Column "Heimwee heeft geen postcode"
Soms overvalt het je zomaar. Je loopt door een onbekende straat, hoort een liedje op de radio of ruikt ergens de geur van versgemaaid gras. En ineens ben je weer terug op een plek waarvan je dacht dat je die allang had achtergelaten. Dat gevoel heeft een naam: heimwee.
Het bijzondere is dat heimwee niet alleen verdrietig is. Er zit ook iets warms in. Het vertelt ons dat bepaalde momenten de moeite waard waren. Dat er mensen waren die indruk maakten. Dat we ergens thuishoorden. Heimwee is eigenlijk een liefdesbrief van het verleden aan het heden.
In een tijd waarin alles snel verandert, herkennen veel mensen dat gevoel. Winkels verdwijnen uit het straatbeeld, kinderen worden volwassen en zelfs vertrouwde buurten krijgen een ander gezicht. Toch blijft er altijd iets bestaan. Een herinnering laat zich niet slopen of verbouwen.
Misschien is dat wel de troost van heimwee. Je kunt niet terug naar vroeger, maar vroeger reist wel een beetje met je mee. In verhalen, foto's, muziek en gesprekken aan de keukentafel. En soms, als de avond valt en een bekend nummer uit de radio klinkt, voelt het verleden ineens weer heel dichtbij.
Heimwee heeft geen postcode. Het woont niet op één plek. Het woont in ons hart. En daar blijft het, stilletjes, een leven lang.
Heb je een tip of opmerking? Mail onze redactie via info@locomediagroep.nl.