De heikikker is een vroege vogel – of beter gezegd, een vroege kikker. Soms ontwaken de eerste mannetjes al in februari uit hun winterslaap. In maart trekken de meeste kikkers naar het water om hun kikkerliefde te vinden.
Tijdens deze zoektocht kleuren de mannetjes kort felblauw. Ze roepen dag en nacht om de vrouwtjes te lokken, schrijft natuursite Nature Today.
De blauwe kleur wordt veroorzaakt door opspelende hormonen. Hoe meer mannetjes er bij elkaar zitten, hoe blauwer ze worden. De kleur is als een signaal, weet RAVON dat onderzoek doet naar de kikkers. Ze laten elkaar zien hoe sterk en aantrekkelijk ze zijn.
Maar concurrentie loert altijd: als een paartje aan het paren is, kan een ander mannetje stiekem meeliften en proberen de eitjes ook te bevruchten. Net als de bruine kikker legt de heikikker zijn eitjes in grote klompen kikkerdril, in ondiep water of op drijvende planten.
Opvallend geluid
Ook het opvallende geluid van de heikikker is weer te horen. De roep, bedoeld om vrouwtjes te lokken, wordt door sommigen vergeleken met ontsnappende lucht uit een fles onder water. Anderen vinden dat het lijkt op het blaffen van een kleine hond in de verte.
Tijdens het roepen zitten de mannetjes rechtop in ondiep water of op drijvende waterplanten. Ze vormen vaak groepjes en roepen in koor. In maart viert het koor haar hoogtijdagen en zijn de kikkers goed te horen.
Maar wees er snel bij. Na een paar dagen verdwijnt de blauwe kleur en worden ze weer geelbruin. En dan is het wachten op de eerste kikkervisjes, die over een paar weken tevoorschijn komen.