Wij kleuren de tijd

we willen vrede, ja natuurlijk maar wel

in onze vorm en liefst naar onze norm

laten we intussen scherp onderscheiden

dat het meer is dan afwezigheid van oorlog

niet nog meer macho’s en hielenlikkers

of schreeuwers dichterbij, je kunt gelaten

kennisnemen van wat mannen op afstand

beslissen, maar trek tegelijk vooral lessen

uit de echo’s van Rome in zijn nadagen

in de neergang die ons ook nu verontrust

we hebben immers een eigen stem

een eigen verhaal om in verzet te komen

kijk om je heen, vertel elkaar van schoonheid

het kleine, onopgemerkte, de nesteldrang

van de groenling die schijnbaar uit het niets

weer aan de slag gaat voor de toekomst

laten we op weg gaan met een warm hart

en open ogen voor de rijkdom van vrijheid

die er nog is; samen zie je meer; laten we

kleur afgeven, onze tijd hunkert ernaar

©Ton van Leijen