Drielsma werd in 1937 geboren in Maastricht in een Joods gezin en maakte als kind de Tweede Wereldoorlog mee. Hij overleefde de oorlog, maar verloor een groot deel van zijn familie. Deze ervaringen vormden een belangrijke onderstroom in zijn latere werk. Na zijn opleiding aan de Jan van Eyck Academie ontwikkelde hij zich tot een beeldhouwer met een kenmerkende stijl, waarin herinnering, verlies en hoop centraal staan.

De tentoonstelling belicht twee belangrijke lijnen in zijn oeuvre: het plastische en het constructieve werk. Zijn monumenten, zoals het herdenkingsmonument in Mauthausen concentratiekamp en het Verzets- en Bevrijdingsmonument in Den Haag, zijn krachtige symbolen van herinnering en bezinning. Daarnaast ontwierp hij onder meer monumenten en kunstwerken in steden als Maastricht, Amstelveen en Jeruzalem.

Naast zijn monumentale werk was Drielsma ook een begaafd portrettist. Zijn laatste opdracht, een portret van Willem-Alexander, werd na zijn overlijden in 2014 voltooid door zijn echtgenote.

Met deze tentoonstelling eert het museum een kunstenaar die op ingetogen maar indringende wijze vorm gaf aan herinnering en menselijke kwetsbaarheid.