Portret “Frouwkje”

 Tegelijkertijd keek de mensheid letterlijk verder: Sally Ride werd de eerste Amerikaanse vrouw in de ruimte en de eerste stappen werden gezet naar wat later het internet zou worden. Het was een jaar van tegenstellingen: onzekerheid en vooruitgang, spanning en nieuwe mogelijkheden.

En ergens midden in dat bijzondere jaar begon het eigen verhaal van Frouwkje.Als oudste van vier kinderen groeide ze op met haar ouders, twee zussen en een broertje. Misschien leerde ze daar al vroeg om zelfstandig te zijn en haar eigen boontjes te doppen. Op school was ze bepaald geen boekenwurm. Ze was met van alles bezig, behalve met school, zoals ze het zelf vertelt.

Toch kwam het goed. Haar ouders wilden dat ze eerst haar mbo-opleiding Management afrondde, voordat ze haar droom mocht najagen: een baan bij het leger.Het leger werd uiteindelijk niet haar bestemming, maar ze vond haar eigen weg. Als directieassistente in een zorginstelling staat ze stevig in haar schoenen en weet ze haar mannetje te staan. Een mooi bewijs dat een schooltijd nooit kan waar iemand uiteindelijk terechtkomt. "Mijn ultieme geluksmoment: op pad met paard en hond. Ongedwongen en toch samenwerkend".

Paarden vormen een andere rode draad in haar leven. Tot haar achttiende reed ze, waarna het achttien jaar stil werd. Tot Tara kwam. Met Tara keerde ook haar liefde voor paarden terug. Tara werd veel meer dan een hobby; ze werd een belangrijk onderdeel van haar leven, waar Frouwkje met zichtbaar plezier over vertelt.Ook volleybal speelde een rol. Ze speelde op niveau en vond later na een eerdere relatie het geluk met haar huidige partner. Samen hebben ze iets gevonden wat goed voelt en klopt.De kleine verhalen maken Frouwkje misschien nog het meest bijzonder.

Als meisje hielp ze haar vader, die dierenarts was. Daar kreeg ze 25 euro voor, vooral omdat ze na afloop nogal stonk naar de varkens. Een heerlijk nuchter verhaal dat precies bij haar past: aanpakken, helpen en niet te moeilijk doen.Sinds haar dertigste viert Frouwkje haar verjaardag niet meer. Liever vertrekt ze op vakantie, samen met Tara en haar fijne hond Dakota. Misschien ontvlucht ze daarmee vooral het idee van ouder worden.

Ze kiest voor vrijheid, rust en haar eigen manier van leven.En misschien is dat precies wie Frouwkje is: een vrouw die niet volgens het boekje leeft, maar volgens haar eigen boek.Ze kan goed alleen zijn zonder eenzaam te zijn. Ze weet wat bij haar past en durft daarvoor te kiezen.

En juist daarom zijn gesprekken met haar zo bijzonder. Twee mensen die elkaar nauwelijks kennen en toch ineens praten over het leven, liefde, dieren, dromen en ouder worden.Want uiteindelijk wordt een mens niet bijzonder door het getal achter zijn naam, maar door de verhalen die hij met zich meedraagt.En Frouwkje heeft inmiddels een mooi verhaal.Een verhaal dat begon op 9 mei 1983, in een wereld die volop in beweging was en waarin Frouwkje sindsdien haar eigen koers heeft gevaren.