Loco Media Groep

Ze schreef zich op haar achttiende in voor sociale huur. Ze dacht toen dat ze zes jaar later wel op zichzelf zou wonen. Dat gebeurde niet. Als ze reageert op woningen, volgt meestal geen uitnodiging. “Je staat in een lange rij en merkt dat die nauwelijks opschuift.”

Sparen lukt nauwelijks en plannen maken ook niet. “Je wilt verder, maar het voelt alsof je stil blijft staan.” Daarom kijkt ze nu ook naar particuliere huur. “Maar dat is gewoon moeilijk te betalen.”

Vrienden vertrekken

Om haar heen ziet Jaimy leeftijdsgenoten wél verhuizen, vaak naar een andere gemeente. Zelf keek ze ook buiten Oldebroek, bijvoorbeeld in Nunspeet. “In Oldebroek is eigenlijk bijna niks te vinden”, zegt ze. “In de omliggende gemeenten wel wat meer.”

Toch voelt vertrekken voor haar niet als een makkelijke keuze. Ze werkt in de zorg en heeft veel cliënten in de gemeente. “Daardoor ben ik wel een beetje gebonden aan Oldebroek.” Wat ze bij zichzelf ziet, herkent ze bij meer jongeren: hun leven speelt zich hier af, maar een toekomst opbouwen lukt niet.

Besluit van de raad

Op donderdag 11 december 2025 stelde de gemeenteraad de Huisvestingsverordening gemeente Oldebroek 2026 vast. Daarin staat hoe schaarse woningen worden verdeeld en wie voorrang kan krijgen.

SGP en CVO dienden samen een amendement in om jongeren tot 30 jaar toe te voegen aan de urgentiegroepen. Volgens hen hebben starters weinig kans op de woningmarkt en kan dat grote gevolgen hebben voor jongeren en hun omgeving.

Het amendement kreeg geen meerderheid.

Voorstanders: jongeren raken achterop

CVO en SGP vinden dat jongeren structureel achterop raken. Ze hebben geen vermogen en profiteren niet van stijgende huizenprijzen. Daardoor kunnen ze vaak niet beginnen aan een zelfstandig leven.

CVO benadrukt dat het afwijzen van het amendement voor jongeren weinig verandert. “Voor jongeren verandert er nu niets: zij blijven noodgedwongen thuis wonen en sluiten achteraan aan, terwijl een eigen woning buiten bereik blijft”, zegt CVO-fractievoorzitter Tom de Nooijer. Volgens hem ziet de partij nu al dat jongeren de gemeente verlaten, omdat het perspectief uitblijft.

Volgens SGP-raadslid Gerard Vlieger leidt dat tot jongeren die noodgedwongen thuis blijven wonen, later zelfstandig worden en minder toekomstperspectief ervaren. Beide partijen vinden het moeilijk uit te leggen dat statushouders wel via urgentie voorrang krijgen. Zij pleiten voor andere oplossingen, zoals tijdelijke of alternatieve woonvormen.

'Urgentie is voor nood'

Partijen die tegen stemden, erkennen dat jongeren vastlopen, maar vinden urgentie niet het juiste middel.

Sociaal & Duurzaam Oldebroek wijst erop dat urgentie bedoeld is voor acute nood, zoals dakloosheid, medische problemen of onveiligheid. “Leeftijd alleen maakt iemand niet urgent.” Als een grote groep jongeren urgentie krijgt, werkt het systeem volgens de partij niet meer.

Ook CDA en ChristenUnie vinden dat urgentie beschikbaar moet blijven voor echte noodsituaties, zoals geweld, mantelzorg of onbewoonbare woningen. Jongeren hebben het zwaar, erkennen zij, maar hun situatie is meestal geen directe nood die voorrang rechtvaardigt.

Wat zegt de gemeente

Het college van burgemeester en wethouders noemt jongeren belangrijk voor de leefbaarheid van de dorpen en spreekt van een zorgelijke situatie. Tegelijk benadrukt het college dat de urgentieregeling alleen werkt als deze beperkt blijft.

In Oldebroek zijn ongeveer 3.500 woningzoekenden. Bijna de helft is jonger dan 30 jaar. Als al die jongeren urgentie zouden krijgen, zou de regeling volgens het college niet meer functioneren. Met woningcorporaties is afgesproken dat maximaal 30 procent van de vrijkomende woningen via urgentie wordt toegewezen.

De gemeente zet daarom in op andere maatregelen, zoals jongerenwoningen, het labelen van sociale huurwoningen, meer loting, het bevorderen van doorstroming van ouderen en een verruimde starterslening. Ook wordt gewerkt aan jongerenhuisvesting aan Mariënrade, die eind 2026 of begin 2027 klaar moet zijn.

Erkenning zonder extra bouw

Over één punt zijn partijen het eens: voorrang alleen lost het probleem niet op. “Urgentie verdeelt schaarste, bouwen lost schaarste op”, stelt Sociaal & Duurzaam Oldebroek.

Juist dat bleef buiten dit besluit. De huisvestingsverordening gaat over regels voor verdeling, niet over het aantal woningen. Er is geen nieuwe afspraak gemaakt om extra of sneller voor jongeren te bouwen.

Voor Jaimy verandert er daardoor voorlopig weinig. Ze woont thuis, zoekt verder en ziet vrienden vertrekken naar buurgemeenten. Wel merkt ze dat haar situatie wordt herkend door medebewoners. “Het is fijn dat ze zien dat wij als jongeren vastlopen”, zegt ze. “Maar uiteindelijk verandert dat nu nog niks aan mijn situatie.”