Hangjongeren

in windluwe stenen hoeken

zie je ze elkaar opzoeken;

stille kijkers, grote monden,

vreemd hoe de ander vonden

hangend als ontgroende pubers,

tiktok, snapchat en youtubers,

kletsend over hoeveel likes,

over de sturen van hun bikes

in een wereld als een doolhof

vormt hun hangwerk antistof;

morgen, toekomst ongewis;

hopen dat het tijdelijk is

thuis, bij hen die achterbleven,

loslatend hun jonge leven,

vraagt het ouderhart dat bloedt:

ontsporen ze of komt het goed?

©ton van Leijen