Die aura hangt om mensen heen. Je ziet het in blikken, in korte gesprekjes bij de toonbank, in het geduld dat we plotseling voor elkaar hebben. En nee, dat is geen plaatselijk verschijnsel. Of je nu uit het westen komt of van de Veluwe, het gevoel reist met je mee. Ik weet het uit ervaring. Geboren in het westen, al jaren woonachtig op de Veluwe, en hopelijk nog lang. De omgeving verandert, maar dat ene moment in het jaar blijft hetzelfde.

De traditionele avonden hebben iets tijdloos. Dialecten klinken door elkaar heen, talen mengen zich moeiteloos, verschillen vervagen. Man, vrouw, jong, oud alles valt even weg. Wanneer de klok voor de twaalfde keer slaat, gebeurt er iets merkwaardigs. Het is plechtig en komisch tegelijk. Hilarisch zelfs, met te vroege felicitaties, vuurwerk dat net te vroeg knalt en emoties die zich niet aan een draaiboek houden.

Misschien is de kracht van de jaarwisseling juist dat we collectief stilstaan. Niet om terug te kijken met spijt, maar om vooruit te kijken zonder precies te weten hoe. Even zijn we samen in dat onverklaarbare moment, tussen oud en nieuw.

En dan, na de laatste slag, ligt het daar: de lege bladzijde.

Fijne jaarwisseling en een heel mooi en gezond 2026