Het is eenvoudig, maar precies wat je nodig hebt op zo'n avond. Na het toetje pakken we er een bakkie koffie bij en nemen we samen de dag door, de klusjes, de kleine momenten, alles wat de dag bracht.Dan is het tijd voor het vaste ritueel: "Goede Tijden, Slechte Tijden." Of het nou spannend is of niet, mijn vrouw wil het niet missen. Voor haar is de dag pas compleet als ze even in die andere wereld heeft kunnen duiken. En zolang ze maar heeft kunnen kijken, is haar avond geslaagd.

Voordat we naar bed gaan, laten we de honden nog even uit voor de nacht. Ze rennen vrolijk door het donker, de koude lucht prikkelt, en even staan we stil onder de sterren. Rond tienen begeven we ons dan echt richting de slaapkamer, voldaan en klaar voor de nacht. De kou buiten lijkt scherper, maar binnen heerst de warmte van een rustige, gedeelde avond. Terwijl we ons onder de dekens nestelen, komt er een gedachte op: zijn het niet juist deze simpele, gewone avonden die blijven hangen en de kleine momenten die groot blijken?

Met dat gevoel van tevredenheid zakken we langzaam weg in slaap, klaar voor wat morgen ons weer brengt.