Zo ook die ochtend. Een klant van ons, fijne vent van mijn leeftijd, sportief type komt na het paardrijden terug op de Vakantiestalling. Dacht dat hij vertrok met zijn opvallende auto, maar stapt uit zijn schitterende Range Rover, nog vol modderspatten van een rit door het bos, en overhandigt me plots zijn autosleutel. "Ga er maar even lekker mee rijden," zegt hij met een brede glimlach. "De tank zit vol, rijd hem maar leeg."

Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte. Maar nee hoor hij meende het. Tja, wat doe je dan? Precies: je pakt de sleutel aan alsof dat de normaalste zaak van de wereld is stapt in en rijdt weg voordat hij zich bedenkt. Eenmaal achter het stuur voelde ik me even iemand anders. De stoel schoof automatisch in de perfecte stand, het dashboard lichtte op als een cockpit en bij het starten bromde de motor alsof hij wist dat hij vandaag een buitenkansje had.

Ik reed richting de groothandel in de buurt, en tot mijn verbazing was er vlak bij de ingang parkeerplek. Dat is kasie voor mij, zou een Hagenaar zeggen. Dus stapte ik overdreven nonchalant uit. De achterklep open, weer dicht, even doen alsof ik iets uitlaadde, en hup richting ingang. Natuurlijk bleef ik net wat langer bij de auto staan, zodat iedereen goed kon zien dat ík daar uitstapte.

Nog voor ik binnen was, riep iemand: "Mooie wagen, meneer!" Ik glimlachte, zei alleen "Dank u," en liep verder alsof ik dagelijks in zo'n bak reed. Binnen kreeg ik ineens opvallend veel aandacht blijkbaar straalt een Range Rover ook op de bestuurder af.

Toen ik later terugkwam op de stal, stond mijn klant al met een grote grijns te wachten.

"En?" vroeg hij. "Hoe beviel het?" "Prima," zei ik droog. "Ik kon niet harder dan 180, want ik zag een flitspaal." Hij keek me geschrokken aan. "Nee toch?" "Jawel," zei ik met een knipoog, "maar ik was er gelukkig al voorbij."

We moesten er allebei hard om lachen. Daarna legde ik de sleutel terug op zijn hand, stapte tussen de paarden en ging weer gewoon aan het werk. En terwijl ik daar liep, dacht ik: soms hoef je helemaal niet rijk te zijn om even te voelen hoe dat is je hebt alleen een goede klant met een glimlach nodig.