Column " Dinsdagochtend met terrasgevoel"
Er hangt iets vreemds in de lucht deze ochtend. Alsof Nederland collectief te laat wakker is geworden uit een heel aangename droom.
De afgelopen weken waren namelijk gevaarlijk lekker. Zon op het gezicht. Witte wijn om half vier op een terras waarvan je eigenlijk alleen “even één drankje” zou doen.
Barbecues die eindigden met iemand die een foute Spotify-playlist verdedigde alsof het staatsgeheimen betrof.
En ineens is het dinsdag.
De agenda piept weer. Wachtwoorden moeten opnieuw bedacht worden omdat niemand ze na vier vrije dagen nog weet. Collega’s lopen rond met dat typische vakantiegezicht: uitgerust, licht gebruind en nog net niet bereid om echt ergens stress over te voelen.
Maar buiten schijnt de zon alweer alsof ze zich nergens van aantrekt. Alsof ze wil zeggen: rustig maar, het leven hoeft niet meteen weer ingewikkeld te worden.
Misschien is dat wel het mooiste van deze tijd van het jaar. Dat we massaal iets vriendelijker worden van een paar dagen licht. Mensen blijven langer buiten hangen.
Er wordt weer gezwaaid naar buren die maandenlang alleen bestonden als een naam op een pakketje. Kinderen spelen tot laat op straat en volwassenen doen ineens alsof ze geen ochtendmens meer hoeven te zijn.
De zomer haalt de scherpe randjes van het leven af. En natuurlijk beginnen vandaag de vergaderingen weer. De volle inbox. Het verkeer. De haast. Maar ergens onder alles zit nog dat ontspannen vakantiegevoel verstopt. Dat kleine besef dat geluk soms verrassend eenvoudig is: een warme avond, goed gezelschap en nergens dringend hoeven zijn.
Misschien moeten we daar toch wat vaker aan toegeven.
Desnoods gewoon op een maandag.
Heb je een tip of opmerking? Mail onze redactie via info@locomediagroep.nl.