het zwijgen toe!
Hij laat de originele “Hervormden” en de “Hersteld Verbanders” het even zelf uitzoeken, het zal Zijn tijd wel duren is de aardse conclusie van Simon hoe zijn onderdanen, zoekend en niet begrijpend elkaar het leven zuur maken!

Dat het in ‘Thornspick op trammelant aan zou komen had Hij vanuit zijn ‘Oppermachtige’ positie uiteraard al lang aan zien komen!
De mensen noemen Hem tenslotte niet voor niets “De Voorzienigheid”!

“Hij” had er geen oordeel over maar vond het wel ingewikkeld, wie moest “Hij” liefhebben?
“Hij” dacht weer terug aan ’Kain en Abel’ aan de twee broers die hij lief had en die er zo’n potje van maakten, Kain met z’n stoerdoenerij en Abel met z’n zachte karakter eigenlijk naar latere begrippen en echte ‘Softie’ die het met de dood moest bekopen, maar toch kiezen tussen z’n bijna eigen kinderen valt ook voor een “Opperwezen”… niet mee!

En nu ruim twee duizend jaar later vindt er in ‘Thornspick’ weer zo’n spierballen gevecht plaats tussen de nakomelingen van de broertjes ‘Kain en Abel’.
Ergens op de grens van Elburg en Nunspeet gaan we 2000 jaar terug in de geschiedenis naar de tijd van “Amelekieten” en “Moabieten”, naar de tijd van Mozes en de Dode Zee,naar de tijd van Kain en Abel naar de tijd van strijd en onenigheid. Bloedvergieten en elkaar de hersens inslaan, dat doen we niet meer daarvoor zijn we hier inmiddels te beschaafd, ook in Thornspick!
Naar de “Oud Testamentische tijd van ‘Oog om Oog en Tand om Tand willen we niet meer terug.
In deze streek leven we nu in de tijd van boetedoening en ingetogenheid en niet te vergeten de zuivere leer!

Al dat gedoe ook,het schiet niet op hoor ik “Het Opperwezen” denken en het is al zo’n toer om de boel bij elkaar te houden.
We hebben hier al zoveel last van al die andere predikers , met name die van die strenge ouderwetse ‘zelfkastijdende leer die ze de ‘” Islam” noemen .
Waren de verschillende ‘werelddelen’ in het verre verleden al tot een zekere tevredenheid ingevuld en verdeeld in een aantal smaken en behoeften, zodat er wat te kiezen valt, maken ze hier intern nu weer ééns ruzie om eigenlijk niks.
Juist in een land waar het de laatste honderd jaar uiteindelijk hartstikke duidelijk was
twee hoofdstromingen en aan de zijlijn wat bewegingen die niet echt verontrustend waren gaan ze uitgerekend op deze streng gelovige Veluwerand elkaar weer ééns de vliegen afvangen. Als ze zo doorgaan dan hou “Ik” steeds minder aanhangers van de zuivere leer over, ben ”Ik” daarvoor al die eeuwen in de weer geweest ? Het is allemaal te gek voor woorden, stelletje druktemakers daar beneden.
Leren ze het dan nooit die schepselen van mij, ik had ze achteraf gezien toch maar beter ‘volmaakt’ op deze aarde kunnen zetten dat had “Mij”en veel anderen een boel ergernis bespaart!

Goed Goan.

© l.m.g.

“Als de dag van Gisteren” (06-10-2007)

Ik weet niet wat het was deze week maar Simon werd bepaald bij iets dat hem blijkbaar aan moest spreken, en als het al niet moest wat hem toch der mate aansprak dat hij er niet omheen kon , hij moest er gewoon wat over schrijven!
Ook moet de lamp eerder aan, op weg naar de winter denkt Simon bij zichzelf.
Soms heb je simpel geen andere keuze.
Net of je erbij betrokken geweest bent zo voelt dat dan!
Oktober 1944 de maand dat er zes mensen gefusilleerd werden in het “engelse werk’ in Zwolle.
Het was vroeg donker aan het worden, het was nat buiten en het begint er steeds een beetje troostelozer uit te zien.

Soms valt je oog op iets in de plaatselijke berichtgeving en dan gaat het vervolgens met je op de loop.
Iets is er wat je er met de haren bij trekt.
Verberg de verdrevenen verraad de vluchtelingen niet, Jesaja 16 vers 3 daar staat deze bijbeltekst en Simon vraagt zich af , wat moet ik hiermee?
En vervolgens de namen van de mensen die toen gefusilleerd werden, Cornelis Bakker, Albert Brouwer, Hans Marius Koopal,Jacob Koorn, Alfred Schnell en Eva Schnell-Jolowicz .
De roepnaam van Eva was Esther…….. !
Mensen die zich in Oldebroek of in de directe omgeving in de periode van 1940-1945 schuil hielden, en door andere mensen verborgen werden gehouden.
Toen zeiden de mensen nog , verberg de verdrevenen en verraad de vluchtelingen niet.
En buiten was het vroeg donker aan het worden, het was nat en het begon er steeds een beetje troostelozer uit te zien.

En dan is er die razzia op drie oktober 1944, en de dag dat bij de weduwe Hendrikje Blaauw-Flier aan de Hogenbrinkweg in Oldebroek het echtpaar Fred en Esther Schnell worden opgepakt, twee joodse onderduikers.
Toen de Duitse commandant aan Hendrikje vroeg of zij wel wist dat op het verbergen van joden de doodstraf stond pakte zij heel bewust de bijbel sloeg Jesaja 16 open en citeerde vers 3…….. verberg de verdrevenen, verraad de vluchtelingen niet.
De tijd , dat het bijbelwoord zwaarder woog dan het dreigement van een Duitser.
Simon weet niet waarom zijn oog getrokken werd naar deze berichtgeving maar toch.
Het is allemaal zo kort geleden, zo als de dag van gisteren, en het lijkt inmiddels al weer zo lang geleden!
En ook toen was het buiten vroeg donker aan het worden, het was nat en het begon er steeds een beetje troostelozer uit te zien.

En nu we zo’n zestig jaar verder onderweg zijn wordt mijn oog getrokken door zulke berichtgeving.
Simon denkt bij zichzelf , waarom in vredesnaam zag ik die gedenksteen staan in ‘het Engelse Werk’ in Zwolle met daarop de namen van Conelis Bakker,Albert Brouwer,Hans Marius Koopal, Jacob Koorn,Alfred Schnell en Eva Schnell-Jolowicz?
En waarom hoorde ik die zes geweerschoten, en waarom deden mensen elkaar zo’n pijn en verdriet?

Of hoorde ik weer de woorden van Hendrikje Blaauw-Flier, toen ik de tirades van Rita Verdonk nog kort geleden en Geert Wilders nu op dit moment hoor…….. verberg de verdrevenen, verraad de vluchtelingen niet en is het Jesaja die nog steeds met z’n 16e hoofdstuk en daaruit vers 3 toen haar, en nu mijn denkwereld gevangen houd?
En werd daarom mijn oog naar die gedenksteen in het ’engelse werk’ getrokken en moest ik er daarom iets over schrijven?

Soms lijkt het net alsof de tijd heeft stil gestaan.
En buiten is het weer oktober en vroeg donker aan het worden, en het is nat en het begint er steeds een beetje troostelozer uit te zien.

Goed Goan.

© Loco media groep.

“De Das de Oksel en de Toren” (29-09-2007)

Een dode das was deze week ‘nieuws’ op lokaal niveau dat wel natuurlijk, maar toch geeft deze natuur bewoner een signaal af het signaal dat we met ons allen steeds meer leefgebied van anders soortigen tot onze beschikking menen te moeten hebben
We moeten groeien in het kader van de zogenoemde vooruitgang en daarom doen we aan landje pik.
Dat we daarbij een das de das omdoen dat nemen we gewoon voor lief , hij was toevallig op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plaats, dit gebeurt onze soort de mens ook regelmatig nietwaar?
En hoeveel egels , muizen en weet ik al niet wat worden er door het jaar heen doodgereden en zeker met de herfst voor de deur is het voor sommige soorten Russische Roulette langs wegen en paden waarlangs en waarover zich het “ondergeschikte” leven voortbeweegt!
En dat was dat… Das.


Wij hebben nu éénmaal voorrang als beheerders en bewakers van het “wereld pretpark” waarin ter opluistering ook nog een aantal andere soorten te bezichtigen zijn.
Maar zoveel mogelijk achter tralies en gecontroleerd das wel een voorwaarde ook voor een Das , laat dat duidelijk zijn en wie vrij wil zijn, nou die moet er niet raar van opkijken als hij of zij die vrijheid met de dood moet bekopen!
Laat de Das maar goed naar de wereld van het schepsel mens kijken, daar kan ie
nog veel van leren want nog vrij regelmatig moet men het ‘bedenksel vrijheid’ in hun wereld met de dood bekopen, maar ja weet zo’n Das veel!
Die leven nog steeds in de middeleeuwen getuige ook de naam van hun woning , die noemen ze nog steeds ‘Een Burcht’, zeg nou zelf das is toch niet meer van deze tijd.
En dat was dat… Das.


Ze zeiden dat hij wel ééns uit ‘De Oksel’ zou kunnen komen, een gebied langs de snelweg A-28 onder de rook van Zwolle waar onze soort ook al weer in het kader van de vooruitgang bezig is om nog meer ruimte voor onze vooruitgang te creeren .
We gaan daar werkplekken maken voor onze eigen soort beste Das een zogenaamd industrieterrein, we leven nou éénmaal niet zo simpel als jij als Regenwurmen eter met af en toe een kolfje mais en bovendien wij kunnen niet volstaan met een cirkel van één kilometer rondom onze woning als gebied waarbinnen ons leventje zich afspeelt, daar moet je maar begrip voor hebben.
Wij als ‘rentmeesters’ moeten nu éénmaal enig moment verantwoording afleggen hoe we met onze ‘talenten’ wel of niet gewoekerd hebben, en dat betekent ook bewegen en niet op onze krent blijven zitten op een vierkante kilometer!
En dat was dat…Das.

En ach al dat gezeur over niet goed opletten, en dat wij als éérst verantwoordelijken er maar met de pet naar gooien, het moet toch echt niet gekker worden.
Hebben ze dan de prachtige ‘Uitkijktoren’ niet opgemerkt even over de brug bij Zwolle.
Van hieruit kun je alles overzien en dus ook… zien ,dus ook een “Dassenburcht” als hij hier geweest zou zijn was ons zeker opgevallen hoe komen ze er in vredesnaam bij dat wij onze verantwoording niet zouden nemen.
Zo’n toren bouwen we tenslotte niet zomaar in het kader van ‘Horizonvervuiling ’daar zit een gedachte achter namelijk de gedachte van bewaking en bescherming van een wijde regio met alles wat daarin leeft groeit en beweegt , dus ook de bescherming van jouw…Das!
Dat een auto jou de das om gedaan heeft ja…we kunnen natuurlijk niet alles voorkomen.
Omdat een bankinstelling de toren gefinancierd heeft hebben we hem de abn amro toren genoemd , dit als dank natuurlijk!
Dat was dat…Das.

Simon zou willen afsluiten met de wijze woorden van meneer “De Uil”van vroeger, u weet wel die van de fabeltjeskrant.
En lieve (kindertjes) mensen nu allemaal… lekker gaan slapen en oogjes dicht en snaveltjes toe!
Wat is er toch weinig veranderd in …al die jaren.

Goed Goan.

© l.m.g.

“Als de Spreeuwen Koppelen” (22-09-2007)

Het was winderig in de polder de afgelopen dagen,een gevoel van het komend najaar, van de herfst die in de lucht zit.
Meestal zo ongeveer half september met de ‘schapenmarkt’ achter de rug snuif je de lucht op van het ‘zomerafscheid’.
Er overvalt je een gevoel van weemoed over de verregende , te natte zomer die je eigenlijk een beetje in de steek gelaten heeft.
Wolkenpartijen laten je het licht ánders zien , het is net of het minder licht is ook al is het nog vroeg op de dag.
Simon denkt dat de stand van de zon hier de logische factor is, maar dit is uiteraard slechts een gedachtengang.
En als je over de weilanden tuurt zie je tussen het oplichten en het breken van de wolken door “reizigers” die zich verzamelen voor hun jaarlijkse trek naar warmere oorden.
Luid kwetterend bewegen zich in één grote sliert honderden spreeuwen voort als voorbereiding op een jaarlijks terugkerend ritueel.
Ze kwetteren honderd uit, opgewonden als ze zijn voor het onbekende waar ze naar toe gaan maar wat hen bij overlevering toch zo bekend voorkomt, ergens in hun brein verstopt !
Al met al een hoop lawaai , maar evengoed een boeiend schouwspel “als spreeuwen koppelen”!

En hoezeer zie je dit gedrag terug bij ons mensen, het praten , het schreeuwen, het kwetteren !
Wat een gedoe niet dan met Rita V. ook zo zachtjes aan een terugkerend ritueel van geschreeuw , verwijtende woorden, en een begroting voor het volgend jaar die vette discussies doet oplaaien.
Wat voor voer komt er wel of niet in mijn of jouw ruif, oppositie leiders breken het werk van de ‘dummies’ tot aan de grond toe af. Zij spreken er schande van !
Al ‘kwetterend’ verzamelen zij zich voorbereidend op hun positie na dit grote “Herfst Ritueel”.
Al met al een boeiend schouwspel ook als ‘menselijke’ spreeuwen koppelen!

En straks met z’n allen de winter in met een economie die draait als een speer waarin de ‘sloebers’ hun eigenheid vooral moeten bewaren en waarin de ‘Rijkman Groeningens hun bankspeeltje voor 15 miljoen verzilveren.
En hierdoor zal het grote ‘ klotenwijgevoel’ in ieder geval weer zegevieren !
En wederom constateer ik als ik door mijn raam naar buiten kijk en ergens laag aan de horizon een zwerm spreeuwen ontwaar die zich omhoog en dan weer omlaag beweegt wat is het toch een boeiend schouwspel rond deze tijd van het jaar ,als ‘de spreeuwen koppelen’ !

Plaatselijk is het in onze gemeente wederom óngemeen ‘spannend’ de gemeente Oldebroek spant namelijk de kroon met een “Clementie Gedrag” t.o.v. weigerachtige onbekwame ambtenaren die niet ’homo vriendelijk’ zijn.


Simon zou zeggen anno 2007 ,en dat durf ik elk moment te verdedigen, ‘who the fuck’ wat is er nu belangrijker het gemekker over een piemeltje in iemand z’n achterwerk of het speeltje in iemand z’n vagina of het ‘laten verrekken’ van soortgenoten in delen van de wereld waar onze “spreeuwen naar toe gaan als ze bij ons “gekoppeld” hebben !

Soms is de wereld en het denken erover………….. kleiner dan je denkt , en tegelijkertijd ook heel ver weg , maar in ieder geval zeer goed te bevliegen!

Bevlogen gedachten gangen die zie je pas goed als …. ‘de spreeuwen koppelen’ !


Goed Goan

© l.m.g.

“Tegendraads” (15 -09-2007)

Is het in de mode, moet je het zijn om op te vallen , bepaalt het de beeldvorming van de persoon die het is, of is het gewoon dwarsliggerij ?
Het valt Simon op dat het de laatste weken weer schering en inslag is, diverse ministers laten zich niet onbetuigd en ook kamerleden doen driftig mee !
Men laat het volk zien wat men zoal doet om onze democratie draaiende te houden.
Hoe druk men ermee is en dat ze hun riante salaris meer dan waard zijn.
Ze werpen allerlei stellingen op of zijn het wellicht toch de zoveel besproken ballonnetjes die nou éénmaal van alle tijden zijn en die slechts bedoeld zijn om te prikkelen?
Of is het ’tegendraads’ gedrag?

Mein Kampf was getekend Adolf Hitler en door hem geschreven en is een zogenaamd ‘verboden’ boek.
Minister Plasterk vindt dit zo zachtjes aan niet meer van deze tijd, hij als vrijdenker en ex wetenschapper zegt dat we wat hem betreft van elke ‘kampf’ kennis moeten kunnen nemen om ons denken de vrije loop te gunnen en zodoende er voor te zorgen dat dit soort ‘krankzinnig denken’ voor ééns en altijd tot het verleden zal gaan behoren.
Ach een beetje gelijk heeft onze Ronald best wel, maar hij krijgt het , althans voorlopig … niet !
De kamer fluit hem terug, inbinden wordt hem toegeroepen, wij accepteren jouw ‘tegendraadse’ gedrag niet!

Dan was er ook nog Ellen Vogelaar , die onze cultuur wil verbreden door aan het joods christelijke ook de islam te willen hangen.
Wij komen voort uit een zekere cultuur en er is volgens haar niets mis mee om aan ‘cultuurverbreding’ te doen.
Simon heeft er toch zo zijn bedenkingen bij , er is ons al zoveel opgelegd inzake hoe we moeten denken en ‘wat en waarin’ we moeten geloven!
Het is goed zo denk ik bij mezelf weer een stuk ‘onvrijheid’ er bij, nee ik hoef dat niet mevrouw Vogelaar !
Moeten we dit nu echt ‘serieus’ nemen of is dit nou ook zogenaamd ‘tegendraads’ gedrag!?

Geert Wilders vindt dit soort opmerkingen absoluut niks en vraagt dan ook regelmatig aan de kamervoorzitter mevrouw Verbeek of mensen die zulke dingen voorstellen niet gewoon het predikaat ‘knettergek’ verdienen!
Zeer onlangs opperde hij zelf nog om ‘De Koran’ te verbieden, meneer Wilders houdt ervan om op te vallen, redelijk ‘stigmatiserend’ om zich heen te slaan met slechts één doel voor ogen.
Namelijk hoe krijg ik steeds meer ogen op mij gericht en maak daardoor mijn partij voor de vrijheid steeds groter en streel daardoor ’ten uiterste’ mijn eigen ik!
En die ondertussen niks te beroerd is om andere mensen te beperken in hun vrijheden.
Volksmennerij of simpel ‘tegendraads’ gedrag?

Het is ‘in’ om ‘interessant’ te doen of het nou op landelijk nivo of plaatselijk nivo is als je maar laat zien dat je er bent en dat je ‘vooruitstrevend’ bent in ieder geval in je denken of het bedenken van wat anders,of taalgebruik maar of het uitvoerbaar is…ja?
Weigerambtenaren bestaan ook al, althans in de gemeente Oldebroek , zij weigeren het als bijzonder ambtenaar mensen van dezelfde ‘Kunne’ in de echt te verbinden.
Nou hebben we hier ter plaatse natuurlijk ook met een cultuur te maken waar ‘principes’ tot zulke ‘bijzondere’ ambtenaren kunnen leiden.

Twee mannen of twee vrouwen die met elkaar willen trouwen , dat is toch absolute waanzin en kan dus maar één ding betekenen… ‘tegendraads’ gedrag !
Simon vraagt zich af , wat moet ik met zo’n ‘tegendraadse’ column?

Goed Goan.

© l.m.g.

“Nummer Driehonderd Zes en Tachtig” (08 -09-2007)


U en ik wonen in gemeente nummer 386 , ingeklemd tussen bossen, polderlandschap , geleuter en Elzevier !
Ook tussen gezever, bekrompenheid, geloofsoverkill en niet te vergeten zevenenvijftig dorpen, steden en gehuchten die als zelfstandige gemeente door het leven gaan en dat nog onder onder ons!
Nummer 386 dat zijn wij , zielige , beklagenswaardige welhaast met een kwaadaardige ziekte besmette in de ‘Lage Landen’ wonende zichzelf respecterende zogeheten ‘nederlanders’! Bij de gratie van Elzevier en andere stemmingmakende halfgaren die ons opzadelen, juist….. weer met een nummer !
Ietwat verdrietig , althans in eerste instantie, neemt Simon kennis van deze informatie.
Maar na enig denkwerk besef ik mij tegelijkertijd , dat ik in een gemeente woon die bij de top 60 van de 443 gemeenten zit die ditzelfde ‘Lage Land’ rijk is!

Ik woon in gemeente nummer 57 die verschoond is van te veel kroegen, tegelijkertijd gezegend met een ‘surplus’ aan kerken, een prachtige polder waarin praise en polderpop hand in hand gaan en waar je in de ‘blote kont’ nog voor vol wordt aangezien !
Simon je bent een bevoorrecht mens denk ik bij mezelf.
Laat die luxe ‘stadse’ journalisten hun tanden maar stuk bijten op een gemeente zoals Oldebroek waar ze absoluut niks , maar dan ook niks van begrijpen !
Wat weten zij van onze ’broeklanden’ waar ooit de hazen ‘haasje over’ speelden en in de sloten de kikkers menig concert verzorgden, en je bij de ‘Witte Hekken” al in je ‘blote kont’ zwom! Jammer trouwens dat we door de tijd gedwongen al weer een stuk van diezelfde ‘broeklanden’ gaan inleveren !
En het zogenaamde ‘Karkpad’ vele malen meer waarde had dan een asfalt gedrocht wat zich nu door de kom van ons ‘boerendorp’ slingert waar ooit de ‘drie leer’zen’ buten hungen!
Door het hart van Oldebroek en z’n weg er doorheen te beoordelen op een verkeerde operatie die ooit plaats vond zit je er naast ‘Elzevier”, laat dat je gezegd zijn !

Uit de bus komen als nummer driehonderd en zesentachtig op de lijst van de vierhonderd en drie en veertig gemeenten die Nederland rijk is geeft aan dat de ‘eigenheid’ nog prima in orde is!
En dat klopt ook wel, de gemiddelde ambtenaar doet nog steeds of hij of zij op een hoger plan staat als het om ‘dienstbaarheid’ en ‘opofferingsgezindheid’ gaat naar de burger toe, hoor je niet al te vaak u hebt een pasfoto nodig dan moet u de betere kant van uw gezicht laten zien, ja wat ze bedoelen is, dat u datgene nodig hebt waarvan zij vinden dat dit volgens de ‘Elzeviernorm’ aan de orde is en daarom het minste is wat u voor het “Elzevier”gevoel zou kunnen betekenen?

Oldebroek ze zeggen dat je bent veranderd, dat je bent achtergebleven in de vaart der volken, en dat je nog steeds te weinig kroegen hebt, laat staan dat ze op zondag open zouden zijn, om jou heen hangt nog steeds een ‘spruitjes lucht’ en jouw doorgaande wegen lijken op de achtbaan in een circus van de vorige eeuw !

Oldebroek……. ik wou even zeggen , dat ik van je hou zoals je bent, en de nummers en op welke plaats je zou staan nou die zeggen me eigenlijk maar één ding en dat is……. laat de dingen die van ons zijn van ons blijven en laat de drinkbekers van… Elzevier aan ons voorbijgaan !

Goed Goan .

“ Zo Mooi zo Puur zo….Belgisch “ (01-09-2007)

Mijn vlakke land mijn Vlaand’ren land , het land van Jaques Brel en Manneke Pis.
Van Philippe de Winter en van koning Albert die beeft, en van z’n zoon die niet terecht wil als vrijgezel en door de marine gesponsord wordt bij de verbouwing van z’n optrekje.
En van de kroonprins met z’n prinses gemaal die telkenmale als hij samen met haar ‘acte de presence’ geeft , klip en klaar laat zien, dat hij er samen met haar de onschuld en het mooie naieve er kost wat kost in wil houden !
Het land van de levenskunstenaars, van de rijmelaars en van het achterstevoren praten, uitgesproken als liedjes…

Zo mooi, zo puur , zo Belgisch !

Zeer onlangs zag Simon in een interview op den televisie toen een verslaggever het bij elkaar passen van Vaanderen en Wallonie bij den kop had en vol goede moed de straat op ging om mensen te bevragen naar hun mening een mevrouw die een uitspraak deed die in ieder geval Simon nog lang zal heugen!
De verslaggever vroeg haar en madam hoe ziet gij het,hierbij doelend op de verdere samenwerking tussen Walen en Vlamingen , en deze madam zei het enige juiste namelijk ik zie Belgie als ´ een samenraapsel van mensen die niet bij elkaar passen’.

Een treffende uitspraak zo mooi, zo puur… zo Belgisch !

Het land ook van Abu Djadja , de Palestijn die z’n frustratie kwijt wilde en dat ook kon omdat hij goed gebekt was, er goed uitzag en absoluut niet voor één gat te vangen hij had zich goed aangepast hij was goed geïntegreerd en had zich meer dan goed ja, zelfs voorbeeldig aangepast aan onze zuiderburen in gedrag , in converseren en in Belg zijn.Het land ook van de tweetaligheid van “ne me Quitte pas” en van “Heimwee naar Huis”.
Het land van Boudewijn en Fabiola, van onschuld en kinderloosheid het land waar je een soortement ‘meewarig’ gevoel over kunt krijgen ! Zoiets van oh wat lief.
Ze doen maar wat , daar in het zuiden, ze spreken hun eigen ‘ouderwetse’ Neder-landse taal en ooit hadden ze Eddy Merx en de Rode Duivels en Jerommeke en Suske en Wiske en tante Sidonia en Lambieck en niet te vergeten Kuifje.

Zo mooi, zo puur…zo Belgisch !

En nu anno 2007 zitten onze zuiderburen (lees Vlamingen) een beetje in de problemen , ze hebben de buik vol van die andere Belgen de Walen, zulke nochelante, bandeloze en gemakkelijk uitgevallen kwibussen die ook nog ééns de franse taal spreken en waar bakken geld naar toe moeten die mag een ander hebben, zoiets van allez jungske ge moogt ze hebben !

Zijn ze nou helemaal terwijl er in Vlaanderen ruim 400 flitspalen staan om geld van snelheids maniakken binnen te halen staan er in Wallonie… slechts 4, letterlijk op de vingers van één hand te tellen dus.
Maar ja wat wil je als de Vlamingen blijven roepen dat die domme Walen niet verder dan tien kunnen tellen.
Simon vond dat het hoog tijd werd voor een ‘complimentje’ aan onze zuiderburen die vinden dat Belgie ‘een samenraapsel van mensen is die niet bij elkaar passen.

Zo mooi, zo puur…zo Belgisch !

Goed Goan.

“Nederland verdwijnt” (25-08-2007)

In een razend tempo is het ‘wij gevoel’ in Nederland aan het verdwijnen, de herkenbaarheid met de dingen die we doen en degenen die we zijn is op z’n laatste schreden aangekomen onderweg naar een langzame maar zekere ‘ter aarde bestelling’, onderweg naar het kerkhof van de gevoelens waar alles van toen en toen aan een onontkoombare begrafenis toe is.
Op een keerpunt in de geschiedenis der lage landen verkeren we ‘samen’ soms tegen wil en dank , maar in alle gevallen ‘onontkoombaar’ !
En steeds meer is dat ‘samen’ individueel en alleen. Welhaast een paradox, Nederland verdwijnt, de spruitjeslucht wordt steeds minder geroken en de smaak van kruutmoes steeds minder aan de smaakpapillen blootgesteld.

Ook onze streek wordt op een steeds indringender wijze aan het ‘índividuele’ in de tijdgeest prijs gegeven!
We kennen elkaar in ‘sommige’ gevallen nog wel, maar heffen de hand steeds minder ten groet of een ander gebaar van herkenning.
We gaan als ‘Razende Roelanden’ te keer in zeer veel gevallen slechts bezig met uiterlijkheden en weinig echt ter zake doende dingen.
De ‘race is on’ op jacht naar aards bezit, hoe meer hoe groter hoe mooier is de standaard, dat er om ons heen veel mensen figuurlijk dreigen doodgedrukt te worden in deze ‘strijd ‘ om de macht , en geestelijk er echt letterlijk aan onderdoor gaan is niet ter competentie van wie dan ook, verder totaal onbelangrijk in het huidige wereldbeeld.
De hoeder van wie ? Ben ik mijn broeders hoeder is uit , consumeren tot ik er bijna in stik is in, oog voor het ons omringende ook kwa natuur begint tergend langzaam tot ons door te dringen.
Tergend langzaam ook wordt duidelijk , dat als we samen zo doorgaan en een ‘brevet van onvermogen’ blijven afgeven om te delen op een door de natuur bedoelde manier , met elkaar en met het milieu, we er ook nog ééns een keer extra aan bijdragen ‘betreffende het wegdoen’ van ons ooit zo herkenbare Nederland.

Ook de ‘non integratie’ in de grote steden draagt er in een moordend tempo aan bij dat we Nederland aan het kwijtraken zijn !
Een ‘ander’ geloof dan dat we gewend zijn bedreigt onze in en uitgangen zoals deze ook wel genoemd worden!
Onder jonge mensen wordt daar zelfs al een eigen taal gebezigd, wijken waar de Nederlander van toen en toen absoluut niet meer durft te verschijnen, wijken waar Allah groot is en de misdaad welig tiert , zonder bestraft te worden, een betere voedingsbodem voor haat, geweld en wat dies meer zei is bijna niet te denkbaar !

Het is een tijd ook waarin de lontjes steeds korter worden, verkeersovertredingen aan de orde van de dag zijn en gewoon gevonden worden, vingergebaren naar het voorhoofd of de middelvinger in de hoogte… de groet van toen en toen hebben vervangen!

Het is de tijd ook waarin we er getuige van zijn dat Nederland z’n onschuld verloren heeft en dat de dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn !

Goed Goan

‘ ’t Appartement’ (18-08-2007)

In het leven van de mens gebeurt heel veel je wordt geboren , je maakt carriere je setteld je , je werkt , vult je bestaan in met naar je eigen idee waardevolle en zinvolle bezigheden , en aan het “tegenovergestelde’ van het begin, laten we voorzichtig zeggen een latere fase, zorg je voor een min of meer geriefelijke positie om alles overziend te kunnen afsluiten.
Je begint op de begane grond ergens in een straat of op een flatje en uiteindelijk eindig je op een ‘ultieme’ woonlaag in een ‘terzake’ doende grote stad of groot dorp met uitzicht op ‘het leven ‘ dat je al dan niet geleefd hebt !
En zo’n woonbeleving heet anno 2007… ’t Appartement’ en daar was Simon voor uitgenodigd.
Dit alles in het kader van intermenselijke relationele verhoudingen die ook een min of meer een familiair karakter hadden.
Peter en Marianne zouden op die bewuste zondagavond de gastheer en gastvrouw van Simon zijn.

Een goed gevoel overviel Simon, hij was uitgenodigd voor een verkennend bezoek aan ’t Appartement’ van twee mensen die hij al geruime tijd kende en waarvan hij wist dat ze het hart op de goede plaats hadden.
Dus de rit er naar toe was een bevestiging van dat goede gevoel en verliep zonder noemenswaardige íncidenten’, zonder routeplanner en met slechts de uitleg van peter op de stoel naast mij volbracht ik de missie foutloos wat mijn vertrouwen in Peter nogmaals bevestigde!
Ik was benieuwd hoe de verdere kennismaking met hen beiden en ’t Appartement’ deze avond zou verlopen.
Simon denkt, prima het is zoals het is, deze zondagavond wordt een avond waar ik van kan leren , en waaraan ik het goede gevoel zal overhouden .
Het gevoel van ’t Appartement’ en dan afgezet tegen ’t Flat’ gevoel waar Simon het de laatste jaren mee moet doen. Dit kan niet anders dan een goede ontmoeting zijn!

Koffie met appelgebak en een ‘ontwapende’ causerie, na een vluchtige blik door het woongebeuren laten me ervaren dat ze een goede keus gemaakt hebben !
’t Appartement’ voldoet aan alle eisen van deze tijd, twee balcons , twee woonlagen. Een klimaat beheersing systeem, logische indelig van loze ruimtes, uitzicht op herenhuizen en verhuurflats, het heeft echt alles waaraan een ‘onderscheidend’ wonen verhaal moet voldoen!
Simon denkt, ja Peter en Marianne hebben het begrepen, ze hebben tijdig hun bakens verzet. Ze zijn bovenop het gebeuren gaan zitten, ze hebben tijdig het huis /tuin en keuken gevoel gelaten voor wat het mag zijn of hoe het mag voelen.

De ‘ontdekkingsreis’ door ’t Appartement’ die uiteindelijk plaats vindt bevestigd nogmaals de volstrekt goede keuze en doet Simon blozen met betrekking tot z’n eigen ‘foute keuze’ !
De uitkomst laat zich raden ‘Flatneurose’, toch gek eigenlijk dat het wonen op een bepaalde hoogte zo verschillend beoordeelt wordt !

Goed Goan

“Mijn Kuiken is een Kip geworden” (11-08-2007)


Terug van vakantie doe je soms de raarste ontdekkingen, dat overkwam ook mijn kleinste kleinzoon.
Geheel onverwachts belde hij mij met de mededeling ‘mijn kuiken is een kip geworden’!
Ik zag aan het nummer dat het iemand van het gezinnetje van mijn dochter en schoonzoon moest zijn die mij ging bellen, en ja hoor het bleek Menno te zijn met deze korte en strikt zakelijke mededeling.
Ik had de tegenwoordigheid van geest om er op een adequate manier op te reageren.
Ik had namelijk in de vakantie periode als dierenverzorger mogen fungeren , mijn antwoord was dan ook ja dat klopt ik heb je kuiken heeeel veeeel voer gegeven !

Het was even stil, hij liet het blijkbaar even op zich inwerken een kort moment had hij hier voor nodig, toen zei hij ik hang nu op opa.
Toen ik vroeg of dit z’n enige mededeling was na een aantal weken afwezig geweest te zijn kreeg ik een bevestigend … ja te horen .
Zijn ‘kuiken was een kip geworden’ en hij was er helemaal ondersteboven van, in zijn wereld had iets plaatsgevonden wat je in je stoutste dromen niet had kunnen bevroeden!

Dat opa misschien had willen horen wat hij zoal stukje bij beetje tijdens zijn vakantie beleefd had drong niet tot hem door !
Één ding was in zijn ‘denkwereld’ belangrijk, één ding had voor hem die impact die het de moeite waard maakte om te bellen dat ‘zijn kuiken een kip geworden was’!
Dit slechts en dit slechts alleen was de moeite waard om de telefoon te pakken, dit was iets wat er toe deed, de rest wat hij de afgelopen tijd was tegen gekomen of meegemaakt had verzonk voor hem hierdoor blijkbaar volledig in het niet.

Ik denk ook dat hij erover gaat dromen, hij laat zijn ervaring de vrije loop en in z’n droom hoort hij moeder kip zeggen, nou kuiken je bent de laatste tijd toch wel heel erg snel groot geworden hoor!
En dan hoor ik hem zeggen , dat komt door mijn opa want die heeft het kuiken heeel veeeel te eten gegeven, want dat heeft hij aan de telefoon zelf tegen mij gezegd hoor.
Pas je goed op voor al die gevaren die je straks tegenkomt in de’ grote kippenwereld’ zegt moeder kip tegen het kuiken.
Het kuiken kakelt , pikt een graantje van de grond en kijkt moeder kip ietwat meewarig aan.
Je moet wel luisteren naar wat Menno heeft gezegd moeder !

Hij heeft vanavond immers met zijn opa gebeld, toen hij net terug was van vakantie en heeft toen tegen zijn opa gezegd ‘mijn kuiken is een kip geworden’, en dat zegt hij niet zomaar.
Dat betekent dat ik als kuiken tijdens zijn vakantie ‘volwassen’ geworden ben, er is iets gebeurd in de ogen van mijn baas Menno, ik ben nu een kip en dus een volwaardig levend wezen geworden in de afgelopen paar weken.

Besef je wel moeder kip wat deze vakantie voor ons allemaal betekent heeft, voor mij als kuiken, voor Menno en voor z’n opa , en voor z’n broer Jip en voor z’n papa en mamma.
Een ‘vakantie droom’ is uitgekomen, niet ergens ver weg maar vlakbij huis, nee zelfs achter het huis in en rondom het kippenhok van ons.
‘Mijn kuiken is een kip geworden’ opa zei hij, en dat alles gebeurde anno de vakantie van het jaar twee duizend en zeven.
En ondertussen slaapt Menno en is er in zijn dromen een wonder gebeurt.
Een wonder dat je hem… nooit meer kunt afpakken !

Het wonder van dat… ‘Zijn Kuiken een Kip was geworden’!

Goed Goan

”Uit Nood Geboren ?” (04-08-2007)

Wat Simon's oog en oor trof deze week waren een aantal dingen waar je je van af kunt vragen is het een column waard , moeten we er weer bij de oren gepakt worden of is het gewoon ach laat maar zitten het zal mij en ons een zalige zorg zijn.
Ik ben toch geen ‘varkenshoeder’!
Het schijnt dat we in ons landje iets met varkens hebben , we fokken er heel veel, ergo verhandelen we er ook weer heel veel en verdienen we er heel veel of in ieder geval zoals dat zo mooi heet ‘goed geld’ aan !

Maar voordat de karbonades of de varkenslapjes op onze borden liggen is er vooralsnog een hele weg te gaan.
Voor ze u en mijn tong en die van andere mensen ergens in Europa en in de wereld strelen moeten deze varkens ‘beestachtig’ afzien !
Transporten waar ook naar toe, gaan over ‘lijdenswegen’ , het varken lijdt wordt met veel te grote aantallen in vracht auto’s vervoerd over duizenden kilometers zitten boven op elkaar gedrukt en zorgen er zo voor dat velen van hun lotgenoten ‘het loodje leggen’ zoals dat met een mooi woord heet , voordat ze op hun eindbestemming het ‘slachthuis’ aankomen.
Worden tijdens ritten over even zovele kilometers niet gevoerd noch krijgen (op tijd) te drinken, dat allemaal uit het oogpunt van kostenbesparingen.
Het gaat het varken ‘dun door de darmen’ zoals dat zo mooi heet !

Hebben wij als ‘mensen’ ze éénmaal uit hun lijden verlost , gaan ze richting de verwerkings industrie en vandaar uit naar de supermarkten en andere verkoopgelegenheden.
Gaan ze naar de ‘prijsvechters’ en ‘weekaanbieders’ , kortom gaan ze naar u en mij de consument, het eindstation van het varken.
De mens als ‘koning consument’ gezeten op zijn troon van machthebbende, de mens die immers het varken ver te boven gaat in zijn rol van’ rentmeester’ dezer aarde.


Simon denkt we zijn eigenlijk best wel bikkelharde , zakelijke ‘rentmeesters’zijn, of is het anders ?
Ter wille van het geld moeten alle andere vormen van leven bloeden immers, en het lijden ach ja dat nemen ze maar op de koop toe !
Als mens moet je ook lijden immers… kijk maar om je heen !
Mensen verschillen derhalve toch immers niet zoveel van varkens ?

Ze doen met het grootste gemak ook elkaar dat aan wat ze varkens aandoen, ze zeggen dat ze van elkaar houden maar daar bedoelen ze blijkbaar vaak mee dat ze iets lekker vinden of leuk of zoiets of iets van elkaar nodig hebben, een vorm van wat men ook wek sadisme noemt wellicht?
Toen Simon deze week beelden zag van 24 Koreaanse mensen in gijzeling genomen door een stelletje zich noemende’ Taliban’ Mensen in Afghanistan kreeg hij een soortement ‘varkensgevoel’ en dacht , ja dit zou ook een varkens transport kunnen zijn met een uitbeen verhaal aan het einde in een slachthuis in de woestijn.
De mens is in wezen ‘wreed’ en verschilt niet zoveel van welk dier dan ook, in één ding misschien en dat is dat hij van zich zelf zegt dat hij de baas is over de schepping als een soort… ’Supervarken’ !

Hoe het komt dat het leven zo wreed is weten we eigenlijk niet zo goed, vandaar ook dat Simon denkt dat ‘het leven’ waar zowel de mens als het varken deel van uit maken … in nood is , de nood van het niet weten waarom de dingen gaan zoals ze gaan en…zijn zoals ze zijn.
Soms lijkt het wel of alles uit nood geboren is!

En of het leven waard is geleefd te worden nou dat zou je het beste kunnen vragen aan die varkens in die overvolle vrachtauto, één ding jammer dat ze onze taal niet spreken .
Maar een ander ding zeker weten ze zullen… heel knorrig reageren !

Goed Goan

‘Container Mentaliteit’ (28-07-2007)

Deze week wil ik het graag ééns over onze wegwerp maatschappij hebben over alles wat we afdanken en de vuilnisbak in moet en als het een grote afvalbak is dan heet dat een container.
‘Emotie’ bij wat we wegooien is altijd aanwezig, want je ruimt hoe dan ook immers iets op!
Iets wat je in het verleden vaak goede diensten heeft bewezen, of waar je voor je gevoel wat aan had!
Is het iets waar we niks meer mee kunnen dan brengt dat weinig tot geen emotie met zich mee, kunnen we er toch ondanks dat we het afgedankt hebben nog wel wat mee dan is het veel moeilijker om ’containergedrag’ in de praktijk te brengen.


Anno 2007 wordt het steeds gemakkelijker om afscheid te nemen van goederen, want het barst er immers van, daarom ook doet het minder pijn om dit soort ‘dingen’ af te danken, maar als het om mensen gaat moeten we natuurlijk voorzichtig zijn, want naar de mening van Simon dank je mensen niet zo maar af!
Gevoelens afdanken is immers minder vrijblijvend!
Wat een spektakel deze week in het wereldje van de slikkers, de spuiters, de innemers, de dopers, het wereldje van het grote ‘fietsgeld’ ook het wereldje waar de ‘container mentaliteit’ zich ter wille van datzelfde ‘grote fietsgeld’, gevoelens als niet terzake doend maar op de koop toe neemt!
De ‘Tour de France’, waar Simon vroeger erg naar uitkeek is ziek en de ziekte heet ‘container mentaliteit’.

Een wereld waarin de leugen al sinds jaren regeert en waar list en bedrog ‘vaste waarden’ zijn geworden, een wereld ook die geen onderscheid meer maakt tussen dingen en gevoelens.
Hier gaat het nog slechts om één ding ‘commercie’, geld dus, de gevoelens zijn hier compleet uitgeschakeld.
En dat is het nu juist wat Simon zo benauwd, als er bij zo’n emotievolle gelegenheid, wat deze toertocht door frankrijk gewoon altijd was, zo gemakkelijk met gevoelens van de renners en het publiek wordt omgegaan, is het onderscheid tussen dingen en gevoelens… verdwenen!
En betekent dat veelal het einde van iets wat ooit een ‘beleving’ was.

Adieu Mon Tour, welkom ‘container mentaliteit’ wegwerp maatschappij. ‘uw naam worde geheiligd’.
Niets is immers meer wat het was, en zal het derhalve ook nooit meer worden!

Heel wat dichter bij huis speelde zich, weliswaar heel anders, ook een wegwerpverhaal af.
Ook dit bracht een ‘container mentaliteit’ aan het licht, in Wezep gingen een aantal mensen een bezoekje brengen aan… nee niet aan de nieuw te openen supermarkt aan het Meidoornplein op dat moment, maar aan de container welke men hier had geplaatst om ‘etenswaren’ in te dumpen. Zo gaat dat nu éénmaal in een wegwerp maatschappij!

Hier ging het om dingen, al dan niet over de ‘houdbaarheids’ datum, was dit een voorbeeld van ‘stille armoede’ of van ordinaire ‘hebberigheid’?


Simon hoopt in z’n hart niet dat het ordinaire ‘hebberigheid’ was , want dan is hier niet meer of minder ook sprake van een onvervalste ‘container mentaliteit’!
Graaien met als uitgangspunt, ongeacht de gevoelsbeleving van jezelf of van de ander, iets koste wat kost in je bezit willen krijgen!

En wat betreft ‘stille armoede’,ach Simon denkt ‘zonder enige vorm van onderschatting’ en alles overziend, dat deze zich in West-Europa en dus ook in Nederland meer in de hoofden van mensen afspeelt dan… in de buiken.

Goed Goan

“Vakantie Gevoel” (21-07-2007)


Het is weer aangebroken de ‘vakantie’ , met een uiterste krachtinspanning persen we de laatste beetjes reserves uit ons overwerkte en gepijnigde lichaam en laten ons vertroetelen door het algehele gelukzalige gevoel wat de vakantie elk jaar weer met zich meebrengt !
De baas kan de komende drie a vier weken hooguit over zichzelf de baas spelen maar over onze rug zal het in deze periode in ieder geval niet gaan.
Simon overpeinst het ‘vakantie gevoel’ wat je ook als ‘vakantie virus’ zou kunnen omschrijven.
Het grijpt als het ware rond deze tijd van het jaar om zich heen en velt vele mensen.
Gelukkig een min of meer ongevaarlijk virus.

In de ligstoel, in de tuinstoel maar in ieder geval in de luie stoel.
Gewoon niks nakkes nada doen allen maar kijken vanuit zo’n stoel naar het voetenwerk van tienduizenden mensen die zich deze week weer uit de naad lopen voor hun kruisje.
Om het te bemachtigen moeten ze eerst in sommige gevallen een groot kruis dragen, voor hen deze dappere ‘gladiatoren’ is het even nog geen vakantie!
Afzien zal het voor en groot aantal van deze tweevoeters geweest zijn.
En komen ze toch aan op de via gladiola na vier dagen dapperheid dan is de vreugde ‘compleet’ en maakt zich van deze mensen dan pas het vakantie gevoel meester!
De ‘vierdaagse’ van Nijmegen fungeert zoals elk jaar weer als scherprechter voor velen die dachten nog niet aan ‘vakantie’ toe te zijn.
Gelukkig hoor je ze denken het zit er weer op en met een uiterste krachtinspanning persen ze de laatste beetjes reserves uit hun ‘gepijnigde’ lichaam.

Ook geen vakantie is het voor de fietsers die zich door het franse land heen spoedden , gestart in Londen en op weg naar Parijs, deze massale fietstocht noemt men de ‘tour de France’ en dreigt ook dit jaar weer een soortement ‘tour de dopage’ te worden.
T-Mobile heeft in ieder geval één ‘valsfietser’ in z’n gelederen, dat heeft niets met vals plat te maken en daarover hebben ze goed de pest in de Duitsers, zo ook de televisie maatschappijen A.R.D. en Z.D.F. die dan ook besloten om met onmiddellijke ingang hun ‘live’ verslaggeving te stoppen.
We schrijven 2007 woensdag de 18 juli, shit hoor je heel veel van de overgebleven renners denken, hadden we toch maar vakantie genomen wat moet je met weer zo’n blamerend schouwspel.
Met samengeknepen lippen persen ze de laatste beetjes reserves uit hun gepijnigde lichaam op weg naar de finish!

Tenslotte neemt Simon u nog even mee naar de mensen die altijd een soort vakantiegevoel zouden moeten hebben,
Simon bedoelt de ouderen en andere uitgewerkte ‘hulpbehoevenden’,vaak jaren hebben ze hun best gedaan om ook u en mij het ‘vakantie gevoel’ te kunnen laten beleven.
Nu ze oud en uitgewerkt en niet meer nodig zijn, of nog beroerder hulpbehoevend dreigen we ze eigenlijk een beetje in de steek te laten.
Gesteggel tussen de gemeenten en het rijk over geld zou er toe kunnen leidden , dat deze mensen straks niet meer die hulp krijgen die ze nodig hebben.
Goedkopere ‘freelancers’ gaan ingezet worden, nou ja denkt Simon als dat zo is dan hoop ik , dat deze mensen niet de dupe worden van dit ‘gesteggel’. Terwijl zij de laatste beetjes reserves die ze nog hebben uit hun lichaam persen denken ze wellicht, had ik vroeger toen het nog kon maar vaker… vakantie genomen!

Allemaal ondanks alles een fijne vakantie toegewenst , hopelijk zonder pijntjes en verdrietjes maar boven alles…


Goed Goan

“Boterakkers Blues” (14-07-2007)


Ja het gebeurt dagelijks overal in het land , dat stukken groen moeten wijken voor de ‘vooruitgang’.
Het grote geld ligt overal en altijd op de loer, hier moet alles voor wijken want geld daar gaat het om , het is de alles bepalende ‘geluksfactor’ dezer aarde, het ‘ultieme’ doel!
Wat ééns het slijk dezer aarde was, het ruilmiddel slechts geeft nu aanzien en macht, een groot gedeelte van het menselijk ras is compleet afhankelijk geworden van dit ooit bedachte ruilmiddel .
Maar dat is heel, heel lang geleden toen het leven nog ging om het leven en ook heel vaak het ‘overleven’ de tijd dat de’ boterakkers’ nog niet bestonden !


Nu we inmiddels aangeland zijn in het jaar 2007 en het consumeren tot ongekende hoogtes gestegen is, het gaat immers maar door en door, zijn ook de ‘Boterakkers het bokkie’ .
Waar ooit een molen stond en al dat andere herkenbare er om heen , het groen, de geitjes en al wat dies meer zij moet weg, het is niet meer van deze tijd, de tijd waar immers alles voor geld te koop is!
Diezelfde tijd die alles stuk krijgt, diezelfde tijd waarvan je bijna van zou denken dat de mens er over beschikt in plaats van dat het andersom is!


Waar de mens één moment het tijdelijke voor het voor hem of haar ‘onbestemde’ eeuwige moet inwisselen , blijft de tijd gewoon zichzelf en gaat zonder enige discussie ‘eeuwig’door.
Al dan niet met ‘project ontwikkelaars’ die de ‘geldelijke macht’ hebben om heel veel in ons land ‘kapot’ te maken! Zo nu ook weer de ‘Boterakkers’ in Wezep.
En alles onder het mom van de vooruitgang, waardoor hun’ hebzucht en graaien’ op een wettige manier plaats kan vinden , terwijl als je het goed beschouwt men hier zo zachtjes aan maatschappelijk gezien ‘misdaden’aan het plegen is!
Sommige dingen moet je niet willen, moet je over nadenken en moet je koesteren.

De Boterakkers één van die kleine plekjes op onze aarde die als voorbeeld zouden kunnen dienen voor dreigende milieurampen, want zo gaat het met heel veel projecten en de ongebreidelde uitbreidingsdrang van meer, meer en meer op allerlei gebieden !
We zijn aan het doorslaan ook met dit soort bebouwingen per vierkante centimeter zoals een verontruste buurtbewoonster het schreef.
Dit moet je met z’n allen niet willen, en hierop moet het ‘snelle geld’ fors worden aangesproken en het ambtelijk apparaat waar mogelijk ‘gekapitteld’ worden !

Simon heeft in het zeer nabije verleden van dichtbij mee gemaakt , dat ter wille van ‘de vooruitgang’ stukjes weiland in zijn direkte woonomgeving werden volgepropt met
huisjes tot op de vierkante centimeter, nou eigenlijk zou je kunnen zeggen de vierkante millimeter.
Ook heeft hij tientallen prachtige lindebomen zien verdwijnen aan de Zuiderzeestraatweg in Oldebroek ter wille van het blik (auto’s).
Alles houden zoals het ééns was is Utopia dat gaat gewoon niet, maar je denken ‘op slot zetten’ ter wille van de zogenaamde vooruitgang riekt aan een bepaald soort onvolwassenheid en dan drukt Simon het nog voorzichtig uit, een soort onvolwassenheid waar we gezien het vorderen van kennisnivo’s en verantwoordingspatronen en huidige inzichten vanaf moeten willen .
Verbeter de wereld en begin… dicht bij huis !

Goed Goan .

“In ’t Oldebroeck” (07-07-2007)

Het was een overwegend rustige week , met weinig echte hoogte of diepte punten in ’t Oldebroeck.
Wellicht was de regen die overvloedig en ruimhartig uit de hemel neerstortte bij tijd en wijle nog de grootste spraakmaker, iederéén sprak er schande van.
De buien waren van een tropisch kaliber, zo heftig waren ze, maar de temperatuur was van een andere orde, miezerig en onbestemd en ’s avonds een beetje bijver- warmen zomaar in de zomer van 2007 in ’t Oldebroeck.

Simon krijgt de indruk dat de vakantie malaise weer begint toe te slaan zoals dat eigenlijk elk jaar het geval is. Weinig leuke berichtten , de plaatselijke sufferdjes staan vol met advertenties en dat is het dan wel
Ach natuurlijk er gebeurt nog wel wat , maar het voorbereiden van wat aanslagen in Engeland en Amerika, ja daar wordt je ook niet vrolijk van het is en blijft een ‘gemoggel’ van heb ik jou daar!
En het gaat niet over ‘t Oldebroeck, dus misschien is het wel even tijd om nummer drie van de zevenentwintigste jaargang van de uitgave van de oudheidkundige vereniging de broeklanden er bij te pakken.
Wie weet helpt dit mij uit de brand.

Ik sla het open en lees bijdragen voor het oktobernummer moeten uiterlijk 22 augustus bij de redactie binnen zijn.
Dit schiet niet op dus, de hierop toegesneden remedie is doorbladeren.
Aangekomen op pagina drie zie ik dat het bestuur er nog steeds in slaagt de kraam op markten en braderieën bezet te krijgen, ook worden er steeds nieuwe leden geworven .Met als conclusie we naderen de 1500.
Dat is mooi denkt Simon het historisch besef groeit in ’t Oldebroeck.

Volgende pagina , mijn oog valt op de volgende zinsnede onder de rubriek ‘ oproep’ staat, wie is op 23 maart bij ons geweest om de contributie te betalen voor 2007. Ik heb z’n naam en adres niet opgeschreven.
Als op uw brief 23-03-07 staat en ik heb uw naam niet opgeschreven wilt u dan alsnog bellen of komen zodat wij de fout kunnen herstellen.
Simon moet tot z’n schande bekennen dat hij dit niet begrijpt.

Volgende pagina dan maar uit het verslag van de voorjaarsledenvergadering valt Simon op dat er een reus met een fles drank in voorkomt die maar niet kon wennen aan z’n bij Van de Schootbrugge gekochte nieuwe broek en maar roepen waar is mien Oldebroeck.
De naam waar we het tot op de dag van vandaag mee moeten doen zei het dan wel zonder .. c.. !

Verder maar weer door het periodiek, ‘jaarverslag werkgroep dialecten’ en ‘werkgroep genealogie’, nemen we voor kennisgeving aan.
En ….dan ‘Zwijgen bij volle maan’ een lezing van Dr. H. Vreekamp , de verslaglegger sluit af met.
Ondanks al die jaren dat het evangelie onder ons woont, ondanks reformatie, nadere reformatie enzovoort, blijft Dr. Vreekamp van mening dat het heidense nog ergens diep in de genen van de Veluwenaren verborgen zit!
Het zei zo , ook in ’t Oldebroeck dus, gelukkig maar denkt Simon en voelt zich er een stuk geruster op !

Goed Goan.

“Keten en Kersen” (30-06-2007)

Er was de afgelopen week wat te doen in Oldebroek , het gemeentehuis liep vol omdat een groot aantal mensen uitliepen.
Waar ging het allemaal om, ja waar ging het allemaal om, het ging allemaal eigenlijk om ‘laks gedrag’ en ‘discutabele visie’ van de plaatselijke politiek en de haar ter beschikking gestelde ambtenarij.
Het ging om plannen die veel te lang plannen bleven en dat kwam dan weer omdat de lange termijn visie zo lang was dat deze iedere keer moest worden bijgesteld en daarom kwam het in Oldebroek niet van de grond!
Het gat van Herkert bleef een parkeerplaats van een grootte die in Zwolle niet misstaan zou hebben.

Ondertussen keek de plaatselijke middenstand’ knarssentandend’ toe terwijl in de nabuur gemeenten de dingen wel van de grond kwamen bleef het in Oldebroek-centrum een parkeerplaats met afmetingen die getuigden van een grote stadsvisie !
Nee het was slecht ‘kersen eten’ met bestuurlijk Oldebroek , wonen mocht maar winkelen dat doe je maar bij de buren. En zeuren dat het allemaal toch wel erg lang duurt, ach.
Wat zijn nou een paar jaar in een gemeente met een zo grote ‘eeuwigheids waarde’
zeg nou zelf , men dient natuurlijk wel alles in het juiste perspectief te zien.
Alles is immers betrekkelijk nietwaar?

En dan inééns is de kogel door de kerk , hoera er gaat gebouwd worden na jaren en jaren twijfelen gaan we mee in de vaart der volkeren, wat een gedoe eigenlijk denkt Simon, dat het zo lang moet duren allemaal voor dat er beslissingen genomen worden!
Jaren en jaren ‘gesteggel’ en nu eindelijk gaan we kersen eten mede door de inbreng van een plaatselijke fruitteler die voor deze gelegenheid z’n eigen kersen meebracht om het te kunnen vieren!
De plaatselijke drankenwinkel voorzag in de champagne om ter plekke in het gemeentehuis onzer gemeente van de blijdschap blijk te geven! Simon vraagt zich in gemoede af waarom het allemaal zo lang moest duren om de besluiteloos uiteindelijk te besluiten met een besluit!

Dan een ander ‘heikel ’punt namelijk de “Joppie’s”, de jeugdontmoetingsplaatsen, of zo je wilt de’ íllegale drankketen’ dezer gemeente! Een doorn in het oog van de plaatselijke horeca en een prachtig voorbeeld van wederom ‘laks gedrag’ van de plaatselijke politiek en op z’n zachts gezegd visieloos beleid, is dit wel beleid eigenlijk vraagt Simon zich af ? Of heeft men hier eigenlijk zo maar de boel de boel gelaten .

De ‘joppies’ waren niet blij met het ingrijpen op hun privacy, nou ja privacy als je alle regels dezer maatschappij met voeten meent te moeten treden ben je natuurlijk ook niet helemaal ‘koosjer’ bezig, toch?
Wellicht dachten ze met deze dure tijden gaan we zelf wat bedenken, wat dat betreft heeft de invoering van de euro wellicht ook hieraan meegeholpen, en de horeca is
‘eurotechnisch’ naar de bescheiden mening van Simon wellicht ook ietwat te ruimhartig geweest met haar europrijzen.
Één en één is niet altijd twee, toch? Volgens de ‘Keters’ is de Maat vol, over welke maat zouden ze het hebben denkt Simon ?
Hun eigen maat, of bedoelen ze het meten met twee maten, of is het wellicht nog anders en nemen ze gewoon zelf de maat!
Hoe het ook zei voor een aantal mensen waren… de kersen zoet, voor weer een aantal mensen waren… de pruimen zuur!
Maar één ding is zeker volgens Simon, de plaatselijke politiek zal beter blijk moeten geven van visie en daarop te voeren beleid want anders zijn voor hen … de rapen gaar!

Goed Goan!